Η δράση”Τα πλαστικά καπάκια δεν πετώ, τα συλλέγω στο σχολείο εγώ” συνδέθηκε και λειτούργησε σαν προέκταση άλλης μιας δράσης ενεργού πολίτη “Η πόλη των δικαιωμάτων του παιδιού”, όπου επίσης στόχευσε στις λιγότερες ανισότητες Στόχος 10 των 17 Σ.Β.Α. Η ιδέα  για  όλη αυτή τη συλλογική προσπάθεια ανήκει  στη Σύμβουλο Εκπαίδευσης Νηπιαγωγών 1ης θέσης Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γ΄Αθήνας κα Έλλη Ναούμ.

Κάθε Νηπιαγωγείο των Αγίων Αναργύρων και του Καματερού επέλεξε ένα δικαίωμα από τα Δικαιώματα των Παιδιών που συνδέονται και με του 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Δούλεψε πάνω σε αυτό και το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός καμβά που αποτύπωνε το δικαίωμα . Όλα αυτά τα έργα παρουσιάστηκαν σε μια έκθεση στην αυλή του Δημαρχείου των Αγιών Αναργύρων – Καματερού όπου γονείς, μαθητές και φορείς τις πόλεις είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τα έργα των νηπίων. Κάποια νηπιαγωγεία συνόδευσαν το έργο τους είτε με ένα τραγούδι είτε με ένα μικρό δρώμενο.

Το νηπιαγωγείο μας ασχολήθηκε με το δικαίωμα 27   που αφορά στο επίπεδο ζωής. Για να ενεργοποιηθούν οι μαθητές προβλήθηκε στη τάξη ένα βίντεο animation που παρουσιάζει ένα παιδί με κινητικά προβλήματα να παρατηρεί καθισμένο στο αναπηρικό αμαξίδιο συνομηλίκους του να παίζουν στη παιδική χαρά. Ανάμεσα τους το συρματοπλέγμα της παιδικής χαράς, το παιδί θλιμένο, αλλά μια μέρα τα παιδιά αφαιρούν το συρματόπλεγμα εντάσουν στη παρέα τους το φίλο και παίζουν μαζί του, γελώντας !

Το βίντεο άγγιξε πολύ τα παιδιά, φέραμε στη τάξη παιδικό αναπηρικό αμαξίδιο και αντίστοιχο θρανίο από παλιό μαθητή του σχολείου που είχε κινητικά προβλήματα. Το περιεργάστηκαν, κάθισαν στο αμαξίδιο… Πως είναι να κάθεσαι πάνω στο αναπηρικό αμαξίδιο. Έγιναν ζευγάρια ένας κινούσε το αμαξίδιο και ο άλλος γελώντας απολάμβανε τη βόλτα και έπειτα άλλαζαν ρόλους. Όμως… στην αρχή ήταν αστείο αλλά..μπορείς να ανέβεις στη τραμπάλα της αυλής; Ή να μπουσουλήσεις μέσα στη κάμπια; Συνειδητοποίησαν αρχικά ότι κάποια πράγματα ίσως είναι δύσκολα για ένα παιδί με αναπηρία. Ας σκεφτούμε τότε αν είχαμε ένα φίλο/η που δυσκολευόταν να κινηθεί τί παιχνίδια θα παίζαμε; Και τα παιδιά απάντησαν , να παίξουμε με τη μπάλα, αν  τον βοηθήσουμε να ανέβει στη τραμπάλα μπορεί να παίξει, να κάνει τσουλήθρα… να χορέψουμε !

Επειδή το animation είπαν τα παιδιά ότι έμοιζε με lego καθώς τα πρόσωπα έμοιαζαν να είναι φτιαγμένα από πολλά pixel, για να φτιάξουμε το καμβά χρησιμοποιήσαμε τη τεχνική του κολλάζ κολλώντας χαρτάκια που έκοψαν τα παιδιά και ζωγραφικής με σφουγγάρι. Στις ρόδες του αμαξίδιου κολλήσαμε καπάκια από αυτά που συλλέγαμε για να δωρίσουμε για την αγορά αναπηρικού αμαξίδιου. Δημιουργήσαμε κι ένα qrcode που κολλήθηκε στο κάτω μέρος του καμβά  ώστε σκανάροντας το κάποιος μπορούσε να παρακολουθήσει το βίντεο που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης.

Εδώ το QR CODE:

Το νηπιαγωγείο μας δημιούργησε αυτό τον καμβά!

Οι μαθητές μας έλαβαν και επαίνο για τη συμμετοχή τους.

