Την Πέμπτη 13 Μαρτίου 2025 ξημέρωσε ο Θεός μια πολύ ευλογημένη μέρα για το σχολείο μας καθώς εν όψει της εθνικής μας επετείου επισκεφτήκαμε το ηρωικό Μεσολόγγι.
ΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΗ: «Μουσείο Οικογένειας Τρικούπη»
Περνώντας την αυλόπορτα μας υποδέχτηκε ο Κωνσταντίνος Τρικούπης, ο τελευταίος άνδρας απόγονος της οικογένειας ο οποίος και δώρισε το σπίτι της οικογένειάς του ώστε να γίνει μουσείο.
Αφού φάγαμε γρήγορα γρήγορα το πρωινό μας ξεκινήσαμε την εξερεύνηση του μουσείου.
Με φακούς που μας έδωσαν έπρεπε να ψάξουμε μέσα στο σπίτι για να βρούμε τα πορτρέτα του Σπυρίδωνα και της Αικατερίνης Τρικούπη.
Ψάξαμε και για τα αγαπημένα τους αντικείμενα…
και αφού τα βρήκαμε γίναμε κι εμείς ζωντανά πορτρέτα….
Ποια στάση από τις αυτές που εικονίζουν οι φωτογραφίες πίσω μας έχει πάρει ο καθένας;;;
Ψάξαμε τα βιβλία του Σπυρίδωνα Τρικούπη για να βρούμε στοιχεία που θα μας οδηγούσαν στην επόμενη δραστηριότητά μας.
Κατασκευάσαμε το πορτρέτο του Σπυρίδωνα Τρικούπη…
Του βάλλαμε και κορνίζα! Έτοιμο!!!
Συναντήσαμε τον εθνικό μας ποιητή και παίξαμε στο αρμόνιο τη μελωδία του εθνικού μας ύμνου…
Ξέρετε πότε έγινε η έξοδος του Μεσολογγίου;
Γραμμένο με πένα από τα χεράκια μας!!!!
Να και η εικόνα της Εξόδου φτιαγμένη κομμάτι-κομμάτι…
Τελευταία έκπληξη η συνάντηση μας με τον ίδιο τον Σπυρίδωνα Τρικούπη, τον πρώτο πρωθυπουργό της Ελλάδος.
Αυτός μας είπε όλη την ιστορία της οικογένειάς του και μας εξήγησε όλα όσα είδαμε και γνωρίσαμε στο σπίτι του.
Στο τέλος πήραμε και πτυχίο! Το πιστεύετε;;;
ΣΤΑΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: «Κήπος των Ηρώων»
Από εδώ δεν έχουμε και πολλά να σας δείξουμε. Ήταν τόση η συγκίνησή μας καθώς περνούσαμε ανάμεσα από τα μνήματα και τις προτομές Ελλήνων και Φιλλελήνων αγωνιστών και ηρώων που έχυσαν το αίμα τους εδώ στο Μεσολόγγι για την ελευθερία ολοκλήρου του έθνους που δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε εικόνες…
Ενδεικτικά μόνο σας παρουσιάζουμε…
Μπροστά στον τάφο του Μάρκου Μπότσαρη!
Ο Τύμβος των Ηρώων… και πίσω του ο λόφος που σκεπάζει τα οστά των πεσόντων…
Λόρδος Μπάυρον
Ο γνωστότερος φιλλέληνας και ο πρώτος που έδωσε στην Ελλάδα εκτός από την υποστήριξή του και την ζωή του !
Πλησιάζοντας τις πολεμίστρες του τείχους…
Οι σιδερένιες μπάλες του Ιμπραήμ, οι πέτρες του “φράχτη”, τα σπασμένα και λιωμένα κανόνια των πολιορκημένων συνθέτουν τον πιο επιβλητικό, αιματοβαμμένο πύργο που είδαμε ποτέ!
Και τώρα που η εκδρομή μας έφτασε στο τέλος της και έχουμε πάρει το δρόμο της επιστροφής μπορούμε κι εμείς να πούμε μαζί με τον εθνικό μας ποιητή:
«Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι!»
(Δ. Σολωμός, Απόσπασμα από το Α’ σχεδίασμα του ημιτελούς έργου “Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”)