Μοιάζουμε διαφορετικοί αλλά είμαστε όλοι ίσοι

Με πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών Ζαχαριά Έλενας, Κερασιώτη Νίκης και Παππά Ζωής και παρέα με τον Έλμερ τον παρδαλό ελέφαντα, οι μαθητές της Δ΄1 τάξης και της Γ΄2 τάξης μαθαίνουν να σέβονται τη διαφορετικότητα.

Πιο επίκαιρο από ποτέ το μήνυμα της παραπάνω φράσης μετά από το φαινόμενα βίας που παρακολουθούμε καθημερινά μικροί και μεγάλοι σε χώρους εντός και εκτός σχολείου.

Με αφορμή τα «προβλήματα» του Έλμερ οι εκπαιδευτικοί μαζί με τους μαθητές μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα και το φόβο της απόρριψης. Στόχο μας ήταν να κατανοήσουν τα παιδιά ότι όσο διαφορετικοί και εάν είμαστε ή  φαινόμαστε, είμαστε το ίδιο ίδιοι, με τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια συναισθήματα! Καταλάβαμε ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να διατηρήσουμε  τη διαφορετικότητά μας, γιατί ο καθένας μας είναι μοναδικός. Άλλωστε τόσο οι άνθρωποι όσο και τα ίδια τα ζώα, όπως στο παράδειγμα του Έλμερ, είναι διαφορετικοί και κάθε ένας έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και υπόσταση την οποία ουδείς έχει το δικαίωμα να κρίνει και να κατακρίνει.

Στο τέλος, της ανάγνωσης ακολούθησαν οι παρακάτω ερωτήσεις:

  • «Γιατί ο Έλμερ ήταν διαφορετικός;»
  • «Πόσα και ποια χρώματα είχε πάνω του;»
  • «Πώς αισθανόταν;»
  • «Έχεις νιώσει το ίδιο; Αν ναι, πως διαχειρίστηκες τα συναισθήματα σου; Αν όχι, μπορείς να φανταστείς πως θα ένιωθες αν ήσουν ο Έλμερ;»
  • «Είχε φίλους;»
  • «Μπορείς να αναφέρεις ένα χαρακτηριστικό του Έλμερ;»
  • «Ήταν αγαπητός στην αγέλη;»
  • «Πώς θα ήταν oκόσμος εάν ήμασταν όλοι ίδιοι;»

Στη συνέχεια ζωγράφισε το κάθε παιδί το δικό του Έλμερ που δεν έμοιαζε με κανέναν άλλον. Ο ίδιος Έλμερ αλλά τόσο διαφορετικός. Οι μαθητές δημιούργησαν μια όμορφη ομαδική εργασία για τη διαφορετικότητα. Με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού των εικαστικών έφτιαξαν από χαρτόκουτα έναν τρισδιάστατο παρδαλό ελέφαντα που στολίζει το σχολείο μας.

Όλοι είμαστε διαφορετικοί και αυτό είναι που κάνει τη ζωή μας να έχει νόημα δίδοντας της χρώμα και προσμονή να την ζήσει κανείς. Ο καθένας μας έχει να δείξει κάτι διαφορετικό και μπορεί με τη μικρή ή τη μεγάλη του δύναμη, τον ποιοτικό χαρακτήρα του να βοηθήσει στο να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος. Η διαφορετικότητα είναι ένα δώρο για την ανθρωπότητα. Ο καθένας μας είναι μια ξεχωριστή οντότητα πάνω σε αυτό το πλανήτη και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι η αποδοχή για έναν καλύτερο κόσμο με πραγματικό συναισθηματικό πλούτο. Η καλλιέργεια της αξίας της διαφορετικότητας συνεπάγεται την έννοια της αποδοχής. Κι όπως είπε και η μητέρα Τερέζα, «Ποτέ δεν πρέπει να φοβόμαστε να είμαστε ένα σημάδι αντίφασης στον κόσμο».    

…βελτιώνοντας τις σχέσεις των μαθητών του σχολείου μας!!!

Κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2023-2024, οι μαθητές του σχολείου μας, με την καθοδήγηση της κας Μαρίας Γλυμακοπούλου, υλοποιήσαν μερικές δράσεις-παιχνίδια για την βελτίωση των σχέσεων μεταξύ τους. Συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν οι παρακάτω δράσεις-παιχνίδια:
” Ο τοίχος της καλοσύνης” είχε ως στόχο την ανάπτυξη και διατήρηση θετικού κλίματος στην τάξη. Σε αυτή την δράση οι μαθητές έγραφαν σε καθημερινή βάση ένα “θετικό μήνυμα” για έναν συμμαθητή τους και το τοποθετούσαν στον αντίστοιχο φάκελο. Στο τέλος κάθε εβδομάδας οι φάκελοι ανοίγονταν και τα μηνύματα διαβάζονταν δυνατά από τους παραλήπτες. Στη συνέχεια ακολουθούσε συζήτηση και μοίρασμα συναισθημάτων.
  “Είμαστε όλοι μια ομάδα” είχε ως στόχο τη δημιουργία ομάδων, ώστε να μην απομονώνεται κανένας μαθητής κατά την διάρκεια του διαλείμματος, την επίλυση συγκρούσεων και τη συνεργασία για την εύρεση λύσεων, όταν δεν τηρούνταν οι κανόνες του παιχνιδιού. Έτσι στο τέλος κάθε μέρας γινόταν κλήρωση για τη δημιουργία ομάδων. Στη συνέχεια οι ομάδες συζητούσαν και αποφάσιζαν τα παιχνίδια για το διάλειμμα.
Η διαρκής πρόκληση συνεργασίας συχνά οδηγεί σε εντάσεις μαθητές που δυσκολεύονται να συμφωνήσουν μεταξύ τους. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε ” Το κουτί της Πανδώρας”. Κάθε μαθητής έγραφε σε ένα χαρτάκι ότι τον είχε στεναχωρήσει. Στη συνέχεια οι μαθητές κάθονταν σε κύκλο και τοποθετούσαν τα χαρτάκια τους στο “κουτί της Πανδώρας”.  Ακολουθούσε συζήτηση για τις συμπεριφορές που μας φοβίζουν, μας πληγώνουν, μας θυμώνουν. Μάθαμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας και να τα μοιραζόμαστε, να σκεφτόμαστε και να βρίσκουμε λύσεις. Είμαστε όλοι μια ΟΜΑΔΑ!