Το νηπιαγωγείο μας πλημμύρισε χρώματα, μουσική, χαρά και κονφετί! Οι φετινές αποκριάτικες εκδηλώσεις ήταν γεμάτες γέλιο και υπέροχες εκπλήξεις για τα παιδιά μας.
Ξεκινήσαμε με κατασκευές αποκριάτικων μασκών. Τα παιδιά χρησιμοποίησαν φτερά, πούλιες, χαρτιά, κουμπιά, σύρματα πίπας και πολλή φαντασία για να φτιάξουν μοναδικές δημιουργίες.Η τάξη μας γέμισε χρώματα.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, υποδεχτήκαμε με πολλή χαρά στο σχολείο μας την εκδότρια του βιβλίου: «Το Μελωδοχώριο θέλει Μαέστρο». Αφηγήθηκε στα παιδιά την ιστορία με ζωντάνια, εκφραστικότητα και θεατρικότητα, μετατρέποντας την παρουσίαση σε μια μοναδική εμπειρία αφήγησης και συμμετοχής. Τα παιδιά άκουγαν με προσοχή, συμμετείχαν με ενθουσιασμό και ταξίδεψαν στον κόσμο της μουσικής και της φαντασίας. Μεταμορφώθηκε σε όλες τις νότες και στο τέλος στον μαέστρο της ιστορίας μας.
Έχοντας μιλήσει πια για όλα τα συναισθήματα και με αφορμή και την Γιορτή της Μητέρας, μιλήσαμε για την Αγάπη. Το συναίσθημα της Αγάπης είναι αυτό που περιέχει όλα τα συναισθήματα που ήδη έχουμε μάθει (χαρά, λύπη, φόβο, θυμό και ηρεμία). Μιλήσαμε με τα παιδιά για το τι σημαίνει να αγαπάμε, ποιον αγαπάμε και πώς μπορούμε να δείχνουμε την αγάπη μας καθημερινά στους γύρω μας. Οι μικροί μαθητές μοιράστηκαν υπέροχες σκέψεις και συναισθήματα.
«Αγάπη είναι…»
Τα παιδιά δημιούργησαν μια μεγάλη καρδιά γεμάτη μικρές καρδούλες…
Αυτή την εβδομάδα ασχοληθήκαμε με ένα σημαντικό συναίσθημα: την ηρεμία. Μιλήσαμε για τις στιγμές που νιώθουμε ηρεμία, για τα πράγματα που μας χαλαρώνουν και μας κάνουν να αισθανόμαστε όμορφα.
«Νιώθω ήρεμος όταν διαβάζω βιβλία.»
«Είμαι ήρεμη όταν ζωγραφίζω.»
«Ηρεμώ όταν κάνω γυμναστική.»
Τα παιδιά κατέγραψαν τις σκέψεις τους πάνω σε πράσινα συννεφάκια και τα κόλλησαν στο βάζο της ηρεμίας.
Μετάβαση στο άρθρο»
Συνεχίσαμε με το συναίσθημα του φόβου, ένα συναίσθημα που όλοι έχουμε νιώσει.
Συζητήσαμε:
– Τι με φοβίζει;
– Πώς νιώθω όταν φοβάμαι;
– Τι μπορώ να κάνω για να νιώσω καλύτερα;
Τα παιδιά μοιράστηκαν τους φόβους τους και τους έγραψαν πάνω σε μαύρους κύκλους. «Με φοβίζει το σκοτάδι», «Με φοβίζουν τα πυροτεχνήματα», «Με φοβίζουν τα τέρατα»… Κάθε παιδί είχε κάτι μοναδικό να πει. Τα λόγια τους γέμισαν το βάζο του φόβου.
Συνεχίσαμε το ταξίδι μας στα συναισθήματα και αυτή τη φορά μιλήσαμε για τον θυμό – το δυνατό, το έντονο, το κόκκινο συναίσθημα που όλοι έχουμε νιώσει κάποια στιγμή
Ξεκινήσαμε με συζήτηση:
– Πότε θυμώνω;
– Τι νιώθω όταν είμαι θυμωμένος;
– Τι μπορώ να κάνω όταν θυμώνω για να ηρεμήσω;
Τα παιδιά μοιράστηκαν τις σκέψεις τους και έγραψαν τις απαντήσεις τους σε κόκκινες φούσκες και λέξεις που γέμισαν το βάζο του θυμού στην τάξη μας. Κάθε…
