Η Τρίτη 12.3.2019 ήταν η μέρα που αφιερώσαμε στο bullying, δηλ. τη σχολική βία και τον εκφοβισμό, ένα σύγχρονο κοινωνικό πρόβλημα. Το φαινόμενο αυτό έχει πολλές και σοβαρές επιπτώσεις, τόσο στη σωματική και ψυχική υγεία, όσο και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού, ενίοτε με επικίνδυνες συνέπειες και τραγικά αποτελέσματα και αποσιωπάται, γιατί θεωρείται ότι στιγματίζει θύτες, θύματα και το κύρος του σχολείου.
Με διαδραστικές δράσεις, παιχνίδια και συζητήσεις σε κάθε τμήμα του σχολείου μας, προσεγγίσαμε τον όρο ως εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία ή επιθετική συμπεριφορά, με σκοπό την επιβολή και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου
Εντοπίσαμε τις εκδηλώσεις ενδοσχολικής βίας:
- Χειρονομίες, σπρωξιές, ξυλοδαρμοί.
- Φραστικές επιθέσεις, βρισιές, απειλές, προσβολές, εκβιασμοί
- Κλοπές/καταστροφή προσωπικών αντικειμένων.
- Σεξουαλική παρενόχληση/κακοποίηση.
- Αποκλεισμός από παρέες, παιχνίδια, δραστηριότητες.
τις ενδείξεις που πιθανόν να υποδηλώνουν ότι ένα παιδί έχει πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού:
- Μειωμένη διάθεση ή άρνηση να πάει στο σχολείο με πρόσχημα αδιαθεσία.
- Αδικαιολόγητες απουσίες.
- Απροσδόκητη μαθησιακή πτώση που αποτυπώνεται με βαθμούς που πέφτουν.
- Στα διαλείμματα περνά το χρόνο του γύρω από τους εκπαιδευτικούς και τα γραφεία.
- Αλλάζει τις διαδρομές από και προς το σχολείο.
- Τα ρούχα του είναι συχνά κατεστραμμένα.
- Έχει σημάδια και μελανιές στο σώμα ή άλλες ενδείξεις επίθεσης και αποφεύγει να εξηγήσει πώς συνέβησαν.
- Χάνει συχνά τα πράγματά του.
- Ζητάει συχνά λεφτά.
- Αρνείται να συμμετέχει σε σχολικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.
- Υπάρχουν επίμονες ξαφνικές αλλαγές στη διάθεσή του.
- Παραπονιέται για ψυχοσωματικά προβλήματα.
ΓΟΝΕΙΣ/ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ:
- Να συζητάν με το παιδί για τα δικαιώματά του, τους κανόνες συμπεριφοράς στο σχολείο και τους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου.
- Να ενισχύουν τις υγιείς ανθρώπινες σχέσεις
- Να ενημερώνονται για τη συμπεριφορά του παιδιού του εντός του σχολείου.
- Να διαβεβαιώνουν το παιδί – θύμα ότι δεν ευθύνεται το ίδιο για ό,τι έχει συμβεί.
- Να του υπενθυμίζουν ότι γονείς/καθηγητές και φορείς είναι δίπλα τους για να τους προστατέψουν
- Να παροτρύνουν συζητήσεις και ενημερωτικά σεμινάρια
- Να ζητούν τη βοήθεια ειδικών ψυχικής υγείας









