1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΤΑΛΑΝΤΗΣ – ΞΕΝΙΑ

ΛΕΝΕ  ΙΣΤΟΡΙΕΣ   οι  φωτογραφίες;

Κάθε παιδί διάλεξε μία φωτογραφία, την παρατήρησε για λίγα λεπτά και μετά την περιέγραψε στα άλλα παιδιά. Τι βλέπει στη φωτογραφία, ποια πρόσωπα εικονίζονται, τι σχέση μπορεί να έχουν μεταξύ τους, τα συναισθήματά τους, σε ποιο χώρο βρίσκονται…

Τα παιδιά παρατήρησαν πως οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες ήταν παλιές, από το κιτρινισμένο χαρτί, τα ρούχα που φορούσαν…

Υπήρχαν όμως και έγχρωμες φωτογραφίες.

Είδαμε πως ο φωτογράφος μπορεί να φωτογραφίσει πρόσωπα ή τοπία ή ακόμη και αντικείμενα.

Αναρωτηθήκαμε ποια ιστορία μπορεί να κρύβει μια φωτογραφία.

Προσπαθήσαμε να φανταστούμε ιστορίες μέσα από τις φωτογραφίες.

Ζητήσαμε από τα παιδιά να παρατηρήσουν τη φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού και να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με το χώρο που το περιβάλλει.

Είδαμε μία παλαιότερη φωτογραφική μηχανή με φιλμ και μάθαμε πως λειτουργεί.

Παρατηρήσαμε και  τα αρνητικά των φωτογραφιών.

Είναι τόσο διαφορετική από τη ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, όπου οι φωτογραφίες αποθηκεύονται σε μία κάρτα μνήμης και μπορείς να τις επεξεργαστείς στον υπολογιστή.

Τα παιδιά έφεραν φωτογραφίες και φωτογραφικές μηχανές και τις περιεργαστήκαμε.

Έγιναν φωτογράφοι και φωτογράφισαν τους συμμαθητές τους …

…αλλά και ότι τους εντυπωσίασε στην αυλή του σχολείου μας.

Κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες τις εκτυπώσαμε ασπρόμαυρες και τα παιδιά τις αντιστοίχισαν με τις έγχρωμες.

Ύστερα επέλεξαν μία ασπρόμαυρη φωτογραφία  και ζωγράφισαν μόνο ένα μέρος αυτής.

Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.

Διασκεδάσαμε με το παιχνίδι: “Μάντεψε ποιος είναι“

Τα παιδιά φωτογράφισαν μέρη του σώματος των φίλων τους και μετά προσπαθούσαν να τους αναγνωρίσουν στις φωτογραφίες.

Κάποιες από τις φωτογραφίες που εκτυπώσαμε έγιναν παζλ και παίξαμε πολύ.

Γνωρίσαμε το επάγγελμα του φωτογράφου (όπως ήταν οι φωτογράφοι στα παλιά τα χρόνια). Πήραμε μια παλιά φωτογραφική μηχανή που είχαμε φτιάξει στο νηπιαγωγείο μας και “φωτογραφηθήκαμε”, όπως τότε.

Τα πορτρέτα μας.

Δημιουργήσαμε τα δικά μας φιλμ, φτιάξαμε φωτογραφικές μηχανές…

                       και 1,2,3…. έτοιμη η φωτογραφία.

Η φωτογραφία μπορεί να είναι ένα μέσο επικοινωνίας;

Ακούσαμε τα σχόλια των παιδιών, παρατηρήσαμε φωτογραφίες μεγάλων φωτογράφων και καταγράψαμε τα μηνύματα που αυτοί ήθελαν να στείλουν στους ανθρώπους για να επικοινωνήσουν μαζί τους.

Αποφασίσαμε να στείλουμε κι εμείς το δικό μας μήνυμα, μέσα από μία φωτοϊστορία που φτιάξαμε με τίτλο:

“Αγαπήστε και υιοθετήστε ένα αδέσποτο ζώο”.

