Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ | , στις 12-07-2018

Εργασία των μαθητών του Γ1 Κωνταντίνου Κουτσούκη, Ελευθερίας Διαμάντη, Ελιέτας Ανδριώτη, Βάλιας Γκούβα

Συμβολή Κωνσταντίνου Κουτσούκη

Περίληψη
Το βιβλίο Φόνισσα αφηγείται την ιστορία της Φραγκογιαννούς, μιας ηλικιωμένης γυναίκας η οποία πέρασε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια. Ένα βράδυ ενώ κάθονταν και πρόσεχε το νεογέννητο κοριτσάκι της κόρης της αναμνήσεις από την παιδική της ηλικία έρχονταν στο μυαλό της. Άρχισε να θυμάται τα βάσανα που πέρασε σαν παιδί και την μητέρα της την οποία κυνηγούσαν με την κατηγορία ότι είναι μάγισσα. Μετά θυμήθηκε όταν οι γονείς της την πάντρεψαν από τα δεκαπέντε. Επίσης άρχισε να θυμάται την προίκα την οποία οι γονείς της έδωσαν στην οικογένεια του γαμπρού και τις κακές συνθήκες στις οποίες ζούσε. Τα επόμενα βράδια άρχισε να θυμάται τα παιδιά όταν ήταν ποίο μικρά σε ηλικία και τα κατορθώματα ενός από τους γιούς της τον οποίο κυνηγούσε η χωροφυλακή. Μετά από τόσες αναμνήσεις το μυαλό της άρχισε να θολώνει και άρχισε να θεωρεί ότι κανένα κορίτσι στον κόσμο δεν πρέπει να περάσει αυτά που πέρασε κι εκείνη. Έτσι αποφασίζει να πνίξει το εγγόνι της. Ο θάνατος του παιδιού από τον γιατρό θεωρείτε φυσιολογικός. Η Φραγκογιαννού αρχικά νιώθει τύψεις αλλά μετά θεωρεί ότι έσωσε το εγγόνι της από την δυστυχία. Για να σκεφτεί τι είχε κάνει πηγαίνει να απομονωθεί σε ένα ερημοκλήσι. Μετά από αρκετό καιρό που ξανά επιστρέφει στο χωριό της αρχίζει ξανά τις δολοφονίες. Βρίσκει τρία μικρά κορίτσια και τα σπρώχνει μέσα σε ένα πηγάδι. Αυτή την φορά όμως κάτι είχε αλλάξει μέσα της. Δεν ένοιωθε καθόλου τύψεις. Θεωρεί πια τον εαυτό της σωτήρα αυτών των μικρών κοριτσιών. Όταν οι γονείς του ενός από των δυο κοριτσιών καταφθάνουν στο πηγάδι η Φραγκογιαννού κάνει πως πάει να το βοηθήσει και έτσι γλιτώνει τις κατηγορίες ότι αυτή το έπνιξε. Μετά από λίγο καιρό όμως βρίσκεται δίπλα σε ένα κοριτσάκι το οποίο πνίγονταν μέσα σε ένα πηγάδι και χωρίς να το έχει πνίξει η ίδια κατηγορείται για τον θάνατό της. Έτσι ξεκινά ένα ανθρωποκυνηγητό για την σύλληψη της Φραγκογιαννούς. Το τέλος όμως της Φραγκογιαννούς θα το αναλάμβανε η φύση. Ενώ η Φραγκογιαννού προσπαθούσε να περάσει από ένα πέρασμα κοντά σε μια ακτή η παλίρροια έκανε την εμφάνιση της και με αυτόν τον τρόπο πνίγηκε.

Ενοχές, Συνείδηση, Τύψεις
Σε όλη την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι με προσωπικό συμφέρον οι ίδιοι βλάπτουν άλλους ανθρώπους. Εμείς τους αποκαλούμαι δολοφόνους. Ένα ερώτημα που απασχολεί όμως πολλούς είναι το τι νιώθουν αυτοί οι άνθρωποι την στιγμή που διαπράττουν ένα έγκλημα αν έχουν το πλήρη έλεγχο των εαυτών τους και πως νιώθουν μετά. Καταρχήν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το αν έχουν τον έλεγχο του εαυτού τους καθώς τις περισσότερες φορές είναι καλά προετοιμασμένοι για αυτό που πάνε να κάνουνε. Φυσικά όμως υπάρχουν και οι φόνοι που γίνονται σε βρασμό ψυχής και εκείνη την στιγμή να σκοτώσει αυτόν που βρίσκεται μπροστά του. Την ώρα που θα διαπράττει τον φόνο το μίσος θα διακατέχει τον θύτη. Το θέμα όμως είναι το τι θα επακολουθήσει μετά. Τις πρώτες μέρες θα νιώθει τύψεις και ενοχές αλλά θα θεωρεί ότι έκανε το σωστό. Μετά από λίγο καιρό ακόμα θα αλλάξει ριζικά. Οι ενοχές και οι τύψεις θα τον κατακλύζουν σε σημείο όπου να μην αντέχει άλλο. Κάποιοι θα αρχίσουν να μετανοούν για τα λάθει τους. Άλλοι θα δώσουν τέλος στην ζωή τους. Βέβαια υπάρχουν και οι αμετανόητοι που θεωρούν ότι έκαναν το σωστό και είναι αυτοί που αντί για τύψεις νιώθουν μια ικανοποίηση. Για παράδειγμα ενός τέτοιου ανθρώπου μπορούμε να πάρουμε τον κεντρικό χαρακτήρα του βιβλίου Φόνισσα, την Φραγκογιαννού η οποία θεωρούσε ότι σκοτώνοντας τα μικρά κορίτσια στην ουσία τα απάλλασσε από τα προβλήματα του που θα αντιμετώπιζαν στο μέλλον και οι ίδιες αλλά και οι οικογένειές τους.

Απάντηση στο ερώτημα του κακού μέσα από το βιβλίο Φόνισσα.
Στο βιβλίο Φόνισσα μας παρουσιάζεται μια από τις πολλές μορφές του κακού το οποίο προκαλεί ένας άνθρωπος και είναι η πιο συνηθισμένη μορφή του. Στο βιβλίο ο συγγραφέας Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης προσπαθεί να δώσει μια απάντηση στο ερώτημα του κακού, δηλαδή το πως μπορεί το κακό να εξαλειφτεί. Ο συγγραφέας όμως έχει ο ίδιος ένα προσωπικό δίλημμα. Στο τέλος του βιβλίου προσπαθεί να δώσει την απάντησή του με την φράση <>. Εδώ όμως φαίνεται το δίλημμα που έχει. Με την φράση αυτή εννοεί ότι ούτε της άξιζε να τιμωρηθεί γιατί είχε και κάποιο δίκιο σε ότι έκανε αλλά ούτε και να μείνει ατιμώρητη γιατί δεν ήταν πλήρως εξιλεωμένη για να συγχωρεθεί. Έτσι ο συγγραφέας βρίσκει μια μέση λύση και σκοτώνει την Φραγκογιαννού με σκοπό το κοινό να νιώσει ικανοποίηση όπου τιμωρήθηκε. Έτσι μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα ότι ο συγγραφέας είναι αναποφάσιστος.

Συμβολή Ελευθερίας Διαμάντη
Η θέση της γυναίκας
Η θέση της γυναίκας την τότε εποχή ήταν υποβαθμισμένη και περιορισμένη. Μέσα από το μυθιστόρημα βλέπουμε την συμπεριφορά μιας καταπιεσμένης γυναίκας μέσα σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. Η Φραγκογιαννού έχοντας βιώσει τις δυσκολίες του να είσαι γυναίκα εκείνα τα χρόνια, όπως για παράδειγμα το ότι υπηρετούσε από μικρή ηλικία την οικογένεια της και αργότερα τον άντρα που της είχαν εκείνοι διαλέξει, και ξεφεύγοντας από τα όρια της αποδεκτής ανθρώπινης συμπεριφοράς, χάνει τα λογικά της. Γι’ αυτήν το να είναι κανείς γυναίκα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα λάθος και έτσι πιστεύοντας οτι είναι καλύτερο ή να μην γεννιούνται κορίτσια ή αν γεννιούνται να τα πνίγουν οι γονείς τους, παίρνει την πρωτοβουλία να τα σκοτώνει η ίδια. Κάνοντας το αυτό η Φραγκογιαννού,νομίζει οτι απαλλάσει τα μικρά κορίτσια από την μίζερη ζωή που τα περιμένει.

