Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Ψυχικής Υγείας στις 10 Οκτωβρίου, βρήκαμε λίγο χρόνο να ψιλαφήσουμε στις τάξεις του σχολείου μας την ψυχική υγεία.

Στην Α’ Γυμνασίου τα παιδιά δούλεψαν ομαδικά με μικρά σενάρια περιπτώσεων που βιώνουμε καθημερινά στην σχολική μας ζωή.

Ο μαθητής που περισσεύει

Η πρόσκληση που ποτέ δεν ήρθε 

Η καινούρια μαθήτρια 

Όταν η φιλία αλλάζει 

Πρέπει πάντα να είμαι ο καλύτερος;

Όταν το χέρι δεν σηκώνεται 

Το αστείο που δεν ήταν αστείο 

Ο πάντα χαμογελαστός 

Ο θυμός που κρύβει κάτι άλλο 

Αφού μοιράστηκαν οι ομάδες και τα σενάρια, τα παιδιά, αρχικά τα επεξεργάστηκαν απαντώντας σε μερικές ερωτήσεις. 

Σειρά είχε ο αυτοσχεδιασμός και η δημιουργικότητα. Έπρεπε να μας δώσουν μια παραλλαγή της ιστορίας ή την εξελιξή της είτε με ζωγραφική, είτε με αφήγηση, είτε με μίνι θεατρικό ή με παντομίμα!

(Εδώ τα θεατρικά είχαν την τιμητική τους!)

Τέλος είχαν να στείλουν ένα μήνυμα προς όλους μας.

Ένα μικρό δείγμα…

 

Στη Β’ Γυμνασίου

Το “κομμάτι που λείπει” και “το μεγάλο Ο” από το βιβλίο του Σελ Σιλβερσταϊν ήρθαν στην τάξη μας, αλλιώς…

Αρχικά παρακολουθήσαμε την αφήγηση κ το animation έτσι όπως το παρουσιάζει η Ελένη Δελημπέη στο YouTube.

Έπειτα μοιράστηκαν χαρτιά κομμένα σε τρίγωνα κ κύκλους.

Στην μια πλευρά του τριγώνου γράψαμε:

“Τι είναι αυτό που ψάχνω να βρω στους άλλους γύρω μου;”

Στην μια πλευρά του κύκλου γράψαμε:

“Ποιος/ποια είμαι ως άνθρωπος; Ποια είναι τα προσωπικά μου χαρακτηριστικά;”

Στην άλλη πλευρά του τριγώνου αναζητήσαμε:

“Τι ίσως αλλάζω από τον εαυτό μου για να ‘χωρέσω’ σε μια παρέα;”

Στην άλλη πλευρά του κύκλου αναζητήσαμε:

“Πώς μπορώ να είμαι ο εαυτός μου και ταυτόχρονα να βρίσκομαι σε επαφή με τους άλλους;”

Στο τέλος σχεδιάσαμε έναν μεγάλο κύκλο στον πίνακα κ αναρωτηθήκαμε:

“Τι χρειάζεται να υπάρχει στην τάξη μας, ώστε να μπορούμε να ανήκουμε όλοι, χωρίς να χρειάζεται να γινόμαστε ίδιοι;”

Στη Γ’ Γυμνασίου αρχικά μέσω μιας παρουσίασης για την Ψυχική Υγεία ερευνήσαμε τον όρο και κατανοήσαμε τα “καμπανάκια” που κρύβονται πίσω από την ψυχική μας υγεία και πως αυτά μπορούν να μας επηρεάσουν

Έπειτα ο καθένας και η καθεμία μας έφτιαξε το δικό του/της μοναδικό ΔΟΧΕΙΟ των συναισθημάτων του/της. 

Πώς ΓΕΜΙΖΩ το δοχείο μου;

Ποια πράγματα με ευχαριστούν, με διασκεδάζουν, με ενθουσιάζουν, με γεμίζουν;

Πώς ΑΔΕΙΑΖΩ το δοχείο μου;

Ποιά πράγματα με δυσαρεστούν, με δυσκολεύουν, με αδειάζουν;

Τέλος παρακολουθήσαμε ένα σχετικό βίντεο κ αναρωτηθήκαμε με ποιόν τρόπο θα μπορούσαμε να στηρίξουμε κάποιον/ κάποια που βρίσκεται σε μια δύσκολη ψυχική κατάσταση; Τι σημαίνει “στίγμα” για κάποιον / κάποια που περνά μια ψυχική δυσκολία; Πόσο δυσκολεύει τα πράγματα η μοναξιά που μπορεί να βιώνει ο άνθρωπος;

Η ψυχική υγεία δεν είναι πολυτέλεια. Η ψυχική υγεία είναι ανθρώπινο δικαίωμα.

Η ψυχική υγεία είναι υπόθεση όλων μας.

 

Υπεύθυνες Καθηγήτριες

Θωμαΐς Ντέμκα, Φιλόλογος, ΠΕ02

Βασιλική Χρυσικού, Μαθηματικός, ΠΕ03 ΕΑΕ