Τέλος για να χαλαρώσουμε λίγο, διαβάσαμε  την ιστορία:

“Η αλεπού φωτογράφος” του Τζιάνι Ροντάρι.

Η αλεπού φωτογράφος

   Δραματοποιήσαμε την ιστορία και διασκεδάσαμε πολύ.

Άνθισε και πάλι η αμυγδαλιά…

σύμβολο της ομορφιάς, της υπομονής και της ελπίδας.

 Χαρούμενα τα παιδάκια, μας έφεραν κλαδιά ανθισμένης αμυγδαλιάς στο νηπιαγωγείο. Παρατηρήσαμε τα μπουμπούκια της, τα λευκά και ροζ ανθάκια της, μετρήσαμε τα πέταλα, μυρίσαμε το άρωμά τους.

Ζωγραφίσαμε την αμυγδαλιά.

Διαβάσαμε το υπέροχο παραμύθι “μιας ανυπόμονης αμυγδαλιάς” της Άννας Αθανασιάδου.

Περιοδικό: Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού (τεύχος 110)

Μας άρεσε πολύ και προσπαθήσαμε να δραματοποιήσουμε την ιστορία.

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια πλαγιά ενός λόφου, δίπλα σε μια λιμνούλα, υπήρχε μια μικρή αμυγδαλιά. Δεν ήταν μόνη της. Κοντά της ήταν η μαμά της και οι αδερφές της. Ήξεραν πως πριν καλά καλά μπει η άνοιξη, μικρά μπουμπουκάκια θα έσκαγαν πάνω στα κλαδιά τους. Αρκεί να ερχόταν κάποιος και να τους έδειχνε λίγη αγάπη.

Η μικρή αμυγδαλιά δεν είχε ανθίσει ποτέ ξανά ως τότε. Κοίταγε τα κλαδιά της και ανησυχούσε. Κάθε μέρα έψαχνε να βρει από που θα έσκαγε το πρώτο της λουλούδι. “Μα μην κάνεις έτσι…        Πω πω! Πόσο ανυπόμονη είσαι!” της έλεγε η μητέρα της συνεχώς.

Αλλά η μικρή αμυγδαλιά ανυπομονούσε πολύ. “Αν δεν με αγαπήσει κανείς εμένα; Δεν θα ανθίσω εγώ; Έτσι κούτσουρο θα μείνω. Μέσα στον πανικό της η μικρή αμυγδαλιά αποφάσισε πως δεν θα περίμενε κανέναν να την αγαπήσει. Θα έβρισκε λύση άλλη. Φώναξε τα πουλιά του ουρανού…

φώναξε τα ζώα του κάμπου και ζήτησε να της φέρουν κάποιον να την αγαπήσει…

αλλά εκείνα αρνήθηκαν να εκτελέσουν την εντολή της.

Μάταια τη συμβούλευε η μητέρα της. “Αν δεν έρθει μόνη της η αληθινή αγάπη, δεν αξίζει… την αγάπη την κερδίζουμε”. Η μικρή αμυγδαλιά δεν την άκουγε καθόλου. Ήταν γεμάτη θυμό, φόβο και απογοήτευση. Ώσπου μια μέρα φύσηξε βοριάς και πάγωσε το νερό της λίμνης. Είδε η μικρή αμυγδαλιά τον εαυτό της στο παγωμένο νερό, είδε πόσο γερά και μεγάλα ήταν τα κλαδιά της και πόσο όμορφη ήταν και ένα χαμόγελο στόλισε το πρόσωπό της.

Και τότε ένα μικρό παιδί ανέβηκε τρέχοντας το λόφο και την αγκάλιασε. “Είσαι το αγαπημένο μου δέντρο” φώναξε και ένα μικρό λευκό και ροζ άνθος ξεπρόβαλλε στο πιο ψηλό κλαδί της.