Σε αυτή τη δράση του Ενεργού Πολίτη το νηπιαγωγείο μας ασχολήθηκε με τη συγκέντρωση πλαστικών καπακιών προκειμένου να αγοραστεί ένα αναπηρικό αμαξίδιο από το Σύλλογο Παραπληγικών & κινητικά ανάπηρων Ν. Πέλλας. Η συγκεκριμένη δράση ανήκει στο στόχο 10 “Λιγότερες ανισότητες” (17 Στόχοι.Βιώσιμης.Ανάπτυξης.). Ήδη εδώ και αρκετά χρόνια στο σχολείο μας υπάρχουν τρεις κάδοι ανακύκλωσης (χαρτί-πλαστικό- γυαλί/αλουμίνιο) όπου οι μαθητές κάθε τόσο φέρνουν από το σπίτι τους απορίμματα που τα τοποθετούν στον αντίστοιχο κάδο. Εξηγήσαμε λοιπόν στα παιδιά ότι τα πλαστικά καπάκια από τις συσκευασίες που ανακυκλώνονται μπορούν να δώσουν ένα σπουδαίο και απαραίτητο  δώρο σε κάποιο παιδί που έχει κινητικό πρόβλημα και δυσκολεύεται να περπατήσει. Στείλαμε ενημερωτικό email και στους γονείς και ξεκίνησε η συλλογή των καπακιών σε ένα ξεχωριστό κάδο στο σχολείο.

Με τη λήξη της σχολικής χρονιάς η εταιρεία κούριερ παρέλαβε τα καπάκια και τα έστειλε στο Σύλλογο Παραπληγικών & κινητικά ανάπηρων Ν. Πέλλας.

Στα πλαίσια του Προγράμματος σπουδών για τις δράσεις Ενεργού πολίτη ασχοληθήκαμε με τη θεματική ενότητα “Νοιαζόμαστε για τα ζώα! Φροντίζουμε τα αδέσποτα” που αντιστοιχούν στους 17  Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης 4,11,15,17. Πιο συγκεκριμένα τα νήπια κατασκεύασαν ταϊστρες για τα πουλιά που επισκέπτονται την αυλή του νηπιαγωγείου.

Αφορμή στάθηκε η συζήτηση στην ολομέλεια της τάξης για τις αλλαγές που παρατηρούμε στη φύση την Άνοιξη. Ειπώθηκε λοιπόν από κάποιο μαθητή ότι επιστρέφουν τα χελιδόνια. Ακολούθησε σχετική συζήτηση για τα αποδημητικά πουλιά, γιατί ονομάζονται έτσι, ποιά πουλιά αποδημούν. Χρησιμοποιώντας εποπτικό υλικό μάθαμε τα ονόματα των αποδημητικών πουλιών της Ελλάδας. Το ενδιαφέρον κέντρισε το φλαμίνγκο, το χελιδόνι, ο πελαργός και  κάθε μαθητής/τρια διάλεξε από ένα πουλί και στο σπίτι με τη βοήθεια των γονιών του βρήκε πληροφορίες σχετικά με το πτηνό. Κάποια παιδιά εκτύπωσαν τις πληροφορίες , άλλα δημιούργησαν κολλάζ ή ζωγραφιές παραθέτοντας τις πληροφορίες πχ. τί τρώει, πόσα αυγά γεννά κλπ. Γίναμε παρατηρητές και ανακάλυψαν πού βρίσκεται το πουλάκι .

Οι δραστηριότητες που προέκυψαν ήταν αρκετές: μάθαμε τα μέρη του σώματος των πτηνών, αναπαραστήσαμε με το σώμα τα πουλιά πχ. το πελαργό, έφτιαξαν με πλαστελίνη τα πτηνό για το οποίο βρήκαν πληροφορίες, μάθαμε αινίγματα και τέλος αποφασίστηκε κάθε τμήμα να φτιάξει μια ταϊστρα για να τοποθετηθεί στην αυλή.

Πως όμως κατασκευάζεται μια ταϊστρα;

Προβλήθηκε σχετικό βίντεο, κάποιοι μαθητές ανέλαβαν να φέρουν τα υλικά που χρειάζονταν : χάρτινο κουτί από γάλα, σπάγγος, σπόροι για πουλιά και ξεκίνησε η κατασκευή.

Οι ταϊστρες !!!

Τις πληροφορίες που βρήκαν τα παιδιά μπόρεσαν να δουν όλα μαζί και οι γονείς και τα παιδιά στην καλοκαιρινή μας γιορτή, στην οποία κάναμε έκθεση με τις πληροφορίες και κατασκευές για την φιλαναγνωσία.