Ενοχές-τύψεις-συνείδηση
Η Φραγκογιαννού δεν ένιωθε τύψεις είτε ενοχές για τις δολοφονίες, τα εγκλήματα που έχει διαπράξει. Αυτό συμβαίνει διότι θεωρεί οτι είναι υποχρέωση της να λυτρώσει τα μικρά κορίτσια από τις δικές τους μελλοντικές υποχρεώσεις. Η διαταραγμένη προσωπικότητα της πρωταγωνίστριας δεν έχει καμία επίπτωση στην συνείδηση και στην επίγνωση των πράξεων της άρα ούτε στην ικανότητα της καταλογισμό.

Τελικές απαντήσεις στο ερώτημα του κακού
Η προίκα έχει ιδιαίτερη σημασία για την Φραγκογιαννού εφόσον όλη η ιστορία της πηγάζει από αυτόν το θεσμό. Για να παντρευτεί μια γυναίκα έναν άντρα θα πρέπει να του δώσει προίκα. Εάν όμως κάποια κοπέλα είναι από φτωχή οικογένεια και δεν έχει αρκετή προίκα οι άντρες την θεωρούν ανεπιθύμητη. Αυτό γίνονταν επειδή πρωταρχικό ρόλο στις ζωές όλων έπαιζαν τα υλικά αγαθά.

Συμβολή Ελιέτας Ανδριώτη

Βιογραφικό Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στην Σκιάθο το 1851.Τελείωσε το δημοτικό το 1863 αλλά το 1867 στο γυμνάσιο Χαλκίδος όπου φοίτησε την Α΄ και την Β΄ τάξη, στον Πειραιά φοίτησε την Γ΄ τάξη. Μετά διέκοψε τις σπουδές του. Τον Ιούλιο του 1872 πήγε στο Άγιο Όρος μόνο για να προσκυνήσει όμως έμεινε λίγους μήνες. Το 1873 ήλθε στην Αθήνα και φοίτησε στην Α΄ τάξη του Βαρβάκειου. Το 1874 γράφτηκε στην Φιλοσοφική Σχολή όπου παρακολούθησε λίγα μαθήματα φιλολογικά. Από μόνος του ασχολήθηκε με τις ξένες γλώσσες (αγγλικά και γαλλικά)και μελέτησε ξένη λογοτεχνία. Από μικρός ζωγράφιζε Αγίους μετά έγραφε στίχους και δοκίμαζε να συντάξει κωμωδίες. Το 1868 προσπάθησε να γράψει μυθιστόρημα. Το 1879 δημοσιεύτηκε <> έργο του στο περιοδικό Σωτήρα. Το 1882 δημοσιεύτηκε το έργο <> στο περιοδικό Μη χάνεσαι. Αργότερα έγραψε περίπου 100 διηγήματα που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες.

Προσωπική άποψη σε ενοχές-τύψεις-συνείδηση
Οι κατά συρροή δολοφόνοι είναι συνήθως άτομα που στην παρέα λόγω των ψυχρών συναισθημάτων και της απομόνωσης τους. Σπάνια μοιράζονται πράγματα για τον εαυτό τους και δεν κάνουν προσπάθειες να καταλάβουν τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω τους. Συνήθως είναι άτομα που έχουν υποστεί κι αυτά στην παιδική τους ηλικία ψυχική και σωματική βία. Οι κατά συρροή δολοφόνοι είναι άτομα που νιώθουν υπερήφανοι για τις πράξεις τους και τα θύματα τους τα θεωρούν τρόπαια. Δεν νιώθουν ενοχές ούτε τύψεις όμως έχουν συνείδηση των πράξεων τους, γι’ αυτό τα δικαστήρια δίκαια δεν δίνουν ελαφρυντικά λόγω ψυχικών διαταραχών.

Τελικές απαντήσεις στο ερώτημα του κακού
Η ηρωίδα του διηγήματος θεωρεί ότι η γέννηση ενός κοριτσιού σε φτωχή οικογένεια θα επιφέρει βάσανα και σ’ αυτό και στην οικογένεια. Επειδή για να βρεις έναν πλούσιο και καλό γαμπρό έπρεπε να δώσεις και μια καλή προίκα. Οι γονείς έδιναν την μεγαλύτερη περιουσία τους στα αγόρια. Έτσι η Φραγκογιαννού έκανε αυτό το κακό(σκότωνε τα νεογέννητα κορίτσια) για να μην περάσουν τα ίδια που πέρασε κι αυτή στην ζωή της. Ιδέα που είναι έξω από κάθε πραγματικότητα.

Συμβολή Βάλιας Γκούβα

Βασικές ιδέες μυθιστορήματος
Η Φραγκογιαννού είναι ένας αντιδραστικός χαρακτήρας στο κατεστημένο της εποχής,της δηλώνοντας την διαμαρτυρία της μπροστά στη Μοίρα των γυναικών του νησιού. Είναι μια γυναίκα σκληρή αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητη και προβληματισμένη για τη θέση της γυναίκας,την «σκλαβιά του γυναικείου φύλου», στην εποχή αυτή.Μεσα απο το μυθιστόρημα προβάλλεται το κοινωνικό πρόβλημα που υπήρχε στην εποχή εκείνη, εποχή «ανδροκρατίας και ανδροτρομοκρατίας», σχετικά με τη θέση της γυναίκας στις επαρχιακές κυρίως κοινωνίες. Η Φραγκογιαννού,είναι η έκφραση της ιδιαίτερης μοίρας της γυναίκας. Επειδή έχει ξεκαθαρίσει μέσα της από πολύ νωρίς το τι σημαίνει να γεννηθείς γυναίκα ή να έχεις να νοιαστείς γυναίκες, όλο και πιο συχνά την άκουγαν να λέει πως καλύτερα να μην παντρεύεται κανείς παρά να γεννήσει κορίτσια. H Φραγκογιαννού είναι συγχρόνως θύτης και θύμα. Θύτης γιατί διαπράττει έγκλημα αλλά και θύμα του κοινωνικού περιβάλλοντος της. Η οικογένειά της δεν της πρόσφερε ούτε τα πρότυπα, ούτε τις αξίες να διαπαιδαγωγηθεί σωστά.
Προσωπική άποψη σε ενοχές-τύψεις-συνείδηση
Πίσω απ’ τη φόνισσα βρίσκεται ένα άτομο αξιολύπητο. Στο μυθιστόρημα φαίνεται η ψυχολογία της φόνισσας όχι μόνο πριν το έγκλημα αλλά και μετά. Η φόνισσα, όσο κι αν πιστεύει ότι εκτελεί θεάρεστο έργο, έρχονται όμως στιγμές που αισθάνεται τύψεις και ενοχές Αμφιβάλλει για τις πράξεις της και φοβάται τη θεία τιμωρία. Προσπαθεί με την λογική και την ηθική να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στα εγκλήματα της και τις θρησκευτικές και της αντιλήψεις. Γενικώς θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την Φραγκογιαννού ως μια κατά συρροή δολοφόνο που ναι μεν νιώθει ίσως κάποιες τύψεις και ενοχές για τις πράξεις της, αλλά έχει πλήρη γνώση της κατάστασης και των δολοφονιών που διαπράττει.
Τελικές απαντήσεις στο ερώτημα του κακού
Στο μυθιστόρημα παρουσιάζεται μια από τις πολλές μορφές του κακού και οι τρόποι που αντίστοιχα μπορεί αυτό το κακό να εξιλεωθεί. Συγκεκριμένα παρατηρούμε πως η Φραγκογιαννού καθώς διαπράττει τα εγκλήματα δίνοντας τέλος στις ζωές των μικρών αυτών κοριτσιών, νιώθει πως κάνει καλό σώζοντας τα από κάποιες εξαναγκαστικές υποχρεώσεις και μια γενική κακή μεταχείριση που θα δεχόντουσαν από την κοινωνία (ανδροκρατούμενη κοινωνία).Και στο τέλος βλέπουμε το δίλημμα του συγγραφέα, για το ποια ακριβώς θα πρέπει να είναι η αντιμετώπιση της φόνισσας να τιμωρηθεί όπως της αξίζει από την κοινωνία; Ή όχι; Αλλά για κανένα λόγο να μην μείνει ατιμώρητη διότι τα εγκλήματα της δεν ήταν τέτοια που να επιτρέπουν συγχώρεση.

