Οι μαθητές των Α & Β τάξεων είχαν τη χαρά να παρακολουθήσουν την παράσταση “Ο Καραγκιόζης Μασκαράς” των Καραγκιοζολόγων του θιάσου Ηλία Καρελλά.

Οι μαθητές γέλασαν με τη ψυχή τους  & συμμετείχαν σε διαδραστικά παιχνίδια.

      Η ενημέρωση της σχολικής κοινότητας σε θέματα σχολικού εκφοβισμού μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην πρόληψη εκδήλωσης βίαιων ενεργειών που διαταράσσουν την σχολική ζωή. Μπορούμε όλοι μαζί να συμβάλλουμε ώστε να δημιουργήσουμε ένα σχολικό περιβάλλον όπου οι μαθητές μας θα αλληλεπιδρούν και θα επικοινωνούν με χαρά και ασφάλεια.
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα  σύνθετο φαινόμενο γιατί αυτό που τον διακρίνει από το  στιγμιαίο πείραγμα ή την διαμάχη μεταξύ μαθητών είναι η έντασή του, η διάρκειά του, η ανισορροπία δύναμης μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών και η συναισθηματική επίδραση που έχει στα παιδιά.
Σχολικός εκφοβισμός λοιπόν δεν είναι απλά μια τυχαία διαμάχη, σύγκρουση μεταξύ μαθητών , δεν είναι το πείραγμα, το αστείο προς κάποιον συμμαθητή που γίνονται σε συγκεκριμένο χρόνο, δεν έχουν συνέχεια και δεν επηρεάζουν την συναισθηματική κατάσταση των παιδιών. Είναι μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, κατευθύνεται σε συγκεκριμένα παιδιά από συμμαθητές τους ενδοσχολικά  και έχουν ως αποτέλεσμα το παιδί που εκφοβίζεται να νοιώθει απομονωμένο, να βιώνει άγχος και φόβο, να παρουσιάζει σχολική άρνηση και διάφορες συναισθηματικές δυσκολίες.

Γενικά ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να εκδηλώνεται με :

• Χτυπήματα
• Απειλές, εκβιασμό, πειράγματα, παρατσούκλια, κοροϊδία , διάδοση φημών
• Εσκεμμένο αποκλεισμό μαθητών από διάφορες κοινωνικές και σχολικές δραστηριότητες,
• Σεξουαλική παρενόχληση
• Κλοπές ή και Ζημιές στα προσωπικά αντικείμενα του παιδιού που βιώνει εκφοβισμό
• Ηλεκτρονικό bullying / cyber bullying. Το cyberbullying είναι ο εκφοβισμός που προκαλείται διαμέσου της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών

Τις περισσότερες φορές τα παιδιά που βιώνουν εκφοβισμό δεν το λένε σε κανένα γιατί:

• Ντρέπονται.
  Η ντροπή είναι ένα συναίσθημα που ακολουθεί τον σχολικό εκφοβισμό καθώς τα παιδιά νοιώθουν ότι όλοι γελάνε μαζί τους
• Φοβούνται.
  Τα παιδιά θεωρούν ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι και φοβούνται ότι ο οποιοσδήποτε χειρισμός θα θυμώσει το παιδί ή τα παιδιά που το εκφοβίζουν και τα πράγματα θα χειροτερεύσουν
• Νοιώθουν ότι φταίνε.
  Η σκέψη των παιδιών είναι ενοχική και ιδιαίτερα σε καταστάσεις βίας. Θεωρούν ότι εκείνα φταίνε, ότι εκείνα προκάλεσαν αυτή την κατάσταση
• Σκέφτονται ότι θα απογοητεύσουν / στενοχωρήσουν τους γονείς τους.
  Όλα τα παιδιά αποζητούν την αγάπη και τον θαυμασμό των γονιών τους. Θεωρούν λοιπόν ότι αν μάθουν οι γονείς τους αυτό που συμβαίνει θα απογοητευτούν και θα στενοχωρηθούν.

Γι’ αυτό οι γονείς θα πρέπει:

 Να παρατηρήσουν τη συμπεριφορά του παιδιού τους. Οποιαδήποτε ξαφνική και χωρίς εμφανή αιτία αλλαγή στη συμπεριφορά τους, στη διάθεση τους, στην όρεξη τους, στον ύπνο τους, στη γνώμη τους για κάποια άτομα, στη σχολική τους παρουσία, στην σχολική τους επίδοση πρέπει να τους προβληματίσει και διακριτικά να διερευνήσουν τι συμβαίνει.

