Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκπαιδευτική εκδρομή του σχολείου μας στα Ιωάννινα και την Κέρκυρα κατά το διάστημα 20/4 – 23/04/2013. Ήταν το επιστέγασμα και η κορύφωση της υλοποίησης του πολιτιστικού μας προγράμματος με θέμα «Νησιωτική και Ηπειρωτική αρχιτεκτονική: διαφορές και ομοιότητες».
Το Σάββατο, 20 Απριλίου 2013, και ώρα 10:35 π.μ., 41 μαθητές του σχολείου μας με συνοδούς – καθηγητές τους Δουμούζη Στρατή (αρχηγό & υπεύθυνο του προγράμματος,) Κουτσιτζή Ελένη (μέλος της παιδαγωγικής ομάδας) και Καρδαλά Κωνσταντίνο, αναχωρήσαμε αεροπορικώς από τη Μυτιλήνη για τη Θεσσαλονίκη. Στις 11:30 π.μ. φθάσαμε στη Θεσσαλονίκη και, αφού επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο, αναχωρήσαμε για τα Ιωάννινα. Γύρω στις 15:30 φθάσαμε στο Μέτσοβο, όπου σταματήσαμε για να περιηγηθούμε στην όμορφη αυτή ορεινή κωμόπολη του νομού Ιωαννίνων. Επισκεφθήκαμε τη γραφική εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, περιηγηθήκαμε στην πλατεία και τα στενά δρομάκια γύρω από αυτήν παρατηρώντας και θαυμάζοντας την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των Μετσοβίτικων κτηρίων. Ενημερωθήκαμε για τους διάσημους Έλληνες και μεγάλους ευεργέτες του έθνους που κατάγονταν από τον τόπο αυτό, όπως ο Ν. Στουρνάρας, η Ελένη και ο Μιχαήλ Τοσίτσας και ο Γεώργιος Αβέρωφ, που κατάφεραν να κάνουν το Μέτσοβο γνωστό πανελληνίως, καθώς και για τη συμβολή τους στη δημιουργία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, το οποίο εν συντομία καλείται Μετσόβιο. Ακόμη στα μικρά μαγαζάκια γύρω από την πλατεία γνωρίσαμε τα τοπικά προϊόντα (τυριά, ξυλόγλυπτα, ασημικά, υφαντά,κ.λπ.).
Στη συνέχεια, αναχωρήσαμε για τα Ιωάννινα, όπου φθάσαμε γύρω στις 19:00 στο ξενοδοχείο «Αλέξιος». Αφού τακτοποιήσαμε τα πράγματά μας, κάναμε μια μικρή βόλτα κοντά στη λίμνη και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για τη διανυκτέρευσή μας.
Την Κυριακή, 21 Απριλίου, αναχωρήσαμε με το λεωφορείο για την αρχαία Δωδώνη, η οποία υπήρξε λατρευτικό κέντρο του Δία και της Διώνης και βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Τόμαρος. Επισκεφθήκαμε το αρχαίο θέατρο το οποίο χτίστηκε τον 3ο αι. π.Χ. στα χρόνια του βασιλιά Πύρρου. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα σωζόμενα αρχαία ελληνικά θέατρα με χωρητικότητα 17.000 θεατές. Το θέατρο γνώρισε απανωτές καταστροφές, ανοικοδομήσεις και διαμορφώσεις στους αιώνες που ακολούθησαν την παρακμή του βασιλείου της Ηπείρου, ενώ στα χρόνια της ρωμαϊκής κατάκτησης χρησιμοποιήθηκε ως αρένα. Έπαψε να λειτουργεί τον 4ο αι. μ.Χ. Επισκεφθήκαμε ακόμα το μαντείο, το οποίο είναι το αρχαιότερο μαντείο που συναντάται στον ελληνικό χώρο. Το μαντείο αρχικά είχε υπαίθρια μορφή και κέντρο της λατρείας αποτελούσε η προφητική βαλανιδιά (φηγός). Χάλκινοι λέβητες με τρίποδες περιέβαλλαν το ιερό δένδρο. Από το θρόισμα των φύλλων της ιερής βαλανιδιάς, τον ήχο του νερού που ανάβλυζε στις ρίζες της, το πέταγμα των περιστεριών που φώλιαζαν στο φύλλωμά της ή από τον ήχο των χάλκινων λεβήτων που την περιέβαλλαν, οι ιερείς ερμήνευαν στους θνητούς τη βούληση της θεότητας. Στις αρχές του 4ου αι. π.Χ. χτίστηκε ένας μικρός ναός, όπου φυλάσσονταν τα αφιερώματα των προσκυνητών. Οι προσκυνητές έδιναν την ερώτησή τους γραμμένη σ’ ένα έλασμα (φύλλο μαλακού μετάλλου – μολύβδου), αλλά η απάντηση συνήθως τους δινόταν προφορικά. Η περιήγηση στον αρχαιολογικό αυτό χώρο ήταν μια μοναδική εμπειρία για όλους μας.