Σχολιάσαμε τη φράση: “Την αγάπη την κερδίζεις...” και τα παιδιά κατάλαβαν πως ο καθένας μας είναι ξεχωριστός και αξίζει να αγαπάμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και τότε θα βρεθούν κάποιοι που θα μας αγαπήσουν αληθινά.

Ύστερα σκέφτηκαν τι θα έλεγαν στην μικρή ανυπόμονη αμυγδαλιά, αν βρίσκονταν κοντά της.

    Βάλαμε τα κλαδάκια της αμυγδαλιάς στη σειρά από το μικρότερο ως το μεγαλύτερο.

Παρουσιάσαμε την εξέλιξη του άνθους της, από το μπουμπούκι ως τον καρπό.

   Είδαμε πως είναι προστατευμένος πάνω στο δέντρο ο καρπός, μέσα σε ένα γκριζοπράσινο και χνουδωτό φλοιό. Γνωρίσαμε τον καρπό της, το αμύγδαλο αφού σπάσαμε πρώτα το σκληρό περίβλημά του.

Σχηματίσαμε το γράμμα Αα, το πρώτο γράμμα της λέξης “αμυγδαλιά” με αμύγδαλα.

Αναγνωρίσαμε τη λέξη “αμυγδαλιά” ανάμεσα σε άλλες και γράψαμε το γράμμα Α α.

Μετρήσαμε αμύγδαλα…

και ζωγραφίσαμε λουλουδάκια, τόσα σε κάθε κλαδί… όσα λέει ο αριθμός.

Τα αμυγδαλάκια μας έγιναν ποντικάκια.

Ένα παιδάκι μας έφερε κι ένα κλαδί από καρυδιά και καρύδια.

Συγκρίναμε το κλαδί με το κλαδάκι της αμυγδαλιάς …

και ξεχωρίσαμε τα αμύγδαλα από τα καρύδια.

Μιλήσαμε για τη μεγάλη διατροφική αξία των αμύγδαλων που είναι πλούσια σε βιταμίνη Ε, ασβέστιο και μαγνήσιο. Περιέχουν ακόμη αμυγδαλέλαιο που κάνει καλό στο δέρμα, στα μαλλιά μας και χρησιμοποιείται στα αρώματα.

Που όμως συναντάμε τα αμύγδαλα; Τα παιδιά είπαν: στο κέικ, στα γλυκά και στη σοκολάτα.

Υπάρχει και γάλα από αμύγδαλα.

Ακούσαμε και μάθαμε το τραγούδι: “Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά“.

Γνωρίσαμε τον ποιητή Γ. Δροσίνη και την ιστορία του ποιήματος.

Φτιάξαμε κι εμείς την ανθισμένη αμυγδαλιά.

30 Ιανουαρίου – Εορτή των Τριών Ιεραρχών

Γιορτή των γραμμάτων, των μαθητών και των εκπαιδευτικών.

Οι Τρεις Ιεράρχες ήταν άνθρωποι μορφωμένοι, σοφοί δάσκαλοι και συγγραφείς. Μιλήσαμε για το φιλανθρωπικό τους έργο  και την κοινωνική προσφορά τους.

Μάθαμε τα ονόματά τους:

τον Βασίλειο τον έλεγαν Μέγα γιατί είχε κάνει σημαντικά έργα,

τον Γρηγόριο Θεολόγο γιατί δίδασκε το λόγο του Θεού

  και τον Ιωάννη Χρυσόστομο γιατί τα λόγια του ήταν σαν το πολύτιμο χρυσάφι.

Ζωγραφίσαμε τους τρεις Ιεράρχες.

ΚΑΛΗ   ΧΡΟΝΙΑ

   ΜΕ  ΥΓΕΙΑ  ΚΑΙ  ΑΓΑΠΗ  ΣΤΗΝ  ΚΑΡΔΙΑ!!!

