Δημοσιεύθηκε στην ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

  1. Ένας πολύ όμορφος ιστότοπος για σας παιδιά που αγαπάτε τη λογοτεχνία και τα παιχνίδια με τα βιβλία είναι  “Εξερευνώ τις ιστορίες”

Μπορείτε να παίξετε παιχνίδια με τις λέξεις , με τους ήρωες…, να ταξιδέψετε με το πλοίο της λογοτεχνίας !

2. Ο γνωστός ιστότοπος  “ο μικρός αναγνώστης” , όπου κι εκεί μπορείτε να ακούσετε ένα βιβλίο , να παίξετε με ένα βιβλίο , να γνωρίσετε ένα συγγραφέα . 

Δείτε και περιηγηθείτε αυτές τις ιστοσελίδες γιατί ακολουθούν σε άλλες αναρτήσεις κάποιες δράσεις που θα πρέπει να υλοποιήσετε. 

Δημοσιεύθηκε στην ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

ΑΝΟΙΞΗ

Η Άνοιξη είναι μία από τις τέσσερις εποχές της εύκρατης ζώνης. Αστρονομικά ξεκινά με την εαρινή ισημερία κατά τις 21 Μαρτίου στο Βόρειο ημισφαίριο (η ακριβής ημερομηνία ποικίλει ανάμεσα στις 19 και 21 Μαρτίου), περιλαμβάνει τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο Μάιο και τελειώνει με το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου. Στο Νότιο ημισφαίριο η εαρινή ισημερία ξεκινά στις 21 Σεπτεμβρίου, περιλαμβάνει τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο και τελειώνει στο χειμερινό ηλιοστάσιο, στις 21 Δεκεμβρίου.

H εαρινή ισημερία είναι το αστρονομικό γεγονός, κατά το οποίο καθώς η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, λαμβάνει τέτοια θέση ώστε οι ακτίνες του άστρου μας να πέφτουν κάθετα στον ισημερινό. Για τη στιγμή αυτή, η μέρα είναι περίπου ίση με τη νύχτα, σε οποιοδήποτε σημείο της Γης.

Οι ισημερίες καθορίζουν την έναρξη της άνοιξης και του φθινοπώρου, ενώ τα ηλιοστάσια προσδιορίζουν την έναρξη του καλοκαιριού και του χειμώνα. Φυσικά, ονομασίες όπως εαρινή και φθινοπωρινή ισημερία είναι σχετικές και αφορούν το βόρειο ημισφαίριο. Τις αντίστοιχες ημερομηνίες στο νότιο ημισφαίριο οι εποχές είναι αντίθετες, ενώ στις δύο πολικές και την τροπική ζώνη δεν υπάρχει αυτή η διαφοροποίηση εποχών.

Με αφορμή τη σημερινή Εαρινή Ισημερία και την επίσημη είσοδο της άνοιξης  αλλά και την  Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ανατρέχουμε σε στίχους του Οδ. Ελύτη  που συγκινούν τα παιδιά της τάξης μου και τους αρέσουν ιδιαίτερα !

 

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΟΤΡΙΤΣΙΟΥ 
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης

Δύο συ και τρία γω
πράσινο πεντόβολο
μπαίνω μέσα στον μπαξέ
γεια σου κύριε μενεξέ.

Σιντριβάνι και νερό
και χαμένο μου όνειρο.
Τζίντζιρας τζιντζίρισε
το ροδάνι γύρισε.

Χοπ αν κάνω δεξιά
πέφτω πάνω στη ροδιά.
Χοπ αν κάνω αριστερά
πάνω στη βατομουριά.

Το ‘να χέρι μου κρατεί
μέλισσα θεόρατη
τ’ άλλο στον αέρα πιάνει
πεταλούδα που δαγκάνει.

 

Η ποδηλάτισσα
 Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης

Το δρόμο πλάι στη θάλασσα
περπάτησα που ‘κανε κάθε
μέρα η ποδηλάτισσα.

