Σήμερα μιλήσαμε για τα θαύματα που έκανε ο Χριστός και τέλος σταθήκαμε σε ένα θαύμα του, αυτό της Ανάστασης του Λαζάρου.
Είπαμε, λοιπόν, ότι το ερχόμενο Σάββατο, που το σχολείο θα έχει κλείσει για τις διακοπές του Πάσχα, γιορτάζουμε την Ανάσταση του Λαζάρου, του φίλου του Χριστού. Θυμηθήκαμε τι έγινε σε αυτό το θαύμα που έκανε ο Χριστός… που δεν πρόλαβε τον φίλο του που ήταν άρρωστος…
Τα παλιά χρόνια, τα παιδάκια έβγαιναν στις γειτονιές και τραγουδούσαν τα κάλαντα του Λαζάρου.
Τώρα πιά τα κάλαντα του Λαζάρου τραγουδιούνται σε ελάχιστες περιοχές, ενώ παλιότερα ήταν από τα πιο ζωντανά έθιμα και έδιναν ιδιαίτερο τόνο στις μικρές κοινωνίες.
Παρόλα αυτά εμείς τα μάθαμε και να οι αποδείξεις:
Για την ψυχή του Λάζαρου οι γυναίκες ζύμωναν ανήμερα το πρωί ειδικά κουλούρια, τα “λαζαράκια”. “
Στα “λαζαράκια” έδιναν το σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου, όπως ακριβώς παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες. Όσα παιδιά είχε η οικογένεια τόσους “λαζάρηδες” έπλαθαν και στη θέση των ματιών έβαζαν δυο γαρίφαλα.
Ζήσαμε και αυτό το έθιμο………..και υπάρχουν και γι’ αυτό αποδείξεις…………
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ……………………………………..
Και τότε επιτέλους. Θα συμφιλιωθούν και θα καταλάβουν ότι “όσο διαφορετικοί και αν σου φαίνονται οι άλλοι, κάποιες φορές είναι ακριβώς ίδιοι με σένα” .
