Σε ένα κλίμα ζεστασιάς, χαράς και αισιοδοξίας,  πραγματοποιήθηκε την  Παρασκευή 23  Ιανουαρίου 2026 , η καθιερωμένη κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του νηπιαγωγείου μας από τον Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως όταν το σχολείο και η οικογένεια συνεργάζονται, το αποτέλεσμα είναι μαγικό.

Οι αίθουσες του νηπιαγωγείου γέμισαν με παιδικές φωνές και χαμόγελα. Τα παιδιά, οι πρωταγωνιστές της ημέρας, περίμεναν με αγωνία τη στιγμή που θα μοιραστούν τα κομμάτια, αναζητώντας το ” φλουρί” και θα γιορτάσουν όλοι μαζί για τη χαρά του «τυχερού » σε μια ατμόσφαιρα ομαδικότητας , αλληλεγγύης  και φιλίας .

Από την πλευρά μας,  σας ευχαριστούμε που στηρίζεται το έργο του νηπιαγωγείου μας δημιουργώντας τις καλύτερες αναμνήσεις για τους μαθητές μας .

Το πρωινό στην τάξη μας ξεκίνησε όπως όλα τα άλλα. Η κυρία είχε στρώσει το χαλί, οι μαρκαδόροι ήταν στη θέση τους και η μυρωδιά της φρέσκιας πλαστελίνης γέμιζε το δωμάτιο. Όμως, υπήρχε κάτι διαφορετικό στον αέρα. Η κυρία μας είχε πει από το πρωί: «Σήμερα θα υποδεχτούμε έναν φύλακα θησαυρών».

Ξαφνικά, η πόρτα άνοιξε. Δεν φορούσε κάπα, ούτε κρατούσε σπαθί. Φορούσε μια μπλούζα στο χρώμα του καθαρού ουρανού και είχε το πιο λαμπερό χαμόγελο που είχαμε δει ποτέ. Ήταν η  οδοντίατροςη κ. Κατερίνα και μαζι της η βοηθός της η κ. Σοφία

Στο κέντρο του κύκλου μας, άνοιξε μια βαλίτσα που έμοιαζε με σεντούκι. Μέσα δεν είχε χρυσά νομίσματα, αλλά παράξενα, γυαλιστερά εργαλεία.

• Ένα μικρό καθρεφτάκι που έμοιαζε με στρογγυλό φεγγάρι, φτιαγμένο για να βλέπει στις πιο κρυφές γωνιές του στόματός μας.
• Μια τεράστια οδοντόβουρτσα, που έμοιαζε με το κοντάρι μιας σημαίας.
• Και το πιο περίεργο απ’ όλα: ένα πλαστικό στόμα με κάτασπρα, μεγάλα δόντια,

Με φωνή μαλακή σαν παραμύθι, η οδοντίατρος μας εξήγησε πως τα δόντια μας είναι μικρά μαργαριτάρια που χρειάζονται φροντίδα για να μην χάσουν τη λάμψη τους. Μας έδειξε πώς η οδοντόβουρτσα κάνει έναν «χορό» πάνω στα ούλα, διώχνοντας μακριά τους μικροσκοπικούς «τεμπέληδες» της ζάχαρης που θέλουν να ανοίξουν τρύπες.

Ένας-ένας, καθίσαμε στην καρέκλα. Η καρδιά μου χτυπούσε λίγο γρήγορα, σαν μικρό τύμπανο, αλλά όταν η οδοντίατρος μου είπε να κοιτάξω τον ήλιο και να δείξω πόσο μεγάλο στόμα έχω  , ο φόβος έφυγε.

«Ας δούμε πόσα διαμαντάκια έχεις εδώ μέσα», είπε ψιθυριστά.

. «Είσαι ένας επίσημος προστάτης του χαμόγελου», μου είπε και μου χάρισε μια όμορφη οδοντόβουρτσα .

Όταν η οδοντίατρος μάζεψε τα πράγματά της και μας αποχαιρέτησε, η τάξη δεν ήταν πια η ίδια. Κοιτάζαμε ο ένας τον άλλον και γελούσαμε δυνατά, δείχνοντας τα δόντια μας. Υποσχεθήκαμε πως κάθε βράδυ, πριν ο ύπνος μας πάρει, θα κάνουμε αυτόν τον μαγικό χορό με την οδοντόβουρτσα που μας χάρισε , για να κρατάμε τα μαργαριτάρια μας λευκά και δυνατά.

Η δεύτερη ομάδα του σχολικού δικτύου ” Φιλαναγνωστες” ξεκίνησε τις παρουσιάσεις παραμυθιών.

“Το Κατι άλλο ‘ και ” Φίλοι.. φως φανάρι ” είναι τα παραμύθια των δυο πρώτων εβδομάδων του νέου έτους . Ακούσαμε , απολαύσαμε , προβληματιστήκαμε και δημιουργήσαμε . Οι Πέμπτες μας έχουν γεύση από ταξίδι στην Ελλάδα . Ευχαριστούμε τα νηπιαγωγεία Αλφειούσας Ηλείας και 6ο Νηπιαγωγείο Ξάνθης για τις όμορφες αναγνώσεις .