Αυτές τις γιορτινές μέρες δεν ξεχάσαμε και τους ανθρώπους του Δημοτικού Γηροκομείου Κέρκυρας… Για αυτό, ετοιμάσαμε ένα μικρό πακέτο με ζεστές βαμβακερές κάλτσες και το στείλαμε με κάποιους γονείς, τους οποίους ευχαριστούμε θερμά!

Ο Αϊ Βασίλης επισκέφτηκε και το σχολείο μας, μοιράζοντας σε όλους και σε όλες από ένα δωράκι!!

Το ίδιο έκαναν και τα… ξωτικά του!!!

Πέρα όμως από τις προσωπικές μας επιθυμίες, ζητήσαμε από τον Άγιο να χαρίσει υγεία και αγάπη σε όλο τον κόσμο…

Ας βοηθήσουμε όμως και τον Αϊ Βασίλη να ντυθεί που μπερδεύτηκε!

Και τώρα είναι πανέτοιμος να ξεκινήσει και να μοιράσει τα δώρα του χο χο χο!!!

Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης ενότητας “Είμαι ο/η…”  (με την οποία ασχοληθήκαμε από την αρχή μέχρι το τέλος του προγράμματος) μας δόθηκε η ευκαιρία να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και τους άλλους συμμαθητές μας, αρχικά μέσω “παιχνιδιών γνωριμίας” από δραστηριότητες σε ομαδούλες και σε ζευγάρια. Αναφερθήκαμε στα εξωτερικά μας χαρακτηριστικά και αν μοιάζουμε ή διαφέρουμε από τους υπόλοιπους συμμαθητές μας και τις συμμαθήτριές μας, στον χαρακτήρα μας και στα δυνατά – αλλά και αδύνατα – στοιχεία μας (τι μπορώ να κάνω πολύ καλά / σε τι χρειάζεται να προσπαθήσω περισσότερο, τι με κάνει χαρούμενο / λυπημένο / θυμωμένο…).

Συνθέσαμε ανθρωπάκια με όλα τα μέλη του σώματος…

Μετρήσαμε το ύψος (με τη βοήθεια ενός αναστημόμετρου – ηλιοτρόπιου) και το βάρος μας (με μια ηλεκτρονική ζυγαριά για να μπορούμε να “διαβάσουμε” τους αριθμούς) και δημιουργήσαμε τη δική μας “ταυτότητα”…

Σχεδιάσαμε το περίγραμμα ενός κοριτσιού (της αγαπημένης μας Στεφανίας) και ενός αγοριού (του αγαπημένου μας Ιάσονα), τα χρωματίσαμε όπως ακριβώς μας αρέσει και τους δώσαμε και ονόματα! Το κορίτσι αποφάσισαν (ομόφωνα!) να το “βαφτίσουν” Καρδούλα, ενώ για το όνομα του αγοριού υπήρξαν πολλές προτάσεις. Έτσι, καταλήξαμε σε ¨ψηφοφορία”, όπου και επικράτησε το Ηρακλής από τον γνωστό και αγαπητό ήρωα της Μυθολογίας μας, τον οποίο και θαυμάζουν για τη δύναμη, την γενναιότητα, την καλωσύνη και τους άθλους του!

Ο Ηρακλής και η Καρδούλα, λοιπόν, μας έκαναν συντροφιά σε όλη τη διάρκεια των Εργαστηρίων του πρώτου θεματικού κύκλου (Ευ Ζην). Μάλιστα, τους δώσαμε τον δικό τους χαρακτήρα και τις δικές τους προτιμήσεις, καθότι ήταν δυο… “ξεχωριστά άτομα”!!! Είχαν το δικό τους τρόπο ζωής, τη δική τους καθημερινότητα και τους δικούς τους κανόνες υγιεινής, παρόλο που… κάποιες φορές δεν τους τηρούσαν και τόσο πιστά! Αγαπούσαν και τα ζώα!!!

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, στο τέλος δημιουργήσαμε τη δική μας ιστορία με ήρωες τον Ηρακλή και την Καρδούλα!

  Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο πολύ χαρούμενα αδελφάκια: Ο Ηρακλής και η Καρδούλα.

      Έπαιζαν στην παιδική χαρά, όταν ήρθε ένα σκυλάκι!

• Τι θέλεις εσύ εδώ;
• Γαβ, γαβ, θέλετε να γίνουμε φίλοι;
• Ναι! Του απάντησαν.

Αφού έπαιξαν στην παιδική χαρά, πήγαν μια βόλτα στο πάρκο και είδαν το ουράνιο τόξο ώσπου εξαφανίστηκε!

Μετά πήγαν στην παραλία της Γαρίτσας (στην πόλη της Κέρκυρας) που ήταν εκεί κοντά.

Όταν επέστρεψαν σπίτι είπαν στο σκυλάκι:

• Θέλεις να μείνεις στο σπίτι μας;
• Ναι! Τους απάντησε.

      Μετά το έκαναν μπάνιο γιατί ήταν βρόμικο. Του έφτιαξαν ένα σπιτάκι και του έβαλαν στο λαιμό ένα κολάρο με το όνομά του: Μπούμπι!

      Το βράδυ ντύθηκαν καλά και πήγαν με τους γονείς τους για… πίτσα! Εκεί συνάντησαν και μερικούς φίλους τους!

Όμως, όταν πήγαν σπίτι τους έπεσαν να κοιμηθούν χωρίς να πλύνουν τα δόντια τους, γιατί δεν τα έπλεναν ποτέ!!!

      Το φεγγάρι και τα σύννεφα γέλαγαν επειδή έβλεπαν τα μικροβιάκια και την τερηδόνα να μπαίνουν στο στόμα τους…

      Την άλλη μέρα το πρωί πονούσαν τα δόντια τους και πήγαν στον οδοντίατρο! Ο οδοντίατρος τους έδωσε οδοντόβουρτσα και τους έδειξε πώς να τα πλένουν σωστά.

      Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Με αφορμή τη δυσάρεστη αυτή διαπίστωση κάποιο πρωινό στα μέσα του Νοέμβρη, καθώς παρατηρούσαν το πανεράκι με τα φθινοπωρινά φρούτα, προτείναμε να το συζητήσουμε στην «παρεούλα» προκειμένου να αποφασίσουμε αν και πώς αλλιώς μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε.

Ακούστηκαν διάφορες γνώμες: «Να τα πετάξουμε στα σκουπίδια», «να βγάλουμε τους σπόρους τους και να τους φυτέψουμε στα παρτέρια της αυλής μας» (είχαμε ήδη ασχοληθεί με τη σπορά και την εξέλιξη του φυτού), να τα δώσουμε στις κοτούλες» κλπ.

Εξηγήσαμε γιατί σάπισαν (φυσική φθορά) και ζητήσαμε να μας αναφέρουν αν έχουν παρατηρήσει γύρω τους κάτι άλλο που υπόκειται σε φθορά. Έκαναν λόγο για τα φυτά που όταν μεγαλώσουν ξεραίνονται, για τα λουλούδια που μαραίνονται, για τα τρόφιμα που «χαλάνε» και άλλα παρόμοια.

Από τι, όμως, προκαλείται αυτή η «φθορά»;

Κι εδώ ακούστηκαν αρκετές γνώμες, αλλά οι περισσότερες κατέληξαν πως φταίνε τα μικρόβια (την τρέχουσα περίοδο ασχολούμασταν με το Εργαστήρι Δεξιοτήτων «Μικρό παιδάκι με σώμα γερό», συνεπώς η δράση των μικροβίων τους ήταν ήδη γνωστή!). Όχι όμως αυτά που προκαλούν αρρώστιες, αλλά αυτά που κάνουν καλό, γιατί υπάρχουν και τα… «καλά μικρόβια»!

Έτσι, καταλήξαμε στην απόφαση να τοποθετήσουμε τα σάπια φρούτα στα παρτέρια της αυλής μας, ώστε να παρακολουθούμε μέρα με τη μέρα τη διαδικασία της «αποσύνθεσής» τους από τα «καλά μικρόβια», δηλαδή τη μετατροπή τους σε οργανικές ουσίες οι οποίες θα κάνουν καλό στο χώμα, «θα του δώσουν βιταμίνες» για να τις πάρουν με τις ριζούλες τους τα φυτά που ήδη υπάρχουν, αλλά και όσα πρόκειται να φυτρώσουν.

Επιπλέον, μας δόθηκε η ευκαιρία να διαπιστώσουμε ποια φρούτα φτάνουν στην πλήρη αποσύνθεση πιο γρήγορα, ποια χρειάζονται περισσότερο χρόνο και γιατί, τι χρώμα αποκτούν και άλλες σχετικές παρατηρήσεις, οι οποίες μας οδηγούν σε συγκεκριμένα συμπεράσματα και σε απόκτηση καινούριων γνώσεων.

Και η παρατήρησή μας συνεχίζεται!!!

Ψωμάκι με λάδι, τυράκι και ελίτσες ήταν το δεκατιανό των ανθρώπων της υπαίθρου μερικές δεκαετίες πιο πριν, όταν από το πρωί μέχρι το βράδυ εργάζονταν σκληρά στα χωράφια και στους ελαιώνες προκειμένου να εξασφαλίσουν τα αγαθά που τους έδιναν η γη και τα ζώα τους. Προϊόντα αγνά, που τους παρείχαν τις απαραίτητες δυνάμεις να συνεχίζουν τη σκληρή προσπάθειά τους.

Παρότι έχουν περάσει από τότε αρκετά χρόνια και οι επιλογές των εδεσμάτων έχουν αυξηθεί υπερβολικά σε σχέση με εκείνη τη μακρινή εποχή, αποφασίσαμε κι εμείς στην  τάξη μας να επιλέξουμε για το δεκατιανό μας τα ταπεινά αυτά – μα τόσο σπουδαία – τρόφιμα!

Πράγματι, διαπιστώσαμε πως μας γέμισαν ενέργεια και δύναμη για τις υπόλοιπες ώρες! Μάλιστα, εκδηλώσαμε την επιθυμία να φέρνουμε συχνότερα το συγκεκριμένο κολατσιό στο σχολείο!

Δραματοποίηση:

Στην αρχή τα σποράκια είναι μέσα στο χώμα και ο γεωργός (η κυρία Ελίζα) τα ποτίζει…

Στη συνέχεια αρχίζουν να βγάζουν ριζούλες και να φυτρώνουν…

Μεγαλώνουν λιγάκι ακόμα…

Μέχρι που ο βλαστός τους αποκτά αρκετό ύψος…

Ο γεωργός συνεχίζει να τα ποτίζει…

Τα φυτά μας μεγαλώνουν κι άλλο και αρχίζουν να βγάζουν φυλλαράκια!

Ώσπου στο τέλος γίνονται πανέμορφα δεντράκια με μεγάλα κλαδιά!

Φυτέψαμε τα δικά μας σπόρια  (φακές και φασόλια) σε βαμβάκι για να παρακολουθούμε τις ρίζες τους, τα ποτίσαμε, τα τοποθετήσαμε δίπλα στο παράθυρο για να παίρνουν φυσικό φως από τον ήλιο, και τα παρατηρούμε που μέρα με τη μέρα μεγαλώνουν!!!

Δημιουργήσαμε το δικό μας βιβλιαράκι, στο οποίο αποτυπώνουμε την εξέλιξη του φυτού!