Το τελευταίο μας εργαστήριο δεξιοτήτων συνδύαζε ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον και χρήση νέων τεχνολογιών, με τίτλο “Τα ρομπότ της ανακύκλωσης”.

Το εργαστήριό μας ξεκίνησε με το βιωματικό πρόγραμμα της κ.Πέννυς Χατζηευστρατίου. Ένα “φανταστικό δάσος” γέμισε ξαφνικά σκουπίδια. Τι θα έκαναν τα ζώα του δάσους αν δεν βοηθούσαμε στον διαχωρισμό των υλικών; Χωρίζοντας τα υλικά σε χαρτί, πλαστικό, γυαλί και αλουμίνιο, τα σκουπίδια μειώνονται αισθητά. Κι αν ένα ρομπότ προγραμματιζόταν με αυτόν τον σκοπό; Έτσι, προγραμματίσαμε ένα εκπαιδευτικό ρομπότ να μαζεύει και να εναποθέτει τα κατάλληλα υλικά στον αντίστοιχο κάδο ανακύκλωσης.

Χάρη στη δράση αυτή, συζητήσαμε και αποφασίσαμε τι μας ενδιέφερε γύρω από την ανακύκλωση, αλλά και πόσα δεν γνωρίζουμε.

Πέρα από το δάσος, όμως, χρειάζεται να κοιτάξουμε και αλλού. Τα παιδιά θυμήθηκαν και ανέφεραν σκουπίδια και στις διακοπές τους, πιο συγκεκριμένα στη θάλασσα. Αυτό αποτέλεσε και την αφορμή για τη συνεργασία και των τριών τμημάτων με την παρακολούθηση της παράστασης “μια θάλασσα από πλαστικά” στον κήπο του σχολείου μας.

Σε συνεργασία με τους γονείς μαζέψαμε πολλά υλικά τα οποία τα παιδιά διαχώρισαν σε χαρτί, πλαστικό, αλουμίνιο, τα καταμέτρησαν και δημιούργησαν τα δικά τους ρομπότ.

Ταυτόχρονα, έφτιαξαν τη δική τους πόλη από ανακυκλώσιμα υλικά πάνω σε μια πίστα beebot και δοκίμασαν πολλές διαδρομές προγραμματίζοντας το μελισσάκι-ρομπότ να μεταφέρει τα υλικά που ανακυκλώνονται στο εργοστάσιο ανακύκλωσης.

Τα ερωτήματα των παιδιών γύρω από την προέλευση των υλικών ήταν από τα πιο ενδιαφέροντα και έτσι μας δόθηκε η δυνατότητα να πειραματιστούμε με τα υλικά. Βύθιση, επίπλευση, εύθραυστα αλλά και δημιουργία ανακυκλωμένου χαρτιού.

Ολοκληρώσαμε γνωρίζοντας πως η επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε για το περιβάλλον, το σπίτι μας, τη γη μας.