Ήρθε η ώρα να βοηθήσουμε τα παιδιά που διστάζουν, που έχουν ίσως χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, να δημιουργήσουν! Είναι αυτά που στέκονται μπροστά σε ένα λευκό χαρτί με ένα σωρό χρώματα στο τραπέζι, αλλά δεν ξεκινούν…”Κυρία, δεν μπορώ να το κάνω, δεν ξέρω να ζωγραφίζω!” Τότε είναι η κατάλληλη στιγμή να διαβάσουμε το βιβλίο “Η τελεία” του Peter Reynolds. H Λία, η ηρωίδα του βιβλίου πιστεύει ότι δεν μπορεί να ζωγραφίσει, είναι όμως έτσι; Εμείς στο σχολείο το διαβάσαμε, εσείς μπορείτε να το παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο και να βρείτε τις απαντήσεις!

Ύστερα δοκίμασαν τα παιδιά να φτιάξουν τις δικές τους τελείες. Το αποτέλεσμα μας ικανοποίησε όλους!Τα παιδιά μπορούν να μεταμορφώσουν μια μικρή τελεία σε ένα έργο τέχνης!

Δουλέψαμε τις τελείες μας και στις ομάδες!

Πολλοί ζωγράφοι έκαναν τέχνη με τελείες και βουλίτσες! Όπως η τέχνη του Ζωρζ Σερά!

Αλλά και η Yayoi Kusama, μία εικαστικός από την Ιαπωνία δημιούργησε τέχνη με τελείες! Ας μάθουμε για τη ζωή και την ιδιαίτερη τέχνη της!

Λήψη αρχείου

Eμπνευστήκαμε από τα έργα της Yayoi, κάναμε μίξεις χρωμάτων, φτιάξαμε καινούρια χρώματα! Ανακατέψαμε το κόκκινο με το κίτρινο, το κόκκινο με το μπλε, το μπλε με το κίτρινο! Και ύστερα βουτήξαμε τις μπατονέτες στο πορτοκαλί, το μωβ, το πράσινο και γεμίσαμε με τελείες τα αρχικά γράμματα του ονόματός μας!

Επιλέξτε τον παραπάνω κύβο για να δείτε τις δημιουργίες μας!

Επιλέξτε το παραπάνω τετράγωνο, έχει έναν κρυμμένο θησαυρό!

Η τελεία γίνεται τραγούδι στο γατί της Αγνής, ελάτε να το ακούσουμε και να χαλαρώσουμε!

Μείνετε συντονισμένοι με το blog του σχολείου, οι τελείες και οι βούλες θα μας εμπνεύσουν και να είστε εδώ για να καμαρώσετε τις δημιουργίες μας!

Κι αυτή η εβδομάδα πέρασε με πολλές δράσεις γνωριμίας με τον χώρο του σχολείου, τις γωνιές της τάξης, τους κανόνες των παιχνιδιών και  τους συμμαθητές μας! Πώς συμπεριφερόμαστε μέσα στην τάξη, έξω στην αυλή; Σταθήκαμε περισσότερο στη διαχείριση της έντασης της φωνής μας! Πότε μιλάμε ψιθυριστά, πότε σιγανά, πότε τραγουδιστά-δυνατά και πότε πολύ δυνατά! Τέσσερις μεγάλοι, χρωματιστοί κύκλοι κι ένα μανταλάκι μας βοήθησαν σ’αυτό! Όταν το μανταλάκι είναι στον μπλε κύκλο, ψιθυρίζουμε, όταν είναι στον πράσινο, μιλάμε σιγανά, στον κίτρινο τραγουδάμε και στον κόκκινο φωνάζουμε πολύ δυνατά, τσιρίζουμε! Ποιον κύκλο δεν επιλέγουμε ποτέ μέσα στην τάξη; Ποιον επιλέγουμε στην παρεούλα, ποιον κύκλο όταν τρώμε ή παίζουμε στα κέντρα ενδιαφέροντος, ποιον επιλέγουμε στην αυλή; Το μανταλάκι πάει κι έρχεται στους τέσσερις κύκλους και τα παιδιά έχουν τον νου τους να διαχειρίζονται την ένταση της φωνής τους! Ο Ντεσιμπέλ, ένα μικρό αγόρι, αντιμετώπιζε πρόβλημα με τη διαχείριση της φωνής του, αλλά βρήκε τη λύση !

Απαντήσαμε στις ερωτήσεις…

Ψάξαμε να βρούμε ζώα και σε ποιον κύκλο θα τα αντιστοιχίσουμε ανάλογα με τη φωνή τους!

