Η ελλιπής φοίτηση παιδιών δεν συμβάλει στην ομαλή εξέλιξή τους…
Το σχολείο είναι καθοριστικό για τη φοίτηση, καθώς προσφέρει δομημένη μάθηση, κοινωνικοποίηση και ανάπτυξη κριτικής σκέψης, βοηθώντας τα παιδιά να προσαρμοστούν και να αποκτήσουν θετική στάση απέναντι στη μάθηση. Επιπλέον, η στενή συνεργασία σχολείου και οικογένειας προλαμβάνει τη σχολική αποτυχία και ενισχύει την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού
Το σχολείο, είναι μια οργανωμένη ομάδα που έχει όλα τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας. Είναι αυτό που προετοιμάζει τους νέους να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία. Η εσωτερική οργάνωση της σχολικής ζωής οφείλει να εκπαιδεύει και να διαπαιδαγωγεί σύμφωνα με τα πρότυπα και τις ανάγκες της δημοκρατικής κοινωνίας.
Η δημοκρατική οργάνωση της σχολικής κοινότητας προϋποθέτει κανόνες, όρια , κατανομή ρόλων και ευθυνών. Η παρακολούθηση της διαρκούς φοίτησης και της σωστής συμπεριφοράς των παιδιών, είναι πολύ σημαντική τόσο για τη γενικότερη μαθησιακή τους εξέλιξη όσο και για την κοινωνική τους ένταξη και πρόοδο στη ζωή τους.
Οι μαθητές θα πρέπει να μην απουσιάζουν από το σχολείο χωρίς σοβαρό λόγο. Η ελλιπής φοίτηση οδηγεί σε φτωχά μαθησιακά αποτελέσματα τα οποία δεν επαρκούν για τη σωστή συνέχιση των σπουδών τους .
Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων η συμπεριφορά των μαθητών θα πρέπει να είναι ευγενική και κόσμια προς δασκάλους και συμμαθητές.
Οι μαθητές οφείλουν να παίζουν χωρίς να διαπληκτίζονται ή να χειροδικούν ή να ασκούν οποιουδήποτε είδους βία (λεκτική, σωματική, ψυχολογική, διαδικτυακή) προς τους συμμαθητές τους. Η βία απαγορεύεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Δεν θα πρέπει να προσβάλλουν τους συμμαθητές τους για λόγους σωματικούς (π.χ. για το ύψος ή το βάρος τους), εθνικούς (π.χ. για την καταγωγή τους από άλλη χώρα), θρησκευτικούς ή φυλετικούς (π.χ. χρώμα δέρματος, μαλλιών). Δεν θα πρέπει να διαδίδουν φήμες ούτε να αποκλείουν συμμαθητές τους από ομαδικές δράσεις του σχολείου παρακινώντας και άλλους να κάνουν το ίδιο ή να τους ειρωνεύονται και να τους ασκούν κακόβουλη κριτική.
Θα πρέπει να βοηθούν τους μαθητές των μικρών τάξεων καθώς και τους νέους μαθητές του σχολείου στα προβλήματα που τυχόν αντιμετωπίζουν (π.χ. να τους παρέχουν χώρο για παιχνίδι , να τους βοηθούν σε περίπτωση τραυματισμού ή να τους δίνουν τυχόν πληροφορίες) και γενικότερα να μην ασκείται κάθε είδους σχολικής βίας.
Τα παιδιά που δέχονται σχολική βία προτιμούν συνήθως να μείνουν στο σπίτι. Συχνά είναι ανασφαλή, ευαίσθητα και δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους. Δείχνουν αγχωμένα και μπορεί να εμφανίσουν κάποιο σωματικό σύμπτωμα στην ιδέα ότι θα πάνε σχολείο. Πολλά παιδιά, ιδίως τα πρώτα χρόνια της σχολικής τους φοίτησης, δυσφορούν ή αρνιούνται να πάνε στο σχολείο. Κάποιες φορές, η άρνηση παραμένει και παίρνει μεγάλες διαστάσεις και εξελίσσεται σε σχολική φοβία.
Γενικότερα οι αιτίες που σχετίζονται με την σχολική αποφυγή μπορεί να έχουν να κάνουν και με το σπίτι και με το σχολείο.
Θέματα που αφορούν το σπίτι: Το παιδί μπορεί να…
- Βιώνει μια αλλαγή στην οικογένεια π.χ. μετακόμιση, ασθένεια, χωρισμό, διαζύγιο, θάνατο
- Έλλειψε από το σχολείο λόγω μιας παρατεταμένης ασθένειας.