Μέσα από την όμορφη ιστορία: “Ο παππούς ο Χρόνος” της ΛΙΝΑ ΡΟΚΑ…

Δείτε την ιστορία ΕΔΩ

… προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε την έννοια του χρόνου. Προσωποποιήσαμε το Χρόνο, που είναι ένας παππούς με τέσσερα παιδιά (4 εποχές) και δώδεκα εγγόνια (12 μήνες).

Χωριστήκαμε σε 4 ομάδες, τόσες όσες και οι εποχές και ζωγραφίσαμε τα δωμάτια των εποχών.

Μετά φτιάξαμε το σπίτι του παππού Χρόνου και αντιστοιχίσαμε τις εποχές με σύμβολα.

Οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη και μπαίνουν στη σειρά. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από όποια εποχή θέλουμε, αρκεί να θυμόμαστε τη σωστή σειρά.

Ας ξεκινήσουμε παιδιά…

Ζωγραφίσαμε τον παππού Χρόνο…

…αλλά και τις 4 εποχές.

Παρατηρήσαμε προσεκτικά φωτογραφίες, χαρακτηριστικές για κάθε μήνα, από ωραίους πίνακες ζωγραφικής, περιγράψαμε τις εικόνες…

και αντιστοιχίσαμε τις 4 εποχές με τα παιδιά τους, τους 12 μήνες.

Ζωγραφίσαμε τους 12 μήνες.

Ακούσαμε και τραγουδήσαμε το εξαιρετικό τραγούδι: “Η καλή κυρά – βδομάδα” (από το CD Λάχανα και Χάχανα). Μετρήσαμε τις ημέρες στο ημερολόγιό μας και τις αντιστοιχίσαμε με τα ονόματά τους.

Ο παππούς ο Χρόνος, σύμφωνα με την ιστορία μας, αποφάσισε να στέλνει ένα -ένα με τη σειρά τα παιδιά του στους ανθρώπους, μαζί με τα τρία κάθε φορά εγγόνια του. Για να βοηθήσει τους ανθρώπους έστειλε και μία βαλίτσα με δώρα.

Τι να είχε άραγε η βαλίτσα;

Ένα ημερολόγιο, μία κλεψύδρα, τον ήλιο, το φεγγάρι και ρολόι.

Περιεργαστήκαμε το ημερολόγιο και μετρήσαμε τις ημέρες του Γενάρη.

Αναρωτηθήκαμε πως μετρούσαν το χρόνο οι άνθρωποι τα παλιά τα χρόνια.

Ψάχνοντας πληροφορίες στο διαδίκτυο, μάθαμε πως παρατηρώντας τη σκιά τους στο φως του ήλιου, μπορούσαν να καταλάβουν αν είναι πρωί,  μεσημέρι ή απόγευμα. Έτσι έφτιαξαν το ηλιακό ρολόι.

Παρατηρήσαμε και εμείς τη σκιά μας το πρωί…

      και το μεσημέρι.

Αντιληφθήκαμε πως αλλάζει θέση η σκιά μας ανάλογα με τη θέση του ήλιου στον ουρανό.

Ζωγραφίσαμε…

Παρακολουθήσαμε το εκπαιδευτικό βίντεο: ΜΕΡΑ – ΝΥΧΤΑ

Μιλήσαμε για την περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο…

και την εναλλαγή ημέρας – νύχτας.

Σήμερα όμως μετράμε το χρόνο με τα ρολόγια.

Μετρήσαμε τους αριθμούς (1 – 12) του ρολογιού και παρατηρήσαμε τους δείκτες του (μικρός δείκτης δείχνει την ώρα, μεγάλος δείκτης δείχνει τα λεπτά).

Ακούσαμε και ένα όμορφο τραγούδι: “Το παλιό ρολόι” και το ζωγραφίσαμε.

Η κλεψύδρα είναι κι αυτή ένα εργαλείο μέτρησης του χρόνου.

Παρακολουθήσαμε τη ροή του υλικού που περιέχει, από το ένα δοχείο στο άλλο και αντίστροφα.

