“ΒΙΒΛΙΟ: ένας κόσμος στα χέρια μας!”
Αρχή του παραμυθιού καλησπέρα σας!
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια παρέα παιδιών. Συναντιόνταν κάθε μέρα, έλεγαν τα νέα τους, έπαιζαν γελούσαν, τραγουδούσαν. Καθώς περνούσε ο καιρός άρχισαν να μην έχουν τι να πουν. Γνώριζαν ό,τι συνέβαινε στη γειτονιά τους, όσα άκουγαν από τους γονείς τους, μα οι γνώσεις τους σταματούσαν εκεί. Σιγά σιγά έσβηναν τα χαμόγελα από τα πρόσωπά τους, η φαντασία τους ξεθώριασε και τα όνειρά τους ήταν διαρκώς τα ίδια…
Και τώρα τι θα γίνει;;; Θα χάσουν τη ζωντάνια τους, θα μείνουν χωρίς όρεξη, χωρίς χαρά;;; Αυτό θα είναι καταστροφή!!!
Και τότε ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά τους μια πανέμορφη νεράιδα. Τους χαμογελά γλυκά, απλώνει το χέρι και … μα τι είναι αυτό που κρατάει; Ένα δώρο;;;
-Μην φοβάστε, τους είπε. Ελάτε κοντά. Αυτό το δώρο που σας φέρνω είναι πολύτιμο, μοναδικό! Θα ζωντανέψει τη φαντασία σας, θα χρωματίσει ξανά τα όνειρά σας, θα φέρει πίσω τη χαμένη παιδικότητά σας,… θα βάλει μέσα στα χέρια σας τον κόσμο όλο!!!
Τα παιδιά άνοιξαν το δώρο και τι να δουν;;; Ένα βιβλίο!!!
Η μικρή ελπίδα που είχε αρχίσει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα κρύφτηκε και πάλι. Τι λέει η νεράιδα; Μπορεί ένα βιβλίο να τα κάνει όλα αυτά;;; Αποκλείεται!!!!
Γιατί όμως επιμένει τόσο; Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Το αποφάσισαν … Έτσι κι αλλιώς τι άλλο είχαν να χάσουν; Κάθονται το ένα δίπλα στο άλλο, ανοίγουν το βιβλίο και…
Το ταξίδι ξεκινά!!!!
-Ψιτ, ψιτ, ψιτ εμείς θα πάμε μαζί τους, θέλετε να έρθετε κι εσείς;;;
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ – ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
ΣΤΑΣΗ 1η «Επιβίβαση Γονέων»
Πριν ξεκινήσει το ταξίδι μας σκεφτήκαμε πως καλό θα είναι να ενημερώσουμε και τους καλούς μας γονείς. Μην ανησυχούν κιόλας…. Άλλωστε τους θέλαμε αρωγούς και συνταξιδιώτες μας!
Εκείνοι με τη σειρά τους όχι μόνο χάρηκαν με το σχέδιο μας αλλά προθυμοποιήθηκαν να μας εφοδιάσουν με τις κατάλληλες αποσκευές. Μέσα σε λίγες μέρες το σχολείο μας είχε γεμίσει με ολοκαίνουργια βιβλία έτοιμα να μας ταξιδέψουν.
Τώρα όμως κάπου έπρεπε να τα βάλλουμε όλα αυτά τα βιβλία και να οργανώσουμε τη σειρά με την οποία θα τα διαβάζαμε.
ΣΤΑΣΗ 2η «ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ»
Για να λύσουμε το πρόβλημά μας σκεφτήκαμε να αναδιοργανώσουμε την δανειστική μας βιβλιοθήκη. Έτσι όλα τα βιβλία θα αποκτήσουν ένα ράφι για να μένουν κι εμείς θα μπορούμε να τα δανειζόμαστε εκ περιτροπής ώστε όλοι να διαβάσουμε όλα τα βιβλία.
Φυτέψαμε το Δέντρο της γνώσης και στη ρίζα του στήσαμε την βιβλιοθήκη μας (ξύλινη γαρ).
Επειδή όμως το δέντρο μας ήταν λυπημένο χωρίς πουλάκια στα κλαδιά του καλέσαμε τις σοφές κουκουβάγιες να φτιάξουν εδώ τις φωλιές τους και να μας μεταδώσουν λίγη από τη σοφία τους.
