Σχέδιο δράσης: Ενωμένοι ενάντια στον εκφοβισμό. Κανείς ποτέ μόνος!!
ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ-ΣΤΟΧΟΙ
Αναγκαιότητα
1. Αύξηση του φαινομένου του εκφοβισμού:Ο εκφοβισμός (bullying) στις σχολικές κοινότητες αποτελεί ένα διαρκώς αυξανόμενο πρόβλημα που επηρεάζει την ψυχική υγεία και την ευημερία των θυμάτων.
2. Προστασία της ψυχικής και συναισθηματικής υγείας
3. Ανάγκη για πρόληψη και παρέμβαση:
4. Προώθηση της ενσυναίσθησης και της κοινωνικής αλληλεγγύης
ΣΤΟΧΟΙ
1. Ανάπτυξη δεξιοτήτων ενσυναίσθησης και κατανόησης της διαφορετικότητας.
2. Καλλιέργεια συνεργατικότητας και φιλικών σχέσεων.
3. Δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού περιβάλλοντος.
4. Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των γονέων και των εκπαιδευτικών.
Το σχέδιο δράσης υλοποιήθηκε από Γενάρη του 2025 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2025.
Πόροι
Εκπαιδευτικό υλικό: Σχετικά παραμύθια : Ο Σεβαστιανός ο Τρομερός (Λητώ Τσακίρη-Παπαθανασίου), Ένας Νταής στο σχολείο μας (Αναστασία Χριστοπούλου, εκδ. Ψυχογιός), Τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε (Βιργινία Αρβανιτίδου, ΒΑΡΦΗ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ), Ένας Νταής στο σχολείο μας, Η Τσιμπηματού( Μαρία Ρουσάκη, εκδ. Ψυχογιός)., Ένα φαντασματάκι στην τάξη (ΜΑ ΒU, εκδ. Διόπτρα) , Μήλα γύρω-γύρω στη μέση πορτοκάλι (Γιώργος Σακελαρίδης), Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος (JAVAUX AMELIE).
Αρχικά δημιουργήθηκαν ερωτηματολόγια μέσω της google forms για παιδιά, εκπαιδευτικούς και γονείς με στόχο να καταγραφεί το επίπεδο κατανόησης του εκφοβισμού, να εντοπιστούν πιθανές ανησυχητικές συμπεριφορές και να ενισχυθεί η ευαισθητοποίηση όλων των εμπλεκόμενων μερών.
Ερωτηματολόγιο γονέων για σχέδιο δράσης
Ακολούθησε σεμινάριο επιμορφωτικό από την ΕΔΥ του σχολείου με θέμα: “Ο εκφοβισμός στην προσχολική ηλικία-φαντασία ή πραγματικότητα”, εστιάζοντας σε τι είναι και τι όχι εκφοβισμός και αν από τόσο μικρή ηλικία παρουσιάζονται τέτοια περιστατικά αναλύοντας τις οριοθετήσεις μεταξύ φυσιολογικής σύγκρουσης και εκφοβιστικής συμπεριφοράς και την παρουσία ή μη φαινομένων εκφοβισμού στην τόσο μικρή ηλικία.
Eπιμορφωτική συνάντηση με θέμα: 
Σε αυτή την τρυφερή ηλικία, όπου τα παιδιά μας κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην κοινωνικοποίηση, είναι φυσικό να εμφανίζονται κάποιες φορές συμπεριφορές που μας προβληματίζουν. Η επιθετικότητα και ο εκφοβισμός, όμως, είναι φαινόμενα που δεν πρέπει να αγνοούμε. Έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν αρνητικά την ψυχολογία, την αυτοπεποίθηση και την κοινωνική εξέλιξη των παιδιών μας, τόσο αυτών που βιώνουν τέτοιες συμπεριφορές όσο και αυτών που τις ασκούν.
Για τον λόγο αυτό, η ΕΔΥ του σχολείου μας, η ψυχολόγος μας κυρία Γιάννα Κουμή και η κοινωνική λειτουργός μας κυρία Χριστίνα Ματθαίου, με την εξειδικευμένη τους γνώση και εμπειρία, οργάνωσαν αυτή την ενημερωτική συνάντηση. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε χρήσιμες πληροφορίες, εργαλεία και στρατηγικές για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων. Θα συζητήσουμε πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα σημάδια, πώς να ενισχύσουμε την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό στα παιδιά μας, και πώς να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον στο νηπιαγωγείο και στο σπίτι.
