Κοπή Βασιλόπιτας στο σχολείο μας

Μέσα  σε ένα γιορτινό κλίμα πραγματοποιήθηκε η  καθιερωμένη κοπή βασιλόπιτας στη σχολική κοινότητα του 2ου Γυμνασίου στην Κυψέλη, σήμερα Παρασκευή 10 Ιανουαρίου. Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου φρόντισε και πρόσφερε  τις σπιτικές βασιλόπιτες που ήταν φτιαγμένες από τις κυρίες του Συλλόγου.Τις πίτες ευλόγησε και έκοψε ο εφημέριος της Κυψέλης π.Νεκτάριος Κουκούλης ο οποίος απηύθυνε ευχές  για τη νέα χρονιά σε καθηγητές και μαθητές. Ευχές απηύθυνε και ο Διευθυντής του σχολείου κ.Μπήτρος Γεώργιος καθώς και η Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων κ. Μπόγρη Στέλλα.   Οι  τυχεροί που βρήκαν το φλουρί κέρδισαν από μία δωροεπιταγή αξίας 15 Ευρώ. Το δεκαπενταμελές συμβούλιο των μαθητών κλήρωσε ένα  “τάμπλετ”  το οποίο κέρδισε ο μαθητής Πάλλης Παναγιώτης.

Ποιός είναι ο Δημήτρης Διαμαντίδης

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης γεννήθηκε στην Καστοριά στις 6 Μαΐου 1980  και έχει   ύψος 1.96 m, βάρος 89 kg και αγωνίζεται στις θέσεις πόιντ γκάρντ και σούτινγκ γκάρντ .Σε ηλικία 19 ετών, ο Διαμαντίδης ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα, όταν πήρε μεταγραφή από την ομάδα της γενέτειράς του, για να αγωνιστεί στον Ηρακλή. Από την επόμενη σεζόν έγινε βασικό στέλεχος της ομάδας της Θεσσαλονίκης και τη βοήθησε να ανακάμψει και πάλι. Με  τον Ηρακλή, κέρδισε τον τίτλο του Πολυτιμότερου παίχτη του Ελληνικού πρωταθλήματος τη σεζόν 2003-2004, όταν και πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, κάνοντας το μεγάλο βήμα στην καριέρα του.. Ο καστοριανός γκαρντ με την ομάδα του Παναθηναϊκού κέρδισε άφθονους διακρίσεις σε ατομικό, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο. Ο Διαμαντιδης την σεζόν 2013 – 2014 θα συμπλήρωση 10 χρόνια συνεχή παρουσία στο σύλλογο.  Είναι ο καλύτερος αμυντικός στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχοντας κερδίσει τον τίτλο 6 φορές. Το 2007 έλαβε τον τίτλο του καλύτερου Ευρωπαίου παίκτη. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι πολύ καλός σουτέρ τριών πόντων και εξαιρετικός πασέρ με έφεση στα λέι απ .

ΤΙΤΛΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΟΜΑΔΙΚOI

·                    Ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001

·                    7 Τουρνουά Ακρόπολις:2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010

·                    Χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 2005 του Βελιγραδίου

·                    Χρυσό μετάλλιο στο Πρωτάθλημα Στάνκοβιτς του 2006

·                    Ασημένιο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ του 2006

ΑΤΟΜΙΚIOI

·                    2x Πολυτιμότερος παίχτης στο Ακρόπολις(2005,2006)

·                    Πρώτος στις ασσίστ στο Ευρωμπάσκετ του 2005

·                    Καλύτερη πεντάδα στο Ευρωμπάσκετ του 2005

ΤΙΤΛΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ

ΟΜΑΔΙΚOI

·                    8 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013

·                    7 Κύπελλα Ελλάδας: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2012, 2013

·                    3 Πρωταθλήματα Ευρώπης (Ευρωλίγκα): 2007, 2009, 2011

ΑΤΟΜΙΚOI

·                    10x Ελληνικό All-Star(2003-2011,2013)

·                    8x Καλύτερη πεντάδα στο Ελληνικό Πρωτάθλημα(2004-2008,2010-1012)

·                    5x Πολυτιμότερος Παίκτης στο Ελληνικό Πρωτάθλημα(2004,2006-2008,2011)

·                    6x Καλύτερος Αμυντικός στην Ευρωλίγκα(2005-2009,2011)

·                    4x Καλύτερη Πεντάδα στην Ευρωλίγκα(2007,2011-2013)

·                    2x Πολυτιμότερος Παίκτης φάιναλ φορ στην Ευρωλίγκα(2007,2011)

·                    2x Πρώτος στις ασσίστ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα(2007,2010)

·                    Καλύτερος Ευρωπαίος Παίκτης(2007)

·                    All-Europe Player of the Year(2007)

·                    Έλληνας Αθλητής της χρονιάς(2007)

·                    Καλύτερος Παίκτης στην Ευρώπη(2007)

·                    Πολυτιμότερος Παίκτης του τελικού στο Κύπελλο Ελλάδος(2009)

·                    Καλύτερα δεκάδα της δεκαετίας 2001-2010 στην Ευρωλίγκα

·                    Πολυτιμότερος Παίκτης στην Ευρωλίγκα(2011)

·                    Πρώτος στις ασσίστ στην Ευρωλίγκα(2011)

·                    Πρώτος στις ασσίστ στην Α1

·                    Πρώτος στα κλεψίματα στην Α1

 Του μαθητή της Β’   Γυμνασίου Γιάννη Πασχάλη

Τα μελομακάρονα της Βασιλικής

Από τη μαθήτρια  της Β΄ Γυμνασίου Βασιλική Τριανταφύλλου

Τα  υλικά  που μας χρειάζονται:

1 πακέτο βούτυρο ανάλατο 250 γρ. Lurpak

1,5 φλυτζάνι ελαιόλαδο

1 ποτήρι του νερού ζάχαρη.

½ ποτήρι του νερού χυμό πορτοκαλιού ξύσμα από  2 μεγάλα πορτοκάλια

½ ποτήρι του κρασιού κονιάκ.

1 κιλό  αλεύρι «Αλλατίνη» μπλέ για  όλες  τις  χρήσεις.

