Οι μαθητές και οι μαθήτριες των Ε1 και Ε2 τάξεων του σχολείου μας επισκέφθηκαν την Τρίτη 16 Μαΐου 2023 τη Μακρινίτσα και το Βυζαντινό Μουσείο με τη συνοδεία της Διευθύντριας κ. Π. Τσαγκούλη και των δασκάλων τους κ. Κ. Γκιουζέλη και Ε. Ταμπάκη.

Οι μαθητές, αρχικά, περιηγήθηκαν στα καλντερίμια και την πλατεία του παραδοσιακού πηλιορείτικου οικισμού και παρατήρησαν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία των κτιρίων, την κρήνη και τα αιωνόβια πλατάνια. Κατόπιν, επισκέφθηκαν το Βυζαντινό Μουσείο, όπου ξεναγήθηκαν στους χώρους και τα εκθέματα στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος με τίτλο: “Από τη Μακρινίτσα… στους Άγιους Τόπους”.

Προσκυνητάρια, ιερά σκεύη και βυζαντινές εικόνες ταξίδεψαν τους μαθητές στο μακρινό και επικίνδυνο ταξίδι των προσκυνητών του παρελθόντος μέχρι τα Ιεροσόλυμα. Παρακολούθησαν βίντεο με πλούσιο αρχειακό υλικό που τους βοήθησε να ανασυνθέσουν τους Άγιους Τόπους και τα ιερά προσκυνήματα της ζωής του Χριστού.

Τέλος, μέσα από παιχνίδι ρόλων και ενός επιδαπέδιου παιχνιδιού, υποδύθηκαν τους προσκυνητές που ξεκινούν “ιερό ταξίδι” γεμάτο εκπλήξεις προς τα Ιεροσόλυμα.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες των Γ τάξεων γνώρισαν την Πέμπτη 11 Μαΐου 2023,  μία μουσειοσκευή την οποία δανειστήκαμε από το ΚΔΑΠ Νεάπολης, με αναφορά στον Κυκλαδικό πολιτισμό.

Οι Κυκλάδες, πυκνό σύμπλεγμα μικρών νησιών στο κέντρο του Αιγαίου Πελάγους, τα οποία σχημάτιζαν έναν νοητό κύκλο γύρω από το ιερό νησί και τόπο λατρείας του θεού Απόλλωνα, τη Δήλο, υπήρξαν λίκνο ενός σημαντικού πολιτισμού, του λεγόμενου Κυκλαδικού που άνθισε κατά την 3η χιλιετία π.Χ.. Βρισκόμαστε στην εποχή του Χαλκού.

Οι Κυκλαδίτες ήταν σπουδαίοι τεχνίτες. Κατασκεύαζαν εργαλεία από οψιανό, μία πολύ σκληρή μαύρη πέτρα, αλλά και από χαλκό. Επίσης, αγγεία από λευκό μάρμαρο, κοσμήματα από πολύχρωμες πέτρινες χάντρες, κοχύλια, χαλκό και ασήμι. Τα σπουδαιότερα έργα ήταν ειδώλια, αγάλματα φτιαγμένα από λευκό μάρμαρο. Τα περισσότερα παριστάνουν γυναίκες αλλά και άντρες μουσικούς, πολεμιστές ή κυνηγούς.

Τα παιδιά ψηλάφισαν και παρατήρησαν τα ειδώλια. Είδαν βίντεο δημιουργίας τους από το αρχικό στάδιο που οι τεχνίτες λάξευαν με οψιανό μορφές ειδωλίων έντονα σχηματοποιημένες, με λίγες αλλά χαρακτηριστικές λεπτομέρειες για την αναγνώριση του φύλου, έως το τελικό στάδιο, που κάποιες φορές ήταν και το βάψιμο με φυσικά χρώματα.

Είδαν και περιεργάστηκαν βιβλία με εκθέματα του Μουσείου της Αθήνας και στη συνέχεια έπαιξαν τόμπολα αναζητώντας τα ειδώλια και τοποθετώντας τα στη  σωστή θέση.

Στο τέλος έγιναν σύγχρονοι καλλιτέχνες ζωγραφίζοντας ειδώλια όπως εκείνα τα φαντάζονταν.

Ευχαριστούμε το ΚΔΑΠ Νεάπολης για τον δανεισμό της μουσειοσκευής!