Τσεζάρε Μπεκαρία

Ο Τσεζάρε Μπεκαρία ήταν Ιταλός εγκληματολόγος, οικονομολόγος,δημοσιολόγος και φιλόσοφος. Γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1738 στο Μιλάνο. Το οικογενειακό του περιβάλλον ήταν πολύ καταπιεστικό. Σπούδασε στο πανεπηστίμιο της Παβίας και είχε φοιτήσει στο Κολέγιο της Πάρμας.Η επαφή του με τα έργα του διαφωτισμού και η γνωριμία του με τους Πιέτρο Βέρρι και Αλεσάντρο Βέρρι επηρέασαν σημαντικά την πνευματική του διαμόρφωση.Ο Μπεκαρία έγραψε το πρώτο του βιβλίο με προτροπή του Πιέτρο Βέρρι και το δημοσίευσε το 1762 με τίτλο Περί των ανωμαλιών και της θεραπείας των νομισμάτων στο κράτος του Μιλάνου κατά το 1762.Ο Τσεζάρε Μπεκαρία πέθανε από εγκεφαλικό στις 28 Νοεμβρίου του 1794.
Α) Ποινικοί νόμοι:σαφείς λειτουργικοί, να έχουν γενική εφαρμογή και ανθρωπιστικό(όχι εκδικητικό) χαρακτήρα.
Β) Ο δικαστής οφείλει να εφαρμόζει το νόμο “κατά γράμμα”, όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο, πρέπει η ποινή να αντιστοιχεί λογικά στο αδίκημα.
Γ)Κατάργηση βασανιστηρίων γενικής δήμευσης,ατίμωσης και θανατικής ποινής.
Δ) Ταχύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης.
Η μεταρρύθμιση του δικαστικοὐ συστήματος που προτείνει ο Τζεσάρε Μπεκαρία οι οδήγησε στην κατήργηση της θανατικής ποινής.Κατά τον Μπεκαρία οι ποινικοί νόμοι πρἐπει να εἰναι σαφείς, λειτουργικοί, ανθρωπιστικοί έτσι ὠστε να λειτουργούν αποτρεπτικά σε μια μελλοντική εγκληματική συμπεριφορά.
Τέλος γράφει ο Μπεκαρία:<>..

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ: ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΤΟΥ ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΟΥΓΚΩ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ | , στις 12-07-2018

Εργασία μαθητών Γεωργίου Προβατά και Αλέξανδρου Λίκα
Τάξης: Γ3

Οι Άθλιοι Βίκτωρος Ουγκώ

Ο Συγγραφέας

Ο Βίκτωρ Ουγκώ ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και δραματουργός, εκπρόσωπος του κινήματος του γαλλικού ρομαντισμού.
Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1802 στην πόλη Μπεζανσόν της ανατολικής Γαλλίας και ήταν ο νεότερος γιος του Ιωσήφ Ουγκώ και της Σοφί Τρεμπισέ.
Από πολύ νωρίς ξεκίνησε να γράφει ποιήματα και να μεταφράζει κλασσικούς Λατίνους ποιητές όπως ο Βιργίλιος. Η πρώιμη φιλοδοξία του τον έσπρωξε να γράψει σε ηλικία μόλις 14 ετών σε μία εφημερίδα της εποχής: «Je veux être Chateaubriand ou rien» (Επιθυμώ να γίνω ή Σατωβριάνδος ή τίποτα). Στα 1817 βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία για κάποιο ποίημά του και το 1819 βραβεύτηκε από τα Ανθεστήρια της Τουλούζης
Το 1823 κάνει το λογοτεχνικό του ντεμπούτο με το μυθιστόρημα Χαν της Ισλανδίας (Han d’Islande), το οποίο κυκλοφόρησε με ψευδώνυμο σε τέσσερις μικρούς τόμους.
Ωντας Φιλέλληνας, ο Ουγκώ εξέδωσε τα Ανατολίτικα, ένα από τα πιο αξιόλογα έργα του, εμπνευσμένο από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Η πραξικοπηματική κατάλυση της δημοκρατίας από τον Ναπολέοντα Γ΄ το 1851 και η ανάδειξή του σε Αυτοκράτορα κάνει τον Ουγκώ να αλλάξει τις φιλοβοναπαρτικές του αντιλήψεις και να στραφεί με μένος εναντίον του. Η επικείμενη δίωξή του, μετά από αυτό, τον αναγκάζει να διαφύγει στις Βρυξέλλες μεταμφιεσμένος σε εργάτη. Έτσι εγκαινίασε τη μακρά περίοδο αυτοεξορίας του, που θα διαρκέσει περίπου 20 χρόνια.
Στο τζερσει της Βρετανίας συγγράφει την ποιητική συλλογή Ο Θρύλος των Αιώνων (La Légende des Siècles, 1859) και ολοκληρώνει το αριστούργημά του Οι Άθλιοι (Les Misérables, 1862).

Haute Neuville,Τζέρσει Αγγλία

Στις 30 Ιανουαρίου 1876 ο Βίκτωρ Ουγκώ ονομάζεται ισόβιος Γερουσιαστής από τη Γαλλική Δημοκρατία. Την τελευταία αυτή πολιτική περίοδο της ζωής του γίνεται το είδωλο της ριζοσπαστικής αριστεράς. Ο ίδιος είναι πλέον οπαδός ενός ουτοπικού σοσιαλισμού πιστεύοντας στην κοινωνική συμφιλίωση και την ειρηνική επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων.
Πέθανε στις 22 Μαΐου 1885 σε ηλικία 83 ετών έχοντας λάβει εν ζωή σπάνια δόξα για πνευματικό δημιουργό. Στη Γαλλία κηρύχθηκε εθνικό πένθος και μία νύχτα η σορός του έμεινε με τιμητική φρουρά κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου.

