“Το Λενιώ και η σπασμένη κούπα” της Άννας Πολέντα-Αποστολάκη, ήταν το βιβλίο που επέλεξα να μας διαβάσουν στην πάντα φιλόξενη τάξη τους οι μαθητές της ΣΤ του δημοτικού. Μαζί με τη δασκάλα τους, την κα Αντωνία Στρατή, είχαμε συνεννοηθεί προηγουμένως και τα μεγάλα παιδιά παρέλαβαν από ένα μαθητή/τρια μας και κρατώντας το χέρι τους, μας οδήγησαν στην τάξη τους. Εκεί μας περίμενε κι άλλη έκπληξη γιατι είχαν αλλάξει τη διάταξη των θρανιών για να μας υποδεχτούν. Οι μαθητές/τριες, μικροί και μεγάλοι μοιράστηκαν όλοι μεσα στην αίθουσα και το βιβλίο μας το διάβασαν σε προβολή από τον διαδραστικό πίνακα, γνωρίζοντας έτσι και μία από τις λειτουργίες αυτού.  Νωρίτερα στην τάξη μας τους είχα προιδεάσει δείχνοντας τους τις εικόνες του βιβλίου και ζητώντας τους να τις περιγράψουν, να φανταστούν ιδέες και να αναρωτηθούν τι συνέβαινε σε καθε εικόνα και ποια μπορεί να είναι η πραγματική ιστορία του βιβλίου.

Το βιβλίο περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, σε παλιότερα χρόνια, τότε που οι κάτοικοι ενός χωριού της Κρήτης χρησιμοποιούσαν πήλινα δοχεία στην καθημερινότητα τους, ως σκεύη του νοικοκυριού τους. Η Λενιώ, η ηρωίδα του βιβλίου, επισκέπτεται με τη γιαγιά της ένα αγγειοπλάστη και έτσι μάθαμε όλοι μας την διαδικασία κατασκευής των πήλινων αγγείων στο παρελθόν.

Μετα την ανάγνωση του βιβλίου, είχε προγραμματιστεί εργαστήρι πηλού, για όλους τους μαθητές, με την βοήθεια των μεγαλύτερων προς τα νήπια και τα προνήπια μας.

Στην παραπάνω ομαδική αναμνηστική φωτογραφία, όλοι οι μαθητές κρατούν στα χέρια τους τα πήλινα κουπάκια που έπλασαν αλλά και τα μπαλόνια δώρο που φούσκωσαν για εμάς οι συμμαθητές μας .

Τα πήλινα κουπάκια μας τα χρωμάτισαν σε μεταγενέστερο χρόνο, αφού τα αφήσαμε πρώτα να στεγνώσουν.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ κα ΑΝΤΩΝΙΑ ΚΙ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΑΣ!!!