Σερφάρω με ασφάλεια

Παιχνίδια, βίντεο, ιστορίες για γονείς και παιδιά

Τι πραγματικά θέλουν να πουν οι δάσκαλοι στους γονείς

Είμαστε εκπαιδευτικοί και όχι νταντάδες. Είμαστε μορφωμένοι επαγγελματίες που εργαζόμαστε καθημερινά με παιδιά, και συχνά βλέπουμε το παιδί σας από διαφορετική σκοπιά σε σχέση με αυτή που το βλέπετε εσείς. Αν σας δώσουμε κάποιες συμβουλές για το παιδί σας, μην αντιδράσετε άσχημα. Ακούστε και αποδεχτείτε τις συμβουλές, με τον ίδιο τρόπο που θα δεχόσασταν μια συμβουλή από ένα γιατρό ή ένα δικηγόρο.

 Αρκετοί γονείς δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα αρνητικό για το παιδί τους. Όμως κάποιες φορές, αν λάβετε υπόψιν τις έγκαιρες προειδοποιήσεις μας, μπορεί να προλάβετε και να αποτρέψετε κάποιο πρόβλημα που μπορεί  να  γίνει ακόμα μεγαλύτερο σε το μέλλον.

 Εμπιστευτείτε μας. Κάποιες φορές όταν λέω στους γονείς ότι το παιδί τους έχει πρόβλημα συμπεριφοράς, νιώθω σαν να βλέπω να σηκώνονται οι τρίχες στις πλάτες τους. Είναι έτοιμοι να μαλώσουν και να υπερασπιστούν το παιδί τους, και αυτό είναι πολύ κουραστικό. Κάτι που μ’ ενοχλεί ιδιαιτέρως είναι όταν αναφέρω σε μία μητέρα κάτι που έκανε ο γιος της, και γυρίζει, τον κοιτάζει και ρωτάει, “Είναι αλήθεια;” Λοιπόν, φυσικά είναι αλήθεια. Μόλις σας το είπα. Και παρακαλώ μην ρωτήσετε αν ένας συμμαθητής του μπορεί να επιβεβαιώσει ό, τι συνέβη ή εάν ένας άλλος δάσκαλος ήταν παρών στο συμβάν. Έτσι εξευτελίζετε τον δάσκαλο και αποδυναμώνετε την σχέση μεταξύ δασκάλου και γονέα.

 Παρακαλώ σταματήστε όλες τις δικαιολογίες.

 Και αν θέλετε πραγματικά να βοηθήσετε τα παιδιά σας να πετύχουν, σταματήστε να τα δικαιολογείτε. Μιλούσα με έναν γονέα και το γιο της σχετικά με τις εργασίες που του είχα βάλει να κάνει το καλοκαίρι. Μου είπε ο γονέας ότι το παιδί δεν είχε καν ξεκινήσει, και του είπα ότι απογοητεύτηκα πολύ επειδή το σχολείο επρόκειτο να ξεκινήσει σε δύο εβδομάδες.

 Η μητέρα του πετάχτηκε  και μου είπε ότι πέρασαν ένα δύσκολο καλοκαίρι εξαιτίας οικογενειακών ζητημάτων που ανέκυψαν τον Ιούλιο. Είπα ότι κατανοώ αυτό που μου είπε, αλλά παράλληλα επισήμανα ότι οι εργασίες δόθηκαν τον Μάιο. Αμέσως απάντησε ότι του έδωσε χρόνο να ξεκουραστεί πριν ξεκινήσει τις εργασίες, οπότε δεν ήταν δικό του λάθος που δεν τις είχε κάνει.

 Μπορείτε να καταλάβετε τον πόνο μου;

 Μερικοί γονείς θα βρίσκουν δικαιολογίες ανεξαρτήτως των αντικειμενικών δεδομένων, και θα μεγαλώσουν παιδιά που θα εξελιχθούν σε ενήλικες που πάντα θα ψάχνουν δικαιολογίες. Αν δεν θέλετε το παιδί σας να καταλήξει άνεργο όταν γίνει 25 ετών και να κάθεται στον καναπέ σας τρώγοντας πατατάκια,  σταματήστε να δικαιολογείτε τις αποτυχίες του. Αντ ‘αυτού, επικεντρωθείτε  στην εξεύρεση λύσεων.

 Οι γονείς να είναι συνεργάτες και όχι  εισαγγελείς

 Οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζετε  ότι δεν είναι απαραίτητα κακό το παιδί σας να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα. Έτσι θα χτίσει χαρακτήρα και θα διδαχτεί μαθήματα ζωής. Ως εκπαιδευτικοί, δεν θέλουμε γονείς που στέκονται εμπόδιο σ’ αυτά τα μαθήματα.  Αποκαλούμε αυτούς τους γονείς ως “ελικόπτερα”, επειδή θέλουν να ορμήσουν και να σώσουν το παιδί τους κάθε φορά που κάτι πάει στραβά. Αν βαθμολογήσουμε ένα παιδί με 16, τότε αυτός είναι ο βαθμός που αξίζει στο παιδί. Μην σπαταλάτε τον χρόνο σας για να συναντηθείτε μαζί μας για να διαπραγματευτείτε καλύτερο βαθμό. Ο βαθμός είναι 16, παρόλο που εσείς θεωρείτε ότι πρέπει να είναι υψηλότερος.

