Για την Ημέρα της Γης / Τάξεις Ε’ & Στ’
Με αφορμή την Ημέρα Γης (22 Απριλίου), οι μαθητές/τριες της Ε’ και ΣΤ’ τάξης συμμετείχαν σε μια δημιουργική και ευαισθητοποιητική δράση. Μέσα από καλλιτεχνικές εργασίες, αποτύπωσαν τη δική τους ματιά για τον πλανήτη μας, αναδεικνύοντας την ανάγκη προστασίας και φροντίδας του φυσικού περιβάλλοντος.
Με χρώματα, φαντασία και μηνύματα αγάπης, οι μικροί μαθητές μας υπενθύμισαν πως «ο πλανήτης μας είναι το σπίτι μας» και πως όλοι έχουμε ευθύνη να τον διατηρήσουμε καθαρό και ζωντανό για τις επόμενες γενιές.
Για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου / Δ1 τμήμα
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου, η τάξη Δ1 πραγματοποίησε όμορφες και δημιουργικές δραστηριότητες. «Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει» ήταν το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026.Συζητήσαμε για τη δύναμη των ιστοριών και πώς αυτές μπορούν να ομορφύνουν τον κόσμο μας. Στη συνέχεια διαβάσαμε αγαπημένα βιβλία και μοιραστήκαμε σκέψεις και συναισθήματα. Η τάξη μας γέμισε χρώματα, ιδέες και φαντασία, αποδεικνύοντας πως όταν φυτεύουμε ιστορίες, πραγματικά ο κόσμος μπορεί να ανθίσει.
Τέλος, επιλέξαμε κόμικς που μας άρεσαν, τα ξεφυλλίσαμε με ενθουσιασμό και μιλήσαμε για τους αγαπημένους μας ήρωες. Ήταν μια ξεχωριστή ημέρα γεμάτη φαντασία και αγάπη για το διάβασμα.
Δράση της Ε’ τάξης : Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό – Μαθαίνοντας να βλέπουμε τον κόσμο με περισσότερα χρώματα
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό (2 Απριλίου), οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε’ τάξης συμμετείχαν μαζί με τη δασκάλα τους σε δραστηριότητες που στόχο είχαν να καλλιεργήσουν τη γνώση, την κατανόηση και – πάνω απ’ όλα – τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Μέσα από συζήτηση, οπτικό υλικό και δημιουργικές δράσεις, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τι είναι ο αυτισμός και να συνειδητοποιήσουν πως κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Κατανόησαν ότι η διαφορετικότητα δεν είναι εμπόδιο αλλά ένας άλλος δρόμος έκφρασης, σκέψης και επικοινωνίας.
Με ευαισθησία αλλά και αυθορμητισμό – όπως μόνο τα παιδιά μπορούν – εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα για την αποδοχή, τη φιλία και τη σημασία να στεκόμαστε δίπλα σε όποιον το χρειάζεται. Γιατί ένα σχολείο δεν είναι μόνο χώρος μάθησης, είναι χώρος όπου μαθαίνουμε να συνυπάρχουμε.
Όταν μαθαίνουμε να ακούμε πραγματικά τον άλλον, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο φωτεινός. Και ίσως τελικά η μεγαλύτερη γνώση να είναι αυτή: ότι δεν χρειάζεται όλοι να μοιάζουμε για να μπορούμε να προχωράμε μαζί.
Η διαφορετικότητα δεν ζητά οίκτο, ζητά κατανόηση. Και η κατανόηση είναι το πρώτο βήμα για μια κοινωνία πιο ανθρώπινη.









