Στις 11 Νοεμβρίου γιορτάζεται στη Γερμανία και σε άλλες περιοχές ο Άγιος Μαρτίνος (Sankt Martin), επίσκοπος της φραγκικής πόλης Τουρ (Tour). Για τα παιδιά είναι μια ξεχωριστή μέρα, η λεγόμενη Martinstag, μέρα γιορτής κατά την οποία πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι κρατώντας χάρτινα φαναράκια και τραγουδώντας παιδικά τραγούδια μαζεύοντας δώρα και διάφορες λιχουδιές.
Πρόκειται για ένα παλιό γερμανικό έθιμο που βασίζεται στο μύθο του Αγίου Μαρτίνου. Ο Άγιος Μαρτίνος ήταν στρατιώτης στην υπηρεσία του Καίσαρα. Είχε καταταγεί πολύ μικρός, μόλις 15 χρονών. Ένα πολύ κρύο βράδυ με χιόνι, καθώς καβαλούσε το άλογό του, βλέπει έναν ζητιάνο εξαθλιωμένο που κινδύνευε να πεθάνει από το κρύο. Επειδή δεν είχε τίποτα να προσφέρει στον ζητιάνο για να τον βοηθήσει, έβγαλε την κόκκινη κάπα του, πήρε το σπαθί του και την έκοψε στα δύο. Πρόσφερε το ένα κομμάτι στον ζητιάνο για να σκεπαστεί και να ζεσταθεί λίγο (έτσι παριστάνεται και στην αγιογραφία, σαν Ρωμαίος ιππέας που σκίζει με το σπαθί τον χιτώνα του στα δύο και χαρίζει τον μισό σε έναν ζητιάνο).
Το ίδιο βράδυ είδε στο όνειρό του να εμφανίζεται ο Χριστός με τη μορφή του ζητιάνου. Μετά από αυτό έφυγε από τον στρατό και βαφτίστηκε Χριστιανός. Έγινε Επίσκοπος της Tour και για 30 χρόνια έκανε αγαθοεργίες βοηθώντας θεραπευτικά πολλούς αρρώστους. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 397 σε ηλικία 81 ετών.
Μετά τον θάνατό του αγιάστηκε και τιμάται κάθε χρόνο αυτή την ημέρα. Κάθε χρόνο την 11η Νοεμβρίου, όταν νυχτώσει στη Γερμανία – κυρίως στις περιοχές γύρω από τον Ρήνο – παιδιά όλων των ηλικιών διασχίζουν τις συνοικίες ακολουθώντας τον Σανκτ Μάρτιν, έναν καβαλάρη ντυμένο με τη ρωμαϊκή στολή του λεγεωνάριου, σε μια πομπή (Laternenumzug) με χρωματιστά φαναράκια (Laterne) και τραγουδάνε παραδοσιακά τραγούδια αφιερωμένα στον Άγιο Μαρτίνο Martinslieder), όπως: «Περπατώ στους δρόμους με το φαναράκι μου και τραγουδώ για τον Σανκτ Μάρτιν – εκεί ψηλά στον ουρανό φωτίζουν τα άστρα και εδώ στη γη εμείς…» (IchgehemitmeinerLaterne).
Τα φαναράκια είναι φτιαγμένα από τα ίδια τα παιδιά μερικές εβδομάδες πριν τη γιορτή. Η πομπή του Σανκτ Μάρτιν προετοιμάζεται στα σχολεία τουλάχιστον επί ένα μήνα. Τα παιδιά φτιάχνουν μαζί με τους δασκάλους τους φαναράκια από διαφανές χρωματιστό χαρτί για να τους φωτίζουν το δρόμο στην παρέλαση. Η πομπή τελειώνει συνήθως σε μια πλατεία όπου ανάβουν μια μεγάλη φωτιά (Martinsfeuer) και τα παιδιά χορεύουν γύρω από τη φωτιά τραγουδώντας τα παραδοσιακά τραγούδια.
Σε πολλά μέρη, εκτός από την παρέλαση με τα φαναράκια και τις φωτιές, τρώνε «γλυκά του Αγίου Μαρτίνου» και τη «χήνα του Αγίου Μαρτίνου». Η παράδοση λέει ότι ο Σανκτ Μάρτιν, όταν ήταν στρατιώτης, κρύφτηκε σε ένα στάβλο με χήνες για να μην τον βρουν οι εχθροί αλλά οι χήνες έκαναν τόσο θόρυβο που τον πρόδωσαν. Λένε πως γι’ αυτόν τον λόγο στις 11 Νοεμβρίου ένα από τα πολλά φαγητά που μαγειρεύονται είναι και η χήνα για να τιμωρηθεί ο προδότης. Με τη γιορτή του Αγίου Μαρτίνου (Martinstag) στις 11.11 κάθε έτους και ώρα 11:11΄ αρχίζει επίσημα και η περίοδος του καρναβαλιού.
Με αφορμή λοιπόν τη γιορτή του Αγίου Μαρτίνου οι μαθητές της έκτης τάξης, που διδάσκονται γερμανικά, ενημερώθηκαν για το έθιμο αυτό, κατασκεύασαν φαναράκια και τραγούδησαν στις τάξεις του σχολείου το τραγούδι “προχωρώ με το φαναράκι μου” κρατώντας τα φαναράκια τους. Επίσης, στην αυλή του σχολείου, έπαιξαν ομαδικό παιχνίδι γνώσεων σχετικά με τον άγιο Μαρτίνο.