Επόμενος σταθμός μας το μουσείο Βρέλλη. Μέσα σε μια υποβλητική ατμόσφαιρα, ζήσαμε μια νέα εμπειρία. Περιηγηθήκαμε σε σημαντικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας θαυμάζοντας μέσα στις γυάλινες προθήκες τις κέρινες μορφές των μικρών παιδιών που παρακολουθούσαν με προσηλωμένο βλέμμα τη διδασκαλία του παπά στο κρυφό σχολειό, το ρεαλισμό της σκηνής του βασανισμού του Διονυσίου του Φιλοσόφου, το σκεφτικό βλέμμα του Θ. Κολοκοτρώνη, αλλά και τόσους άλλους Έλληνες που με τη δράση τους σημάδεψαν την ιστορία του τόπου μας. Τριάντα έξι εκθέματα συνολικά. Μια ανεπανάληπτη εμπειρία που μας γέμισε θαυμασμό για το όραμα και την υπομονή του καλλιτέχνη Π. Βρέλλη.
Στη συνέχεια, επισκεφθήκαμε το Σπήλαιο Περάματος, όπου μείναμε άφωνοι μπροστά στους εκθαμβωτικούς σχηματισμούς σταλακτιτών και σταλαγμιτών. Διανύοντας μια απόσταση 1.100 μέτρων, πότε ανηφορίζοντας και πότε κατηφορίζοντας τα τσιμενταρισμένα μονοπάτια και σκαλοπάτια, ξεναγηθήκαμε επί 45΄ σε ένα από τα θαύματα που μόνο η φύση μπορεί να δημιουργήσει με τόση υπομονή και φαντασία.
Βγαίνοντας από το σπήλαιο θαυμάσαμε από ψηλά την εξαιρετική θέα της λίμνης των Ιωαννίνων.Φορτωμένοι με πρωτόγνωρες εμπειρίες, αλλά και γνώσεις, σταματήσαμε για ξεκούραση και φαγητό στο Πέραμα. Το απόγευμα επιβιβαστήκαμε στο καραβάκι και επισκεφθήκαμε το Νησάκι, μια μικρή όαση πρασίνου και γαλήνης καταμεσής της Παμβώτιδας.
Σύμφωνα με την παράδοση, αν εξαιρέσουμε τους μοναχούς, οι πρώτοι κάτοικοι του Νησιού προέρχονταν από τη Μάνη (17ος αι.). Εκεί βρίσκεται και το αρχοντικό όπου το 1820 έπεσε νεκρός ο Αλή Πασάς ο Τεπελενλής από τις σφαίρες των στρατιωτών του Χουρσίτ Πασά, που είχε εξαπολύσει εναντίον του αυτονομημένου πασά ο Σουλτάνος.
Με την εκπληκτική αφήγηση του ξεναγού ξαναζήσαμε όλες εκείνες τις ιστορικές στιγμές, ενώ είδαμε στο αρχοντικό πίνακες με τον Αλή Πασά, όπλα, φορεσιές και άλλα ενδιαφέροντα,εκθέματα.
Έπειτα, επισκεφθήκαμε τη μονή του Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπινών, του 13ου αι., ένα από τα σημαντικότερα μεταβυζαντινά ελληνικά μνημεία με τις τοιχογραφίες σημαντικών προσώπων της Αρχαιότητας.
Παρατηρώντας τα κτίσματα της περιοχής εντοπίσαμε τις ομοιότητες και τις διαφορές που υπάρχουν με τα κτήρια του νησιού μας.
