Διαβάσαμε το υπέροχο βιβλίο της Φυλλιώς Νικολούδη ΄΄ Το χαρούμενο λιβάδι”, το οποίο πραγματεύεται με απλό και ευαίσθητο τρόπο το θέμα της αποδοχής του διαφορετικού, της φιλίας και της συμπερίληψης. Δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να κατανοήσουν ότι το λιβάδι γίνεται πιο όμορφο όταν νιώθουν όλοι αποδεκτοί.
ΤΟ-ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ-ΛΙΒΑΔΙ
Τα παιδιά αποτύπωσαν αυτό που τους άρεσε από το παραμύθι.

Δραματοποίηση παραμυθιού
Συζητάμε με τα παιδιά τους ρόλους της ιστορίας και τα παιδιά επιλέγουν τους ρόλους τους. Φοράμε τα καπέλα που φτιάξαμε και υποδυόμαστε τους ήρωες της ιστορίας.
Το λιβάδι με τις μαργαρίτες

Οι μαργαρίτες παρατηρούν την παπαρούνα που έχει φυτρώσει ανάμεσα τους και αρχίζουν να τη σχολιάζουν αρνητικά…..η παπαρούνα νιώθει πολύ λυπημένη με την συμπεριφορά των άλλων λουλουδιών.

Στο λιβάδι υπήρχαν και μαργαρίτες που έβλεπαν με συμπάθεια την παπαρούνα και προσπαθούσαν να εξηγήσουν τις άλλες ότι δεν είναι σωστό να την διώχνουν από το λιβάδι τους, επειδή είναι διαφορετική.

Τελικά όλες οι μαργαρίτες κατάλαβαν το λάθος τους και άρχισαν να παίζουν με την παπαρούνα διάφορα παιχνίδια όπως γύρω γύρω όλοι, σχοινάκι, κυνηγητό κ.α

Στο τέλος, το λιβάδι τους γέμισε και με άλλες παπαρούνες και έγινε ακόμη πιο όμορφο.

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία – 3 Δεκεμβρίου
Η ημέρα αυτή αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για να ευαισθητοποιήσουμε τα νήπια σχετικά με τη διαφορετικότητα, την αποδοχή και την ισότητα. Παίζουμε παιχνίδια ρόλων, όπου τα νήπια καλούνται να μπουν στη θέση ατόμων με αναπηρία. Τα παιδιά βιώνουν την εμπειρία ενός ατόμου με οπτική αναπηρία. Έχουμε σχηματίσει μια διαδρομή και ζητάμε από τα παιδιά να την διασχίσουν με κλειστά μάτια. Έπειτα, πραγματοποιείται μια συζήτηση για τα συναισθήματα που ένιωσαν και αν ήταν εύκολο ή δύσκολο να περπατήσουν με κλειστά μάτια. Στη συνέχεια, περπατάνε στο χώρο κρατώντας ένα μπαστούνι και αργότερα, ένα παιδί γίνεται <<σκύλος>> το οποίο οδηγεί το παιδί <<με οπτική αναπηρία>>. Ακολουθεί συζήτηση όπου συγκρίνουμε τις συνθήκες και αναφέρουν τα παιδιά πότε ένιωσαν μεγαλύτερη ασφάλεια.


