Κάθε χρόνο, στις 17 Νοεμβρίου, γιορτάζουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. Έτσι, μας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσουμε με τους μαθητές/τριές μας για την αξία της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.

• Μάθαμε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, μέσα από σχετικά βιβλία και βίντεο

• Διαβάσαμε το βιβλίο της Κ. Αρμενιάκου «Η κυρά Δημοκρατία» και συζητήσαμε για τη διαφορά της Δημοκρατίας από τη Δικτατορία

•  Γνωρίσαμε τον αυταρχικό Λαδένιο και τα υπόλοιπα ντενεκεδάκια από τη «Ντενεκεδούπολη» της Ε. Φακίνου και παίξαμε κουκλοθέατρο

• Κάναμε εκλογές, για να αποφασίσουμε δημοκρατικά για τον πιο αγαπητό ήρωα από την Ντενεκεδούπολη. Νικήτρια αναδείχτηκε η Μηλίτσα…

• Μάθαμε το τραγούδι «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο» και το ζωγραφίσαμε

• Φτιάξαμε το Πολυτεχνείο, χρησιμοποιώντας για τη ζωγραφική μας, …κάρβουνο!

Η καλοσύνη είναι βασικό στοιχείο της κοινωνικής νοημοσύνης. Η καλλιέργεια της αξίας αυτής είναι πολύ σημαντική, αφού έχει αποδειχτεί πως «τα παιδιά που μαθαίνουν να επιδεικνύουν αλληλεγγύη βελτιώνουν τις κοινωνικές τους σχέσεις, γίνονται πιο ευτυχισμένα και πιο αγαπητά στον περίγυρό τους». Σε μια εποχή που οι εκδηλώσεις θυμού και εκφοβισμού διαρκώς πληθαίνουν, η έμπρακτη εφαρμογή της αγάπης ίσως είναι το αντίδοτο.

Ως εκπαιδευτικοί δεν μπορούμε να μη «διδάξουμε» στα παιδιά να νοιάζονται για τους άλλους, να τους αγαπούν και να τους βοηθούν!

Ξεκινήσαμε, συζητώντας για το τι είναι η καλοσύνη και με ποιους τρόπους μπορούμε να την εκφράσουμε. Η καλοσύνη, μας είπαν τα παιδιά είναι: αγάπη, φιλία, βοήθεια, φροντίδα, χαμόγελα, καλές πράξεις…

Μέσα από τη συζήτηση και το εποπτικό υλικό, καταλάβαμε ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι μεγάλο ή σπουδαίο. Κάθε μικρή καλή πράξη που κάνουμε, έχει σημασία και μπορεί να φέρει χαρά σε κάποιον. Με μικρές πράξεις καλοσύνης, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο, πιο ανθρώπινο κόσμο για όλους.

Στη συνέχεια, διαβάσαμε το βιβλίο της Γιολάντας Τσορώνη «Οι ζωγραφιές της Καλοσύνης» και αποτυπώσαμε εικαστικά, τρόπους έκφρασης της καλοσύνης, δημιουργώντας τις δικές μας ζωγραφιές της καλοσύνης.

Η ημέρα αυτή μας υπενθύμισε την αξία του να νοιαζόμαστε για τον συνάνθρωπό μας, να έχουμε ενσυναίσθηση.

«Να έχεις μια καρδιά που ποτέ δεν σκληραίνει,

ένα χαρακτήρα που ποτέ δεν κουράζει,

ένα άγγιγμα που ποτέ δεν πονά»

                                                                                                                                     Κάρολος Ντίκενς