Παίξαμε παντομίμα με τα χρώματα, στο μπλε ψιθυρίζαμε και λέγαμε μυστικά, στο πράσινο μιλούσαμε κανονικά, στο κίτρινο τραγουδούσαμε και στο κόκκινο…αφήστε καλύτερα!

Με την ευκαιρία μάθαμε να κινούμε το ποντίκι, να το πηγαίνουμε εκεί που θέλουμε, να πατάμε αριστερό κλικ αλλά και να πατάμε και συγχρόνως να σέρνουμε για να βάλουμε τα ζώα στο σωστό χρώμα (τη λειτουργία drag and drop).

H διαχείριση της φωνής θα βοηθήσει να υπάρχει ηρεμία στην τάξη και είναι προϋπόθεση για την επιτυχία των δράσεών μας! Θα προτείναμε να το εφαρμόσετε κι εσείς στο σπίτι και θα χαρούμε να μας πείτε τα αποτελέσματα!

Και μην ξεχάσουμε τη Δευτέρα να διαβάσουμε το παραμύθι “Κάθε σιωπή έχει κάτι να μας πει”. Υπάρχουν πολλές σιωπές και κάθε μια για έναν ιδιαίτερο λόγο, η σιωπή πριν την έκπληξη, η σιωπή μετά τη ζημία…

Kαι πράγματι τη Δευτέρα 25-09 θυμηθήκαμε να το διαβάσουμε και μετά ζωγραφίσαμε τη σιωπή που μας αρέσει!

Κι έτσι τώρα προστέθηκε κι ένας ακόμη κύκλος, ο κύκλος της απόλυτης ησυχίας, Σ,σσσ, η κυρία διαβάζει, Σ, σσσ, ο φίλος μας κοιμάται και τόσες άλλες σιωπές που θα σας  πουν τα παιδιά!

Πόσο δύσκολο είναι πράγματι να παραμείνουμε ήσυχοι… θέλει πολλή προσπάθεια… όπως το μικρό ελεφαντάκι στην ιστορία “Σ,σσσσ, θα ξυπνήσεις το μωρό”

Η προσαρμογή στο σχολείο δεν είναι εύκολη υπόθεση! Το άγχος αποχωρισμού δημιουργεί πολλά προβλήματα ειδικά στα παιδιά που δεν έχουν πάει παιδικό σταθμό. Τα παιδιά μέχρι να αισθανθούν ασφάλεια, οικειότητα θέλουν υποστήριξη , αγάπη , αγκαλιά. Εμείς οι εκπαιδευτικοί με διάφορες μεθόδους βοηθάμε να ξεπεράσουν και να διαχειριστούν το άγχος αποχωρισμού. Το κουκλοθέατρο, η ανάγνωση κατάλληλων παραμυθιών, ψυχοκινητικά παιχνίδια συμβάλλουν σ’αυτό. Στην προσπάθειά μας αυτή μας επισκέφτηκε ο Τσέστερ το ρακούν, σε καθημερινή βάση αυτές τις μέρες, μοιράστηκε μαζί μας την εμπειρία του απ’όταν πήγε στο Νηπιαγωγείο και τι λύση βρήκε για το πρόβλημά του! Μας συμβούλευσε να κάνουμε το ίδιο . Ακολουθήσαμε τις οδηγίες του και η αλήθεια είναι ότι μας έκανε να νιώσουμε καλύτερα!

Οι μανούλες ζωγράφισαν το φιλάκι τους στην παλάμη του  παιδιού τους μαζί με ένα γλυκό μήνυμα!

Ένα φιλάκι καθυστέρησε να έρθει, δεν θα μπορούσαμε να το αφήσουμε παραπονεμένο! Το στέλνουμε με το όμορφο μήνυμα της μαμάς Ξένιας!Επίλεξε την παρακάτω  εικόνα για να διαβάσεις το μήνυμα!

Τα παιδιά πρότειναν λύσεις έκτακτης ανάγκης!

Με τη βοήθεια της μαμάς (για να διαβάζει τους υπότιτλους) δείτε πώς ξεπέρασε το άγχος του ο Τομ όταν πήγε στο σχολείο…

Πολλές φορές το άγχος των παιδιών προέρχεται από το δικό μας(των γονέων) άγχος και ανασφάλεια…για το άγνωστο!

Η καλή συνεργασία εκπαιδευτικών και γονέων θα βοηθήσει να ξεπεραστούν τα άγχη και οι ανασφάλειες, μη διστάσετε να μας μιλήσετε!