1 ποτήρι νερού σιμιγδάλι ψιλό.

2,5 κουταλιές του γλυκού μπεικιν πάουτερ

½ κουταλιού του γλυκού  σόδα (τη διαλύουμε στο χυμό πορτοκαλιού )

1,5 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο.

1 κουταλάκι  του γλυκού γαρύφαλλο

1 κουταλάκι του γλυκού κανέλλα

2 χούφτες  καρυδόψιχα κομμένη στο μπλέντερ για  το πασπάλισμα.

Σιρόπι:

2,5 ποτήρια νερό

2,5 ποτήρια του νερού  ζάχαρη

½ ποτήρι  του νερού μέλι.

Πάμε να  το φτιάξουμε:

   Χτυπάμε  το βούτυρο με το λάδι και προσθέτουμε  τη ζάχαρη, ρίχνουμε το χυμό πορτοκαλιού που μέσα έχουμε ρίξει τη σόδα, το μοσχοκάρυδο, το γαρύφαλλο, την κανέλλα, το ξύσμα και το κονιάκ. Μετά ρίχνουμε το σιμιγδάλι και το αλεύρι στο οποίο έχουμε ανακατέψει το μπεικίν πάουτερ. Ανακατεύουμε μαλακά ίσα – ίσα να ενωθούν τα υλικά. Αφήνουμε τη ζύμη περίπου 30΄για να ξεκουραστεί και μετά αρχίζουμε να πλάθουμε τα μελομακάρονα. Παίρνουμε λίγη  ζύμη, την κάνουμε σαν μικρό καρύδι και αρχίζουμε να την ανοίγουμε στην παλάμη μας ώσπου να κάνουμε το σχήμα που θέλουμε. Κάθε ένα που φτιάχνουμε το πιέζουμε προσεχτικά πάνω στον τρίφτη για να γίνουν σχηματάκια στην επιφάνεια. Τα  τοποθετούμε σε ταψί που έχουμε βάλει χαρτί ψησίματος κρατώντας λίγη απόσταση μεταξύ τους, γιατί έχουν την ιδιότητα να φουσκώνουν και να απλώνονται.

  Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 25 – 30 λεπτά ώσπου να πάρουν ένα σκούρο χρυσαφί χρώμα. Την ώρα που βάζουμε το ταψί στο φούρνο βάζουμε και το σιρόπι να βράσει. Θα χρειαστεί να ξαφρίσουμε αρκετές φορές. Ενδεικτικά σας  αναφέρω ότι  όταν δεν χρειάζεται άλλο να  ξαφρίσουμε το σιρόπι θα είναι έτοιμο. Βγάζουμε  το σιρόπι από τη φωτιά  και το αφήνουμε να κρυώσει. Μόλις ψηθούν τα μελομακάρονα τα αφήνουμε να πάρουν μια ανάσα και τα τοποθετούμε σε ένα άλλο μικρότερο ταψάκι και εκεί τους ρίχνουμε το κρύο σιρόπι. Τα  αφήνουμε σχεδόν ένα λεπτό και  τα γυρίζουμε προσεκτικά από την άλλη μεριά για να πάρουν σιρόπι και  από πάνω.

  Τέλος τα  πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο καρύδι και  τα σκεπάζουμε με  μια μεμβράνη για  να παραμείνουν φρέσκα.

                                                                 Και  του χρόνου.

χρήσιμα γνωμικά

Από  τη μαθήτρια της Β’ Γυμνασίου Νιάτση Ελένη

  Γνωμικό είναι μια εύστοχα και επιγραμματικά διατυπωμένη κρίση για μια γενική αλήθεια, τρόπο συμπεριφοράς ή βασική αρχή που την επικαλούμαστε για να προσθέσουμε κύρος, αξιοπιστία και γλαφυρότητα στο λόγο. Όπως:

• «Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους» (Ο. Σαίξπηρ)

• «Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει»

• «Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν  τον κόσμο, κανείς όμως τον εαυτό του.»

• «Από  το σοβαρό στο γελοίο η απόσταση είναι  μικρή. Από το γελοίο όμως στο σοβαρό, η απόσταση είναι τεράστια.» ( Ο. Σαίξπηρ)

• «Η  ζωή είναι κωμωδία γι’ αυτούς που σκέφτονται και τραγωδία γι’ αυτούς που αισθάνονται.» ( HoraceWalpole)

• «Αν το να έχεις γένια νομίζεις ότι φέρνει σοφία, τότε και ο τράγος θα ήταν Πλάτων»  Λουκιανός

• «Ανάμεσα  σε πολλούς αγροίκους, ένας σοφός χάνεται»   Σοφοκλής

• «Σοφός είναι εκείνος  που ξέρει χρήσιμα, όχι πολλά»   Αισχύλος

• «Μη  βιάζεσαι να γίνεις  φίλος, αλλά  όταν γίνεις προσπάθησε να παραμείνεις» Ισοκράτης

• «Αδύνατον να κρυφτεί η αλήθεια»   Μένανδρος

• «Η προσωπικότητα μας είναι κήπος, ενώ η θέλησή μας είναι ο κηπουρός» (Φραγκίσκος Βάκων)

• «Δεν έχει να κάνει με το αν σε  ρίχνουν κάτω, αλλά  με το αν σηκώνεσαι πάνω» (VinceLombardi)

• «Μια  δύσκολη κατάσταση μπορεί να λέγεται ή πρόβλημα, άρα έχει λύση, είτε γόρδιος δεσμός, άρα κόβεται.Μάθε να  αξιολογείς κάθε  δύσκολη κατάσταση, έτσι ώστε να γνωρίζεις και την εξέλιξή τους».

Deep Purple

Εργασία από τους μαθητές Χάλαρη Σάββα και Πασχάλη Γιάννη  στο μάθημα  της Ιστορίας

   Οι Deep Purple είναι ένα  ροκ συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στην Αγγλία το 1968. Η αρχική τους ονομασία ήταν “Roundabout” και μετονομάστηκαν σε Deep Purple. Μαζί με τους Led Zeppelin, οι DeepPurple ήταν ένα απ’ τα πιο δημοφιλή χέβι μέταλ συγκροτήματα. Ωστόσο οι ίδιοι αρνούνται να δηλώσουν ότι είναι χέβι μέταλ, ενώ η μουσική τους περιλάμβανε και κάποια ποπ στοιχεία. Το συγκρότημα  Deeppurple έχει μπει στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες ως το πιο θορυβώδες συγκρότημα και έχουν πουλήσει πάνω από 100.000.000 δίσκους.