Το δέντρο μας είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους καινούργιους του ενοίκους. Με προσοχή και τρυφερότητα τοποθετήσαμε τα βιβλία στα ράφια.
Κι ενώ όλα ήταν έτοιμα χτύπησε την πόρτα μας μια μεγάλη κουκουβάγια. Μπήκε με ύφος σοβαρό και επίσημο και μας είπε πως ήταν η Διευθύντρια της βιβλιοθήκης. Μας εξήγησε πως η βιβλιοθήκη έχει κανόνες κι αν θέλουμε να διαβάσουμε τα βιβλία θα έπρεπε να τους ακολουθούμε κατά γράμμα. Μας έδειξε ένα μεγάλο χαρτί στο οποίο ήταν γραμμένοι όλοι οι κανόνες δανεισμού και μας ζήτησε να υπογράψουμε ότι συμφωνούμε να τους τηρήσουμε.
Το ομαδικό μας συμβόλαιο!
Μετά καθένας υπέγραψε και το προσωπικό του συμβόλαιο με την βιβλιοθήκη…
ΣΤΑΣΗ 3η «ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ – ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ»
Μιας και το φθινόπωρο καλά κρατεί, τα δάση μοσχοβολάνε νωπό χώμα και θυμίζουν ένα διαρκές ηλιοβασίλεμα καθώς οι αχτίδες του ήλιου περνούν μέσα από τα κίτρινα, κόκκινα, καφέ φύλλα των δέντρων για να φτάσουν σε εμάς είπαμε να επισκεφτούμε ένα από αυτά παρέα με τον φίλο μας τον σκίουρο.
«Ένας σκίουρος μια μέρα» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη
Στην αρχή προσπαθήσαμε από τον τίτλο να μαντέψουμε την ιστορία του σκίουρου. Αφού ακούσαμε με προσοχή το παραμύθι αποφασίσαμε να το δραματοποιήσουμε ώστε να το καταλάβουμε καλλίτερα. Διάλεξε καθένας ένα ζωάκι, φορέσαμε τις αντίστοιχες μάσκες για να τους μοιάσουμε λιγάκι και να ‘μαστε….
Με την ευκαιρία κάναμε και λίγα Μαθηματικά. Τι νομίσατε είμαστε φιλομαθή παιδιά. Παίξαμε με τα βελανίδια και μάθαμε τα πολλά και τα λίγα….
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2024
ΣΤΑΣΗ 4η «ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ»
Το ταξίδι μας συνεχιζόταν και καθώς πλησίαζαν τα Χριστούγεννα όλα γύρω μας άρχισαν να αλλάζουν. Στολίστηκαν, φωτίστηκαν. Ακόμα και τα βιβλία άλλαξαν. Μας είπαν ότι αυτή την εποχή του χρόνου κυκλοφορούν ειδικά βιβλία που λέγονται Χριστουγεννιάτικα. Μάλιστα για να τα γνωρίσουν οι άνθρωποι μαζεύονται όλα μαζί και κάνουν κάτι που το λένε «ΕΚΘΕΣΗ». Μας κίνησαν πολύ την περιέργεια και μια και δυο ξεκινήσαμε για την ΕΚΘΕΣΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ που γινόταν στο Αγρίνιο.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα Χριστουγεννιάτικα βιβλία ήταν μαζεμένα εκεί. Ήταν βιβλία για όλες τις ηλικίες, για όλα τα ενδιαφέροντα, για όλα τα παιδιά (και για τους μεγάλους σε άλλη αίθουσα…)
Τα γνωρίσαμε όλα, με κάποια γίναμε φίλοι και τα πήραμε μαζί μας στο σπίτι και ένα από αυτά προθυμοποιήθηκε να μας πει την ιστορία του εκείνη την ώρα.
«Το προβατάκι με το στραβό ποδαράκι» της Μαρίνας – Χαράς Χρυσοστόμου
Οι άνθρωποι που πρόσεχαν τα βιβλία της έκθεσης μας είχαν και μια έκπληξη. Μετά το παραμύθι φτιάξαμε όλοι τους δικούς μας χριστουγεννιάτικους σελιδοδείκτες-μολύβια!!!
