Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης στην Καισάρεια της Καππαδοκίας.  Κάποτε απείλησε σοβαρά την πόλη του ένας στρατηγός της περιοχής, ζητώντας να του παραδοθούν όλοι οι θησαυροί των κατοίκων, αλλιώς θα την πολιορκούσε. Οι κάτοικοι, αν και ήταν πολύ φτωχοί, συγκέντρωσαν τα λιγοστά τους κοσμήματα και πολύτιμα αντικείμενα και του τα παρέδωσαν, για να τα δώσει με τη σειρά του στον στρατηγό. Την παραμονή της παράδοσης των θησαυρών στον τύραννο, ο Άγιος Μερκούριος επιτέθηκε με αγγελικά στρατεύματα στον εχθρό και τον υποχρέωσε σε φυγή. Έτσι η πόλη γλίτωσε.

Ο Μέγας Βασίλειος έπρεπε να επιστρέψει τα πολύτιμα αντικείμενα στους κατόχους τους, αλλά δεν γνώριζε ποιος είχε προσφέρει το κάθε ένα. Ζητώντας έμπνευση και φώτιση από τον Θεό, ζήτησε από τις γυναίκες του χωριού και του ζύμωσαν πολλά ψωμιά, στο καθένα έβαλε κι από ένα κόσμημα, νόμισμα ή άλλο χρυσαφικό. Τα μοίρασε έπειτα στον λαό και έτσι βρέθηκαν όλοι με ένα πολύτιμο αντικείμενο, ακόμη και όσοι δεν είχαν δώσει το παραμικρό. Κατά άλλους, από θεϊκή παρέμβαση κάθε χρυσαφικό επέστρεψε θαυματουργά στον ιδιοκτήτη του. Έτσι έχουμε και εμείς το έθιμο της βασιλόπιτας με φλουρί που συμβολίζει τη χαρά, την τύχη και την ευλογία.

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων  ετοίμασε την βασιλόπιτα για όλα τα παιδιά του νηπιαγωγείου και τις κυρίες που κάπου μέσα τους είχαν κρυμμένο ένα φλουρί για κάποιον τυχερό!

Τα παιδιά διακόσμησαν την βασιλόπιτα και στη συνέχεια το κάθε παιδί διάλεξε ένα κομμάτι!

Και το φλουρί έτυχε στην Νεφέλη μας!!!