Η πρώτη τους μεγάλη επιτυχία ήρθε με τη διασκευή στο κλασικό “Hush’’ που ανέβηκε στην 4 θέση των αμερικανικών charts και το πρώτο άλμπουμ τους, ‘’Shades of Deep Purple’’ είχε μεγάλη επιτυχία στον Καναδά και τις Η.Π.Α. Στη συνέχεια έκαναν κι άλλα επιτυχημένα άλμπουμ.

ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ – ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ

Τα μέλη του συγκροτήματος Deep Purple ήταν τα εξής: ο Ρίτσι Μπλάκμορ (ο οποιος έπαιζε κιθάρα), ο Τζον Λορντ (που έπαιζε πλήκτρα), ο Ίαν Πέις (ο οποίος έπαιζε τύμπανα), ο Ροντ Έβανς (ο οποίος τραγουδούσε) και ο Νικ Σίμπερ (που έπαιζε μπάσο).Το 1969 οι ερμηνευτές Έβανς και Σίμπερ αντικαταθήστηκαν από τους Γκίλαν και Ρότζερτ, λόγω της υψηλότερης έντασης που ήθελαν στα φωνητικά του συγκροτήματος.ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Το θέμα των τραγουδιών των DeepPurple ήταν επηρεασμένο από το ψυχεδελικό στυλ της εποχής και το ροκ της δεκαετίας του 60’.

Με τραγούδια τους προσπαθούσαν να συνειδητοποιήσουν τον κόσμο. Δυστυχώς, για κάποιους, τα θέματα των τραγουδιών των DeepPurple, χαρακτήριζαν την ψυχική κατάσταση που δημιουργείται από την λήψη παραισθησιογόνων, καθώς και έντονες παραληρηματικές καταστάσεις.

 ΤΑΚΑΛΥΤΕΡΑΤΡΑΓΟΥΔΙ

Smoke on the water

We all came out to Montereax,
On the Lake Geneva shoreline.
To make records with a mobile,
We didn’t have much time.
But Frank Zappa and the Mothers,
 Were at the best place around,
 But some stupid with a flare gun,
Burned the place to the ground.
Smoke on the water and fire in the sky.
Smoke on the water…
They burned down the gambling house,
It died with an awful sound.
(Uh) Funky Claude was running in and out,
Pulling kids out the ground.
When it all was over,
We had to find another place.
But Swiss time was running out,
It seemed that we would lose the race.
Smoke on the water and fire in the sky.
Smoke on the water…
We ended up at the Grand Hotel.
It was empty cold and bare.
But with the Rolling truck Stones thing just outside,
Making our music there.
With a few red lights, a few old beds,
We made a place to sweat.
No matter what we get out of this,
I know I know we’ll never forget.
 Smoke on the water and fire in the sky.
Smoke on the water…

Κάπνα στο νερό 

Ήρθαμ’ όλοι στο Μοντρέ
απ’ την Λεμάν παραλιακά
δίσκους κάναμε στο κινητό*
χρόνο δεν είχαμε πια                                                     Το συγκρότημα του Ζάππα
ήταν στο πρώτο μαγαζί
κι ένας βλάκας με βολίδα
το έκαψε από τη γη                                                 κάπνα στο νερό
πυρ στον ουρανό
κάπνα στο νερό                                                              Το καζίνο κάηκε
έπεσε μ’ ήχο φρικτό
κι ο Φάνκι Κλοντ να τρέχει μέσα έξω
έβγαζε παιδιά απ’ αυτό                                              Όταν όλα τέλειωσαν
μέρος δεν είχαμε βρει
πάει ο χρόνος της Ελβετίας
κι ο αγώνας θα ‘χε χαθεί                                         κάπνα στο νερό
πυρ στον ουρανό
κάπνα στο νερό                                               Καταλήξαμε στο Γκραντ Οτέλ
που ήταν κρύο και γυμνό
μα με το Ρόλιν πράμα Στόουν απ’ έξω
παίζαμε στο φορτηγό                                               Παλιά κρεβάτια και φώτα
μα ιδρώσαμε εκεί
κι έξω τι βγάλαμ’ απ’ αυτό
ξέρω πως δεν θα ξεχαστεί                                       κάπνα στο νερό
πυρ στον ουρανό
κάπνα στο νερό.

Soldier of fortune

I have often told you stories
About the way,
I lived the life of a drifter
Waiting for the day.
When I’d take your hand
And sing you songs,
Then maybe you would say
Come lay with me love me
And I would surely stay.                                                But I feel I’m growing older
And the songs that I have sung…
Echo in the distance
Like the sound
Of a windmill goin’ ’round,
I guess I’ll always be…
A soldier of fortune.                                                    Many times I’ve been a traveller
I looked for something new,
In days of old
When nights were cold
I wandered without you.
But those days I thougt my eyes
Had seen you standing near,
Though blindness is confusing,
It shows that you’re not here.                                      Now I feel I’m growing older
And the songs that I have sung…
Echo in the distance
Like the sound
Of a windmill goin’ ’round,
I guess I’ll always be…
A soldier of fortune.
Yes, I can hear the sound
Of a windmill goin’ ’round,
I guess I’ll always be
A soldier of fortune…