 Μπορεί να είναι δύσκολο να το αποδεχθείτε, αλλά δεν θα πρέπει να θεωρείτε ότι όταν το παιδί σας παίρνει άριστα, αυτό σημαίνει απαραίτητα ότι είναι άριστος μαθητής. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές οι κακοί δάσκαλοι βάζουν ευκολότερα μεγάλους βαθμούς, γιατί ξέρουν ότι βάζοντας καλούς βαθμούς όλοι θα τους αφήσουν στην ησυχία τους. Οι γονείς θα σκεφτούν : “Το παιδί μου έχει ένα πολύ καλό  δάσκαλο! Πήρε σε όλα άριστα φέτος!”

 Ουάου. Να σας προσγειώσω τώρα. Σας λέω με κάθε ειλικρίνεια, ότι συνήθως οι καλύτεροι καθηγητές βάζουν τους χαμηλότερους βαθμούς, επειδή έχουν αυξημένες προσδοκίες. Ωστόσο, όταν τα παιδιά σας παίρνουν χαμηλούς βαθμούς, θέλετε να διαμαρτυρηθείτε και αμέσως κατευθύνεστε προς το γραφείο του διευθυντή.

 Παρακαλώ κάντε ένα βήμα πίσω, ώστε να έχετε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Πριν αμφισβητήστε τους  χαμηλούς βαθμούς, ίσως χρειαστεί να συνειδητοποιήσετε ότι το παιδί είναι αυτό που “κέρδισε” τους βαθμούς,  και ότι ο δάσκαλος για τον οποίο διαμαρτύρεστε είναι πιθανώς αυτός που παρέχει την καλύτερη εκπαίδευση.

 Και παρακαλώ, να είστε συνεργάτης και όχι  εισαγγελέας. Είχα ένα παιδί που αντέγραψε σε ένα τεστ, και οι γονείς του απειλούσαν να καλέσουν δικηγόρο, επειδή θεώρησαν ότι τον χαρακτήρισα ως εγκληματία. Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά διευθυντές απ’ όλη την χώρα μου λένε ότι όλο και περισσότεροι δικηγόροι συνοδεύουν γονείς σε συναντήσεις με δασκάλους.

 Τέλος, αντιμετωπίστε τις αρνητικές καταστάσεις με επαγγελματικό τρόπο.

 Εάν το παιδί σας αναφέρει κάτι άσχημο που συνέβη στην τάξη, ζητήστε να συναντηθείτε με τον δάσκαλο και προσεγγίστε τον λέγοντας:  “Θα ήθελα να σας ενημερώσω για κάτι που είπε το παιδί μου ότι συνέβη στην τάξη σας. Ξέρω ότι τα παιδιά μπορούν να διογκώσουν τα γεγονότα και ότι υπάρχουν πάντα δύο πλευρές σε κάθε ιστορία. Ήλπιζα ότι θα μπορούσατε να ξεδιαλύνετε τι πραγματικά συνέβη.” Αν δεν μείνετε ευχαριστημένοι με την απάντηση, τότε μεταφέρετε τις ανησυχίες σας στο διευθυντή, αλλά πάνω απ ‘όλα, ποτέ δεν μιλάμε αρνητικά για έναν δάσκαλο μπροστά στο παιδί. Αν καταλάβει ότι δεν τον σέβεστε, ούτε το παιδί θα τον σέβεται,  και αυτό θα οδηγήσει σε μια σειρά από νέα προβλήματα.

 Ξέρουμε ότι αγαπάτε τα παιδιά σας. Τα αγαπάμε και εμείς πάρα πολύ. Εμείς απλώς σας ζητάμε – και σας ικετεύουμε – να μας εμπιστευτείτε, να μας στηρίξτε και να συνεργαστείτε μαζί μας. Να μην είστε εναντίον μας. Πρέπει να έχουμε την υποστήριξη σας, και θα πρέπει να μας δώσετε το σεβασμό που μας αρμόζει. Ανεβάστε μας και κάντε μας να νιώσουμε ότι μας εκτιμάτε, και θα εργαστούμε ακόμη πιο σκληρά για να προσφέρουμε στο παιδί σας την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση.

 Αυτό είναι η υπόσχεση ενός δασκάλου, από μένα για εσάς.

   Ron Clark, συγγραφέας του βιβλίου “The End of Molasses Classes: Getting Our Kids Unstuck — 101 Extraordinary  Solutions for Parents and Teachers,”. Kέρδισε το βραβείο που απονέμει η Ντίσνεϊ στον Καλύτερο Δάσκαλο της Χρονιάς για το 2001.

 by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Το πρωτότυπο: http://edition.cnn.com/2011/09/06/living/teachers-want-to-tell-parents/

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

 

Αγαπητοί γονείς

Ο Αγιασμός του σχολείου μας για το σχολικό έτος 2014- 15 θα γίνει την Πέμπτη 11/ 09/ 2014 και ώρα 09:00 π.μ.. 