• Εάν αντιληφθούν ότι το παιδί τους βιώνει εκφοβισμό θα πρέπει σε πλαίσιο ασφάλειας και εμπιστοσύνης να κουβεντιάσουν με το παιδί τους για την εμπειρία του και γενικά για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού
• Να απενοχοποιήσουν το παιδί.
• Να εξηγήσουν στο παιδί ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να του φέρεται έτσι
• Να επιβραβεύσουν το παιδί που συμμετείχε στην κουβέντα και αποκάλυψε σημαντικά πράγματα
• Να μην βάλουν το παιδί σε διαδικασίες αντεκδίκησης. Δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα
• Να αναδείξουν στο παιδί τη σημασία του να έχει επικοινωνία με το δάσκαλο και να εξηγήσουν τη διαφορά του «μαρτυράω» από το «ζητάω» βοήθεια
• Να θυμούνται ότι ο στόχος είναι να βοηθήσουν το παιδί τους και όχι να τιμωρηθεί το άλλο παιδί
  •      Κι ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να επικοινωνήσουν με το δάσκαλο!!!

 Σε όλες τις περιπτώσεις μπορούν να επικοινωνήσουν με την Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056, δωρεάν και ανώνυμα, η οποία είναι στελεχωμένη με κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και λειτουργεί όλο το 24ώρο.

9^ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ «ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ»

Ένα από τα ωραιότερα έθιμα της ελληνικής παράδοσης, είναι το “βραχιολάκι του Μάρτη”. Οι μητέρες, συνήθιζαν να δένουν στο χεράκι των παιδιών τους, ένα κορδόνι από λευκό και κόκκινο νήμα, ώστε να τα προφυλάξουν από τις ακτίνες του μαρτιάτικου ήλιου.

Το “βραχιολάκι του Μάρτη” φτιαχνόταν την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου και φοριόταν από την 1η Μαρτίου έως και τα τέλη του μήνα. Στη συνέχεια το έβγαζαν και το άφηναν πάνω στις τριανταφυλλιές, όταν έβλεπαν το πρώτο χελιδόνι, για να το πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από τις παρακάτω λαϊκές ρήσεις:

“Από Μάρτη Καλοκαίρι και από Αύγουστο Χειμώνα.”

“Το Μάρτη ο ήλιος βάφει και πέντε δε ξεβάφει.”

“Όπου έχει κόρην ακριβή το Μάρτη ήλιος μη τη δει.”

Εκτός από “μαρτάκι”, στη γυμναστική, βάλτε και ένα καπελάκι!!!

Το ΥΠΟΠΑΙΘ ευαισθητοποιημένο σε θέματα πρόληψης και προαγωγής της υγείας των μαθητών/τριών, έχει ιδρύσει το Παρατηρητήριο κατά της Σχολικής βίας και του εκφοβισμού και έχει δρομολογήσει σειρά σχετικών δράσεων. Ένας από τους σκοπούς του Παρατηρητηρίου είναι η ευαισθητοποίηση μαθητών, γονέων και ολόκληρης της κοινωνίας σχετικά με την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Η 6η Μαρτίου αποτελεί μια αφορμή για εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς των σχολείων όλης της χώρας να ανταλλάξουν σκέψεις, πληροφορίες, ερεθίσματα και ιδέες για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας που εκδηλώνεται μεταξύ μαθητών και να σχεδιάσουν και υλοποιήσουν μακροχρόνια προγράμματα πρόληψης και αντιμετώπισης.