Φτιάξαμε τη δική μας κλεψύδρα με πλαστικά μπουκάλια και άμμο…

και παίξαμε παιχνίδια μετρώντας το χρόνο με την κλεψύδρα.

Τέλος φτιάξαμε τα δικά μας ρολογάκια.

12 Μέρες γιορτινές μέσα από τα μάτια των παιδιών.

Πατήστε ΕΔΩ

Αφήγηση της ιστορίας της Γέννησης του Χριστού.

Μηνύματα αγάπης, συντροφικότητας και προσφοράς.

Ζωγραφίσαμε τη φάτνη …

…και φτιάξαμε τα αγγελούδια μας.

Μιλήσαμε για τα ήθη και έθιμα των εορτών: το χριστόψωμο, το χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα δώρα, τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες, τη βασιλόπιτα με το φλουρί, το ρόδι που σπάμε την Πρωτοχρονιά για γούρι.

Ακούσαμε και τραγουδήσαμε τα κάλαντα.

   Παρακολουθήσαμε μία πολύ ωραία και συγκινητική ιστορία:

“Το μικρό έλατο”

https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=zLyh83c08b8

Ζωγραφίσαμε την ιστορία του έλατου, βάζοντας τρεις εικόνες στη σωστή σειρά.

Τραγούδι: “Το δέντρο των Χριστουγέννων“

Στολίσαμε κι εμείς τα δεντράκια μας.

Επαναλαμβανόμενα μοτίβα με λαμπιόνια.

Μετρήσαμε γιρλάντες, μπάλες…

Στολίσαμε όμορφα τις χριστουγεννιάτικες μπάλες,

προσέχοντας τη λέξη που γράφει η καθεμιά.

Φτιάξαμε τα πιο περίεργα δέντρα.

Αφηγηθήκαμε μύθους και ιστορίες για τα άτακτα καλικαντζαράκια.

Γίναμε κι εμείς καλικαντζαράκια, χοροπηδήσαμε και κάναμε τις «σκανταλιές» μας.

Άλλη μια υπέροχη ιστορία είναι: “Ρούντολφ το  ελαφάκι”.

https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=HYUfdMdjR-w

Πολύ τον αγαπήσαμε τον Ρούντολφ και τον ζωγραφίσαμε.

Ιστορίες  διαβάσαμε πολλές με πρωταγωνιστή τον Αϊ – Βασίλη.

Να και τα ξωτικά, οι πολύτιμοι βοηθοί του.

Χαρήκαμε πολύ με τον Αϊ – Βασίλη και αναρωτηθήκαμε αν θα έρθει φέτος να μοιράσει δωράκια στα παιδιά. Εμείς πάντως ζητήσαμε τα δωράκια μας, με τις ζωγραφιές μας.

Δωράκια με λιχουδιές για τα αγαπημένα μας νηπιάκια.

Ατελείωτο παιχνίδι με χριστουγεννιάτικα σχέδια.

Πατήστε ΕΔΩ: ΕΛΑΤΟ – ΑΪ – ΒΑΣΙΛΗΣ – ΞΩΤΙΚΟ

Τα παιδιά με τις καρτούλες που έφτιαξαν χάρισαν πολύτιμες ευχές σε όλους όσους αγαπούν.

Οι όμορφες κάρτες των παιδιών έγιναν μία μεγάλη κάρτα,

μήνυμα αγάπης για  όλους εκείνους που μας φροντίζουν.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Ενημερωτικά φυλλάδια του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη:

ΣΥΝ 1_Οδηγιες για προστασια στο διαδικτυο

ΣΥΝ 2 Σεξ_κακοποίηση

ΣΥΝ 3 Sexual Abuse girl

ΣΥΝ 4 για ενδοοικογενειακή βία

Τα παιδιά δικαιούνται να είναι παιδιά. Να παίζουν με ανεμελιά, να έχουν ελεύθερο χρόνο, να μαθαίνουν, να χαίρονται, να ευχαριστιούνται…

Η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού γιορτάζεται την 11η Δεκεμβρίου, γενέθλια ημέρα της UNICEF που ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1946 για να βοηθήσει αρχικά τα παιδιά της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Κίνας μετά το τέλος του Β΄ παγκοσμίου Πολέμου

Σήμερα η UNICEF εξακολουθεί να στηρίζει και να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών.