Περίληψη

Η ιστορία του έργου διαδραματίζεται στην Γαλλία μετά την γαλλική επανάσταση. Πρωταγωνιστής της ο Γιάννης Αγιάννης. Όταν ήταν νέος, η οικογένειά του και αυτός πεινούσαν και γι’ αυτό μια μέρα καθώς περνούσε έξω από έναν φούρνο, έσπασε το τζάμι και άρπαξε ένα καρβέλι ψωμί. Γι’ αυτό το παράπτωμα κατέληξε να παραμείνει στη φυλακή για δεκαεννέα χρόνια. Αφού εξέτισε την ποινή του, έπρεπε να πάει στην πόλη Ντιζόν για να καταγραφεί. Καθώς πήγαινε, σταμάτησε για να ξεκουραστεί σε μια πόλη, το Βιγκό, στην οποία επίσκοπος ήταν ο κύριος Μυριήλ, που βοηθούσε όλους όσους είχαν ανάγκη. Ο ήρωας της ιστορίας μας ζήτησε από τον επίσκοπο να τον φιλοξενήσει μόνο για ένα βράδυ. Ο επίσκοπος όμως κατάφερε να τον πείσει να μείνει και να δουλέψει στο Βιγκό. Υποσχέθηκε μάλιστα στον επίσκοπο Μυριήλ να γίνει άλλος άνθρωπος και τήρησε την υπόσχεσή του. Μετά από χρόνια ο Γιάννης Αγιάννης, αφού είχε αποκτήσει μεγάλη περιουσία, εκλέχτηκε δήμαρχος του Βιγκό, ως κύριος Μαγδαληνής πλέον και έκανε εξαίρετη δουλειά. Μια μέρα έφτασε στην πόλη με μετάθεση ως επιθεωρητής ο Ιαβέρης, που ήταν αφοσιωμένος στους νόμους και στις αρχές της εποχής εκείνης και είχε υπάρξει φύλακας στην φυλακή που εξέτισε την ποινή του ο Γιάννης Αγιάννης. Ο επιθεωρητής αναγνώρισε τον ήρωα, τον οποίο καταζητούσαν γιατί δεν είχε παρουσιαστεί ποτέ στην Ντιζόν και αποφάσισε να τον αποκαλύψει και να τον πιάσει. Μετά από πολλές προσπάθειες δεν κατάφερε κάτι. Ώσπου μια μέρα έπιασαν κάποιον που έκλεβε μήλα για να ξεγελάσει την πείνα και λόγω της κλοπής αυτής νόμιζαν πως ήταν ο Γιάννης Αγιάννης. Κατά τη διάρκεια της δίκης ο Γιάννης Αγιάννης αποκάλυψε την πραγματική του ταυτότητα. Φυλακίστηκε πάλι αλλά κατάφερε γρήγορα να αποδράσει. Έπειτα ξεκίνησε το κυνηγητό. Ο ήρωάς μας είχε υποσχεθεί σε μια εργάτρια, η όποια πέθανε, να προσέχει την μονάκριβή της κόρη, την Τιτίκα, την οποία φρόντιζε μια οικογένεια έξω από το Βιγκό. Αφού πήρε την Τιτίκα από την οικογένεια αυτή, πήγαν στο Παρίσι. Εκεί έμειναν σε ένα μοναστήρι. Όταν η Τιτίκα έγινε δεκαεννέα χρονών, έφυγαν από το μοναστήρι και βρήκαν ένα δικό τους σπίτι. Η Τιτίκα γνώρισε ένα αγόρι, τον Μάριο, τον οποίο ερωτεύτηκε. Αρχικά ο Γιάννης Αγιάννης δεν ενέκρινε το Μάριο. Τελικά όμως τον αποδέχτηκε. Ο Μάριος συμμετείχε σε μια φοιτητική οργάνωσης υπέρ της δημοκρατίας και τον παρακολουθούσε η αστυνομία. Έτσι ο Ιαβέρης εντόπισε ξανά τον Γιάννη Αγιάννη, που υποχρεώθηκε να μετακομίσει σε άλλη περιοχή του Παρισιού. Κατά την κηδεία του στρατηγού Λαμάρκ, που ήταν θερμός υποστηρικτής της δημοκρατίας, ξέσπασαν ταραχές που πνίγηκαν στο αίμα. Κατά την διάρκεια της των ταραχών ο Ιαβέρης αιχμαλωτίστηκε και οι επαναστάτες ήθελαν να τον εκτελέσουν. Ο Γιάννης Αγιάννης, που είχε πάει εκεί λόγω του Μάριου, προσφέρθηκε να εκτελέσει ο ίδιος τον Ιαβέρη. Όμως αντί να τον εκτελέσει, τον άφησε να ζήσει και τον ελευθέρωσε. Ο ήρωάς μας για να σώσει το Μάριο βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Ιαβέρη, με τον οποίο συμφώνησε να πάρει τη θέση του Μάριου. Αφού άφησε το Μάριο στο παλιό σπίτι του, που βρίσκονταν η Τιτίκα με την υπηρέτρια του, γύρισε στον Ιαβέρη, τηρώντας την συμφωνία τους. Ο Ιαβέρης όμως του έβγαλε τις χειροπέδες και αφού τον ρώτησε γιατί τον ελευθέρωσε, έβαλε τις χειροπέδες στον εαυτό του και αυτοκτόνησε πέφτοντας στον Σηκουάνα. Ο Γιάννης Αγιάννης μένει για πάντα ελεύθερος. Σύντομα ο Μάριος και η Τιτίκα παντρεύονται. Ο Γιάννης χάνει τη θέληση του για τη ζωή, καθώς η Τιτίκα δεν τον χρειάζεται πλέον. Ο Μάριος, πεπεισμένος ότι ο Γιάννης είναι χαρακτήρας χαμηλού ηθικού αναστήματος, απομακρύνει την Τιτίκα από αυτόν. Μαθαίνει, ωστόσο πολύ αργά, για τις καλές πράξεις του και σπεύδουν με την Τιτίκα στο σπίτι του, όπου βρίσκεται ετοιμοθάνατος. Ο Γιάννης αποκαλύπτει το παρελθόν του στο ζευγάρι και στις τελευταίες του στιγμές ανακαλύπτει τελικά την ευτυχία με τη θετή του κόρη και τον γαμπρό του στο πλευρό του. Τους εκφράζει την αγάπη του και πεθαίνει.

Δομή

Οι Άθλιοι περιλαμβάνουν μία σειρά ιστοριών, συνδετικός άξονας των οποίων είναι αυτή του πρώην καταδίκου Γιάννη Αγιάννη,ο οποίος γίνεται μία δύναμη του καλού πάνω στη γη, χωρίς όμως να μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν του. Το μυθιστόρημα απαρτίζεται από πέντε μέρη, το καθένα από τα οποία χωρίζεται σε βιβλία, τα οποία με τη σειρά τους χωρίζονται σε κεφάλαια. Κάθε κεφάλαιο είναι σχετικά μικρό, συνήθως απαρτίζεται από μερικές σελίδες. Ωστόσο το βιβλίο στο σύνολο του είναι αρκετά μεγάλο για τα συνήθη δεδομένα, καθώς ξεπερνά τις χίλιες διακόσιες σελίδες στις πλήρεις εκδόσεις του. Στα πλαίσια της κεντρικής ιστορίας, ο Ουγκώ γεμίζει αρκετές σελίδες με τις σκέψεις του σχετικά με τη θρησκεία, την πολιτική και την κοινωνία, περιλαμβάνοντας τρεις εκτεταμένες παρεκβάσεις: μία συζήτηση για τις θρησκευτικές αρχές, μια άλλη για την αργκό, καθώς και τη γνωστή επική εξιστόρηση της μάχης του Βατερλώ.

Απεικόνιση του Γιάννη Αγιάννη

Απήχηση του έργου

Η απήχηση του έργου σαφώς ήταν και είναι πολύ μεγάλη, καθώς το μυθιστόρημα αυτό είναι ένα από τα περισσότερα διαβασμένα βιβλία, έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, είναι ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του δεκάτου ένατου αιώνα και θεωρείται το «κοινωνικό ευαγγέλιο», λόγω των ιδεών, αρχών και μηνυμάτων που περιέχει που φυσικά μας θυμίζουν τις αλήθειες, τις αρχές και τα διδάγματα του χριστιανισμού. Τη μεγάλη απήχηση του έργου μαρτυρά και το πλήθος των θεατρικών παραστάσεων που έχουν ανεβεί και των κινηματογραφικών ταινιών που έχουν προβληθεί με θέμα τους Άθλιους και η εισπρακτική τους επιτυχία.

Εντύπωση για το βιβλίο

Το βιβλίο καταδεικνύει τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής που γράφτηκε το μυθιστόρημα. Παρουσιάζει τις αντιλήψεις των περισσοτέρων ανθρώπων τα χρόνια εκείνα και προβάλλει την αντίθεση των δυο ηρώων, όπου ο ένας, Γιάννης Αγιάννης, συμπεριφέρεται ως άνθρωπος μπροστά από την εποχή του, ακολουθώντας τα διδάγματα του χριστιανισμού και του ανθρωπισμού ενώ ο δεύτερος, Ιαβέρης, είναι απορροφημένος στις αρχές/τύπους της εποχής εκείνης. Η τήρηση της υπόσχεσης του κεντρικού ήρωα στην εργάτρια όσον αφορά την κόρη της, μας φανερώνει τον τον ακέραιο αλλά και ανθρωπιστικό χαρακτήρα του ηρώα μας ενώ η πράξη του να σώσει τον αγαπημένο της Τιτίκας, βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή, δείχνει τη μεγάλη αγάπη του για την Τιτίκα και την αυτοθυσία του για χάρη ενός αγαπημένου προσώπου. Μεγαλύτερη εντύπωση πάντως μου έκανε ότι ο Γιάννης Αγιάννης συνεχώς συγχωρούσε τους πάντες για τα πάντα, κυρίως όμως με τον Ιαβέρη, παρά όσα του είχε κάνει.

Μορφές του κακού μέσα από τους λογοτεχνικούς ήρωες
Οι πιο απλές μορφές κακού που βρίσκουμε στο μυθιστόρημα είναι η κλοπή, τα ψέματα και η αχαριστία του Γιάννη Αγιάννη, ανεξάρτητα για πιο λόγο έγιναν.
Η προκατάληψη και η απόρριψη που δείχνουν οι πανδοχείς στον Αγιάννη, ως πρώην κατάδικο.
Η μανία του Ιαβέρη να πιάσει τον Γιάννη Αγιάννη και η σκληρότητα προς του άλλους ανθρώπους φαίνεται σε ολόκληρο το μυθιστόρημα. Δεν δείχνει κανένα έλεος και δε μπορεί καν να δεχτεί το έλεος που του έδειξε ο Αγιάννης.
Η πονηριά, η εκμετάλλευση και η βαναυσότητα της οικογένειας των Θερναδιέρων που κρατούσε την Τιτίκα, καταλήγοντας να γίνουν ληστές.