Δεν είναι υπέροχοι;;;
ΣΤΑΣΗ 5η «ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ»
Φαίνεται τα βιβλία που συναντήσαμε στην έκθεση ενημέρωσαν τους συγγραφείς τους για την επίσκεψή μας και μία από αυτούς αποφάσισε να μας επισκεφτεί.
Μια μέρα που λέτε εμφανίστηκε ξαφνικά μια άγνωστη κυρία. Κρατούσε στα χέρια της μερικά βιβλία. Στάθηκε στην πόρτα και μας κοίταξε χαμογελαστή.
– Είμαι η κ. Σταυρούλα Κάντζου – Καντάνη, μας είπε. Θα σας έχουν μιλήσει για μένα τα παιδια-βιβλία μου. Κάποιο από αυτά μου είπε πως θέλετε να μάθετε πως γράφεται ένα παραμύθι και σκέφτηκα να έρθω να σας λύσω την απορία από κοντά.
Για να μην τα πολυλογούμε έκατσε ανάμεσά μας, μας διάβασε το παραμύθι της «Το αστεράκι της αγάπης», μας εξήγησε πως γεννήθηκε στο μυαλό της η ιδέα να γράψει αυτή την ιστορία, πως η ιδέα έγινε παραμύθι και το παραμύθι ζωγραφιά και τελικά βάζοντάς τα όλα αυτά μαζί πάνω σε λευκό χαρτί έγινε βιβλιαράκι λαμπερό σαν αστεράκι!!!
Και πριν μας χαιρετήσει και κατέβει από το τρένο μας βοήθησε να φτιάξουμε τα δικά μας χριστουγεννιάτικα αστεράκια…
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2025
ΣΤΑΣΗ 6η «ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ – ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ»
Δεν θα πιστέψετε που κάναμε την επόμενη στάση μας.
Πήγαμε με την κ. Ελένη Πιτσιδοπούλου στο Πλανητάριο και κάναμε … «Μια γιορτή στη γειτονιά του ήλιου» για τα γενέθλια του φίλου μας του Φώτη.
Γνωρίσαμε τον κ. Ήλιο, το μικρό, σταχτή Ερμή, την Αφροδίτη τη νυφούλα, τον κοκκινούλη, κατεργάρη Άρη, το λαμπερό, βροντερό Δία, τον τσαχπίνη Κρόνο με τα βραχιόλια του, τα παγωμένα αδερφάκια Ουρανό και Ποσειδώνα (μπρρρρ…), ένα νανάκι έρημο, μονάχο, σκοτεινό και μακρινό τον Πλούτωνα και φυσικά τη γνωστή, γλυκιά μας Γη. Ήταν τα καλύτερα γενέθλια που είχαμε πάει ποτέ!
Κι αν θέλετε μπορούμε και να σας το τραγουδήσουμε.
(https://www.youtube.com/watch?v=vH-D8_mjGxU)
Και να σας τους δείξουμε!
Από τον μικρότερο στον μεγαλύτερο και αντίστροφα! Απ’ ότι βλέπετε τα αγαπάμε τα Μαθηματικά…
Αλλά και τη Γλώσσα την αγαπάμε! Με την ευκαιρία μάθαμε…
το γράμμα Ππ από τους πλανήτες
το γράμμα Γγ από τη Γη
το γράμμα Ηη από τον Ήλιο
ΣΤΑΣΗ 7η «ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΕΛΩΔΙΚΕΣ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ»
Τώρα όμως δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα. Δεν μας έφτασε η βόλτα που κάναμε στη γειτονιά του Ήλιου μέσα από το βιβλίο. Θέλαμε να δούμε τους πλανήτες από κοντά, να τους περπατήσουμε….
Πως θα πηγαίναμε όμως στο διάστημα που δεν είχαμε διαστημόπλοιο;;;
Ρωτώντας δεξιά κι αριστερά μάθαμε πως υπήρχε ένα ταξιδιωτικό γραφείο που το έλεγαν «Μελωδικές Εξερευνήσεις» και μίσθωνε διαστημόπλοια για ταξίδια στο διάστημα. Επικοινωνήσαμε μαζί τους και κανονίσαμε το ταξίδι μας για τις 12/02/2025. Οι αστροναύτες ήρθαν στο σχολείο με το διαστημόπλοιό τους για να ξεκινήσουμε το ταξίδι μας από εκεί.
