Τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων ξεκίνησαν στο νηπιαγωγείο μας!
Πρώτο μας θέμα: ” Αλληλοσεβασμός και διαφορετικότητα”, αξίες πολύτιμες για τη ζωή και τη συνύπαρξη μέσα στην τάξη μας, στη Θεματική: Ενδιαφέρομαι και ενεργώ -Κοινωνική συναίσθηση και ευθύνη, Υποθεματική: Συμπερίληψη, αλληλοσεβασμός, διαφορετικότητα.
Ξεκινήσαμε με κινητικά παιχνίδια γνωριμίας, παίζοντας με το όνομά μας και το αρχικό του. Κάποιες ομάδες πλάσαμε το αρχικό μας γράμμα με πλαστελίνη, άλλες το ζωγραφίσαμε με τον ξεχωριστό μας τρόπο! Έτσι, παρατηρήσαμε μια από τις διαφορές μας (αλλά και ομοιότητά μας). Κάθε μέρος του εργαστηρίου μας έδωσε την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα, να συνεργαστούμε και να νιώσουμε ομάδα.
Μέσω ψυχοκινητικών δραστηριοτήτων ήρθαμε κοντά και αρχίσαμε να χτίζουμε τους κανόνες της ομάδας μας.
Φτιάξαμε το δέντρο της τάξης μας, γεμίζοντάς το με τις παλάμες μας, τις οποίες ζωγραφίσαμε ατομικά σε τι είμαστε καλοί και που εμπιστεύομαστε περισσότερο τον εαυτό μας. Στη συνέχεια ενώσαμε τις δημιουργίες μας και βγήκε ένα υπέροχο παλαμοδεντρο.
Διαβάσαμε τα παραμύθια «Ο πάπιος ο Ευγένιος και οι ευγενικές λέξεις» και “Ας πούμε αυτή τη λέξη…” και συζητήσαμε για τη σημασία της ευγένειας στην καθημερινότητά μας. Καταγράψαμε όλες τις “ευγενικές λέξεις” που μάθαμε — λέξεις που μας βοηθούν να επικοινωνούμε με σεβασμό και αγάπη. Καταλάβαμε ότι, ακόμη κι αν κάποιες μέρες δεν έχουμε καλή διάθεση, οι ευγενικές λέξεις είναι πάντα εκεί· τις ξέρουμε, τις θυμόμαστε και μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε μόλις ξαναβρούμε το κέφι μας! Κι έτσι, μπορούμε να χρωματίσουμε την καθημερινότητά μας με τη δύναμη των λέξεων. Έπειτα, συζητήσαμε για τη φιλία και την οικογένεια, τον σεβασμό και την αγάπη στις σχέσεις μας.
“Το παγκάκι της φιλίας” και “Το σύνναιφο που κατάπινε τα Ναι” μας έδωσαν την ευκαιρία να αναρωτηθούμε για τη δύναμη του όχι και του ναι, για τα παιδιά που είναι μόνα τους στο διάλειμμα αλλά και τη δική μας στάση. Έτσι, φτιάξαμε την αλυσίδα της τάξης μας.
Μια αλυσίδα με τους κανόνες μας, τα πιστεύω μας και τόσο δυνατή που δεν μπορεί να σπάσει.
Τα παιδιά συνεργάστηκαν σε ομαδική εικαστική εργασία, όπου συνέθεσαν ένα κοινό έργο με γεωμετρικά σχήματα, ευθείες και καμπύλες γραμμές και χρώματα, μαθαίνοντας να συνεργάζονται, να σέβονται και να αποδέχονται ο ένας τον άλλον μέσα στην τάξη και την κοινωνία. Τα γεωμετρικά σχήματα ενώθηκαν και μας παρακίνησαν να συνεργαστούμε και να δημιουργήσουμε ομαδικά έργα τηρώντας τα όρια μας αλλά με συνεργασία και δημιουργικότητα.
Με προτροπή από το εργαστήριο ζωγραφίσαμε τι είναι “διαφορετικότητα” ακούγοντας αυτή τη λέξη. Μια δραστηριότητα ανίχνευσης προτού ανακαλύψουμε τη μοναδικότητα της διαφορετικότητας στη ζωή.
Διαβάζοντας τα βιβλία «Η Τελεία», το “Ασχημόπαπο” και το “Κουμπί είμαι κι εγώ”, αρχίσαμε να μιλάμε για τη διαφορετικότητα και πως αξίζει να προσπαθούμε, ακόμη κι όταν πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε. Μεταμορφωθήκαμε σε μοναδικά κουμπιά που το καθένα έχει τη δική του ιστορία, επιθυμίες και ανάγκες. Αλλά, πάνω απ’ όλα, την ανάγκη να συνδεθεί. Με αφορμή το παραμύθι «Το Ασχημόπαπο», συζητούν για τη διαφορετικότητα, τον σεβασμό και τα συναισθήματα, συνδέοντας το φανταστικό με την καθημερινή ζωή.