Ο Σεβαστιανός ο Φοβερός, ο πρώτος ήρωας του σχέδιου δράσης, που είχε συμπεριφορά απαράδεκτη απέναντι στους συμμαθητές του χωρίς να μετανιώει για την στενοχώρια που τους δημιουργούσε. Μέχρι που ο ίδιος πέρασε μια περιπέτεια με την υγεία του αλλά οι συμμαθητές του τον στήριξαν παρόλα όσα τους είχε κάνει και κατάλαβε πόσο λάθος έκανε απέναντί τους και προσπάθησε να επανορθώσει με κάθε τρόπο.
Διαβάζουμε ‘ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ” και μιλάμε στα παιδιά για τις μορφές που μπορεί να έχει ο εκφοβισμός. Στη συνέχεια κατηγοριοποιούμε συμπεριφορές ανάλογα με το πού εντάσσονται.
Ένας Νταής στο σχολείο μας. Πώς συμπεριφερόταν ο Νταής στους συμμαθητές του, πώς ένιωθαν τα παιδιά με την συμπεριφορά του; Τι θα μπορούσαμε να πούμε στον Νταή;
Δημιουργούμε τις δικές μας ασπίδες απέναντι στον εκφοβισμό.
Και ο αγαπημένος μας Τριγονοψαρούλης μας μίλησε για τον τρόπο που του συμπεριφέρονταν οι συμμαθητές του και πόσο πληγώνονταν από την στάση τους. Τα παιδιά μας τότε αποφάσισαν να του γράψουν λόγια συμπαράστασης, που θα τον γλυκάνουν και θα του δώσουν θάρρος να συνεχίσει να προσπαθεί για το καλύτερο..
Η Τσιμπηματού μας έμαθε πόσο ενοχλητική γίνεται μια φήμη ιδιαίτερα όταν αυτή μας ακολουθεί για όλη τη ζωή μας. Αυτό συνέβη και στην Τσιμπηματού που το αληθινό της όνομα είναι Κατερίνα. Όταν ήταν μικρή όποιος την ενοχλούσε τουν Τσιμπούσε και την φοβόταν τα παιδιά. Τώρα τσιμπάει τρυφερά τα μαγουλάκια της εγγονής της κι εκείνη προσπαθεί να πείσει τους φίλους της ότι έχει την καλύτερη γιαγιά του κόσμου και δεν πρέπει να την φοβούνται.
Και το παραμύθι του Σακελαρίδη ήρθε για να μας παρουσιάσει έναν εκφοβισμό μέσα σε μια φρουτιέρα που σε μια μηλοπαρέα βρέθηκε ανάμεσά τους ένα πορτοκάλι. Τα μήλα προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να μειώσουν το πορτοκάλι, να το γεμίσουν με τύψεις ότι φταίει που κανένας δεν του συμπεριφέρεται με σεβασμό. Μέχρι τη στιγμή που βρέθηκε ένα σοφό μήλο που εκτιμώντας την κατάσταση πλησίασε το πορτοκάλι και ανέδειξε όλα τα καλά του γεμίζοντάς το με αυτοπεποίθηση κάνοντας και τα άλλα μήλα να μιμηθούν το παράδειγμά του και να γίνουν μια όμορφη παρέα!! Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δυο ομάδες, η μία ομάδα έγραφε μηνύματα εκφοβισμού και η άλλη μηνύματα συμπαράστασης. Τα παιδιά δραματοποίησαν το παραμύθι με μεγάλη επιτυχία.
Τα παιδιά δραματοποιούν την ιστορία και δημιουργείται ένα βίντεο το οποίο και στείλαμε στο φεστιβάλ της Δράμας για τον σχολικό εκφοβισμό, το οποίο είχαμε την τιμή να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της ημερίδας.
Δημιουργήσαμε σελιδοδείκτες με μηνύματα ενάντια στον εκφοβισμό
Συνεχίσαμε με το υπέροχο παραμύθι: “Την μέρα που έγινα κι εγώ λύκος” με την ηρωίδα την Σάρλοτ να γίνεται θύμα εκφοβισμού από την συμμαθήτριά της και την παρέα της αλλά και ως παρατηρητής να βλέπει τα ίδια τα άτομα που έκαναν τη δική της ζωή δύσκολη να βασανίζουν και άλλα αδύναμα παιδιά του σχολείου.Τ α παιδιά είχαν την ευκαιρία να δουν πώς μετετρέπεται το θύμα σε θύτη, την κλιμάκωση των συναισθημάτων , τον αναστοχασμό και την τελική λύτρωση. Με αφόρμηση το παραμύθι δημιουργήσαμε την δική μας αφίσα.