Καθίσαμε στις θέσεις μας, προσδεθήκαμε και…. Το διαστημόπλοιο δεν ξεκινούσε!!! Τι να φταίει, τι να φταίει;;; Κοιτάξαμε τη μηχανή, κοιτάξαμε την πυξίδα, όλα τα εξαρτήματα… ήταν όλα εντάξει, γιατί δεν έπαιρνε μπροστά;;;
Δεν θα μας πιστέψετε αλλά ήθελε μουσική, έπρεπε να τραγουδήσουμε για να πάρει μπροστά. Κι όχι όποιο κι όποιο τραγούδι. Ήθελε το δικό του τραγούδι…
” Στο διάστημα γυρνώ,
μια από κει και μια από δω,
τους πλανήτες να γνωρίσω,
πότε μπρος και πότε πίσω.”
Ακούστε τι ωραία που το λέμε…
Το διαστημικό ταξίδι ξεκίνησε. Δεν μπορούμε με λόγια να σας περιγράψουμε τι είδαμε, τι ακούσαμε, τι ζήσαμε σε αυτό το ταξίδι…
Ξεκινήσαμε από τη Γη.
Πρώτα πρώτα χαιρετίσαμε τον κύριο Ήλιο και του ζητήσαμε να μας φωτίζει το δρόμο του διαστήματος για να μην χαθούμε.
Πήγαμε στην Αφροδίτη που είχε πολλή ζέστη και γύριζε αντίθετα από τους άλλους πλανήτες, κοντέψαμε να ζαλιστούμε!
Στον Κρόνο με τα βραχιόλια που δεν αγαπάει τα παιδιά του γίναμε πέτρες πάνω στους δακτυλίους του…
Στο Δία παρά λίγο να μας κάψουν οι κεραυνοί. Εκεί να δείτε αστραπές και βροντές!
Στον Ουρανό επειδή κοιμόταν περπατήσαμε πολύ σιγά σαν γατούλες μη και μας καταλάβει…. Αλλά για κακή μας τύχη ξύπνησε και μας κυνηγούσε να μας φάει. Τελευταία στιγμή προλάβαμε να μπούμε στο διαστημόπλοιο και να φύγουμε.
Έπρεπε να δείτε τον κακομοίρη τον Ερμή. Είναι ο μικρότερος κι επειδή όλοι οι πλανήτες του έχουν αδυναμία του στέλνουν τους κομήτες τους για να τον γαργαλήσουν.
Καθώς το ταξίδι μας έφτανε στο τέλος του και είχε πια νυχτώσει, ανάμεσα από τους πλανήτες εμφανίστηκε…. το φεγγαράκι ή πιο επίσημα η γλυκύτατη Σελήνη μας!!!! Ήταν τόσο όμορφο το αίσθημα όταν την κρατήσαμε στα χέρια μας!!!!
Ώρα πια για προσεδάφιση, το ταξίδι είχε ολοκληρωθεί κι εμείς έπρεπε να επιστρέψουμε στη βάση μας. Μα βγαίνοντας από το διαστημόπλοιο μας περίμενε η πιο μεγάλη έκπληξη. Ένα τεράστιο αερόστατο για να παίξουμε με τον δικό μας πλανήτη, τη Γη μας κι εκείνο το βράδυ έγινε η πιο μεγάλη γιορτή!!!
ΜΑΡΤΙΟΣ
ΣΤΑΣΗ 8η «Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ»
Με αφορμή την ημέρα κατά της Σχολικής Βίας κάναμε μια στάση στο ταξίδι μας για να γνωρίσουμε «Το παπί που δεν είχε τι να πει…» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη.
Το αγαπήσαμε πολύ αυτό το παπάκι που φοβόταν και δεν μπορούσε να πει ούτε μια λέξη. Δεν θα σας πούμε τι έγινε στο τέλος. Καλύτερα να το διαβάσετε μόνοι σας.
Μπορούμε όμως να σας δείξουμε τι έμπνευση είχαμε μετά από αυτή την ιστορία!
Συζητήσαμε για τη φιλία, το φόβο, την αγάπη, τη συνεργασία, τη βοήθεια και όλοι μαζί, μια ομάδα ενωμένη φτιάξαμε έναν ήλιο διαφορετικό! Έναν ήλιο που έχει για ακτίνες όλους εμάς και λάμπει πιο πολύ όταν:
… τα υπόλοιπα μπορείτε να τα δείτε μόνοι σας!