Εκδίκηση –Συγχώρεση
Την εκδίκηση δεν την παρατηρούμε τόσο έντονα όπως την συγχώρεση.
Η συγχώρεση φαίνεται κυρίως στο πρόσωπο του Γιάννη Αγιάννη, καθώς μέσα στο μυθιστόρημα έχει συγχωρέσει τον Ιαβέρη, που τον καταδιώκει διαρκώς, συγχωρεί και το Μάριο που τον είχε παρεξηγήσει.
Πρώτα βέβαια τη βλέπουμε στο πρόσωπο του επισκόπου Μυριήλ, ο οποίος συγχωρώντας τον Γιάννη Αγιάννη αν και τον έκλεψε παρά τη φιλοξενία που του προσέφερε, κατάφερε να τον ωθήσει στη μεταμόρφωσή του.
Ο άνθρωπος μαθαίνοντας να συγχωρεί, καταφέρνει να ακλουθεί τα διδάγματα του χριστιανισμού, να γίνεται καλύτερος και να πλησιάζει το Θεό.

Ενοχές – Τύψεις – Συνείδηση
Ενοχές, τύψεις και έλεγχο από τη συνείδησή του, αναγνωρίζουμε στον Αγιάννη όταν παρότι έκλεψε τον επίσκοπο Μυριήλ, αυτός τον έσωσε και του άλλαξε τη ζωή. Στον Αγιάννη λειτούργησαν ευεργετικά και τον οδήγησαν κάθε φορά να γίνεται καλύτερος άνθρωπος.
Τις ένοχες, τις τύψεις και την συνείδηση, τα βλέπουμε όλα μαζί κατά την τελευταία συνάντηση του Γιάννη Αγιάννη με τον Ιαβέρη. Ο Ιαβέρης όμως, παγιδευμένος μέσα στον τρόπο ζωής του δε μπορεί να ξεπεράσει τον εαυτό του και τελικά αυτοκτόνησε.

Το κακό μέσα από το μυθιστόρημα

Το κακό μέσα από το μυθιστόρημα φαίνεται ισχυρό και αγγίζει όλους τους ανθρώπους σε όλες τις κοινωνικές τάξεις αλλά στο τέλος υπερτερεί το καλό και το νικά. Ο συγγραφέας προσπαθεί και πετυχαίνει να μας δείξει πως μπορούν οι άνθρωποι και γενικά η κοινωνία να αλλάξουν και να γίνουν καλύτεροι.

Τσεζάρε Μπεκαρία
(Cesare Bonesana, Marchese di Beccaria, Μιλάνο 1738 – 1794)
Ιταλός εγκληματολόγος και οικονομολόγος. Φοίτησε στο Ιησουίτικο Κολέγιο της Πάρμα και αργότερα σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Παβία, από το οποίο αποφοίτησε το 1758. Η επαφή του με τα έργα του Διαφωτισμού επηρέασε σημαντικά την πνευματική διαμόρφωσή του, καθώς και η επαφή του με τους αδελφούς Πιέτρο και Αλεσάντρο Βέρι, στο σπίτι των οποίων, στο Μιλάνο, ανέπτυσσαν συζητήσεις για φιλοσοφικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.
Το έργο που του εξασφάλισε παγκόσμια φήμη στον Τζ. Μπεκαρία ήταν το Περί των εγκλημάτων και των ποινών (Dei Delitti e delle Pene), το οποίο δημοσιεύτηκε στο Λιβόρνο το 1764. Από τότε επανεκδόθηκε πολλές φορές, ενώ στη συνέχεια μεταφράστηκε σε περισσότερες από 20 γλώσσες (στα ελληνικά το μετέφρασε ο Αδαμάντιος Κοραής το 1802).
Με αυτό το έργο ο Μπεκαρία άσκησε κριτική στο ποινικό σύστημα της εποχής του, ενώ παράλληλα πρότεινε συγκεκριμένες λύσεις για τη βελτίωση του συστήματος. Βασιζόμενος στη θεωρία του Κοινωνικού Συμβολαίου, που εκλαμβάνει την κοινωνία ως αφηρημένη οντότητα, η οποία δημιουργήθηκε συμβατικά από τα άτομα με σκοπό να εξασφαλίσει τις ελευθερίες τους, υποστήριξε ότι η ποινή δεν αποτελεί την εξωτερίκευση της κυρωτικής εξουσίας του κράτους, αλλά είναι ανάγκη κοινωνικής άμυνας. Σύμφωνα με αυτή την αρχή, η ποινή του θανάτου έρχεται σε αντίθεση προς τη συμβατική φύση της κοινωνίας, η οποία, μολονότι νομιμοποιείται να περιορίζει ορισμένες ατομικές ελευθερίες για χάρη του κοινωνικού οφέλους, δεν διατηρεί το δικαίωμα να αφαιρεί ανθρώπινες ζωές. Ο Μπεκαρία λοιπόν καταδίκασε τη θανατική ποινή, βασισμένος σε δύο επιχειρήματα: α) επειδή το κράτος δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρεί ζωές και β) επειδή η θανατική ποινή δεν είναι ούτε χρήσιμη ούτε αναγκαία μορφή τιμωρίας.
Χαρακτήρισε ως σκληρά και αυθαίρετα τα δικαστικά συστήματα της εποχής και, ειδικότερα, στράφηκε ενάντια στα βασανιστήρια (που εφαρμόζονταν για την εξασφάλιση της ομολογίας του κατηγορούμενου), στην ανώνυμη και μυστική καταγγελία, στις δίκες κεκλεισμένων των θυρών (υποστήριξε την ανάγκη της δημόσιας δίκης, ως αναφαίρετου δικαιώματος της υπεράσπισης), καθώς και ενάντια στην προφυλάκιση, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, θα έπρεπε να έχει τον χαρακτήρα απλής κράτησης του κατηγορούμενου και όχι πραγματικής ποινής.
Ο Μπεκαρία υποστήριξε ότι:
1. Σκοπός της ποινής δεν είναι η εκδίκηση αλλά ο σωφρονισμός εκείνου που διέπραξε το αδίκημα και ο παραδειγματισμός των άλλων. Άρα σωστό είναι να επιλέγεται όχι η πιο εξοντωτική ποινή αλλά αυτή που θα έχει το διαρκέστερο αποτέλεσμα στη σκέψη και στη βούληση του δράστη και των άλλων.
2. Η δικαιοσύνη θα πρέπει να ενεργεί άμεσα, σύντομα, γιατί όσο πιο σύντομα έρθει η ποινή τόσο πιο άμεσος θα είναι ο συνειρμός των δυο (αδικήματος-ποινής) στη σκέψη όλων, ώστε να αποφεύγονται αξιόποινες πράξεις.
3. Το αδίκημα αποτρέπεται πιο αποτελεσματικά όταν υπάρχει η βεβαιότητα κάποιας ποινής παρά όταν επισείεται η αυστηρότητα αβέβαιης τιμωρίας. Η βεβαιότητα μιας μικρής ποινής ενεργεί αποτρεπτικά πιο πολύ από μια μεγάλη ποινή όταν αυτή θεωρείται μόνο πιθανή.
Το έργο του Μπεκαρία είχε ευρύτατη απήχηση και προκάλεσε τους επαίνους του Ντιντερό, του Μπιφόν, του Βολτέρου και αναμόρφωσε το ποινικό σύστημα προς όφελος του πολίτη. Η Αικατερίνη της Ρωσίας προχώρησε σε ορισμένες τροποποιήσεις του ποινικού δικαίου και της ποινικής δικονομίας, σύμφωνα με τις ιδέες που διατύπωσε ο Μπεκαρία. Στην Ιταλία του αποδόθηκαν ανάλογα αξιώματα και τιμές: το 1768 ονομάστηκε καθηγητής των Αυλικών Σχολών του Μιλάνου, όπου ίδρυσε την πρώτη έδρα πολιτικής οικονομίας, ενώ το 1791, ως επιστέγασμα των σχετικών μελετών του, ονομάστηκε μέλος της επιτροπής αναθεώρησης της πολιτικής και ποινικής δικονομίας.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΚΑΙ Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ | , στις 12-07-2018