Οι μαθητές θα αποχωρήσουν με ευθύνη των κηδεμόνων τους.

                                       Η Διευθύντρια του Σχολείου
                                               Ιωάννα Χαλκιά

Η Διευθύντρια και το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου, σας ευχόμαστε καλή σχολική χρονιά γεμάτη αγάπη, υγεία, δημιουργικότητα, χαρά, έμπνευση και φαντασία.

Είμαστε πάντα κοντά σας για να αντιμετωπίσουμε ΜΑΖΙ  ό,τι σας προβληματίζει και σας απασχολεί

Α’ Δημοτικού. “Κάθε αρχή και δύσκολη!”

Το σχολείο αποτελεί μια πρωτόγνωρη πραγματικότητα για τα περισσότερα παιδιά, αφού ακόμη και τα πιο “βολικά” δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο νέο περιβάλλον.

Η προσαρμογή στη σχολική ζωή δεν είναι εύκολη υπόθεση για ένα μικρό παιδί και οι περισσότεροι γονείς ανησυχούν για δεκάδες πράγματα. Πώς θα αντιδράσει το παιδάκι την πρώτη μέρα, πώς θα συνηθίσει να ξυπνά νωρίς το πρωί,  πώς θα νιώθει χωρίς τη δική σας προσοχή και φροντίδα, αν θα κάνει εύκολα φίλους, αν θα δυσκολευτεί να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον…

Το ξεκίνημα του σχολείου  είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που το μικρό σας φεύγει από την “αγκαλιά” σας και τη συνεχή φροντίδα και επαγρύπνησή σας. Αυτή η νέα αρχή είναι ένα σημαντικό βήμα της ανάπτυξης και ωρίμανσης του παιδιού, οπότε είναι λογικό εκείνο να είναι αγχωμένο και εσείς  ακόμη περισσότερο. Σίγουρα η συμπεριφορά του δε σας φαίνεται ξένη. Άλλωστε, θα θυμάστε τη δική σας ψυχολογική διάθεση όταν βρισκόσασταν και εσείς σε παρόμοια θέση.

Εξηγείστε, λοιπόν, ήρεμα και με θετικό τρόπο στο παιδάκι σας ότι πηγαίνει  στο δημοτικό επειδή μεγαλώνει, για να κάνει νέους φίλους και να μάθει ακόμη περισσότερα πράγματα.

Την πρώτη μέρα στο σχολείο τα περισσότερα παιδιά είναι διστακτικά και “κολλημένα” στη μαμά τους, γεγονός που μπορεί να διαρκέσει τουλάχιστον μια εβδομάδα! Όταν χρειαστεί να φύγετε, κάντε το αποφασιστικά, και αν υπάρχει πρόβλημα, ζητήστε τη βοήθεια της δασκάλας.

Αφηγηθείτε στο παιδί τις δικές σας εμπειρίες από το σχολείο. Επιλέξτε τις πιο αστείες και ευχάριστες, μη διστάσετε όμως να του πείτε πως και εσείς την πρώτη ημέρα είχατε αγωνία και φόβο για το νέο, άγνωστο περιβάλλον. Εξηγείστε του, ότι αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά, αλλά τονίστε του ότι πολύ γρήγορα τα ξεχάσατε, κάνατε καινούριους φίλους και νιώσατε άνετα με τη δασκάλα σας.

Μιλήστε με ειλικρίνεια στο παιδί και δώστε του μια ρεαλιστική εικόνα της σχολικής καθημερινότητας. Εξηγείστε του πώς είναι τα θρανία μέσα στην τάξη, μιλήστε του για την πειθαρχία και το σεβασμό που πρέπει να έχει στη δασκάλα του, για το διάλειμμα και τα παιχνίδια που θα κάνει με τους συμμαθητές του.

Τονίστε τα θετικά στοιχεία του σχολείου. Θα μάθει να διαβάζει μόνο του τις αγαπημένες του ιστορίες, θα κάνει καινούριους φίλους, θα αποκτήσει νέα ενδιαφέροντα και θα μάθει πολλά νέα πράγματα για τον κόσμο που το περιβάλλει.

Διαβάστε μαζί βιβλία που προετοιμάζουν τα παιδιά για το σχολείο και δείτε τα ως αφορμή για να συζητήσετε τα αισθήματά του τώρα που ξεκινάει κάτι καινούριο και συναρπαστικό.

Αγοράστε μαζί τα σχολικά. Αφήστε το να πάρει κάποιες πρωτοβουλίες για το χρώμα της σάκας του ή για τη διακόσμηση του γραφείου του.

Τέλος, προσπαθήστε να μάθετε το πρόγραμμα του παιδιού από νωρίς. Είναι σημαντικό να μάθετε τη δομή του καθημερινού προγράμματός του. Αν το ίδιο δεν έχει ιδέα τι γίνεται στο σχολείο, η φαντασία και οι φόβοι του μπορεί να οργιάσουν.