Παίζουμε όλοι μαζί!
Δεν τσακωνόμαστε!
Ζητάμε συγγνώμη!
Μοιραζόμαστε!
Αγαπάμε ο ένας τον άλλο! …..
ΣΤΑΣΗ 9η «ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΙΝΗΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ»
Λίγες μέρες μετά είχαμε μια απρόσμενη επίσκεψη. Ένα πρωί εκεί που παίζαμε στο προαύλιο σταμάτησε έξω από την πόρτα μας ένα λεωφορειάκι.
Τρέξαμε στα κάγκελα να δούμε τι ήταν. Δύο κύριοι κατέβηκαν, ήρθαν στην πόρτα και μας είπαν…
«Είμαστε η ΚΙΝΗΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ. Ταξιδεύουμε σε όλη την Ελλάδα και πηγαίνουμε σε όποιο σχολείο τα παιδιά αγαπούν τα βιβλία! Το λεωφορείο μας είναι μια δανειστική βιβλιοθήκη. Θέλετε να μπείτε και να δείτε; Κι αν κάποιο βιβλίο σας αρέσει μπορείτε να το δανειστείτε και θα περάσουμε εμείς κάποια άλλη στιγμή για να το επιστρέψετε!»
Καταλαβαίνετε η περιέργειά μας φούντωσε!
Μπήκαμε σε σειρά, ανεβήκαμε στο λεωφορείο και να τι είδαμε…
Όπως βλέπετε τελικά όλοι δανειστήκαμε από ένα βιβλίο ο καθένας!
ΣΤΑΣΗ 10η «ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΡΟΔΕΣ»
Αν σας φάνηκε παράξενο που μια δανειστική βιβλιοθήκη μπορεί να ζει και να ταξιδεύει μέσα σε λεωφορείο έχουμε να σας πούμε ότι τα βιβλία μπορούν να ταξιδέψουν και μόνα τους μέσα σε μια βαλίτσα!!!!!
Ούτε κι εμείς το ξέραμε μέχρι τη μέρα που μπήκαμε στο σχολείο και βρήκαμε να μας περιμένει μια βαλίτσα. Την κοιτάξαμε από εδώ την κοιτάξαμε από εκεί δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι είναι. Αποφασίσαμε να την ανοίξουμε. Δείτε τι είχε μέσα…
Μαζί με τα βιβλία βρήκαμε και μια επιστολή. Μας έγραφαν πως είναι τα «ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΡΟΔΕΣ», ταξιδεύουν από σχολείο σε σχολείο και κάνουν παρέα στα παιδιά που θέλουν να τα διαβάσουν. Υπάρχουν πολλές τέτοιες βαλίτσες. Η κάθε μια έχει διαφορετικό ενδιαφέρον. Η δική μας ήταν η βαλίτσα της ΤΕΧΝΗΣ. Επειδή είχαν και συνέχεια στο ταξίδι τους έμειναν μαζί μας μόνο 2 εβδομάδες. Ευτυχώς προλάβαμε να τα γνωρίσουμε.
Το βιβλίο «ΟΙ 10 ΠΡΩΤΟΙ ΜΟΥ ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ» το διαβάσαμε όλοι μαζί, θαυμάσαμε τους υπέροχους πίνακες και σκεφτήκαμε να γίνουμε κι εμείς μικροί ζωγράφοι και να τους ζωγραφίσουμε μόνοι μας…
Δεν σας τους δείχνουμε όλους γιατί σκοπεύουμε να τους εκθέσουμε στο χώρο του σχολείου μας (προς το τέλος της χρονιάς) για να έρθετε να τους θαυμάσετε από κοντά!!!
Τα υπόλοιπα βιβλία τα μοιραστήκαμε σαν καλοί φίλοι και τα πήραμε στα σπίτια μας να τα διαβάσουμε με την ησυχία μας.
ΣΤΑΣΗ 11η «ΖΩΣΙΜΑΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ»
Απ’ ότι καταλάβατε αυτός ήταν ένας μήνας γεμάτος βιβλιοθήκες. Η τελευταία μας στάση για τον Μάρτη ήταν στη Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη Ιωαννίνων. Αυτό το ταξίδι δεν το κάναμε οδικώς. Ταξιδέψαμε μέσα από την οθόνη του υπολογιστή!
