Οι μαθητές της Γ2 τάξης με τη δασκάλα τους κ. Βλαδίκα Αικατερίνη αναβίωσαν το έθιμο της Λάμκας.

Το έθιμο της “Λάμκας” ανάγεται σε πολύ παλαιά χρόνια και επιβιώνει έως τις μέρες μας.

Περισσότερα για το έθιμο της λάμκας  (συγχώρεσης)

Την Κυριακή της τυρινής παραμονή καθαράς Δευτέρας όλη η οικογένεια συγκεντρώνεται στο σπίτι του παππού εάν ήταν εν ζωή ή στου μεγαλύτερου αδερφού της οικογενείας. Εκεί σε ένα κλίμα συγκινησιακό κλίμα ζητούσαν συγχώρεση μεταξύ τους στην ντοπιολαλιά(ΠΡΟΥΣΤΣΑΒΑΙΝΕ) οι μικρότεροι προς τους μεγαλύτερους δείχνοντας τον σεβασμό τους και λύνοντας έτσι τυχόν διαφορές και προβλήματα που είχαν κατά την διάρκεια του έτους. Τα παιδιά φιλώντας το χέρι του παππού σήκωναν το πόδι προς τα πίσω κάνοντας ουρά στην ντοπιολαλιά (ΠΑΣΚΑ). Όποιος σήκωνε πιο ψηλά το πόδι έπαιρνε και ένα δώρο. Στην συνέχεια έκαναν το έθιμο ΛΑΜΚΑ. Ο παππούς έπαιρνε τον πλάστη (ΣΟΥΚΑΛΟ) έδενε μια κλωστή και στην άκρη της ένα αβγό βρασμένο και καθαρισμένο. Τα εγγόνια κάθονταν απέναντι και ο παππούς κουνούσε το αβγό από στόμα σε στόμα. Όποιος έπιανε με το στόμα χωρίς την βοήθεια των χεριών κέρδιζε συνήθως χρηματικό ποσό ή γλυκό. Το έθιμο της ΛΑΜΚΑΣ συμβόλιζε την αρχή της νηστείας όπου με το αβγό έκλεινε το στόμα (ΑΡΧΗ ΝΗΣΤΕΙΑΣ) όπου υπήρχε αποχή από κρέας, γαλακτοκομικά και άνοιγε την Κυριακή του ΠΑΣΧΑ με το τσούγκρισμα των αυγών.

Οι μαθητές της Γ2 τάξης με την καθοδήγηση της δασκάλας τους κ. Βλαδίκα Αικατερίνης έφτιαξαν και χόρεψαν το γαϊτανάκι.

Το γαϊτανάκι

Το γαϊτανάκι πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες τού Πόντου και της Μικράς Ασίας. Χρειάζονται δεκατρία άτομα για να στήσουν τον ιδιότυπο χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο, κοντάρι, στο κέντρο από την κορυφή τού οποίου ξεκινούν δώδεκα μακριές κορδέλες, καθεμιά με διαφορετικό χρώμα (ο αριθμός ποικίλλει). Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και είναι αυτές που δίνουν το όνομά τους και στο έθιμο. Γύρω από τον στύλο δώδεκα χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν ταυτόχρονα ανά ζευγάρια, τραγουδώντας το παραδοσιακό τραγούδι.Καθώς κινούνται γύρω από τον στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του κι έτσι όπως γυρνούν, πλέκουν τις κορδέλες γύρω από τον στύλο δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς, με τον ίδιο τρόπο που έπλεκαν παλιά οι γυναίκες τα γαϊτάνια και στόλιζαν τις παραδοσιακές φορεσιές. Όταν οι κορδέλες έχουν όλες τυλιχτεί και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά στο κοντάρι, αντιστρέφεται η φορά του χορού και αφού τα γαϊτάνια ξετυλιχτούν ο χορός τελειώνει.Στις περισσότερες περιπτώσεις το γαϊτανάκι αποτελεί παραδοσιακή γιορτή αιώνων, διαφόρων αγροτικών κυρίως περιοχών, συμβολίζοντας το πνεύμα της συναδέλφωσης, της αγάπης και της ομόνοιας.Πιθανόν ο κυκλικός αυτός χορός να υποδηλώνει τον κύκλο της ζωής, από την χαρά στην λύπη, από τον χειμώνα στην άνοιξη, από την ζωή στον θάνατο και το αντίθετο. Σε πολλές περιοχές το γαϊτανάκι σήμερα, το χορεύουν τις Αποκριές υπάρχουν όμως πολλές μαρτυρίες ότι παλαιότερα χορεύονταν τα Θεοφάνεια αμέσως μετά τον αγιασμό των υδάτων η την πρωτοχρονιά, μάλιστα αρκετές περιοχές κρατούν ακόμη το έθιμο αυτές τις ημέρες. Οι λόγοι για τους οποίους μεταφέρθηκε το γαϊτανάκι στις Αποκριές, δεν είναι γνωστοί, ίσως διότι σε άλλες περιοχές να χορευόταν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και οι υπόλοιπες θέλησαν να «προσαρμοστούν»

