κα Σοφία

Οι μαθητές μου, στα πλαίσια της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Προγραμματισμού 2026, αξιοποιώντας το επιδαπέδιο πλέγμα για την δραστηριότητα, χωρίστηκαν σε ζευγάρια. Σε κάθε ζευγάρι υπήρχε ένας προγραμματιστής κι ένα ρομποτάκι. Ο προγραμματιστής επρεπε να πάει να βρει το γράμμα του φθινοπώρου πάνω από το τραπέζι και να έρθει να το τοποθετήσει στο σημείο που επιθυμούσε πάνω στη πίστα. Στην συνέχεια ο προγραμματιστής μετρούσε τα βήματα, υπολόγιζε τις κινήσεις  κι έλεγε στο ρομποτακι το μονοπάτι (αλγόριθμο) που έπρεπε να ακολουθήσει, το προγραμματιζε έτσι ώστε να παρει το γράμμα το ρομποτάκι και να το τοποθετήσει πάνω από την κάρτα Φθινόπωρο. Στόχος των διαδρομών μας ήταν η αντιγραφή της λέξης.

κα Σοφία

Η αφορμή για να παρουσιάσω στη τάξη το εκπαιδευτικό ρομποτάκι Beebot ήταν ένα όνειρο που μοιράστηκα μαζί τους στα πρωινά νέα μας. Στο όνειρο μου 😉 , η μελισσούλα μου ζήτησε να την πάρω στη τάξη για να γνωρίσει τους νέους της φίλους. Εμφάνισα το ρομποτάκι στα παιδιά και ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος. Αφού την κρατήσαν όλοι αγκαλιά και της συστήθηκαν, παρουσίασα τις δυνατότητες κίνησης που έχει το ρομπότ. Οι μαθητές πειραματίστηκαν δοκιμάζοντας να πατήσουν τα κουμπιά κατεύθυνσης της beebot και απολάμβαναν τις διαδρομές της.

Την επόμενη ημέρα τους παρουσίασα την πίστα που θα κινείται η μελισσούλα μας, και τους εξομολογήθηκα ότι ξανάρθε στο όνειρο μου και μου ζήτησε να ανακυκλώσει κι αυτή μαζί μας χαρτιά και πως θέλει να την βοηθήσουμε να φτάσει στον κάδο ανακύκλωσης.

Τότε έβαλα την φωτογραφία του κάδου στο πλέγμα και εμφάνισα φωτογραφίες της beebot, για να εξασκηθούν.

Οι μαθητές κλήθηκαν να δηλώσουν συμμετοχή, ποιος θα ήθελε να βοηθήσει βήμα βήμα αρχικά την μελισσούλα, να φτάσει στον κάδο. Οι εθελοντές ήταν πολλοί και κάθε φορά αποφάσιζαν την θέση του ρομπότ και την μετακινούσαν, αφού πρώτα πατούσαν εικονικά τα κουμπιά εντολών. Για να μάθουν τις εντολές, ονομάτιζαν την κάθε κίνηση (π.χ. μπροστά ή στροφή). Σε κάθε νέα εντολή τοποθετούσαν μια νέα εικόνα στη διαδρομή, μέχρι να φτασει στον κάδο.

Στην συνέχεια απέσυρα τις φωτογραφίες της μελισσούλας και εμφάνισα τα τοξάκια κατεύθυνσης. Ζήτησα αντι να πατάνε σε κάθε κίνηση (αλλαγη τετραγώνου) τα κουμπιά να αποφασίσουν εξαρχής την διαδρομή που θέλουν να ακολουθήσει η Beebot, δειχνοντας την σε εμάς με τα τοξάκια. Ακολουθούν κάποιες από τις διαδρομές που σχηματίστηκαν. Οι μαθητές πάλι ονομάτιζαν κάθε κίνηση.

Σε αυτό το σημείο εμφάνισα την πραγματική beebot, η οποία ζήτησε να την πραγραμματίσουν για να μπορεί επιτέλους να φθάσει η ίδια στον κάδο. Οι μαθητές έπρεπε να παρατηρήσουν, να μετρήσουν και να πατήσουν αντίστοιχα τις εντολές-τοξάκια που είχαν επιλέξει. Κι έτσι, μέσα από παιγνιώδη μορφή διδασκαλίας η μελισσούλα κατάφερε να ανακυκλώσει κι αυτή μαζί μας και οι μαθητές μου καταφέραν να κάνουν τα πρώτα τους υπολογιστικά βήματα, στον κόσμο του προγραμματισμού.