Οργανώσεις που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των παιδιών.

    Έχω  δικαίωμα…

Τα παιδιά μας χάρισαν τις ζωγραφιές τους.

Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά του κόσμου…

Που κρύβεται ο χειμώνας; Στα παγωμένα νερά, στα γυμνά κλαδιά, στα ζεστά ρούχα, τα κόκκινα μάγουλα, τις φωνές των παιδιών που φτιάχνουν χιονάνθρωπους, τη μυρωδιά του πορτοκαλιού και του μανταρινιού, τις όμορφες γιορτές…

Καλωσορίσαμε το χειμώνα με τις ζωγραφιές μας.

Μάθαμε τους τρεις μήνες του χειμώνα. Φτιάξαμε ημερολόγιο και μετράμε τις μέρες ως τα Χριστούγεννα.

Απολαύσαμε την όμορφη ιστορία: “Ο Τουρτούρης” , ο μικρός χιονάνθρωπος που είναι διαφορετικός και χρειάζεται κρύο και παγωνιά, αλλά καταλαβαίνει πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ζεστασιά από τη ζεστασιά της φιλίας.

Άλλη μια υπέροχη ιστορία: ” Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει” του Μ. Κοντολέων.

Ζωγραφίσαμε το χιονάνθρωπο που λιώνει σιγά σιγά.

Χιονανθρωπάκια στη σειρά…

Φτιάξαμε και χιονανθρωπάκια.

Τραγουδήσαμε τα 10 μικρά χιονανθρωπάκια…

Μάθαμε το γράμμα Χ από το χειμώνα, χιόνι, χιονάνθρωπο… αλλά και  χάδι, χαμόγελο.

Βρήκαμε και σύνθετες λέξεις από το χιόνι+…

Χωροχρονικές έννοιες: πάνω – κάτω, κοντά – μακριά.

Μιλήσαμε για τα χνάρια που αφήνουμε περπατώντας πάνω στο χιόνι και ζωγραφίσαμε…

Η έννοια του ζεύγους μέσα από τα γάντια μας.

Προσπαθήσαμε ακόμη να δημιουργήσουμε μικρές ιστορίες με πρωταγωνιστές ένα χιονάνθρωπο, τον εαυτό μας και ένα σπουργιτάκι.

Διαβάσαμε το παραμύθι: “Το ταξίδι της Δροσούλας” της Άννας Αθανασιάδου.

Πηγή: “Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού” (τεύχος 71)

Αναρωτηθήκαμε που υπάρχει νερό στη γη. Παρατηρήσαμε την υδρόγειο σφαίρα και μάθαμε πως το μεγαλύτερο μέρος της γης είναι νερό (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια, καταρράχτες)

Που πηγαίνει το νερό της βροχής;

Παρακολουθήσαμε το βίντεο: “Οι σταγόνες”

https://www.youtube.com/watch?v=iVpGY733UDo

Συζητήσαμε και καταλάβαμε πόσο χρήσιμο και αναγκαίο είναι στη ζωή, το νερό για τους ανθρώπους, τα ζώα, τα φυτά.

Ζωγραφίσαμε: “Αν ήμουν μια σταγόνα… που θα ήθελα να πέσω;”

Ακούσαμε το τραγούδι: “Ο γεωργός πάει στον αγρό“, μιλήσαμε για τη σπορά, ζωγραφίσαμε τα σποράκια …

… και φυτέψαμε φακές για να παρατηρήσουμε την ανάπτυξή τους.