Μισθοφόρος

Σου ‘λεγα ιστορίες συχνά
για πως ήταν τότε
έκανα γυρολόγου ζωή
περιμένοντας πότε
θα ‘πιανα το χέρι σου
να σου τραγουδούσα
μήπως μου ‘λεγες κι εσύ
ξάπλωσε κι αγάπα με
και θα’χα μείνει εκεί                                                       Μα τ’ αισθάνομαι γερνάω
κι όσα λόγια τραγούδησα
αντηχούν στο βάθος
σα να βουίζει
μύλος που γυρίζει
Μάλλον, θα’ μαι πάντα
ένας μισθοφόρος                                                         Όσο ήμουν ταξιδιώτης
έψαχνα κάτι νιό
Μέρες παλιές
με κρύες βραδιές
γυρνούσα μοναχός
Τότε νόμισαν τα μάτια μου
πως σ’ είδανε κοντά
Μα τύφλα που μπερδεύει
δείχνει πως είσαι μακριά                                               Πια τ’ αισθάνομαι γερνάω
κι όσα λόγια τραγούδησα
αντηχούν στο βάθος
σα να βουίζει
μύλος που γυρίζει
Μάλλον, θα’ μαι πάντα
ένας μισθοφόρος
Ακούω να βουίζει μύλος που γυρίζει
Μάλλον, θα’ μαι πάντα
ένας μισθοφόρος

Η τζαζ μουσική. Μια γνωριμία μαζί της

Εργασία στα πλαίσια  του μαθήματος της Μουσικής

Από  τους  μαθητές  Γαλάνη Ηλία, Νιάτση Ελένη και Ρουσσέα  Δήμητρα

Η ετυμολογία της λέξης τζαζ παραμένει ανεξιχνίαστη παρόλο που κατά καιρούς επικράτησαν διάφορες γνώμες. Σύμφωνα με μια εκδοχή, η τζαζ πήρε το όνομά της από τον χορευτή Τζάζμπο Μπράουν ενώ μια άλλη υποστηρίζει πως η ονομασία τζαζ προέρχεται από τη συντόμευση του ονόματος κάποιου μουσικού Τσάρλς (Charles, chas, jass, jazz) ή Τζάσπερ. Λέγεται, επίσης, ότι η λέξη τζαζ σχηματίστηκε από το γαλλικό ρήμα jaser (οι λευκοί της Νέας Ορλεάνης μιλούσαν τότε γαλλικά) που σημαίνει φλυαρώ, επειδή η φλυαρία υπονοεί τον αυτοσχεδιασμό…

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα

Μπορούμε να συνοψίσουμε κάποια βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του τζαζ είδους, τα οποία αν και δεν ορίζουν απόλυτα την τζαζ, βοηθούν σημαντικά στην αναγνώριση της:

Η τζαζ παρουσιάζει ιδιομορφίες σε σχέση με την Ευρωπαϊκή μουσική, καθώς δεν χρησιμοποιεί μόνο τις βασικές κλίμακες της Ευρωπαϊκής μουσικής δηλ. μείζονες και ελάσσονες (σύστημα που αντικατέστησε τον 17ο αιώνα τους Εκκλησιαστικούς Τρόπους της Δυτικής Εκκλησιαστικής Μουσικής), αλλά και πολλές άλλες κλίμακες με προέλευση από την Αφρική και αλλού, που χρησιμοποιούνται σε μίξη με τις ευρωπαϊκές αρμονίες. Συχνά οι μουσικοί της Τζαζ, τη στιγμή του αυτοσχεδιασμού, σκέφτονται και επιλέγουν νότες με βάση τις κλίμακες που αποδίδουν καλύτερα το αρμονικό πλαίσιο μιας συγχορδίας. Έτσι, καθώς οι συγχορδίες που χρησιμοποιούνται στην τζαζ είναι συχνά έντονα διάφωνες (7ης, 9ης, 11ης, 13ης, αυξημένες, ελαττωμένες, κλπ.), πολλές από τις κλίμακες περιέχουν επίσης διάφωνες νότες σε διάφορα σημεία της κλίμακας ώστε να αποδίδουν καλύτερα το αρμονικό υπόβαθρο της συνοδείας.

• Η τζαζ στηρίζεται βαθύτατα σε ένα ακόμα αφρικανικό στοιχείο, το ρυθμό, ο οποίος αποτελεί θεμελιώδες συστατικό της καθώς οργανώνει τη μουσική. Οι ρυθμοί της τζαζ μουσικής είναι περισσότερο σύνθετοι και με συνεχείς παραλλαγές που εναλλάσσονται, συνήθως δύο ή τεσσάρων τετάρτων.

Στη τζαζ μουσική, ο ήχος των μουσικών οργάνων αλλά και η φωνή, χρησιμοποιούνται με έναν ξεχωριστό τρόπο. Το ιδιαίτερο “χρώμα” του τζαζ ήχου, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανορθόδοξη τεχνική παιξίματος από τους πρώτους και αυτοδίδακτους μουσικούς της. Κύριο χαρακτηριστικό της τζαζ είναι πως τα όργανα χρησιμοποιούνται σαν ανθρώπινες φωνές.

Η τζαζ έχει διαμορφώσει ειδικές μουσικές φόρμες και ένα ιδιαίτερο ρεπερτόριο. Οι δύο βασικές φόρμες που χρησιμοποιεί είναι το μπλουζ (ένα κύριο θέμα, κατά κανόνα δώδεκα μέτρων) και η μπαλάντα (τυποποιημένο είδος συνήθως 32 μέτρων).

Κυρίαρχο στοιχείο της τζαζ είναι ακόμα οι ίδιοι οι οργανοπαίκτες και οι προσωπικοί αυτοσχεδιασμοί τους πάνω στο κυρίως μουσικό θέμα. Η σύνθεση στην τζαζ είναι κατά κανόνα απλή για ενορχήστρωση και

διάφορες παραλλαγές στα πλαίσια του ατομικού ή ομαδικού αυτοσχεδιασμού.

Η τζαζ εμφανίστηκε ως αναγνωρίσιμο και ξεχωριστό μουσικό είδος περίπου το 1900. Πριν από αυτή τη χρονιά εκτείνεται η προϊστορία της, το χρονικό διάστημα δηλαδή κατά το οποίο συγχωνεύτηκαν όλα τα μουσικά αλλά και κοινωνικά συστατικά της. Για την περίοδο αυτή δεν

υπάρχουν πολύ σημαντικές μαρτυρίες.