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ –PROJECT ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Β’ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΜΟΥΡΤΖΑΝΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΠΕ 01

Λίγα λόγια για την εργασία

Στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών της Γ’ Γυμνασίου μας απασχόλησε το ερώτημα του κακού. Κρίναμε ότι αντί διαγωνίσματος οι μαθητές, χωρισμένοι σε ομάδες, θα μπορούσαν να αναπτύξουν προβληματισμούς σχετικά με το θέμα, με αφόρμηση δύο ταινίες, το Dead Man walking και το Green mile, αλλά και τρία κορυφαία λογοτεχνικά έργα, την Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το Έγκλημα και Τιμωρία του Ντοστογιέφσκι και τους ‘Άθλιους του Βίκτωρος Ουγκώ.
Οι μαθητές κλήθηκαν να δούνε το θέμα του κακού με βάση κάποιους ή όλους τους παρακάτω άξονες:

1. Όψεις του κακού μέσα από τους λογοτεχνικούς ήρωες
2. Εκδίκηση-συγχώρεση
3. Ενοχές-Τύψεις-Συνείδηση
4. Ερμηνεία του κακού
5. Δικαιοσύνη Θεού και ανθρώπων
6. Η θανατική ποινή ως απάντηση στο ερώτημα του κακού

Οι μαθητές εργάστηκαν με φιλοτιμία. Χωρίστηκαν σε ομάδες με κριτήριο αναλογικότητας, δηλαδή οι πιο δυνατοί με τους λιγότερο δυνατούς, ώστε να υπάρχει ισορροπία και να συμβάλουν όλοι στην ετοιμασία της εργασίας. Έγινε μετά το Πάσχα παρουσίαση της εργασίας κάθε ομάδας στη τάξη, συζήτηση, προτάθηκαν διορθώσεις και η τελική μορφή κάθε εργασίας παραδόθηκε προς το τέλος του σχολικού έτους. Η εργασία μέτρησε αποφασιστικά στην τελική βαθμολογία του τετραμήνου.

Αναρτούμε στο blog του σχολείου ενδεικτικά κάποιες από τις εργασίες, με την σύμφωνη γνώμη των μαθητών, ευχαριστώντας όλους για την προσπάθεια, για το ταξίδι στην μάθηση, αλλά και την δυνατότητα συνεργασίας και προβληματισμού. Όπως ομολόγησαν οι περισσότεροι κατά την παρουσίαση στην τάξη, η εργασία τους βοήθησε να διαμορφώσουν οι ίδιοι άποψη σχετικά με το υπαρξιακό αυτό ερώτημα.
Ευχαριστούμε την συνάδελφο της Τεχνολογίας κ. Κωνσταντίνα Ζολώτα για την τελική επιμέλεια και ανάρτηση των εργασιών.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός ΠΕ01

Η Θανατική Ποινή ως απάντηση στο Ερώτημα Του Κακού

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, Χωρίς κατηγορία | , στις 12-07-2018

Εργασία της Δήμητρας Δαμίγου, μαθήτριας του Γ2
Και μέσα από τις ταινίες αλλά και μέσα από την κοινή λογική, μπορούμε να δούμε πως το να καταδικάζει κάποιος έναν άνθρωπο σε θάνατο είναι κάτι το τραγικό. Νομίζω οι άνθρωποι βλέπουν τη θανατική ποινή ως κάτι το πολύπλευρο, εννοώντας πως από την μία ξέρουμε πως είναι κάτι άσχημο και λάθος, από την άλλη μετά από λίγη σκέψη γεννιέται κάποιο ερώτημα τύπου «Αν όμως ο Χίτλερ είχε καταδικαστεί σε θανατική ποινή;». Σαφώς θα είχαν σωθεί χιλιάδες άνθρωποι. Παρ’ όλα αυτά θεωρώ λάθος να εξαρτάται πάνω σε έναν άνθρωπο η ζωή κάποιου άλλου. Φυσικά, αν κάποιος δολοφονήσει κάποιον έχουμε τους ίδιους ρόλους, και κανείς δεν είπε ο δολοφόνος να μην τιμωρηθεί. Ισόβια ακόμα. Ας τον κλείσουν στη φυλακή για όλη του τη ζωή, να πληρώσει αυτό που έκανε. Όμως του να του πάρουν τη ζωή, δεν θα έπρεπε να γίνεται. Λέμε πως η ελευθερία ενός ανθρώπου φτάνει μέχρι εκεί όπου δεν παραβιάζει του αλλουνού. Ένας δολοφόνος στέρησε τη ζωή σε κάποιον, εισέβαλλε στην ελευθερία του ολοκληρωτικά. Είναι λάθος, και τα λάθη τιμωρούνται. Όμως το να στερήσει κάποιον τη ζωή στο δολοφόνο, δεν είναι πράξη εξίσου λάθος με εκείνου; Ουσιαστικά οι άνθρωποι που αποφασίζουν ποιοι θα καταδικαστούν σε θανατική ποινή δεν είναι εξίσου – αν όχι παραπάνω – δολοφόνοι;
Το υποθετικό σενάριο που εξετάζουν όλοι με τον Χίτλερ, και λένε πως αν μπορούσαν να γυρίσουν το χρόνο πίσω θα τον σκότωναν έτσι ώστε να μην είχαν σκοτωθεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι, δεν συμπεριλαμβάνει όλες τις συνέπειες στην ιστορία – και στους ίδιους – που θα έφερνε ένα τέτοιο γεγονός. Καλώς ή κακώς στον κόσμο οι σχέσεις μας με τους άλλους καθορίζουν και το δικό μας, αλλά και το δικό τους μέλλον. Επομένως χωρίς τον Χίτλερ που είχε τόσο μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας, εμείς είναι τεράστιο το ποσοστό πιθανοτήτων να μην υπήρχαμε. Και μία τέτοια σκέψη μπορεί να χαρακτηριστεί εγωιστική, κρατώντας στο μυαλό μας πόσοι σκοτώθηκαν με αισχρό τρόπο και τώρα ζούμε εμείς. Όμως έτσι έγινε. Από τη στιγμή που η σειρά της ιστορίας είναι πλέον αυτή, η παραμικρή – ακόμη και σχεδόν ασήμαντη θα σκεφτεί κανείς – αλλαγή, τα αλλάζει όλα στο σήμερα. Κατά τη γνώμη μου ο Χίτλερ θα έπρεπε να τιμωρηθεί για όλη του τη ζωή, αλλά όχι να του στερηθεί αυτή. Αυτό δεν θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να το κάνει κανείς.
Επομένως η θανατική ποινή δεν είναι λύση στο κακό. Όσο κακό κι αν είναι αυτό, η ζωή είναι ότι πιο πολυτιμότερο έχουμε και δεν γίνεται να φτάσει ποτέ στο σημείο να εξαρτηθεί από ένα «ναι» ή ένα «όχι» κάποιου άλλου. Στο κάτω-κάτω αυτό είναι απάνθρωπο, ίσα απάνθρωπο με το όποιο έγκλημα έκανε ο κατηγορούμενος. Ούτως ή άλλος σκοπός της τιμωρίας είναι να αναγνωρίσει ο άνθρωπος το λάθος που έκανε και να μετανιώσει για αυτό. Με το να του στερεί κάποιος τη ζωή, αυτό δεν θα γίνει ποτέ, δεν του δίνεται καν η ευκαιρία να προσπαθήσει και ίσως με τον καιρό (ανάλογα το έγκλημα) να επανορθώσει. Η θανατική ποινή, πάει κατά στη φύση και στα στοιχειώδη δικαιώματα του ανθρώπου, δεν θα έπρεπε καν να θεωρείται πιθανή λύση – τιμωρία.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία Χωρίς κατηγορία | , στις 12-07-2018

Σας γνωρίζουμε ότι σήμερα 08/06/2018, ώρα 12.00 μ.μ, συνεδρίασε η αρμόδια επιτροπή του σχολείου μας με θέμα: άνοιγμα προσφορών για τη μετακίνηση μαθητών στo Δίον Πιερίας 2018 με μεταφορικό μέσο λεωφορείο(η διαμονή καλύπτεται από το Δήμο Πιερίας)

Η επιτροπή παρέλαβε δύο προσφορές των κάτωθι τουριστικών γραφείων με τις εξής τιμές:

1. Anthea Tours: 74 ευρώ ανά μαθητή
2. KAPPA VITA Σidari travel : 63 ευρώ ανά μαθητή

Η επιτροπή, αφού εξέτασε την πληρότητα και νομιμότητα των παραστατικών αποφάσισε με την πράξη 239/-Ο6-2018:
Να επιλέξει την προσφορά του τουριστικού γραφείου KAPPA VITA SIDARI TRAVEL : 63 ευρώ ανά άτομο για τους εξής λόγους:

Α. Η τιμή που προσφέρει είναι κατάλληλη, αφού είναι η φθηνότερη μεταξύ των προσφορών:

Β. Η συνεργασία του σχολείου με το συγκεκριμένο τουριστικό γραφείο υπήρξε εξαιρετική.