Βρήκα τα φρούτα που ‘χε
στο πανέρι της, το δαχτυλίδι
που ‘πεσε απ’ το χέρι της.

Βρήκα το κουδουνάκι και το
σάλι της, τις ρόδες,
το τιμόνι, το πεντάλι της.

Βρήκα τη ζώνη της, βρήκα σε
μιαν άκρη, μια πέτρα διάφανη
που ‘μοιαζε με δάκρυ.

Τα μάζεψα ένα ένα και τα
κράτησα κι έλεγα πού ‘ναι
πού ‘ναι η ποδηλάτισσα.

Την είδα να περνά πάνω
απ’ τα κύματα, την άλλη μέρα
πάνω από τα μνήματα.

Την τρίτη νύχτωσ’ έχασα
τ’ αχνάρια της, στους ουρανούς
άναψαν τα φανάρια της.

 

Ε, σεις στεριές και θάλασσες 
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης


Ε σεις στεριές και θάλασσες
τ’ αμπέλια κι οι χρυσές ελιές
ακούτε τα χαμπέρια μου
μέσα στα μεσημέρια μου

“Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτον αγαπώ!”

Από τη μέση του εγκρεμού
στη μέση του άλλου πελάγου

“Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτον αγαπώ!”

Με τα μικρά χαμίνια του
καβάλα στα δελφίνια του
με τις κοπέλες τις γυμνές
που καίγονται στις αμμουδιές.

 

Δημοσιεύθηκε στην ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ , ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης- Ελύτης σαν σήμερα φεύγει από τη ζωή στις 18 Μαρτίου του 1996, σε ηλικία 85 ετών.

Το πραγματικό του όνομα είναι Οδυσσέας Αλεπουδέλης. Γεννήθηκε στις 2  Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης πριν από ενενήντα δύο χρόνια, από Mυτιληνιούς γονείς. Hταν το έκτο και τελευταίο παιδί της Mαρίας και του Παναγιώτη Aλεπουδέλλη, μιας οικογενείας πλουσίων αστών της γνωστής σαπωνοποιίας, αλλά η καταγωγή του ήταν από την Λέσβο. Το 1914 η οικογένεια Αλεπουδέλη εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Hταν τριών χρόνων όταν η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Aθήνα, στο σπίτι της οδού Σόλωνος 98β όπου έγραψε και τα πρώτα του ποιήματα.

Ο μικρός Οδυσσέας φοιτά εφτά χρόνια στο ιδιωτικό σχολείο του Δ. N. Mακρή με καθηγητές τους: I. M. Παναγιωτοπούλο, Γ. Aποστολάκη και I. Θ. Kακριδή. H πτώση του μικρασιατικού ονείρου, όπως και το φιλοβενιζελικό πάθος της οικογένειάς του, χαράζει τη συνείδησή του. Ωστόσο τη ζωή του θα σημαδέψει ένας θάνατος και μια γκουβερνάντα. Ο θάνατος της αδελφής του Mυρσίνης (1918) που επέβαλε στο σπίτι ένα πολύχρονο οδυνηρό πένθος και η Γερμανίδα γκουβερνάντα Aννα Kέλερ που συνδέθηκε μαζί του στα δύσκολα χρόνια του πένθους ασκώντας μεγάλη επίδραση στην προσωπικότητά του. Aπό το 1924 (φοιτά στο Γυμνάσιο Aρρένων Aθηνών) αρχίζει να συνεργάζεται με διάφορα ψευδώνυμα στη « Διάπλαση των Παίδων ». Tο 1925 πεθαίνει ο πατέρας του και ο μικρός Οδυσσέας περνά από τα παιδικά βιβλία στη νεοελληνική λογοτεχνία. Eπισκέπτεται την Tήνο, τη Σαντορίνη, κάνει εξορμήσεις στα βουνά της Aττικής. Eχει αρχίσει να γίνεται τακτικός θαμώνας του βιβλιοπωλείου Δ. Kόντε και να συνθέτει ένα μικρό χειρόγραφο περιοδικό, το «Iξός». Στα Γράμματα ο Ελύτης εμφανίστηκε το 1935, δημοσιεύοντας ποιήματά του στο περιοδικό “Τα Νέα Γράμματα” που συγκέντρωνε τους περισσότερους λογοτέχνες της καλούμενης “Γενιάς του Τριάντα”. Η γνωριμία του τον ίδιο χρόνο με τον Ανδρέα Εμπειρίκο ενίσχυσε τις επαναστατικές υπερρεαλιστικές του απόψεις. Ποτέ όμως ο ίδιος δεν υπέταξε την ποίησή του στην υπερρεαλιστική τεχνική.