Θεωρείται δεδομένο πως οι καταβολές της τζαζ μουσικής είναι αφρικανικές. Οι έγχρωμοι σκλάβοι, οι οποίοι, προερχόμενοι κατά κύριο λόγο από τη Δυτική Αφρική, μεταφέρθηκαν στο Νότο των Ηνωμένων Πολιτειών, μετέφεραν μέρος των παραδόσεων τους, μεταξύ των οποίων κυρίως λατρευτικά έθιμα αλλά και μουσικά αφρικανικά χαρακτηριστικά, όπως η ρυθμική πολυπλοκότητα και οι αφηρημένες μουσικές κλίμακες. Μεταφέρθηκαν ακόμα ορισμένα είδη τραγουδιού, καθώς και μουσικές φόρμες όπως η πολυφωνία και ο αυτοσχεδιασμός

Στην Αμερική εκείνης της εποχής, καθαρές μορφές αφρικάνικης μουσικής συναντάμε ως επί το πλείστον στην τελετουργική ή θρησκευτική μουσική και στα λαϊκά τραγούδια όπως τα αποκαλούμενα χόλερς. Από αρκετά νωρίς ωστόσο, η μαύρη μουσική έρχεται σε μίξη με “λευκά” στοιχεία και η γέννηση της τζαζ αποτέλεσε τελικά προϊόν αυτής της πρόσμιξης. Στην πραγματικότητα, η τζαζ γεννήθηκε στο σταυροδρόμι της ισπανικής, της γαλλικής και της αγγλοσαξονικής πολιτισμικής παράδοσης. Όλα αυτά τα μουσικά ιδιώματα αναμείχθηκαν και η μαύρη λαϊκή μουσική εξελίχθηκε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, με την ανάπτυξη παράλληλα του μπλουζ τραγουδιού αλλά και την εξέλιξη των περισσότερων θρησκευτικών σπιρίτσουαλς (spirituals).

Γενέτειρα της τζαζ μουσικής θεωρείται συνήθως η Νέα Ορλεάνη. Αν και οι διάφορες προσμίξεις των ευρωπαϊκών και αφρικανικών στοιχείων γέννησαν διαφορετικές μουσικές φόρμες σε πολλά σημεία της αμερικανικής ηπείρου, η Νέα Ορλεάνη διεκδικεί περισσότερο από κάθε άλλη πόλη τον τίτλο αυτό, κυρίως διότι εκεί η τζαζ ορχήστρα αποτέλεσε μαζικό φαινόμενο, γεγονός που αποτυπώνεται και στην ύπαρξη τουλάχιστον τριάντα ορχηστρών στις αρχές του 1900. Επιπλέον αποτέλεσε τον τόπο γέννησης και δράσης πολλών τζαζ μουσικών, ήδη από το 1870. Η Νέα Ορλεάνη αποτελούσε παράλληλα την μοναδική μεγαλούπολη του αμερικανικού Νότου, αστικό κέντρο, εξαγωγικό λιμάνι αλλά και πρωτεύουσα των φυτειών του Δέλτα του Μισσισιπή. Υποστηρίζεται ακόμα πως το μουσικό είδος που αναπτύχθηκε στη Νέα Ορλεάνη ήταν το πρώτο που έλαβε την ονομασία τζαζ (jazz, νωρίτερα συναντάται και ο όρος jass).

Αξίζει να σημειωθεί πως η ανάπτυξη της τζαζ μουσικής στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα δεν υπήρξε τυχαία ή ανεξάρτητη, καθώς σε αυτή τη χρονική περίοδο σημειώθηκαν πολλές επαναστάσεις στις λαϊκές τέχνες. Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε το αγγλικό μιούζικ χολ που φθάνει στο απόγειο του το 1880, το γαλλικό καμπαρέ καθώς και το ανδαλουσιανό φλαμένκο, που έκανε την εμφάνιση του περίπου το 1870 στην Ισπανία.

Η διάδοση της τζαζ μουσικής στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στη μετανάστευση ή τις περιοδείες πολλών έγχρωμων και μη μουσικών. Οι μουσικοί της Νέας Ορλεάνης είχαν αρχίσει να περιοδεύουν σε ολόκληρη την Αμερική από πολύ νωρίς και σε κάθε τόπο αποτελούσαν ερέθισμα για τους ντόποιους μουσικούς, γεγονός που βοήθησε σημαντικά στην ανάπτυξη και εξέλιξη της τζαζ.

Η ανακάλυψη του γραμμοφώνου συντέλεσε επίσης αποφασιστικά στην εξάπλωση του νέου μουσικού είδους. Ο πρώτος τζαζ δίσκος ηχογραφήθηκε το 1917 από την ορχήστρα Original Dixieland Jass Band. Οι δίσκοι της “λευκής” αυτής ορχήστρας προκάλεσαν αίσθηση — αν και κατατάσσονται από πολλούς σε ένα είδος “νόθας« τζαζ, εμπλουτισμένης με εμπορικά μουσικά στοιχεία — και λειτούργησαν ως το ορόσημο της λεγόμενης “εποχής της τζαζ”. Παράλληλα, η μεγάλη αύξηση του έγχρωμου πληθυσμού στις αμερικανικές μεγαλουπόλεις είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση του αποκαλούμενου race record, δηλαδή του δίσκου γραμμοφώνου που προοριζόταν αποκλειστικά για το “μαύρο« κοινό, στον οποίο οφείλεται η βασική ακουστική πληροφόρηση για την πρώιμη τζαζ. Χάρη στην αξιοσημείωτη

ανάπτυξη αυτής της ειδικής αγοράς, πολλοί μαύροι καλλιτέχνες είχαν τη δυνατότητα να ηχογραφήσουν αν και η τζαζ δεν περιορίστηκε στις ειδικές αυτές σειρές.

Η εμφάνιση του ραδιοφώνου στις αρχές της δεκαετίας του 1920 είχε επίσης συμβολή στη διάδοση της τζαζ. Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός στην Αμερική ξεκίνησε να εκπέμπει το 1922 στο Πίτσμπουργκ. Στη δεκαετία του 1920 η τζαζ είχε πλέον διαμορφωθεί σε πανεθνικό αμερικανικό μουσικό ιδίωμα, ενώ στα τέλη της κάνουν την εμφάνισή τους και ευρωπαϊκά μουσικά συγκροτήματα.

