
Έπεσε η αυλαία, με τη «Βραδιά των Αστεριών» να ενώσει πολλούς εθελοντές από Αναρράχη, Εμπόριο, Μηλοχώρι, Φούφα και Πτολεμαΐδα!
Ορειβάτες, Νεράιδες, Δράκους, Προσκόπους, Αστρονόμους, Νοσηλευτές, DJ, μικρούς & μεγάλους Ηθοποιούς, Γονείς, Δασκάλους & Μαθητές.
Πίσω, όμως, από όλους αυτούς είναι οι σύλλογοι και συγχωριανοί που δεν φάνηκαν, που έχουν και δεν έχουν παιδιά στο 1ο Μουρικίου, που απλά ήθελαν να πάνε όλα υπέροχα!
Έτσι κάποιοι ανέλαβαν να καθαριστεί ο χώρος και να φροντιστεί καταλλήλως, κάποιοι να φωτιστεί, κάποιοι γείτονες μας πρόσφεραν τον χώρο τους, κάποιοι σκέφτηκαν τη διασκέδαση των παιδιών, κάποιοι να μην διψάσουμε και να μην πεινάσουμε, κάποιοι να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα αποχαιρετισμού για τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης και για τους μικρούς μας που φεύγουν από το νηπιαγωγείο, με τα φαναράκια και τα πυροτεχνήματα….
Και ΟΛΟΙ αυτοί μαζί προσπάθησαν για να τα καταφέρουμε για τα ΠΑΙΔΙΑ!
Μακάρι να μπορούσαμε να τους αναφέρουμε όλους ονομαστικά, νομίζουμε όμως πως θα χαθούμε στο μέτρημα, ίσως είναι και πάνω από 100 εθελοντές!
Σημασία έχει να μείνει ως παρακαταθήκη βιωμάτων στις αναμνήσεις των παιδιών!




Την ίδια μέρα οι μαθητές των διευρυμένων τμημάτων του δημοτικού και του νηπιαγωγείου μας και οι οποίοι παρακολούθησαν το θεατρικό παιχνίδι παρουσίασαν τη θεατρική παράσταση ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ. Την παράσταση την αφιέρωσαν στους μαθητές της ΣΤ΄τάξης. Σημαντική η βοήθεια μπαμπάδων των μαθητών μας οι οποίοι συμμετείχαν στην παράσταση.















νάματα παιδείας : Λογοτεχνικές διαδρομές στην ιστορία: τελετή λήξης (namatapaideias.blogspot.com)










Την Πέμπτη στις 18 Απριλίου το σχολείο μας επισκέφτηκε αρχικά το κέντρο ενημέρωσης στις Αγριαπιδιές, σ’ ένα φανταστικό τοπίο με ποτάμι, βουνά και πλούσια βλάστηση. Εκεί μάθαμε ότι φιλοξενούν 11 λύκους, 4 λύγκες και 3 τσακαλάκια που προέρχονται από ζωολογικούς κήπους κυρίως της Ευρώπης και από διάφορους ιδιώτες. Είχαμε την τύχη να δούμε δύο πολικούς λύκους κι έναν λύγκα λόγω του καιρού, γιατί στη ζέστη κρύβονται κάτω από τα δέντρα.
Ανηφορίσαμε για το Νυμφαίο σε μια υπέροχη διαδρομή, από όπου θαυμάσαμε τις λίμνες της περιοχής μας Χειμαδίτιδα και Ζάζαρη, τα βουνά και τον κάμπο μας, για να υψωθεί μπροστά μας ένα άλλο υπέροχο θέαμα με πέτρινα σπίτια και σοκάκια που τα διασχίσαμε περπατώντας μέχρι το κέντρο ενημέρωσης του Αρκτούρου. Ήταν μια διαδρομή μέσα σε ένα αμιγές δάσος οξυάς που μόνο το κελάηδημα των πουλιών μπλέκονταν με τις φωνές των παιδιών, ενώ ελαφρές ψιχάλες εναλλάσσονταν με τις ακτίνες του ήλιου……
Η αρκούδα κατεβαίνει στον κάμπο γιατί βρίσκει πιο εύκολα τροφή, δεν χρειάζεται να διανύσει χιλιόμετρα στο δάσος.





