- Απολαμβάνει την αποκλειστική προσοχή του γονέα, όταν δεν είναι στο σχολείο.
- Έχει την άδεια να βλέπει τηλεόραση, να παίζει βιντεοπαιχνίδια ή να κάνει ότι άλλο του αρέσει αντί να διαβάζει για τα μαθήματα του σχολείου.
- Έχει έναν υπερπροστατευτικό γονέα που του ενισχύει την ιδέα ότι το να είναι μακριά του μπορεί να είναι επικίνδυνο
- Μια άλλη πολύ σημαντική αιτία είναι το μόνιμο άγχος του αποχωρισμού. Η προσκόλληση κυρίως στο πρόσωπο της μητέρας και η δημιουργία ισχυρού συναισθηματικού δεσμού μαζί της έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση έντονου άγχους όταν το παιδί καλείται να απομακρυνθεί απ’ την προστατευτική αγκαλιά της και να εμπλακεί σε νέες δραστηριότητες έξω από την οικογένεια
Θέματα που αφορούν το σχολείο: Το παιδί μπορεί να…
- Έχει μαθησιακές δυσκολίες, π.χ. να φοβάται να διαβάσει δυνατά, να γράψει τεστ, μην πάρει κακούς βαθμούς, να εξεταστεί προφορικά ή να σηκωθεί στον πίνακα.
- Φοβάται την κριτική, την αντιπαράθεση ή την τιμωρία από έναν δάσκαλο ή άλλο άτομο του προσωπικού του σχολείου.
- Ανησυχεί για την επίδοσή του στις αθλητικές δραστηριότητες, να φοβάται μήπως γελοιοποιηθεί ή μήπως δεν επιλεγεί σε κάποια αθλητική ομάδα.
- Νιώθει ανεπαρκής στις κοινωνικές συναναστροφές.
- Είναι θύμα εκφοβισμού (bullying) είτε στο σχολείο είτε στο σχολικό λεωφορείο.
- Δέχεται απειλές ή σωματική βία.
- Δυσκολεύεται να προσαρμοστεί σ’ ένα νέο σχολείο.
Σε ότι αφορά τους λόγους που προέρχονται από την οικογένεια,το σχολείο μέσω των υπηρεσιών του δήμου μπορεί να βοηθήσει ώστε να βρεθούν οι λύσεις που θα δώσουν τη δυνατότητα σε κάθε παιδί να συνεχίσει τη φοίτησή του ομαλά.
Σ’ ό,τι έχει να κάνει με το ίδιο το σχολείο , η εφαρμογή του συνόλου των όρων και των κανόνων που διέπουν κάθε δημοκρατικό και ανοιχτό σχολείο στην κοινωνία,( για κάθε οικογένεια ,για κάθε παιδί),αποτελούν τις προϋποθέσεις για να πραγματοποιείται ανενόχλητα, μεθοδικά και αποτελεσματικά το έργο του σχολείου, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες. Οι συνθήκες αυτές πρέπει να αποβλέπουν στη διαμόρφωση ενός παιδαγωγικού και διδακτικού κλίματος το οποίο θα εξασφαλίζει τη συνεργασία των μελών της σχολικής κοινότητας, χωρίς εντάσεις και συγκρούσεις, με αμοιβαίο σεβασμό, με ανοχή και αναγνώριση. Στο πλαίσιο αυτό ο όρος «σχολική πειθαρχία» αποκτά δημοκρατικό περιεχόμενο και αναδεικνύεται σε βασικό ποιοτικό στοιχείο του σύγχρονου δημοκρατικού σχολείου.
Έτσι όλα τα παιδιά θα νιώθουν ασφάλεια και αγάπη για το σχολικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα έχουν τη δυνατότητα να φοιτούν και να εξελίσσονται, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα τους , ώστε να βγουν χρήσιμα και χαρούμενα άτομα στην κοινωνία…
Στα πλαίσια αυτά μιλήσαμε με τα παιδιά για τη σημασία και την αξία των κανόνων, της φιλίας και του σεβασμού μεταξύ των παιδιών και των συνανθρώπων μας και το πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε το σχολικό περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε και περνάμε πολλές ώρες καθημερινά ενώ κατόπιν φτιάξαμε κάποιες αφίσες με διάφορα μηνύματα και κανόνες που αποτελούν τον οδηγό για ένα δημιουργικό ,ευχάριστο ,προσιτό και ανοιχτό σχολείο σε όλους …