Ο Διευθυντής
Αλαμάνος Χαρίλαος

ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ-ΕΚΔΡΟΜΗ Κ.Π.Ε ΚΡΕΣΤΕΝΑ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία Χωρίς κατηγορία | , στις 07-03-2018

Skmb 224e18030711330

ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία Χωρίς κατηγορία | , στις 11-12-2017

Σας γνωρίζουμε ότι σήμερα 05/12/2016, ώρα 12.00 μ, συνεδρίασε η αρμόδια επιτροπή του σχολείου μας με θέμα: άνοιγμα προσφορών για τη μετακίνηση μαθητών στη Βουλή των Ελλήνων.

Η επιτροπή παρέλαβε τέσσερις προσφορές των κάτωθι τουριστικών γραφείων με τις εξής τιμές:

Η επιτροπή παρέλαβε τέσσερις προσφορές των κάτωθι τουριστικών γραφείων με τις εξής τιμές:

1. Anthea Tours: 105 ευρώ ανά μαθητή σε ξενοδοχείο 4*(Astor)
101 ευρώ ανά μαθητή σε ξενοδοχείο 4*(Τιτάνια)
95 ευρώ ανά μαθητή σε ξενοδοχείο 4*(Αρίων)
2. Κότσης Travel:105 ευρώ ανά μαθητή σε ξενοδοχείο 4* (Athenian)
101 ευρώ ανά μαθητή σε ξενοδοχείο 4*(President)
3. Lord Travel : 110 ευρώ ανά μαθητή σε ξενοδοχείο 4*(Astor)
Το ταξιδιωτικό γραφείο Travelco κατέθεσε την προσφορά του εκπρόθεσμα.
Η επιτροπή, αφού εξέτασε την πληρότητα και νομιμότητα των παραστατικών αποφάσισε με την πράξη 229/6-12-2017:
Να επιλέξει την προσφορά του τουριστικού γραφείου Anthea Tours, 101 ευρώ ανά άτομο (Ξενοδοχείο Τιτάνια) για τους εξής λόγους:

Α. Η τιμή που προσφέρει είναι κατάλληλη, αφού είναι στις δύο φθηνότερες μεταξύ των προσφορών.

Β. Κεντρικό ξενοδοχείο.

Γ. Η συνεργασία του σχολείου στο παρελθόν ήταν εξαιρετική με το γραφείο Anthea Tours.

Ο Διευθυντής
Αλαμάνος Χαρίλαος

ΕΝΤΥΠΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ-ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία Γ΄ Γυμνασίου, Τεχνολογία | , στις 11-10-2017

Το έντυπο αυτό περιέχει όλα τα απαραίτητα βήματα μιας ολοκληρωμένης πειραματικής έρευνας. είναι κενό προς συμπλήρωση από τον κάθε μαθητή.

08_oloklir_ereuna_me_peiramatiki_diataksi

Διδακτική ενότητα: ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΕΡΕΥΝΑ ΣΧΕΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗΣ ΕΛΑΤΗΡΙΟΥ

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία Γ΄ Γυμνασίου, Τεχνολογία | , στις 11-10-2017

Στο έντυπο αυτό παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη πειραματική έρευνα  βασισμένη στο Νόμο του Hook

ΕΡΕΥΝΑ ΣΧΕΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗΣ ΕΛΑΤΗΡΙΟΥ

CorfuPedia -Ένα project της Γ’ Γυμνασίου

0

Συγγραφέας: 7ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ | Κατηγορία Χωρίς κατηγορία | , στις 28-04-2017

CorfuPedia

Σχολικό έτος 2016-2017

Βρισκόμαστε σε μια χώρα με πλούσια ιστορία και «συμπυκνωμένο» ιστορικό χρονικό timeline. Οι καθημερινές μας μετακινήσεις θα μπορούσαν να είναι μια fast forward ανασκόπηση ιστορικών γεγονότων και μνημείων που παρελαύνουν μπροστά μας. Πόσο ωραίο θα ήταν αυτά να συνδυαστούν και να παντρευτούν με τη σύγχρονη τεχνολογία και τις διαδικτυακές υπηρεσίες και να δημιουργηθεί ένα χρηστικό ψηφιακό εργαλείο που εκτός από τις πολύτιμες πληροφορίες να προωθεί και την εκπαιδευτική καινοτομία και να εμπλουτίζει τη μαθησιακή εμπειρία στο ελληνικό σχολείο; Και επειδή η Κέρκυρα διαθέτει αστείρευτο ιστορικό πλούτο και ταυτόχρονα όρεξη και μεράκι από πολλούς εκπαιδευτικούς, οδηγηθήκαμε στο φετινό μας project, την CorfuPedia!

Στην CorfuPedia συμμετέχουν περισσότερα από 9 σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας και συγκεκριμένα 4 γυμνάσια, 1 λύκειο, 2 Γυμνάσια με Λυκειακές Τάξεις, 1 Εσπερινό Λύκειο και 1 Εσπερινό ΕΠΑΛ! Επίσης, συμμετέχουν 3 υποψήφιοι διδάκτορες Ιστορίας καθώς επίσης και 2 ερευνητές της ιστορίας του νησιού μας. Στόχος του project της CorfuPedia είναι να εκπαιδεύσει-πληροφορήσει τους μαθητές μας για τα ιστορικά μνημεία αυτά με έναν τρόπο που να κεντρίζει το ενδιαφέρον των μαθητών, να εμπλέξει τις σύγχρονες ψηφιακές επικοινωνίες και να προάγει τη συνεργασία, την επικοινωνία και τη δημιουργικότητα. Η διδασκαλία ενός μαθήματος και ο τρόπος μετάδοσης της γνώσης αποτελεί ένα ουσιώδη παράγοντα στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η οργάνωση, η συμμετοχή πολλών φορέων εκπαίδευσης, πολλών ειδικοτήτων εκπαιδευτικών αλλά και η ποικιλία στα εκπαιδευτικά εργαλεία, κάνει το project της CorfuPedia να αποτελεί μια καινοτόμα ιδέα όσον αφορά τη μαθησιακή εμπειρία στο σχολείο αλλά και μοναδική σε μέγεθος παγκόσμια (σύμφωνα με το Wikipedia Education Program του Wikimedia Foundation!) .

Η οργάνωση του έργου

Αρχικά οι μαθητές, αφού διαπίστωσαν ότι η Wikipedia δεν διαθέτει αρκετά λήμματα για την ιστορία του νησιού της Κέρκυρας, αποφάσισαν να λάβουν δράση και πρότειναν να γίνει μια σωστή και πλούσια τεκμηρίωση για την περίοδο της Βρετανικής Διοίκησης και συγκεκριμένα για τα έτη πριν από την ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα (1815-1864). Η περίοδος της Βρετανικής Διοίκησης αποτελεί σημαντική χρονική περίοδο για τα Ιόνια Νησιά ενώ το γεγονός ότι έχουν παρέλθει περισσότερα από 150 χρόνια αποτελεί ουσιώδες στοιχείο μιας και αποδεσμεύει οποιαδήποτε πνευματικά δικαιώματα που μπορεί να υπήρχαν.