Κατά την ιταλική επίθεση το 1940 κατά της Ελλάδας στρατολογήθηκε και πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας. Στην κατεχόμενη Αθήνα έγραψε τον «Ήλιο τον πρώτο» και τα πρώτα σημαντικά πεζά του.
Από το 1948 ως το 1951 πραγματοποίησε διάφορα ταξίδια στη δυτική Ευρώπη.
Το 1969 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έγραψε τα ποιήματα Το φωτόδεντρο, Το μονόγραμμα, Ο ήλιος ο ηλιάτορας, Τα ρω του έρωτα.
Στην Αθήνα επέστρεψε το 1971. Την περίοδο αυτή και ως την βράβευσή του το 1979 από τη Σουηδική Ακαδημία  με το Βραβείο Νόμπελ, έγραψε πεζά κείμενα για το Θεόφιλο (Ο ζωγράφος Θεόφιλος,1973), τον Παπαδιαμάντη (Η μαγεία του Παπαδιαμάντη,1974), τον Εμπειρίκο (Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο,1979) και το “σκηνικό ποίημα” Η Μαρία Νεφέλη (1978).
Πριν και ύστερα από το διεθνές βραβείο, ανακηρύχτηκε διδάκτορας από διάφορα πανεπιστήμια, όπως της Θεσσαλονίκης (1975), του Παρισιού (Σορβόννη, 1980) και του Λονδίνου (1981).
Ποιήματα του μελοποιήθηκαν από τους Μ. Χατζιδάκη, Μ. Θεοδωράκη, Γ. Μαρκόπουλο κ.ά.
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, γερμανικά, ισπανικά, και σε άλλες γλώσσες.

Αν ο Ελύτης δεν ήταν ποιητής, θα ήταν σίγουρα ζωγράφος ή άλλου είδους εικαστικός καλλιτέχνης. Ο Ελύτης αγαπούσε πολύ τη ζωγραφική και το κολάζ. Ο ίδιος θεωρούσε τα κολάζ του ως μια ακόμη έκφραση του λυρικού του λόγου. Πέθανε στις 18 Μαρτίου του 1996, σε ηλικία 85 ετών.

Έργα του Οδυσσέα Ελύτη

  •  Προσανατολισμοί, 1940
  • Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο Για τον Χαμένο
  • Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, 1943
  • Ήλιος ο Πρώτος, 1943
  • Το Άξιον Εστί, 1959
  • Έξι και μια Τύψεις για τον Ουρανό, 1960
  • Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά 1971
  • O Ήλιος ο Ηλιάτορας, 1971
  • To Mονόγραμμα, 1971
  • Τα Ρω του Έρωτα, 1972
  • Ανοιχτά Χαρτιά, 1974
  • Μαρία Νεφέλη, 1978
  • Εκλογή 1935-1977, 1979
  • O Μικρός Ναυτίλος, 1985
  • Ιδιωτική οδός, 1990
  • Δυτικά της Λύπης, 1995
  • Ο κήπος με τις αυταπάτες,1995

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Παππού Οδυσσέα ,

Από εκεί ψηλά που μας βλέπεις ,στα ουράνια ,

συντροφιά  με τους αγγέλους και τα άγια ,

σε ευχαριστούμε για όσα μας έχεις προσφέρεις .

Άξιον Εστί τα ποιήματα σου ,

που διαβάζουμε  μαγεμένοι,

και μας φωτίζουν σαν τον Ήλιο τον Ηλιάτορα.

