Οι μαθητές και οι μαθήτριες  ανταποκρίθηκαν στην παγκόσμια πρόκληση για τον πλανήτη Γη, με τη συμμετοχή 120 χωρών, αποφασίζοντας να ασχοληθούν με το θαλάσσιο οικοσύστημα και κατ’ επέκταση το παράκτιο, μιας και αποτελούν δυναμικά περιβάλλοντα, όπου αλληλεπιδρούν βιοτικοί (οργανισμοί) και αβιοτικοί παράγοντες (νερό, άμμος). Σκοπός να αντιληφθούν το πώς η ανθρώπινη παρέμβαση του ανθρώπου μπορεί να διαταράξει αυτή την ισορροπία δημιουργώντας θαλάσσια ρύπανση και τι λύσεις προτείνουν για την προστασία του θαλάσσιου και του παράκτιου οικοσυστήματος.

Με την παγκόσμια αυτή πρόκληση τα παιδιά ανέπτυξαν βασικές ικανότητες του 21^ου αιώνα όπως:

• κριτική σκέψη, δημιουργικότητα, επίλυση προβλήματος και στοχαστική λήψη αποφάσεων (εργαλεία σκέψης),
• καινοτομία, υπολογιστική σκέψη, σχεδιαστική και κατασκευαστική ικανότητα (εργαλεία επιστήμης),
• προσωπική ενδυνάμωση και κοινωνική ευθύνη, ιδιότητα του πολίτη (εργαλεία ζωής),
• επικοινωνία, συνεργασία, μαθαίνω πώς να μαθαίνω-μεταγνώση (εργαλεία μάθησης.)

Μπορείτε να δείτε την παρουσίαση εδώ https://canva.link/a8rsnvn6xbzgpqu

Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν ρουτίνες σκέψης εστιάζοντας σε μία συγκεκριμένη στοχαστική ενέργεια κάθε φορά, παρέχοντας έτσι στα παιδιά ένα πλαίσιο οικοδόμησης κατανόησης γύρω από διαφορετικές ικανότητες σκέψης.  Στο πλαίσιο αξιοποίησης της ρουτίνας σκέψης «Βλέπω-Σκέφτομαι-Αναρωτιέμαι» παρουσιάστηκαν δύο σκιτσογραφίες του Δημήτρη Γεωργοπάλη με καθαρό θαλάσσιο και παράκτιο οικοσύστημα στη μία και στην άλλη κατόπιν μολυσμένο περιβάλλον. Έγινε καταγραφή των απόψεων των παιδιών, έτσι ώστε να επανέρχονται σε αυτές και να πραγματοποιούν συγκρίσεις των δύο σκιτσογραφιών.

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν  ήταν οι: διερευνητική με βασικά ερωτήματα: «Πώς προκαλείται η ρύπανση της θάλασσας; Τι λύσεις μπορούμε να προτείνουμε ώστε να προστατέψουμε τον πλανήτη μας;», η παιγνιώδης και η ομαδοσυνεργατική μέθοδος.

Στο σχεδιασμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας ακολουθήθηκε η προσέγγιση «Τι γνωρίζω; Τι θέλω να μάθω; Τι έμαθα; Πώς το έμαθα» (K-W-L-H). Με τη διδακτική αυτή προσέγγιση οι μικροί/-ές μαθητές/-τριες  ενεπλάκησαν ενεργητικά στον σχεδιασμό και την υλοποίηση όλων των τύπων της διερευνητικής μάθησης, δίνοντας τους την δυνατότητα να επανέρχονται κάθε φορά, να συμπληρώνουμε, να θυμούνται τι έχει ειπωθεί, να καταγράφουμε τις νέες γνώσεις και τα συμπεράσματα και να αξιολογήσουμε διαμορφωτικά τον τρόπο της μαθησιακής διαδικασίας. Υπήρξε και ενθάρρυνση ώστε τα παιδιά να προβούν σε εξεύρεση λύσεων για την προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος.

Τα παιδιά γνώριζαν για κάθε είδους σκουπίδια που μπορεί να βρίσκονται στη θάλασσα, γνώριζαν και ζωντανούς οργανισμούς μέσα σε αυτήν. Ενδιαφέρθηκαν να μάθουν γιατί οι άνθρωποι πετούν σκουπίδια, αν τα ψάρια τρώνε πλαστικά, τι παθαίνουν οι θαλάσσιες χελώνες όταν μπλέκονται στα δίχτυα. Παρακολούθησαν εκπαιδευτικά βίντεο και έγινε συζήτηση επ’ αυτού.

