Με αφορμή το εργαστήριο δεξιοτήτων “Μικρά χεράκια – μεγάλες πράξεις” και το σχέδιο του ενεργού πολίτη κάναμε στο σχολείο μας τη θεματική ενότητα για τον εθελοντισμό, μια ενότητα γεμάτη συζήτηση, δημιουργία, ευαισθητοποίηση και κυρίως, πράξεις καλοσύνης!
Αρχικά, προσεγγίσαμε τη σημασία της λέξης “εθελοντισμός”. Συζητήσαμε τι σημαίνει να προσφέρουμε χωρίς αντάλλαγμα, αν έχουμε κάνει ποτέ κάποια εθελοντική πράξη και πώς νιώθουμε όταν βοηθάμε τους άλλους. Παρατηρήσαμε τα γράμματα της λέξης και τα βάλαμε στη σωστή σειρά για να τη σχηματίσουμε.
Στη συνέχεια, γνωρίσαμε διαφορετικά είδη εθελοντισμού μέσα από εικόνες και εκπαιδευτικά βίντεο. Μιλήσαμε για την αιμοδοσία, τον καθαρισμό παραλιών, τη δεντροφύτευση, τη συγκέντρωση αγαθών για ανθρώπους που έχουν ανάγκη, αλλά και για τη φροντίδα και υιοθεσία αδέσποτων ζώων. Τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις, απορίες και προσωπικές εμπειρίες, κατανοώντας πως ο εθελοντισμός μπορεί να πάρει πολλές μορφές στην καθημερινότητά μας.
Η λογοτεχνία αποτέλεσε σημαντικό σύμμαχο στη διαδρομή μας. Διαβάσαμε το βιβλίο “Ο ραφτάκος των λέξεων”, μέσα από το οποίο ανακαλύψαμε λέξεις σχετικές με την καλοσύνη και την προσφορά. Με έμπνευση από την ιστορία, δημιουργήσαμε τον σκούφο και τα κασκόλ των “εθελοντών”, γράφοντας πάνω τους λέξεις αγάπης και αλληλεγγύης.
Με το κλασικό παραμύθι “Η μηλιά που έδινε”, μάθαμε την αξία της ανιδιοτελούς προσφοράς και δημιουργήσαμε τη δική μας μηλιά, όπου τα μήλα της ήταν ζωγραφιές με εθελοντικές πράξεις και τα φύλλα της γέμισαν με λέξεις που σχετίζονται με τον εθελοντισμό.
Στο βιβλίο “Ένα αστέρι στην καρδιά” και στο “Το φως της Ζωής” συναντήσαμε όμορφα παραδείγματα καλοσύνης προς φίλους και αγαπημένους. Το δεύτερο βιβλίο μάς έδωσε και την ευκαιρία να παίξουμε μαθηματικά παιχνίδια με τις φωτεινές ακτίνες της πυγολαμπίδας. Παράλληλα, η θεματική αυτή στάθηκε αφορμή να γνωρίσουμε και το γράμμα «Κ» από τη λέξη «Καλοσύνη».
Διαβάσαμε ακόμη “Το δώρο της παπλωματούς”, που μας μίλησε για τη χαρά της προσφοράς και μας ώθησε να πάρουμε την απόφαση να συγκεντρώσουμε ρούχα που δεν χρειαζόμαστε, ώστε να προσφερθούν σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.
Με το παραμύθι “Το Γάντι”, συνδέσαμε τον εθελοντισμό με τη φροντίδα των ζώων. Συζητήσαμε πώς μπορεί να νιώθουν τα αδέσποτα ζωάκια και, με πολλή φαντασία, μετατρέψαμε το γάντι σε ένα μεγάλο «ξενοδοχείο» για ζώα! Τα παιδιά δημιούργησαν τα δικά τους ξενοδοχεία ζώων, ενώ κατασκεύασαν και μικρά σπιτάκια από χαρτόκουτες, που μπορούν να γίνουν καταφύγιο για τα αδέσποτα της γειτονιάς μας.
Ιδιαίτερη έμπνευση μάς έδωσε και το βιβλίο “Οι Καλοσυνόγατες και ο Κακόποντικας”. Μέσα από την ιστορία, γνωρίσαμε πράξεις καλοσύνης, συζητήσαμε τα συναισθήματα που μας προκαλούν, όπως χαρά, ικανοποίηση, αγάπη και παίξαμε με το ρομποτάκι της τάξης, δίνοντάς του οδηγίες ώστε να φτάνει κάθε φορά στη σωστή εικόνα, και συζητούσαμε ποια καλή πράξη βλέπουμε ή μπορούμε να κάνουμε εμείς σε κάθε περίπτωση.
Η ιστορία αυτή αποτέλεσε την αφορμή για να ξεκινήσουμε τη δράση “Το Κουτί της Καλοσύνης” με στόχο να καλλιεργήσουμε στα παιδιά την αξία της προσφοράς, της ενσυναίσθησης και του εθελοντισμού. Κάθε μέρα το κουτί ταξιδεύει σε ένα σπίτι και επιστρέφει στο σχολείο γεμάτο ζωγραφιές με μικρές πράξεις καλοσύνης που έκαναν ή ονειρεύονται να κάνουν τα παιδιά, αλλά και οι γονείς. Στην τάξη το ανοίγουμε όλοι μαζί και συζητάμε πόσο σημαντικές μπορούν να είναι ακόμη και οι πιο απλές πράξεις. Παράλληλα, ξεκίνησε και η “Αποστολή Πράξεων Καλοσύνης”, όπου κάθε παιδί ζωγραφίζει καθημερινά μια καλή πράξη για να την παρουσιάσει στους συμμαθητές του.
Οι δράσεις μας, όμως, δεν τελείωσαν εκεί. Επισκεφθήκαμε το πάρκο της γειτονιάς μας, μαζέψαμε σκουπίδια και αφήσαμε αφίσες για να ενθαρρύνουμε τους επισκέπτες να το διατηρούν καθαρό. Ταΐσαμε τα πουλάκια με σποράκια και τοποθετήσαμε ταΐστρες στα δέντρα. Καθαρίσαμε την παραλία στο Κοντάρι, συγκεντρώνοντας πλήθος απορριμμάτων. Τέλος, ντυθήκαμε «ήρωες της καλοσύνης», δραματοποιήσαμε ιστορίες και παρουσιάσαμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθάμε έμπρακτα τους άλλους και πήραμε τα παράσημά μας, καθώς είμαστε περήφανοι εθελοντές!
Μέσα από όλες αυτές τις εμπειρίες, τα παιδιά κατανόησαν πως ο εθελοντισμός δεν είναι κάτι μακρινό ή δύσκολο. Ξεκινά από μικρές, καθημερινές πράξεις που έχουν μεγάλη δύναμη. Γιατί τελικά, όταν προσφέρουμε, δεν αλλάζουμε μόνο τον κόσμο γύρω μας, αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό.