Άξιον Εστί τα ποιήματα σου ,

που  γεμίζουν τις καρδιές με αγάπη για την πατρίδα μας

και τις ομορφιές της .

Άξιον Εστί τα ποιήματα σου ,

που υμνούν την υπέροχη πατρίδα μας ,

τα βουνά και τις θάλασσες ,

τους κάμπους και τα νησιά της .

Άξιον Εστί που μας έδωσες να καταλάβουμε

πόσο όμορφη και υπέροχη

είναι η πατρίδα μας .

Άξιον Εστί το έργο του ποιητή

που με την αγάπη του για τον ήλιο και τη θάλασσα

ύμνησε την Ελλάδα μας και

την έκανε ένα καράβι που ταξιδεύει

σε όλα τα πέλαγα της οικουμένης .

Άξιον Εστί τα ποιήματα σου ,

που ανακαλύψαμε το τυχερό τετράφυλλο τριφύλλι

που φέρνει ευτυχία , χαρά ,

αισιοδοξία και υπερηφάνεια .

Άξιον Εστί για τον μεγάλο ποιητή

με τα βραβεία τα πολλά

και τα λόγια τα καλά.

Άξιον Εστί ,στον παππού Οδυσσέα

που γέμισε με φως την καδιά μας για ποίηση.

Άξιον Εστί ,στον σπουδαίο ,

στον ωραίο ,στον Έλληνα ,

που τίμησε την πατρίδα μας

και ένα μεγάλο ευχαριστώ που μας άνοιξες δρόμους ..

Εμείς είμαστε εδώ και σου δίνουμε υπόσχεση

Είμαστε εδώ , μας ακούς ;

Σε αγαπάμε , μας ακούς ;

ποίημα από τα παιδιά της Δ΄1 τάξης 2ου Δ.Σ. Έδεσσας (2016-17)

Δημοσιεύθηκε στην ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤ΄, ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΓΙΑΓΙΑ, ΑΛΚΗ ΖΕΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΓΙΑΓΙΑ, ΑΛΚΗ ΖΕΗ

Στις 27 Φεβρουαρίου έφυγε από κοντά μας η κορυφαία Ελληνίδα συγγραφέας παιδικών βιβλίων , η αγαπημένη μας  Άλκη  Ζέη.  Το πρώτο της μυθιστόρημα, «Το Καπλάνι της Βιτρίνας», θεωρείται από τα κλασικά βιβλία ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας, με συνεχείς επανεκδόσεις από το 1963 που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα και αναρίθμητες μεταφράσεις και διακρίσεις στο εξωτερικό. Δανειστήκαμε δυο λέξεις από τις ηρωίδες του βιβλίου , που έλεγαν μεταξύ τους λίγο πριν κοιμηθούν . ΕΥ-ΠΟ για τα χαρούμενα και όμορφα πράγματα  που κάνανε ή σκέφτονταν και ΛΥ-ΠΟ για τα θλιβερά και άσχημα πράγματα που ένιωθαν . Έτσι κι εμείς αποχαιρετούμε  την αγαπημένη μας  Άλκη  Ζέη με τις παρακάτω σκέψεις .

ΕΥ-ΠΟ ,

για την αγάπη που έδειξες σε όλα τα παιδιά,

για  τα παιδικά αριστουργήματα που μας χάρισες,

για τις ιστορίες με  το καπλάνι,

για τον ψεύτη παππού και τις ιστορίες του ,

για τα όνειρα που κάναμε ,

για τον μεγάλο περίπατο που κάμαμε με τον Πέτρο ,

για ελευθερία σκέψης που μας πρότεινες να έχουμε ,

για όλα τα μαθήματα ζωής που μας χάρισες .

 

ΛΥ-ΠΟ,

γιατί δεν θα σε έχουμε κοντά μας

  • αλλά ευτυχώς θα σε θυμόμαστε πάντα μέσα από τα βιβλία σου !

Οι μαθητές της ΣΤ΄2 τάξης, 2ο Δ.Σ. Έδεσσας