Την Ημέρα κατά της Σχολικής βίας και του εκφοβισμού οι σχολικές μονάδες Α/θμιας Εκπαίδευσης να αφιερώσουν χρόνο (δύο ή περισσότερες διδακτικές ώρες με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων) σε δράσεις – συζητήσεις – εκδηλώσεις κατά του σχολικού εκφοβισμού με στόχο την ευαισθητοποίηση των σχολικών κοινοτήτων και την επαγρύπνηση όλων των μελών τους για την έγκαιρη παρέμβαση, ώστε να περιοριστούν οι δίαυλοι εκδήλωσης της βίας στη ζωή των ανηλίκων και να αποτραπούν οι αρνητικές της συνέπειες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Ξεκίνημα κι αφόρμηση γι”  αυτή την προσπάθεια θα αποτελέσει η προβολή σε όλα τα τμήματα της ακόλουθης ταινίας…

Στα παλιά τα χρόνια οι άνθρωποι που συνήθως ζούσαν απομονωμένοι στα χωριά, δεν είχαν κάποιο μέσο για να υπολογίσουν τον χρόνο.

Έτσι μετρούσαν τις ώρες της ημέρας με τη θέση του ήλιου στον ουρανό, τους μήνες ανάλογα με τις γεωργικές εργασίες τους και τον χρόνο σε σχέση με τις θρησκευτικές γιορτές. Μόλις τελείωσαν οι Απόκριες, άρχιζαν να λογαριάζουν τις μέρες της Σαρακοστής που κανονικά είναι 50 μέρες έως το Πάσχα, με τη βοήθεια της Κυράς Σαρακοστής.

Η φιγούρα της δόθηκε ως σχέδιο στους μαθητές μας. Αφού τη ζωγράφισαν και την έκοψαν, την κράτησαν για το δωμάτιό τους. Αποφασίσαμε, την επομένη, να φέρουμε όσπρια και σπόρους που συνηθίζουμε να τρώμε την περίοδο της νηστείας και φτιάξαμε μία, όλοι μαζί, για την πόρτα της τάξης μας. Σίγουρα με τη δραστηριότητα αυτή, την έννοια του χρόνου που είναι αφηρημένη σ’ αυτή τη φάση της ζωής τους, επιδιώξαμε να την αισθητοποιήσουμε, καθώς επίσης, πετύχαμε ν’ ασκηθούμε σε πρακτικές λεπτής κινητικότητας.

Ιδού το αποτέλεσμα!

Η Κυρά Σαρακοστή από το Α3

Ζυγουρίτσα Ευσταθία

Με επιτυχία υλοποιήθηκαν οι δράσεις για την 1η Πανελλήνια ημέρα Σχολικού Αθλητισμού στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Πετρούπολης στις 6 Οκτωβρίου 2014, με θεματικό άξονα “Ρατσισμός και διαφορετικότητα, όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι.”

Ο Σύλλογος Διδασκόντων, αναγνωρίζοντας την “παρεμβατική δυναμική” της Άθλησης και της Δια Βίου Άσκησης στην ισόρροπη ψυχοκινητική ανάπτυξη του μαθητικού πληθυσμού σχεδίασε και υλοποίησε δράσεις, με στόχο τη σύνδεση του αθλητισμού με την προώθηση αξιών, στάσεων και δεξιοτήτων τη μαζική συμμετοχή των μαθητών και την ανάδειξη του κοινωνικού σχολείου ως φορέα γνώσης, αγωγής και προετοιμασίας ενεργών πολιτών.

• Κινητικές δραστηριότητες: με αθλοπαιδιές ποδόσφαιρο, πετοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, με αγωνιστική παιχνίδια, παιχνίδια ψυχοκινητικής αγωγής και χορό.
• Την προβολή ταινιών: που περιελάμβαναν έννοιες όπως ο ρατσισμός, η διαφορετικότητα, η ένταξη, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη.
  • “Αζούρ και Ασμάρ”: ένα παραμύθι κινούμενων σχεδίων με υπέροχα χρώματα και ένα απλό μήνυμα “μαζί μπορούμε καλύτερα να ψάχνουμε να βρούμε τι μας ενώνει και όχι τι μας χωρίζει”
  • “Καν’ το όπως ο Μπέκαμ (Bend it like Bekham)”: κοινωνική ταινία που προτρέπει μια έφηβη να κυνηγήσει το όνειρό της κόντρα σε προκαταλήψεις και στερεότυπα.
• Εικαστικές δημιουργίες: με συνθήματα κατά του ρατσισμού, της βίας και υπέρ της διαφορετικότητας καθώς και τη δημιουργία πανό.
• Προβληματισμός και συζήτηση για τις έννοιες της βίας, του ρατσισμού, του κοινωνικού αποκλεισμού, τις αιτίες και τις επιπτώσεις αυτών.