Αυτοσχεδιασμός στη τζαζ

Ορισμός

Ο αυτοσχεδιασμός με έναν απλό τρόπο, ορίζεται ως η μη προσχεδιασμένη δημιουργία. Η ανάγκη του ανθρώπου για αυτοσχεδιασμό, είναι σίγουρα συνυφασμένη με την ανάγκη για έκφραση και την έμφυτη δημιουργικότητά του. Σε όλες τις εποχές συναντάμε τον αυτοσχεδιασμό σε ποικίλες εκδηλώσεις, από την κατασκευή ενός τραγουδιού μέχρι και την δημιουργία μιας τεχνικής κατασκευής.

Αν και πολλοί πιστεύουν πως ο μουσικός αυτοσχεδιασμός είναι ιδίωμα της παραδοσιακής μουσικής διαφόρων χωρών και από τις σημερινές μουσικές κυρίως της τζαζ, στην πραγματικότητα και στην εποχή ακόμα της φορμαρισμένης “κλασικής” μουσικής, η ανάγκη για αυτοσχεδιασμό υπήρξε και εκδηλωνόταν. Η «Κατέντσα» ενός Κοντσέρτου για παράδειγμα, το σημείο δηλ. όπου ο μουσικός σε μια παύση της ορχήστρας, αναλάμβανε

να παίξει ένα δύσκολο και εντυπωσιακό μέρος επιδεικνύοντας ταυτόχρονα τις δεξιοτεχνικές ικανότητές του,

ήταν εξ ολοκλήρου αυτοσχεδιασμένη. Σήμερα βέβαια κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, αφού οι κατέντσες είναι από

πριν γραμμένες και απομνημονευμένες. Επίσης η “Φαντασία”, η μουσική αυτή μορφή που ξεκινά από τον 16ο

αιώνα, έχει καθαρά χαρακτήρα αυτοσχεδιαστικό ενώ σπουδαίοι συνθέτες και εκτελεστές όπως οι Μπαχ,

Μότσαρτ, Μπετόβεν, Λιστ και άλλοι, ήταν και μεγάλοι δεξιοτέχνες του αυτοσχεδιασμού.  Βεβαίως, για να μπορέσει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο αυτοσχεδιασμός να αναχθεί σε τέχνη είναι απαραίτητο να υπάρξει ένα σύστημα άσκησης των αυτοσχεδιαστικών ικανοτήτων.

προσέγγιση του τζαζ αυτοσχεδιασμού

Η

Καταρχάς κάθε επιπέδου μουσικός είναι ικανός για αυτοσχεδιασμό με αποτελέσματα βέβαια ανάλογα του επιπέδου σπουδών και εξάσκησής του. Αυτή η βεβαιότητα είναι και το πρώτο βήμα προσέγγισης στον τζαζ αυτοσχεδιασμό, καθώς συχνά, η ομορφιά και δεξιοτεχνία των εκτελέσεων από τους μεγάλους δημιουργούς της

τζαζ, δημιουργεί την αίσθηση ότι πρόκειται για κάτι απρόσιτο σε κάποιον που δεν έχει αυτό το «χάρισμα». Στην πραγματικότητα, το μυστικό που κρύβεται πίσω από όλους τους σημαντικούς μουσικούς που έμειναν στην ιστορία, είναι εκτός από το ταλέντο, η πολύ σκληρή και επίπονη δουλειά επάνω στο μουσικό τους όργανο.

Ο μεγάλος σαξοφωνίστας της Bebop , Τσάρλι Πάρκερ (Charlie Parker 1920-1954) γνωστός και ως Bird, είχε πει ότι πριν αποφασίσει να εμφανιστεί στο ευρύ κοινό, μελετούσε καθημερινά 11 έως 15 ώρες επί 4 ολόκληρα χρόνια. Εάν λοιπόν η μελέτη είναι κάτι απαραίτητο για μουσικούς αυτού του μεγέθους, πόσο μάλλον ισχύει το ίδιο για τον κάθε επίδοξο μουσικό της τζαζ.

Με τον καιρό η τζαζ άλλαξε και νέες μορφές της αναπτύχθηκαν. Έως το 1900, το Ραγκτάιμ και τα Μπλουζ ήταν η νέα «τρέλα». Η Νέα Ορλεάνη φάνταζε ως η Μέκκα των νέων καλλιτεχνών και ήχων, που συμπεριλάμβαναν τα πάντα: Ραγκτάιμ, εμβατήρια, ποπ, χορευτικά και μπλουζ. Η μουσική σκορπίστηκε στον Βορρά και στη Δύση, μέσω των μεταναστών και της δισκογραφίας. Τη δεκαετία του 1920, η τζαζ έπαψε να είναι μουσική αποκλειστικά για μαύρους. Υιοθετήθηκε από τους λευκούς και επέδρασε καθοριστικά στη μουσική τους.

η γωνιά του gaming

από το μαθητή της Β΄Γυμνασίου Γαλάνη Ηλία

Όνομα–ASSASSIN’S CREED IV BLACK FLAG

Κονσόλες-Xbox360, Xbox One, PC, PS3, PS4

Κατηγορία–Action, Adventure

Η Ubisoft επιστρέφει δριμύτερη με το νέο ACIVBlackFlag και μας εντυπωσιάζει! Πάμε να δούμε περισσότερα…

Έχε γεια Desmond!!

Για πρώτη φορά στη σειρά, ο DesmondMiles δεν θα είναι ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού. Κάπου την ψώνισε, φαίνεται… Τέλος πάντων, αντικαταστάτης του θα είναι ένα μέλος της Abstergo, ο EdwardKenway, παππούς του Connor από το ACII.

Νέες δυσκολίες.

Η κατάκτηση των θαλασσών της Καραϊβικής, κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Αυτό που χρειάζεται κάθε παίκτης είναι καλός εξοπλισμός και μπόλικη δύναμη για το Jackdaw (το πλοίο σου). Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα, καθώς μπορείς, όχι μόνο, να ανεβάζεις levels το Jackdaw, αλλά και να το αναβαθμίζεις και να το τροποποιείς!

Κρυμμένοι θησαυροί.

