Χρησιμοποιώντας την τεχνική της πατίνας παλαίωσης με σφουγγάρι (ανάμνηση από ταξίδι στη Σαντορίνη), δασκάλα του σχολείου μας, με τη βοήθεια μαθητών του Ολοήμερου Προγράμματος μεταμόρφωσαν τους τοίχους του σχολείου μας

Οι μαθητές της Β΄τάξης επισκέφτηκαν “το σπίτι των παραμυθιών – το μουσείο Αλλιώς” . 

Το πρόγραμμα περιελάμβανε αφήγηση μύθων και παραμυθιών από όλο τον κόσμο όπως οι Τουαρέγκ στη Σαχάρα, οι Ντογκόν στο Μάλι, οι Χμονγκ στο Λάος, οι Ντονγκ στην Κίνα, οι Χμερ στην Καμπότζη, οι Ινουίτ στον Αρκτικό Κύκλο, οι Κούνα στον Παναμά, οι Ναβάχο στην Αριζόνα, οι Μαορί στη Νέα Ζηλανδία. Ακολούθησε γνωριμία με  κάποιους λαούς με προβολή παρουσίασης εικόνων από την καθημερινή ζωή και τις εργασίες, την οργάνωση και τις κοινωνικές σχέσεις, την οικογενειακή δομή και τη διατροφή, την κατοικία και την ενδυμασία, τις συνθήκες διαβίωσης και τη θρησκεία, τα έθιμα και τις τέχνες. Το πρόγραμμα τελείωσε με κατασκευή από το κάθε παιδί μιας χειροτεχνίας από την πολιτισμική παράδοση ενός από τους τρεις λαούς που γνώρισε. Οι μαθητές μας κατασκεύασαν Ινουίτ με καμάκι σε παραδοσιακό καγιάκ.

Το γαϊτανάκι, ένα από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια στις μέρες μας, χόρεψαν οι μαθητές του Δ1. Το γαϊτανάκι ήρθε στην Ελλάδα από τον Πόντο και την Μικρά Ασία. Η λέξη γαϊτανάκι είναι υποκοριστικό της μεσαιωνικής λέξης γαϊτάνιν που σημαίνει το μεταξωτο κορδόνι και προέρχεται από την ελληνιστική λέξη γαϊτάνη. Σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης, προέρχεται από την κέλτικη πόλη Γαέτα, όπου παρήγαγαν κορδέλες. Το γαϊτανάκι χρειάζεται δεκατρείς χορευτές. Ό ένας κρατάει τον μεσαίο στύλο και οι άλλη κρατούν δώδεκα κορδέλες, κάθε μια σε διαφορετικό χρωματισμό. Οι χορευτές σχηματίζουν έξι ζευγάρια και χορεύουν αντικριστά, περνώντας μία φορά από κάτω από τον συν-χορευτή τους και μια από πάνω. Τραγουδώντας ένα παραδοσιακό τραγούδι, οι κορδέλες μπλέκονται και σχηματίζουν ένα ωραίο σχέδιο.  Σε πολλές κοινωνίες, κυρίως αγροτικές, συμβολίζει την ομόνοια και την συναδέλφωση. Ο κυκλικός χορός κατά περίπτωση, υποδηλώνει τον κύκλο της ζωής, από την ζωή στον θάνατο, από την λύπη στην χαρά και από τον χειμώνα στην άνοιξη. Αυτά τα παραδοσιακά έθιμα σαν το γαϊτανάκι πρέπει να διατηρηθούν ζωντανά διότι είναι πολιτιστική μας κληρονομιά.