Ένας πρόσφυγας από το παρελθόν…αφηγείται
Το 7ο Γυμνάσιο Βόλου στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus “Walking Together” με θέμα την διαφορετικότητα και το ΓΕΛ Καναλίων στο πλαίσιο του γνωστικού αντικειμένου της Γλώσσας-Λογοτεχνίας της Γ΄ Λυκείου και με αφόρμηση τη θεματική ενότητα «Ο Ξένος» και «Αναπαραστάσεις του Διαφορετικού Άλλου», επισκέφθηκαν τον κ. Δημήτρη Κωνσταντάρα-Σταθαρά, εκπαιδευτικό-συγγραφέα-ερευνητή, παιδί προσφύγων της Μικράς Ασίας. Μέσα από τη συνέντευξη που δόθηκε παρουσιάστηκαν τα προβλήματα που αντιμετώπισε η οικογένειά του και ο ίδιος ως πρόσφυγες και στη συνέχεια έγινε προσπάθεια σύνδεσή τους με τους πρόσφυγες-μετανάστες του σήμερα.
Λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν εξαιτίας της πανδημίας Covid-19, οι μαθητές των δύο σχολείων δεν ήταν παρόντες στη συνέντευξη. Αφού πρώτα ενημερώθηκαν για το προσφυγικό ζήτημα του 1922 και την βιογραφία του κ. Κωνσταντάρα-Σταθαρά, έθεσαν στοχευμένες ερωτήσεις πάνω στο ζήτημα αυτό, οι οποίες μεταφέρθηκαν από τις υπεύθυνες καθηγήτριες των δύο σχολείων κα Διαμαντή Ελένη, εκπ/κό ΠΕ03, εκπρόσωπο της παιδαγωγικής ομάδας του προγράμματος Erasmus του 7ου Γ/σίου Βόλου και κα Μαθινού Μαρία, εκπ/κο ΠΕ02 του ΓΕΛ Καναλίων.
Βασικά ερωτήματα αφορούσαν την αποδοχή και την ένταξη των προσφύγων στην κοινωνία του Βόλου, την παιδεία-εκπαίδευση των προσφυγόπουλων στα σχολεία της περιοχής, την κρατική βοήθεια, την συμπεριφορά των ντόπιων απέναντί τους, τα συναισθήματα και τους φόβους τους, τις ομοιότητες και τις διαφορές με το προσφυγικό κύμα του σήμερα, την ξενοφοβία, τις ρατσιστικές στάσεις και την αποδοχή της διαφορετικότητας.
Ο κ. Κωνσταντάρας-Σταθαράς μέσα από τις απαντήσεις του, περιέγραψε την κατάσταση που επικράτησε στην πόλη τις πρώτες μέρες της “ξαφνικής και απροειδοποίητης” έλευσης των προσφύγων, τις συνθήκες διαβίωσης τους, την πρόσβασή τους θεωρητικά και ουσιαστικά στην εκπαίδευση και στην παραγωγική διαδικασία του τόπου και την ένταξή τους στην τοπική κοινωνία.
Επίσης, καταδίκασε τις ρατσιστικές συμπεριφορές και τόνισε την ανάγκη αποδοχής της διαφορετικότητας, της ένταξης μαθητών με διαφορετικές κουλτούρες και εθνικότητες στο σχολικό περιβάλλον καθώς και την ευθύνη που έχουμε σήμερα απέναντι στους πρόσφυγες.
Βιώνοντας την παραπάνω μαρτυρία για τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και αναλογιζόμενοι όλες τις τραγικές στιγμές που έζησαν, έχουμε χρέος να τις υπενθυμίζουμε στις νέες γενιές και να τις οδηγήσουμε στο να συνειδητοποιήσουν ότι το προσφυγικό ζήτημα είναι ένα θέμα το οποίο δεν πρέπει να μας τρομάζει. Ζώντας σε μία οικουμενική, πολυπολιτισμική κοινωνία και έχοντας σαν χώρα το θεσμό της φιλοξενίας ως ιερό, μέσω του προγράμματος Erasmus “Walking Together ”, θέλουμε να τονίσουμε ότι οι ρατσιστικές τάσεις είναι αδικαιολόγητες για όλους τους λαούς και κυρίως για αυτούς που στο παρελθόν έχουν ζήσει παρόμοιες ιστορικές στιγμές καθώς και να είμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε και να κατανοούμε τα δικαιώματα των προσφύγων.