Το παραμύθι της Ιωάννας Φώκου ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ…ΚΗΛΙΔΑ βοήθησε τα παιδιά να αντιληφθούν ότι το πετρέλαιο είναι πολύ χρήσιμο, αρκεί ο άνθρωπος να το χρησιμοποιεί σωστά. Και ότι αν βρεθεί μέσα στη θάλασσα η καταστροφή του θαλάσσιου οικοσυστήματος είναι πολύ σοβαρή. Έγινε ένα πείραμα προσομοίωσης με λάδι και φτερό ώστε να το αντιληφθούν. Το λάδι μετατράπηκε σε κηλίδα και οι ίνες του φτερού έμειναν κολλημένες. Μπόρεσαν να συγκρίνουν το πούπουλο με ένα άλλο, απλώς βρεγμένο. Μετά από ώρα διαπίστωσαν τα παιδιά ότι το λάδι δεν έφευγε από το φτερό, όσος χρόνος και αν περνούσε. Κατανόησαν το πώς το πετρέλαιο βλάπτει ψάρια και πουλιά. Και ασφαλώς ότι την ευθύνη την φέρνει ο άνθρωπος και όχι το πετρέλαιο. Αδειάσαμε το κουβαδάκι με το νερό ξεπλένοντάς το και γεμίζοντάς το με νερό παρατηρήσαμε ότι υπήρχαν κηλίδες, κατανοώντας έτσι ότι δύσκολα καθαρίζεται το πετρέλαιο.

Τα παιδιά ζωγράφισαν ότι τα εντυπωσίασε από το παραμύθι.

Προχώρησαν ανά ομάδες σε κατηγοριοποιήσεις καλών ενεργειών και εσφαλμένων ενεργειών των ανθρώπων για την προστασία του πλανήτη μας.

Σχεδίασαν ένα επιδαπέδιο παιχνίδι κωδικοποίησης με κατευθύνσεις δεξιά-αριστερά, πάνω-κάτω, μπροστά-πίσω. Όρισαν τους κανόνες του παιχνιδιού. Χρησιμοποίησαν εικόνες με καλές ενέργειες, με βλαβερές ενέργειες και συμπεριφορές και πρότειναν λύσεις.

Οι λύσεις ήταν:

• Κάνουμε ανακύκλωση
• Πετάμε τα σκουπίδια μας στον κάδο σκουπιδιών
• Φτιάχνουμε αφίσα που να μιλάει για την καθαριότητα της παραλίας
• Φροντίζουμε οι παραλίες να είναι καθαρές
• Γινόμαστε εθελοντές και όλοι μαζί καθαρίζουμε τις ακτές
• Στέλνουμε γράμμα στον Δήμαρχο ή μήνυμα στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο όταν εντοπίσουμε βρωμιές στις ακτές ή τη θάλασσα
• Ενημερώνουμε το ιστολόγιό μας ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι γονείς μας και όλοι όσοι μας διαβάζουν.

Φτιάξαμε τραγούδια στα ελληνικά και στα αγγλικά με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Τα παιδιά ανέφεραν λέξεις σχετικές με τη μόλυνση, δημιουργήσαμε τα τραγούδια, τα τραγούδησαν, χόρεψαν, χάρηκαν πολύ.

Το τραγούδι στα αγγλικά μπορείτε να το ακούσετε εδώ: https://suno.com/s/L0DvI59QrHasiN7J

Στα ελληνικά μπορείτε να το ακούσετε εδώ: https://suno.com/s/XxHfd2LTFV8Z2BUv

Στο τέλος συμπλήρωσαν τη στήλη: “Τι έμαθα…Πώς το έμαθα…”.

Kαι οι λύσεις των παιδιών για τη ρύπανση του νερού στην αφίσα που δημιουργήσαμε:

Το σχολείο, η δασκάλα και τα παιδιά παρέλαβαν τα πιστοποιητικά τους για τη συμμετοχή στην προστασία του πλανήτη και στην εξεύρεση λύσεων.

 

Eπιμέλεια άρθρου: Νίκη Σκουτέρη