Παρατηρήσαμε το έργο του Mahurin, σε τρία ξεχωριστά κομμάτια θύτης, θύμα και παρατηρητής και μετά ως σύνολο. Τα παιδιά εκφράζουν σκέψεις και συναισθήματα.
Πώς μπορεί μια καρδιά να χαρεί και πώς να πληγωθεί; Γράψαμε λέξεις που ραγίζουν καρδιές και λέξεις που τις κάνουν χαρούμενες και τις επουλώνουν. Τις κατηγοριοποιούμε ανάλογα με το περιεχόμενο.
Ολοκληρώσαμε τον κύκλο των παραμυθιών ευαισθητοποίησης με το παραμύθι της Γιάννας Κουμή, “Το δέντρο στην άκρη του δάσους” όπου σε μια κοινωνία πουλιών και άλλων ζώων σε μια περιοχή του δάσους, την φιλήσυχη κοινωνία τάραξε το μοχθηρό καρακάλ. Με δόλιους τρόπους κατάφερε να αναδειχτεί σε αρχηγό της κοινότητας ασκώντας κλίμα τρομοκρατίας και αδικίας στα άλλα ζώα που αναγκάστηκαν σιγά σιγά να εγκαταλείψουν το αγαπημένο τους δέντρο για να απαλλαγούν από τη βάναυση και εκφοβιστική συμπεριφορά του Καρακάλ.
Τα παιδιά απέδωσαν εικαστικά την ιστορία .
Και την δραματοποήσαν με μεγάλη επιτυχία.
Εκτυπώσαμε καρτέλες σωστής και λανθασμένης συμπεριφοράς και τα παιδιά τις κατηγοριοποιούσαν εξηγώντας το σκεπτικό τους στην ομάδα.
Αξιολογήσαμε τα παιδιά και με αντίστοιχο φύλλο εργασίας.
Το σχέδιο δράσης έκλεισε με μια ιδιαίτερη εκδήλωση , με σύνθημα: η αγάπη είναι δύναμη ετοιμάζουμε με την βοήθεια της ΕΔΥ και των Ομίλων του σχολείου μας μια ανοικτή εκδήλωση και bazaar για να ενισχύσουμε τον τοπικό σύλλογο γονέων και κηδεμόνων παιδιών με αυτισμό.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το σχέδιο δράσης του σχολείου μας: “Ενωμένοι ενάντια στον εκφοβισμό. Κανείς πια μόνος”, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, επιβεβαιώνοντας την αποτελεσματικότητα της έγκαιρης και συστηματικής παρέμβασης. Μέσα από διαδραστικές δραστηριότητες, παιχνίδια ρόλων, και συζητήσεις προσαρμοσμένες στην ηλικία των νηπίων, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της ενσυναίσθησης και της αλληλεγγύης μεταξύ των παιδιών. Οι μαθητές ανέπτυξαν την ικανότητα να αναγνωρίζουν συμπεριφορές εκφοβισμού, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να ζητούν βοήθεια, ενώ παράλληλα ενισχύθηκαν οι δεξιότητες επίλυσης συγκρούσεων με ειρηνικό τρόπο. Η ενεργός συμμετοχή των νηπιαγωγών και η συνεργασία με τους γονείς συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία ενός ασφαλούς, υποστηρικτικού και χωρίς αποκλεισμούς σχολικού περιβάλλοντος, όπου κάθε παιδί νιώθει αποδεκτό και προστατευμένο, θέτοντας έτσι τις βάσεις για υγιείς κοινωνικές σχέσεις στο μέλλον.












































































































































































































































































