Οι μαθητές της Β1 τάξης με τη συνοδεία των δασκάλων τους κ. Ζαφειρίδου Ελισάβετ και κ. Χατζηγεωργίου Χρυσούλας επισκέφθηκαν το Κέντρο Βιολογίας και Οικολογίας “Τυτώ” όπου συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Μικροί γεωπόνοι”. Γνώρισαν την ποικιλία τν σπόρων, κατανόησαν πως οι σπόροι γεννούν φυτά και πως τα φυτά σπόρους, φύτεψαν και έμαθαν τρόπους εμβολιασμού των φυτών.

Ευχαριστούμε το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας για τα πλούσια εδέσματα που προσέφεραν στους μαθητές μας για το έθιμο της Τσικνοπέμπτης. Καλοψημένα σουβλάκια, μπιφτέκια, χυμοί και μπόλικος χορός θα μείνουν αξέχαστα στα παιδιά μας. Και του χρόνου.       

Πεντανόστιμα τρουφάκια έφτιαξαν οι μαθητές της Γ2 τάξης με τη βοήθεια της δασκάλας τους κ. Βλαδίκας Αικατερίνης

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 12/2/2020, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου δημοτικού σχολείου Έδεσσας, η Ημερίδα που διοργάνωσε η Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων σε συνεργασία με το 2ο Δημοτικό Σχολείο Έδεσσας και το Σύλλογο Εκπαιδευτικών Έδεσσας. Στην ημερίδα έλαβαν μέρος νηπιαγωγοί και δάσκαλοι από σχολεία της Έδεσσας, των Γιαννιτσών και της Αριδαίας.

Στο πρώτο μέρος της ημερίδας η Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων κ. Ελισάβετ Φράγκου στην εισήγησή της ανέλυσε τη σημασία της Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης. Η διευθύντρια του 2ου Δημοτικού σχολείου κ. Πετρίδου Σοφία και οι εκπαιδευτικοί κ. Γκαλίπης Σωτήριος και κ. Γαζέα Ευγενία παρουσίασαν το πρόγραμμα Etwinning με τίτλο “Seeiking the footpaths of our Historical/cultural Patrimony” που έχει σα στόχο να γνωρίσουν οι μαθητές μας τους πολιτισμούς άλλων χωρών μέσα από ένα διαδικτυακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Το δεύτερο μέρος της ημερίδας αποτέλεσε ένα βιωματικό εργαστήρι που συντόνισαν η κ. Πετρίνα Βάσσου και ο κ. Pep Beltran από το “Περιπλανώμενο Μουσείο των Πολιτισμών” της Βαλένθιας της ισπανίας.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με αυθεντικά εκθέματα από τις χώρες που έχουν παράδοση στο θέατρο Σκιών (Ινδονησία, Κίνα, Τουρκία, Ελλάδα) αλλά και με καμπάνες κατασκευασμένες από μέταλλα, ξύλο και κεραμικό, από τη Γκάνα και την Βραζιλία ως την Ισπανία και την Ελλάδα, που κατασκευάστηκαν από την αρχαιότητα έως πρόσφατα. Μέσα από τη διαδραστική αφήγηση των συντονιστών και διαμέσου της άμεσης επαφής με τα εκθέματα τα οποία μπορεί κανείς να τα αγγίξει και να παίξει μαζί τους, οι συμμετέχοντες ήρθαν σε επαφή με διαφορετικούς πολιτισμούς μέσα από τους ήχους και τις ιστορίες τους.

Τα αντικείμενα του εργαστηρίου, ανήκουν στην μουσειακή συλλογή «περιπλανώμενο μουσείο των πολιτισμών», η οποία έχει αναγνωριστεί από την ΟΥΝΕΣΚΟ ως «άυλη πολιτιστική κληρονομιά» .

Προκειμένου να λάβει μέρος το σχολείο μας στους αγώνες Αθλοπαιδείας Σκάκι στις 27/2/2020 έγιναν οι προκριματικοί αγώνες για να αναδειχθούν οι νικητές που θα εκπροσωπήσουν το σχολείο μας. Μερικοί από τους διαγωνιζόμενους