Αναλύσαμε το ποίημα: “Το ποταμάκι” του Ζ. Παπαντωνίου και προσπαθήσαμε να το μάθουμε.

Δείτε το ΕΔΩ: Το ποταμάκι

Το παρακάτω βίντεο μέσα από ένα υπέροχο τραγούδι, μας έδειξε τον κύκλο του νερού.

Ζωγραφίσαμε κι εμείς τον κύκλο του νερού.

Μετρήσαμε σταγόνες τόσες … όσα και τα γράμματα του ονόματός μας.

Προσθέσαμε σταγόνες…

Βρήκαμε σύνθετες λέξεις με πρώτο συνθετικό τη λέξη “νερό”

Πειραματισμοί με το νερό: Βάλαμε ένα ποτήρι με νερό στο ψυγείο και ένα άλλο στην κατάψυξη. Παρατηρήσαμε ότι το νερό στο ψυγείο έγινε δροσερό ενώ στην κατάψυξη πάγωσε. Αφήσαμε το παγωμένο νερό σε μια άκρη και παρατηρήσαμε πως έλιωνε σιγά σιγά. Παρακολουθήσαμε και το νερό που βράζει πως γίνεται ατμός. Μιλήσαμε για τις τρεις μορφές του νερού (υγρό – στερεό – αέριο)

Ζωγραφίσαμε…

Ανακαλύψαμε ποια αντικείμενα βυθίζονται και ποια επιπλέουν, ποια απορροφούν το νερό και ποια διαλύονται.

Πειράματα με νερό και χρώματα.

 Γνωρίσαμε και τα αθλήματα του νερού. Ποιο σας αρέσει περισσότερο;

Εικαστικές δημιουργίες…

Κοιτάξτε τα σύννεφα στον ουρανό. Με τι μοιάζουν;

Το παρακάτω βιντεάκι μας έδωσε το ερέθισμα για συζήτηση σχετικά με τη μόλυνση του νερού και αντιληφθήκαμε πως εμείς οι άνθρωποι πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό.

Το νερό είναι πολύτιμο αγαθό, όμως το στερούνται κάποιοι άνθρωποι στη γη. Μιλήσαμε για την εξοικονόμηση του νερού και μάθαμε την παροιμία: “Σταλαγματιά, σταλαγματιά γεμίζει η στάμνα η πλατιά”.

Δουλέψαμε και τις χωροχρονικές έννοιες: πάνω – κάτω, κοντά – μακριά.

Τέλος αποχαιρετίσαμε το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ με όμορφες ζωγραφιές.

              ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                         ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 

Για να αντιληφθούν τα παιδιά  καλύτερα τις έννοιες αυτές, παρακολουθήσαμε το παρακάτω βίντεο:

Ταξιδέψαμε έτσι κάποιες δεκαετίες πίσω και στο Νοέμβρη του 1973. Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε πως ένοιωθαν τότε οι Έλληνες… τρόμο, φόβο.

Ζωγραφίσαμε τα παιδιά του Πολυτεχνείου.

Διαβάσαμε το υπέροχο βιβλίο: “Η κυρά Δημοκρατία”

Σχολιάσαμε την ιστορία, κυρίως τα συναισθήματα των ανθρώπων και καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως ενωμένοι πετυχαίνουμε πιο πολλά.

Ζωγραφίσαμε…

Υιοθετήσαμε κι εμείς το σύνθημα:

“ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ!”

Μάθαμε και το γράμμα  Δδ από τις λέξεις Δημοκρατία – Δικτατορία.

Απολαύσαμε την αφήγηση ενός άλλου υπέροχου βιβλίου: “ ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ”

Και παίξαμε κουκλοθέατρο με το Λαδένιο, τη Μηλίτσα, το Βουτυρένιο…

Η αφίσα μας….

…αφιερωμένη στους φοιτητές του Πολυτεχνείου, που πάλεψαν για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.