Συναντήσαμε μια πολύ καλή κυρία η οποία μας μίλησε για την ιστορία της βιβλιοθήκης, τη σημασία της για την πόλη των Ιωαννίνων και μας ξενάγησε στο χώρο.
Μας διάβασε ένα πολύ ωραίο παραμύθι
«Ένας τοίχος στη μέση του βιβλίου»
του Jon Agee, εκδόσεις Κλειδάριθμος
Παρέα με τον χαρωπό ιππότη και τον τεράστιο γίγαντα μιλήσαμε για τον φόβο, τον κίνδυνο και την ασφάλεια και μάθαμε πότε και πως «Γκρεμίζουμε τα τείχη και είμαστε όλοι μια παρέα!»
Και φυσικά η επίσκεψή μας έκλεισε με παιχνίδι!!!
Παίξαμε Jumanlly επιτραπέζιο διαδικτυακό και ένα Παιχνίδι Μνήμης!
Κι έχουμε να σας πούμε ότι ήμασταν πολύ καλοί!
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
ΣΤΑΣΗ 12η «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ»
Ναι είναι όπως το ακούτε. Υπάρχει ημέρα η οποία παγκοσμίως είναι αφιερωμένη στο Παιδικό Βιβλίο. Αυτή ορίστηκε να είναι η ημερομηνία γέννησης ενός από τους μεγαλύτερους παραμυθάδες όλων των εποχών.
Στις 2 Απριλίου του 1805 γεννήθηκε στη Δανία ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Οι ιστορίες του οποίου μεγάλωσαν και συνεχίζουν να μεγαλώνουν γενιές και γενιές παιδιών σε όλη τη γη! Κι αν θέλετε να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας ακόμη και σήμερα υπάρχει κάποιο από τα παραμύθια του ή κάποιος από τους ήρωες του που σας γοητεύει και έχετε πιάσει τον εαυτό σας να χαμογελά κρυφά και νοσταλγικά στο άκουσμα του!
Εμείς που είμαστε ακόμη παιδιά δεν μπορούσαμε να μην τιμήσουμε ξεχωριστά αυτή τη μέρα!!!
Μιλήσαμε λίγο για τη ζωή και το έργο του, διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε ένα από τα παραμύθια του «Το ασχημόπαπο».
Δείξαμε στους φίλους μας ο καθένας το αγαπημένο του βιβλίο (οι κυρίες μας είχαν ζητήσει να φέρουμε μαζί μας το αγαπημένο μας βιβλίο εκείνη τη μέρα) και κάποιοι από εμάς το διαβάσαμε κιόλας!!!
Κάναμε και κάτι άλλο ιδιαίτερο. Μαζί με πολλά ακόμη σχολεία σε όλη την Ελλάδα, όλοι μαζί διαβάσαμε την ίδια ώρα ένα παραμύθι. Μπορείτε να το φανταστείτε; Χιλιάδες παιδιά την ίδια ώρα σε διαφορετικές μεριές της Ελλάδας μας να διαβάζουν ένα βιβλίο! Ήταν ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.
Μας έστειλαν και αναμνηστικά!!!!
«Οτιδήποτε βλέπεις μπορεί να γίνει ένα παραμύθι,
και μπορείς να βγάλεις μια ιστορία από οτιδήποτε αγγίξεις»
(Hans Christian Andersen)
ΣΤΑΣΗ 13η «ΠΑΙΔΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΓΡΙΝΙΟΥ»
Μετά από τόσες βιβλιοθήκες που μας επισκέφτηκαν στο σχολείο μας ήταν καιρός πια να πάμε εμείς σε μια βιβλιοθήκη. Και ποια καταλληλότερη από την Παιδική Βιβλιοθήκη Αγρινίου. Κυριολεκτικά δίπλα στην πόρτα μας τόσο καιρό και κάποιοι από εμάς πηγαίναμε για πρώτη φορά.
Μπαίνοντας μέσα και αντικρίζοντας τόσα πολλά βιβλία, το ένα δίπλα στο άλλο, χαρούμενα και γελαστά να ξεκουράζονται ακουμπισμένα στα ραφάκια τους και να γεμίζουν όλους τους τοίχους του χώρου μας κόπηκε η ανάσα. Το θέαμα ήταν επιβλητικό!