Καθώς το 60% του παιχνιδιού διεξάγεται στη θάλασσα, υπάρχουν πολλά ναυάγια, με τόσους πειρατές και ναυμαχίες. Κάθε ναυάγιο είναι έτοιμο για εξερεύνηση, πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να κάτσουμε λίγη ωρίτσα παραπάνω, μπας και βρούμε τίποτα καλό.

Συνεχώς σε ετοιμότητα.

Ως γνήσιοι πειρατές, θα πρέπει να επαγρυπνούμε μιας ξαφνικής εχθρικής επίθεσης. Βέβαια, το κυριότερο δεν είναι να αμύνεσαι, αλλά να επιτίθεσαι. Πρέπει να κάνουμε, συνεχώς, εφόδους στα αντίπαλα πλοία, με στόχο – τι άλλο – τη λεία. Κάθε πλοίο πρέπει ή να γίνεται δικό μας ή να καταστρέφεται. Ζητήματα ζωής και θανάτου…

Φάλαινα έχει το μενού σήμερα…

Αν τα αμπάρια μας έχουν αδειάσει και δεν έχουμε χρήματα να αγοράσουμε ένα πιάτο φαί, το μόνο που μας μένει είναι να…ψαρέψουμε! Μπαίνοντας στο πλοίο μπορούμε να κυνηγάμε φάλαινες και καρχαρίες. Μάλιστα, αυτό αποτέλεσε την αφορμή της σύγκρουσης της Ubisoft με την οργάνωση για τα δικαιώματα των ζώων, PETA. Σκούρα τα πράγματα για την Ubisoft, η οποία απαντάει λέγοντας ότι ”δεν επικροτούμε το κυνήγι της φάλαινας, όπως δεν επικροτούμε τη ζωή του πειρατή”!

Therealstory…

Η σειρά AC, ξεκινώντας απ’ το δεύτερο κιόλας παιχνίδι, μας βάζει μέσα σε αληθινά ιστορικά γεγονότα με υπαρκτά πρόσωπα. Στο 6ο, μάλιστα, παιχνίδι της σειράς θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε πραγματικούς πειρατές, όπως ο EdwardTeach – στο παιχνίδι Thach– ή, κατά κόσμον Μαυρογένης, ο BenjaminHornigold, ο JackRackham, γνωστός ως ” Κάλικο Τζακ ”, μαζί με την αγαπημένη του AnneBonny!

Ο Άγιος Στυλιανός στην Παλαιά Χώρα της Αίγινας

  Μια από τις σωζόμενες εκκλησίες της Παλαιάς Χώρας στην Αίγινα είναι αυτή του Αγίου Στυλιανού η οποία ανήκει αρχιτεκτονικά στον τύπο του μονόχωρου δρομικού ναού. Με φανερά τα σημάδια του χρόνου στέκεται ορθός και αναμένει κι αυτός την αποκατάστασή του. Η ευλάβεια των Αιγινητών προς τον Άγιο προστάτη των μικρών παιδιών είναι πολύ παλιά. Συνηθίζουν ανήμερα της εορτής να φέρνουν τα βρέφη και τα μικρά παιδιά  στην Εκκλησία για να λειτουργηθούν και να κοινωνήσουν.  Η  ευλάβεια των ανθρώπων συνοδευόταν και από τα αιτήματα για υγεία των μικρών παιδιών σε εποχές που υπήρχε μεγάλη πείνα, μεγάλη παιδική θνησιμότητα και η παραμικρή αρρώστια ήταν ικανή να αποβεί μοιραία  για τη ζωή του παιδιού. Έτσι  δικαιολογείται άλλωστε και η ευχή “να σας ζήσει”  που αντάλασσαν και ανταλάσσουν ακόμα στις γιορτές ή στην βάπτιση.

 Άλλη εκκλησία  του Αγίου Στυλιανού συναντάμε στου “Ογδόντα”  προς το Κέντρο Υγείας.

Από τη μαθήτρια της Β΄Γυμνασίου Έλενα Νιάτση

   Ο Άγιος Στυλιανός γεννήθηκε στην Παφλαγονία (Μικρά Ασία). Οι ιστορικές πληροφορίες που διαθέτουμε γι’ αυτόν είναι πενιχρότατες. Έζησε μεταξύ 4ου και 6ου αιώνα και θεωρείται προστάτης των νηπίων και θεραπευτής των παιδικών ασθενειών. Η ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 26 Νοεμβρίου. Από παρε- τυμολογία  του ονόματος του πιστεύεται ότι αυτός “στυλώνει” δηλαδή ενισχύει την υγεία των παιδιών. Στην Ικαρία έχουν  στα σπίτια εικόνα του Αγίου και όταν αρρωστήσει  κάποιο παιδί τη λειτουργούν και σταυρώνουν με αυτήν το παιδί. Στην Κρήτη οι γονείς των παιδιών που πεθαίνουν πρόωρα, ονομάζουν το παιδί μετά το θάνατό του “Στυλιανό”. Εξαιρετικά διαδεδομένο είναι κυρίως ανάμεσα στους Βλάχους το όνομα “Στέργιος” ως παραλλαγή του “Στέλιος” το οποίο δίδεται κατόπιν τάματος γαι ευτοκία από επίτοκες γυναίκες οι οποίες μέχρι τότε δεν είχαν αποκτήσει παιδιά. Η ιαματική θαυματουργία του Αγίου πέρασε και στην εικαστική απόδοση του Αγίου σε Βυζαντινές και κυρίως μεταβυζαντινές εικόνες όπου παρουσιάζεται ο Άγιος ως γέροντας που κρατά στο αριστερό χέρι του σπαργανωμένο βρέφος ενώ με το δεξί ένα ειλητάριο που γράφει: ” Παίδων φύλαξ πέφυκα αλλά Θεού το  δώρον”

Η Παναγίτσα στο λιμάνι της Αίγινας

   Στην Παναγία αποδίδονται πολλά προσωνύμια. Ονόματα που μαρτυρούν την μεγάλη αγάπη προς το πρόσωπό της και της έχουν αποδοθεί μετά από κάποιο θαύμα που έκανε, από τον τρόπο ανεύρεσης μιας εικόνας της ή ακόμα και από τον τρόπο που έχει απεικονισθεί ή από τις φθορές που έχει υποστεί. Στην Αίγινα συναντάμε τη Φανερωμένη, την Ελευθερώτρια, τη Μυρτιδιώτισσα, την Πολίτισσα, την Χρυσολεόντισσα. Όμως μπορεί τα προσωνύμια να είναι χιλιάδες  σε όλη την Ελλάδα, σε όλη την Ορθοδοξία, το πιό τρυφερό και γλυκό το συναντάμε στην Αίγινα.