Καθώς κατηφορίζαμε για να πάρουμε το καραβάκι για την επιστροφή μας, θαυμάσαμε τα περίτεχνα ασημικά στις προθήκες των μικρών καταστημάτων και γευτήκαμε τοπικά εδέσματα από γυναικείους συνεταιρισμούς της περιοχής. Στη συνέχεια, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση, ενώ το βράδυ ψυχαγωγηθήκαμε σε μια ταβέρνα με ζωντανή μουσική, ολοκληρώνοντας έτσι την ημέρα μας.
Τη Δευτέρα, 22 Απριλίου, αναχωρήσαμε με το λεωφορείο για την Ηγουμενίτσα απ’ όπου με καράβι φθάσαμε στο πανέμορφο νησί των Φαιάκων. Πρώτη μας στάση το Αχίλλειο, το παλάτι που έκτισε η αυτοκράτειρα της Αυστρίας Ελισάβετ, στο χωριό Γαστούρι, στα τέλη του 19ου αι. 
Πρόκειται για ένα ανάκτορο νεοκλασικού ρυθμού, μεγαλόπρεπο και επιβλητικό. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι το πλήθος αγαλμάτων που κοσμούν τον εξωτερικό του χώρο και απεικονίζουν μορφές της ελληνικής μυθολογίας, ενώ στο εσωτερικό ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν οι περίφημες τοιχογραφίες με τα έντονα χρώματα (τέσσερις εποχές, θρίαμβος του Αχιλλέα). Περιηγηθήκαμε και θαυμάσαμε το εσωτερικό του ανακτόρου και τους υπέροχους κήπους. Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσαν τα δύο αγάλματα του Αχιλλέα.
Επόμενος σταθμός μας το Κανόνι, απ’ όπου θαυμάσαμε το Ποντικονήσι και την Παναγία των Βλαχερνών.
Το μεσημέρι σταματήσαμε στο κέντρο της πόλης της Κέρκυρας, απολαύσαμε το φαγητό μας και τη βόλτα μας στα γραφικά καντούνια, ενώ προσκυνήσαμε το σκήνωμα του Αγίου Σπυρίδωνα κατά την επίσκεψή μας στον ομώνυμο ναό.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι ο Άγιος των Κερκυραίων και πολιούχος του νησιού, ο θαυματουργός Άγιος που έσωσε πολλές φορές το νησί των Φαιάκων με τα θαύματά του από την καταστροφή και την πείνα. Αναχωρώντας το απόγευμα με το καράβι από την Κέρκυρα, ήμαστε όλοι ενθουσιασμένοι από τις ομορφιές και την ιστορία του νησιού.
Την Τρίτη, 23 Απριλίου, αναχωρήσαμε στις 8:00 π.μ. από το ξενοδοχείο με το λεωφορείο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Τελευταία επίσκεψη, όταν φθάσαμε στη συμπρωτεύουσα, ήταν στο πλανητάριο «NOESIS – Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας», που αποτελεί έναν πολιτιστικό και μορφωτικό φορέα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Παρακολουθήσαμε την προβολή «Δεινόσαυροι» σε 3D. Έπειτα από μια μικρή στάση στο εμπορικό κέντρο «MEDITERRANEAN COSMOS»,
φθάσαμε στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» απ’ όπου αναχωρήσαμε για τη Μυτιλήνη στις 15:45. Στις 16:55 επιστρέψαμε στη Μυτιλήνη.
Το πρόγραμμα αυτό είχε ως κύριο στόχο την επαφή των παιδιών με τις ρίζες και την πολιτιστική μας κληρονομιά, τη συνειδητοποίηση της αξίας και του ρόλου της στη σύγχρονη ζωή, τη σύνδεσή της με όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας, την αισθητική τους καλλιέργεια, καθώς και την εξοικείωση των μαθητών με την έρευνα, την ανάπτυξη κριτικής σκέψης, την ενεργοποίηση των ψυχοκινητικών τους δυνατοτήτων με την ομαδική συνεργασία, τη δημιουργική συμμετοχή τους στα κοινωνικά, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά δρώμενα. Μέσα από τη βιωματική προσέγγιση οι μαθητές γνώρισαν καλύτερα τον τόπο τους και συνειδητοποίησαν τις ιδιαιτερότητες και την αξία του.