Η φιλοξενία εξαιρετική!!! Οι κυρίες που φροντίζουν τα βιβλία μας ξενάγησαν, μας σύστησαν στους πολύχρωμους σελιδένιους κυρίους τους (αυτές απλά εργάζονται εκεί, ιδιοκτήτες είναι τα βιβλία!) και μας ζήτησαν να κάνουμε κάτι περίεργο. Μας έδειξαν κάποιες φωτογραφίες και εμείς έπρεπε να τους πούμε ποια ιστορία λένε αυτές. Κάθε παιδί φαντάστηκε διαφορετική ιστορία.
Διαβάσαμε κι ένα παραμύθι όλοι μαζί.
«Οι τρεις φίλοι του γίγαντα»
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι οι εκδόσεις της Παιδικής Βιβλιοθήκης ήθελαν να εκδώσουν μια συνέχεια για το παραμύθι και ζήτησαν από εμάς να τη γράψουμε. Έτσι που λέτε γράψαμε ο κάθε ένας τη δική του ιστορία για τις νέες περιπέτειες των τριών φίλων.
«Οι τρεις φίλοι σε νέες περιπέτειες»
ΣΤΑΣΗ 14η «2η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ»
Με τούτα και με κείνα ο καιρός πέρασε και κοντεύαμε στο Πάσχα. Ένα πρωί μια γνωστή φυσιογνωμία εμφανίστηκε στην πόρτα μας. Ήταν η κ. Σταυρούλα, η συγγραφέας που είχε ξαναρθεί κοντά στα Χριστούγεννα.
Αυτή τη φορά ήρθε να μας πάρει για μια μικρή βόλτα. Εννοείται ετοιμαστήκαμε αμέσως και ξεκινήσαμε. Πήγαμε σε ένα χωρίο, σε ένα πολύ παράξενο χωριό που είχε συνέχεια χειμώνα. Έκανε πολύ κρύο, χιόνιζε, φυσούσε παγωμένος αέρας, τα λουλούδια δεν άνθιζαν κι οι άνθρωποι δεν χαμογελούσαν. Το θέαμα ήταν πολύ θλιβερό! Οι κάτοικοι του χωριού μας είπαν πως δεν ήταν πάντα έτσι. Παλιότερα είχαν κι αυτοί άνοιξη και χαρά αλλά κάτι είχε συμβεί κι η άνοιξη δεν είχε έρθει αυτή τη χρονιά. Ζήτησαν τη βοήθεια μας στην προσπάθειά τους να φέρουν πίσω την άνοιξη κι εμείς όπως είναι φυσικό δεχτήκαμε!
Δεν θα σας πούμε λεπτομέρειες από τις προσπάθειες μας το μόνο που θα σας αποκαλύψουμε είναι πως χωρίς Αγάπη η Άνοιξη δεν έρχεται!!!
Αν θέλετε να μάθετε όλη την ιστορία η κ. Σταυρούλα την έχει καταγράψει στο βιβλίο της «Η αγάπη φέρνει την άνοιξη».
Και για να εμπεδώσουμε τις αρετές που χρειάζονται για να είναι ανθισμένη η ζωή μας τις ανασχηματίσαμε πάνω σε … κόκκινα αυγά! (λίγη γλώσσα με πασχαλινή διάθεση ποτέ δεν έβλαψε κανέναν)
Α Γ Α Π Η
ΟΜΟΝΟΙΑ
ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ
ΜΑΙΟΣ
ΣΤΑΣΗ 15η «ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ»
“Αρνίτσι μπίτσι έλα άνοιξε
χλωρή βοσκίτσα σου ‘φερα
να φας, να πιείς, να κοιμηθείς
και το πρωί να σηκωθείς,
να πάρεις το καλάθι σου,
να πας στο σχολειό σου!”
Σας θυμίζει τίποτα;;;
Εμείς δεν το ξέραμε αλλά το μάθαμε….
Ότι είχε μπει ο Μάιος, ο καιρός είχε γλυκάνει και καταλαβαίνετε δεν μας κράταγε και πολύ η τάξη….