   Είναι η Παναγίτσα. Η μικρή Παναγιά. Η εκκλησία που μετά τον Άγιο Νικόλαο το Θαλασσινό, είναι εμβληματικός για το λιμάνι και το τοπίο γενικότερα  της Αίγινας. Δεσπόζει ο ναός στην νότια άκρη του λιμανιού και μαζί με αυτόν του Αγίου Νικολάου, προστατεύει τους ναυτικούς και τους ταξιδιώτες αλλά και προστατεύουν και οι δύο μέσα στην αγκάλη τους, την αγκάλη του λιμανιού τα πλεούμενα των ψαράδων και των ανθρώπων της θάλασσας γενικότερα. Ο ναός με τον μεγάλο τρούλο και το επιβλητικό καμπαναριό που με το ρολόι του σημαίνει την ώρα, μπλέκεται χρωματικά με τα ξάρτια και τα άλμπουρα των καϊκιών, και των κάθε είδους σκαφών φτιάχνοντας μια μοναδική εικόνα νησιώτικου τοπίου.

   Υπήρχαν εποχές που ο σημερινός ναός με αυτή τη μορφή δεν υπήρχε. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που φέρνει στο φως η ιστορικός Γωγώ Κουλικούρδη στο βιβλίο της “ΑΙΓΙΝΑ ΙΙΙ”, στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε μια μικρότερη η ‘Παναγίτσα” η η “Μικρή Παναγιά” ένα μικρό ξωκκλήσι σε ρυθμό βασιλικής, πολύ παλαιό το οποίο καταγράφουν και αναφέρουν πολλοί περιηγητές. Βρισκόταν μέσα σε περίβολο που ίσως είχε νεκροταφείο και ήταν χτισμένο πάνω στα θεμέλια μιας μεγάλης πρωτοχριστιανικής βασιλικής. Το εκκλησάκι αυτό γκρεμίστηκε στα 1906 και στη θέση ανεγέρθηκε ο σημερινός ενοριακός ναός σε κτήμα που αναφέρεται ότι ήταν στην κατοχή του αρχιμανδρίτη Γρηγόριου Μοίρα. Το παλαιό εκκλησάκι δεν ήταν ενοριακός ναός αλλά είχε παραχωρηθεί για χρήση  στους πρόσφυγες που στα χρόνια της επανάστασης είχαν κατακλύσει την Αίγινα.

   Σήμερα ο ναός είναι ενοριακός και παραμένει σε αντίθεση με άλλους ναούς του νησιού κατά τη διάρκεια της ημέρας επισκέψιμος για τους πιστούς.

   Περισσότερες πληροφορίες μπορεί κάποιος να αναζητήσει, εκτός από το βιβλίο της Γ. Κουλικούρδη και στο νεότερο βιβλίο του Σ. Δημητρακόπουλου: “Χριστιανική Αίγινα”

   Ο πίνακας  που κοσμεί το σημείωμα μας στην αρχή της σελίδας είναι του Σπύρου Βασιλείου,έργα όπως και τόσα άλλα από τις ημέρες που παρέμεινε στην Αίγινα.

η γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Με ιδιαίτερη επιτυχία και συμμετοχή μαθητών και γονέων τιμήθηκε η μνήμη της επετείου του Πολυτεχνείου την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου στο Γυμνάσιο μας.

   H«Επανάσταση των μυρμηγκιών» είναι η επανάσταση των μικρών και καταφρονεμένων που η εξουσία ποτέ δεν υποψιάστηκε ότι η δύναμή τους μπορεί να είναι ισχυρότερη από τη δική της.  Η επανάσταση των μυρμηγκιών είναι  ο ξεσηκωμός ενός λαού που δε βολεύτηκε στην καταπίεση, στο φασισμό και στο πνευματικό σκοτάδι. Είναι η λυτρωτική έξοδος των ανθρώπων που με μπροστάρηδες  τους φοιτητές άνοιξαν και έδειξαν  το δρόμο  για να ακολουθήσουν κι άλλοι.

  «Η επανάσταση  των μυρμηγκιών» ήταν ο τίτλος του θεατρικού δρώμενου που πλαισίωσε  την εκδήλωση για την απόδοση τιμής στην επέτειο του Πολυτεχνείου  που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2^ου Γυμνασίου Αίγινας στην Κυψέλη την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου. Μια σύνθεση κειμένων που μέσα  από τη θεατρική συνθήκη παρουσιάζει ανάγλυφα αλλά και με  σαφείς αναφορές στο σήμερα, πόσο επικίνδυνο είναι για το άτομο και την κοινωνία η ατολμία, η αδράνεια, η στασιμότητα, η ευθυνοφοβία.. Παράλληλα  η εκδήλωση περιελάμβανε επίκαιρα ποιήματα και κείμενα που απέδωσαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του Τμήματος Ένταξης του  σχολείου. Η παιδική χορωδία υπό τη διεύθυνση  της μουσικού κ. Λιαρμακοπούλου Ουρανίας ερμήνευσε  τραγούδια  των Μ. Θεοδωράκη και Μ. Λοΐζου.

Η εκδήλωση περιείχε εκτός από τα επίκαιρα κείμενα και ποιήματα που παρουσίασαν οι μαθητές του τμήματος ένταξης, τραγούδια από τη χορωδία και ένα θεατρικό δρώμενο με τον τίτλο: “Η επανάσταση των μυρμηγκιών”. Υπέυθυνοι για την οργάνωση και παρουσίαση της εκδήλωσης οι καθηγήτριες Κουτούφερη Δέσποινα και Λιαρμακοπούλου Ουρανία.