Ζητήθηκε η βοήθεια από σπουδαστές και Υπ. διδάκτορες Ιστορίας αλλά και από 2 ανεξάρτητους ερευνητές της ιστορίας του νησιού μας, ώστε η επιστημονική εγκυρότητα των λημμάτων να είναι αδιαμφισβήτητη. Σε ξεχωριστές συναντήσεις των εμπλεκομένων καθηγητών, των φοιτητών, των υποψηφίων Διδακτόρων και των ερευνητών, καθορίστηκε ο αριθμός και το είδος των λημμάτων που θα έπρεπε να δημιουργηθούν και ανέλαβαν να δημιουργήσουν και να τεκμηριώσουν επιστημονικά τα κείμενα τα οποία θα αποτελούσαν τα μετέπειτα λήμματα. Παράλληλα, οι μαθητές των σχολείων που συμμετείχαν στο project, ενημερώθηκαν από τους υπεύθυνους καθηγητές Πληροφορικής για τη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια της Wikipedia. Επιπροσθέτως, οι μαθητές και οι καθηγητές εκπαιδεύτηκαν, απο τον υπεύθυνο του προγράμματος στην Ελλάδα κάθώς και απο εθελοντές του Wikimedia Community User Group Greece, πάνω στα ειδικά θέματα της Wikipedia, τα εργαλεία που διαθέτει και απάντησαν σε όλες τις ερωτήσεις και απορίες τους. Οι επιμορφώσεις αυτές έγιναν εξ’ αποστάσεως μέσω Skype.

Με τη δημιουργία των κειμένων από τους σπουδαστές ακολουθούσε το στάδιο της απόδοσής τους στους μαθητές. Χρησιμοποιώντας ομαδοσυνεργατικά εργαλεία, κάθε ομάδα αποτελούμενη από 2 μαθητές, παραλάμβαναν το κείμενο και δημιουργούσαν το λήμμα. Η δημιουργία του λήμματος περιελάμβανε, εκτός από την εισαγωγή του κειμένου, τον έλεγχο για ορθογραφικά λάθη, τη δημιουργία των απαραίτητων παραπομπών αλλά και την εισαγωγή συνδέσμων προς άλλα λήμματα και πληροφορίες. Άλλες ομάδες μαθητών συμμετείχαν με την εισαγωγή επιπρόσθετων πληροφοριών όπως χάρτες αλλά και φωτογραφίες τις οποίες έβγαλαν οι μαθητές πραγματοποιώντας εκπαιδευτικές εκδρομές. Η ολοκλήρωση αυτού του σταδίου οδήγησε στην παράδοση των λημμάτων σε άλλες ειδικότητες εκπαιδευτικών οι οποίοι ανέλαβαν με τους μαθητές τους να τα μεταφράσουν και να ενημερώσουν τη Wikipedia και σε άλλες γλώσσες πέραν της ελληνικής (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά). Συνολικά συμμετείχαν στο project της CorfuPedia 106 μαθητές, 4 καθηγητές Πληροφορικής, 4 Φιλόλογοι, 2 Αγγλικών, 2 Γαλλικών και 1 Γερμανικών.

Το αποτέλεσμα

Το project της CorfuPedia είναι σε εξέλιξη και αναμένεται να ολοκληρωθεί στο τέλος της σχολικής χρονιάς και θα έχει συμβάλει στην εισαγωγή ενός μεγάλου αριθμού λημμάτων στη Wikipedia τα οποία θα συνοδεύονται από φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, συνδέσμους προς άλλα λήμματα και καταγραφή ελλείψεων και άλλων αναγκών για περαιτέρω έρευνα και συμπλήρωση από άλλες ομάδες. Μέχρι στιγμής έχουν δημιουργηθεί περίπου 30 λήμματα ενώ αναμένεται να δημιουργηθούν άλλα τόσα. Να σημειωθεί ότι με το τέλος τους διδακτικού έτους όπου και θα ολοκληρωθεί το project θα έχουν προστεθεί επίσης και αρκετές μεταφράσεις των λημμάτων αυτών και στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά ενώ το project αυτό αποτελεί μια βάση στην οποία μπορούν να προστεθούν την επόμενη σχολική χρονιά και νέα λήμματα και να δημιουργηθεί τελικά ένας πλήρης κατάλογος λημμάτων για τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Επίσης έχει δημιουργηθεί και μια σελίδα στο Facebook για την ενημέρωση του κοινού αλλά και των συμμετεχόντων: https://www.facebook.com/corfupedia/. Οι μαθητές δημιουργήσαν τέλος την ιστοσελίδα του project, στη διεύθυνση http://corfupedia.esperinoepalkerkyras.gr/

Απολογισμός

Όπως μπορεί να αντιληφθεί κανείς από τη σύντομη παρουσίαση του project της CorfuPedia, η καινοτομία έγκειται στο γεγονός ότι τα παιδιά συμμετέχουν σε μια δράση όπου απαιτείται συνεργασία και επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών εκπαιδευτικών βαθμίδων, τόσο μεταξύ δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσο και μεταξύ της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας. Οι μαθητές ανέπτυξαν συνεργατικότητα και όχι ανταγωνιστικότητα ενώ μέσω της ομαδοσυνεργατικής προσέγγισης και οργάνωσης του project βρέθηκαν αντιμέτωποι με τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει μια ομάδα και απέκτησαν πολύτιμες εμπειρίες στον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να γίνεται η οργάνωση ενός έργου, τα στάδια υλοποίησης του και η επικοινωνία με άλλες ομάδες.

 Οι μαθητές εξοικειώθηκαν με τις συνεργατικές ψηφιακές πλατφόρμες (google docs, skype, κτλ), ενώ ταυτόχρονα διδάχθηκαν Ιστορία, Πληροφορική αλλά και Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά μιας και τα αρχικά λήμματα μεταφράζονται σε αυτές τις γλώσσες με τη συμμετοχή-υποστήριξη των αντίστοιχων ειδικοτήτων. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται και η επιθυμητή διαθεματικότητα. Σημαντικό είναι να πούμε επίσης, πως οι μαθητές εξοικειώθηκαν και με την πολυγλωσσική Διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια ελεύθερου περιεχομένου (Wikipedia) και τους δόθηκε η ευκαιρία να δούνε πρακτικά προβλήματα που ανακύπτουν σε σχέση με τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών, να ευαισθητοποιηθούν και να γίνουν υπεύθυνοι χρήστες αλλά και να συμμετέχουν σε ένα καθαρά εθελοντικό εργαλείο όπως η Wikipedia.

Με τη συμμετοχή, επομένως σε αυτό το project, οι μαθητές ανέπτυξαν μαθησιακές δεξιότητες του 21ου αιώνα όπως δεξιότητες συνεργασίας και επικοινωνίας, κριτική σκέψη και διαδικασίες σκέψης, προσδιορισμός, διατύπωση και επίλυση προβλήματος, δημιουργικότητα αλλά και κοινωνική ευθύνη, προσφορά για το κοινό καλό και πνεύμα εθελοντισμού.

Το project συμμετέχει επίσης στο 7ο Φεστιβάλ Ψηφιακής Δημιουργίας καθώς και στον 1ο Μαθητικό Διαγωνισμό Καινοτομίας-Δημιουργικότητας Ιονίων Νήσων, ενώ έχει τύχει ενθουσιώδης υποδοχής από το τοπικό μαθητικό και εκπαιδευτικό κοινό της Κέρκυρας και έχει προβληθεί από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Η σημαντικότητα του project σε Παγκόσμιο επίπεδο έχει αναγνωρισθεί από τη Wkkipedia με άρθρα – αναφορές της στο διεθνές Newsletter της Wikipedia Wikimedia Outreach https://outreach.wikimedia.org/wiki/Education/Newsletter/December_2016/Greek_schools_collaborate_to_write_local_history_about_Corfu , στην Ελληνική κοινότητα της Wikipedia https://el.wikipedia.org/wiki/Βικιπαίδεια:Δράσεις_εκπαίδευσης/CorfuPedia αλλά και είναι και εν μέρει χρηματοδοτούμενο από το Wikimedia Foundation https://meta.wikimedia.org/wiki/Grants:Project/Rapid/UG_GR/Corfupedia .

CorfuPedia ένα συνεργατικό project απο :

Εσπερινό ΕΠΑΛ

7ο Γυμνάσιο

Γυμνάσιο Καστελλάνων

Εσπερινό ΓΕΛ

Γυμνάσιο με Λ.Τ. Σκριπερού

Γυμνάσιο Λευκίμμης

ΓΕΛ Αγρού

Γυμνάσιο με Λ.Τ. Αργυράδων

2ο ΓΕΛ

Γυμνάσιο Αμφιπαγιτών

Υπ. Διδάκτορες Ιστορίας