Ταυτόχρονα, φτιάξαμε τον δικό μας πίνακα με “τις τελείες μας”, που συμβολίζουν την ένωση της ομάδας μας. Κάθε παιδί πρόσθεσε τη δική του μοναδική τελεία, δημιουργώντας έναν πολύχρωμο καμβά γεμάτο διαφορετικότητα και φαντασία!
Η τεχνική μας ήταν αποτύπωμα με φελλό και τέμπερα, και το αποτέλεσμα ήταν μαγικό!
Μπορεί να θέλει κόπο (ή άλλες φορές να είναι εύκολο) να ανακαλύψουμε ομοιότητες και διαφορές, αλλά παρατηρούμε πως μαζί δημιουργούμε κάτι μοναδικό!
Οι πίνακες ζωγραφικής ανέδειξαν συναισθήματα που μιμηθήκαμε, συνδέσαμε με εικόνες, με μουσική και κίνηση.
Τα παιδιά συμμετείχαν σε παιγνιώδεις και βιωματικές δραστηριότητες που καλλιεργούν τον αλληλοσεβασμό, την αποδοχή της διαφορετικότητας και την κοινωνική ενσυναίσθηση. Ήρθαν σε επαφή με βασικά συναισθήματα, όπως η χαρά, η λύπη και ο φόβος, τα οποία αναγνώριζαν και εξέφρασαν μέσα από συζήτηση, παιχνίδι και τέχνη.
Παρατηρήσαμε και επεξεργαστήκαμε με μεγάλο ενδιαφέρον τους πίνακες του Πικάσο και μιλήσαμε για τον τρόπο που αποτυπώνει τα πρόσωπα — άλλοτε από μπροστά, άλλοτε από το πλάι, με έντονα χρώματα και διαφορετικές φόρμες. Βάλαμε τους δικούς μας τίτλους στα έργα του και δημιουργήσαμε και τα δικά μας. Μέσα από τα έργα του, ανακαλύψαμε πως η διαφορετικότητα είναι ομορφιά! Κάθε πρόσωπο είναι μοναδικό, όπως και κάθε άνθρωπος γύρω μας. Μέσα από την τέχνη του κυβισμού και τα έργα του Πικάσο, παρατήρησαν σχήματα, ευθείες και καμπύλες γραμμές και δημιούργησαν ατομικές αυτοπροσωπογραφίες, ενισχύοντας την αυτοεκτίμηση και τη μοναδικότητά τους.
Έπειτα, τα παιδιά δημιούργησαν τις δικές τους πρωτότυπες προσωπογραφίες, εμπνευσμένα από τον Πικάσο, δίνοντας σε κάθε έργο μια ξεχωριστή, προσωπική πινελιά. Πολύχρωμα πρόσωπα, φαντασία και δημιουργικότητα γέμισαν την τάξη μας!
Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, τα παιδιά έμαθαν πως ο σεβασμός στη διαφορετικότητα ξεκινά από την αποδοχή του εαυτού μας και των άλλων, με όλα τα μοναδικά μας χαρακτηριστικά. Ο Πικάσο μάς έμαθε πως η τέχνη, όπως και οι άνθρωποι, δεν έχει έναν μόνο τρόπο να είναι όμορφη. Έτσι, δημιουργήσαμε και τις αυτοπροσωπογραφίες μας με διάφορες τεχνικές.
Προς την ολοκλήρωση του εργαστηρίου, διαβάσαμε το παραμύθι “Το Κάτι Άλλο” και κουβεντιάσαμε για την αποδοχή και τη μοναδικότητα του καθένα μας.
Κι έτσι, φτάσαμε να μιλάμε για αναγνώριση και έκφραση συναισθημάτων, σεβασμό στον εαυτό και σεβασμό προς τους άλλους, ενσυναίσθηση.
Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου δεξιοτήτων, μας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσουμε για τη συμπερίληψη με τη βοήθεια της ημέρας σχολικού αθλητισμού, την παγκόσμια ημέρα νοηματικών γλωσσών, την παγκόσμια ημέρα λευκού μπαστουνιού και της παγκόσμιας ημέρας ατόμων με αναπηρία. Αυτό έδωσε και το έναυσμα να συνδεθεί το εργαστήριό μας με τη δράση ενεργού πολίτη: “Συμπερίληψη και προσβασιμότητα στη γειτονιά μας”.
Η “Φένια των λέξεων” μας βοήθησε να αντιληφθούμε τον κόσμο από όλες τις αισθήσεις. Παίξαμε βιωματικά παιχνίδια και μπήκαμε στη θέση τυφλών, κωφών αλλά και με κινητική αναπηρία ατόμων. Ξεκινήσαμε να μαθαίνουμε τραγούδια και φράσεις στη νοηματική. Βρίσκαμε συχνά αφορμές για να μπούμε στη θέση τους και να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση με καλές πρακτικές. Δημιουργήσαμε μια ομαδική αφίσα “Αυτό που μας ενώνει… πάει πάρκο” με κάλεσμα του Υπουργείου και του ΕΕΕΚ Ξάνθης.
Τέλος, πήραμε μέρος στη δράση “Μπες στη Θέση μου-Παίξε, Μάθε, Νιώσε! – ένα challenge ενσυναίσθησης” https://sites.google.com/view/mpesstithesimou-challenge/home?authuser=0