Μια μέρα που δεν είχαμε και πολύ διάθεση να μείνουμε μέσα με οδηγό την κ. Πασχαλία Βαφειάδου (θεατρολόγο-κουκλοπαίκτρια) πήγαμε μια βόλτα στο δάσος. Εκεί συναντήσαμε ένα μικρό αρνάκι το αρνίτσι μπίτσι, μια γιαγιούλα που το φρόντιζε κι έναν λίγο τρομακτικό λύκο. Η κ. Πασχαλία τους είχε γνωρίσει όταν ήταν μαθήτρια και ήξερε μια πολύ αστεία ιστορία για αυτούς τους τρεις. Αντί όμως να μας την διηγηθεί, εκείνη μας την έπαιξε με κούκλες που είχε φτιάξει μόνη της!!!
Ήταν το πιο ωραίο κουκλοθέατρο που έχουμε δει ποτέ!
Στο τέλος αφού περιεργαστήκαμε κι εμείς λίγο τις κούκλες…
μας είπε πως μπορούσαμε να φτιάξουμε ο καθένας τη δική του κούκλα. 
Μοναδική εμπειρία….
ΣΤΑΣΗ 16η «ΦΤΙΑΧΝΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ»
Θυμάστε που σας είπαμε στην αρχή ότι φτιάξαμε μια δανειστική βιβλιοθήκη στο σχολείο για να διαβάσουμε όλοι όλα τα βιβλία που έχουμε;;;
Λοιπόν, τα καταφέραμε!
Κάθε Παρασκευή δανειζόμασταν από ένα βιβλίο και το επιστρέφαμε τη Δευτέρα. Με αυτό τον τρόπο γνωριστήκαμε με όλα τα βιβλία!
Έμεινε όμως μια τελευταία Παρασκευή και δεν είχαμε άλλα βιβλία να δανειστούμε. Έτσι σκεφτήκαμε να αντιστρέψουμε τους όρους, αντί να διαβάσουμε, να γράψουμε ένα παραμύθι. Διαλέξαμε ο καθένας τους ήρωες που ήθελε, είπαμε την ιστορία στους γονείς μας, εκείνοι την έγραψαν κι εμείς την εικονογραφήσαμε.
Το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό!
ΣΤΑΣΗ 17η «ΟΙ ΠΑΡΑΜΥΘΑΔΕΣ»
Μετά από τόσα παραμύθια, ιστορίες, θέατρα και κουκλοθέατρα, συγγραφείς, βιβλιοθήκες σκεφτήκαμε πως είχε έρθει η ώρα να κάνουμε μια σοβαρή, ομαδική προσπάθεια να γράψουμε το δικό μας βιβλίο-παραμύθι.
Το σκεφτήκαμε όλοι μαζί!
Η κυρία μας το έγραψε κι εμείς ζωγραφήσαμε τις εικόνες.
Στο τέλος φιλοτεχνήσαμε το εξώφυλλο και το παγκώσαμε.
Το βιβλίο μας είναι έτοιμο!
«Όταν ο Μπάμπι συνάντησε τον λύκο και την αρκούδα»
των μαθητών του 4ου Νηπιαγωγείου Νεάπολης.
https://read.bookcreator.com/kafZynGpb4TXi5P8e7uwy0Knb832/ILrIDTpRQsC7AOCuwL62KQ
Καλή απόλαυση!!!
ΣΤΑΣΗ 18η «ΑΠΟΒΙΒΑΣΗ»
Τα παραμύθια πάντα έχουν ένα τέλος. Έτσι και το δικό μας ταξίδι κάπου εδώ τελειώνει. Ήρθε η ώρα γυρίσουμε στα σπίτια μας, στις οικογένειές μας. Είδαμε πολλά, ακούσαμε άλλα τόσα, χαρήκαμε, διασκεδάσαμε, μάθαμε, πήραμε πολλά εφόδια από τη φετινή μας περιπέτεια!!! Δεν είναι δυνατόν να σας τα μεταφέρουμε όλα ακριβώς όπως τα ζήσαμε …ΟΜΩΣ… έχουμε για σας μια τελευταία έκπληξη!!!
Οργανώσαμε μια έκθεση με όλες μας τις δημιουργίες και τις αναμνήσεις από το φετινό, μοναδικό ταξίδι μας!
Σας περιμένουμε όλους την Παρασκευή 13 Ιουνίου και ώρα 8:30π.μ.!
Είσοδος ελεύθερη!
Από όλους εμάς…
Καλό Καλοκαίρι!!!!