Από σήμερα , 16/2/2013, αρχίζει η λειτουργία Λέσχης Ανάγνωσης στο σχολείο μας. Σε αυτήν προς το παρόν θα συμμετέχουν μαθητές της Στ΄τάξης. Υπεύθυνη είναι η δασκάλα κ.Σαμαρά Μαρινέλα, η οποία είναι και η υπεύθυνη της δανειστικής βιβλιοθήκης του σχολείου που λειτουργεί κάθε Τρίτη ,σε όλα τα διαλείμματα για όλους τους μαθητές.
Η βιβλιοθήκη του σχολείου
Με πολλή επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα 19/12/2012 στις 6.30 η Χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου.
Οι μαθητές του Γ΄3 , με το δάσκαλο της τάξης κ. Καραπαναγιώτη Σπυρίδωνα , παρουσίασν το θεατρικό “Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο ¨. Οι μαθητές κατάφεραν να μεταδώσουν σε όλους μας το πραγματικό μήνυμα των Χριστουγέννων, που είναι η αγάπη , η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων ,η κατανόηση και η ελπίδα .
Ακολούθησαν οι μαθητές των Α΄1 και Α΄2 τμημάτων , με τις δασκάλες τους κ. Ιωάννου Μαγδαληνή και Αλεξίου Κωνσταντίνα που παρουσίασαν το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν “Το κοριτσάκι με τα σπίρτα” .
Η χορωδία , που την αποτελούσαν οι μαθητές των Γ΄1,Γ΄2 και Γ΄3 τμημάτων , με τη Μουσικό κ. Γκανά Γλυκερία τραγούδησαν όμορφα παραδοσιακά κάλαντα από όλη την Ελλάδα.
Μπράβο σε όλα τα παιδιά και τους δασκάλους τους!
Ευχόμαστε σε όλους τους μαθητές και τους γονείς τους Καλά Χριοστούγεννα και ο Καινούργιος Χρόνος να είναι γεμάτος υγεία και χαρά .
Μαθητές του Γ΄3 -¨Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο"
Οι μαθητές της Α΄τάξης , μετά το τέλος της παράστασης "Το κοριτσάκι με τα σπίρτα"
Σήμερα είμαστε πολύ χαρούμενοι και ενθουσιασμένοι!
Μόλις λάβαμε ένα μεγάλο πακέτο από την Εθνική Λυρική Σκηνή, που μέσα περιέχει υλικά και οδηγίες για την προετοιμασία των μαθητών μας για το Πρόγραμμα της Ε. Λ. Σκηνής , που θα πραγματοποιηθεί στο σχολείο στις 14 και 15 Μαρτίου 2013.
Αμέσως οι εκπκοί Εικαστικών ,Θεατρικής Αγωγής και Μουσικής , παρέλαβαν τις οδηγίες
για να τις μελετήσουν .
Κάτι τέτοια μας δίνουν χαρά , μέσα στη μαυρίλα της οικονομικής κρίσης .
1o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΚΙΑΘΟΥ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ
Τίτλος: «Ο ήλιος του Ελύτη και άλλα ποιήματά του»
Υπεύθυνη προγράμματος : Μπόνια Βελησσαρία
Μαθητές που εργάστηκαν :Α1 ΄τάξη
Ιούνιος 2012
ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ
“Η ποίηση χαρακτηρίζεται από «απελευθερωτικά» στοιχεία που εμπνέουν ανοιχτό σύστημα μεθόδων προσέγγισης”.
Στόχος ποίησης : αισθητική απόλαυση και αναδημιουργία
Επιδίωξη βιωματικής και επικοινωνιακής προσέγγισης
Η απόλαυση συνδέεται και με την ανάγνωση του ποιήματος = ο ήχος συμβάλλει στην απόλαυση, βοηθά στην πρόκληση συνειρμών, στη δημιουργία εικόνων, τονίζει τη μουσικότητα του λόγου.
Τα ποιήματα είναι φορείς ποικίλων αξιών και ιδεών που τις διακρίνουμε χωρίς να αποδυναμώνουμε την «ανατρεπτική» τους δύναμη ≠ όχι προσκόλληση στον «κανόνα» και στα «υψηλά νοήματα»
ΣΚΟΠΟΘΕΣΙΑ
ποίηση → παιχνίδι → ευχάριστη δημιουργική διαδικασία
Καλλιέργεια αγάπης για ποίηση
Κατανόηση «ποιητικής γλώσσας»
Απομυθοποίηση της «δυσκολίας» της ποίησης
Κατανόηση ρυθμού και μουσικότητας της ποίησης
Εξοικείωση μαθητών με διαφορετικά είδη ποίησης
Ο ελύτης και η ποίησή του : Ο ήλιος ο ηλιάτορας
Διδακτικοί στόχοι
Οι γενικοί στόχοι της διδασκαλίας του ποιήματος αυτού είναι:
• Να απολαύσουν οι μαθητές το λόγο ως έργο τέχνης.
• Να εξοικειωθούν με την ποιητική γλώσσα.
• Να εξοικειωθούν με στοιχεία δομής, περιεχομένου και ύφους.
• Να διευρυνθεί η αναγνωστική ικανότητα των παιδιών.
• Να απελευθερωθεί και να καλλιεργηθεί η φαντασία και η δημιουργική και αποκλίνουσα σκέψη των μαθητών.
Eιδικοί στόχοι
Να έρθουν σε μια πρώτη επαφή με την έννοια της ποιητικής εικόνας
Να εξοικειωθούν με την τεχνική της ομοιοκαταληξίας.
Να προσεγγίσουν την έννοια του ρυθμού σε ένα ποίημα.
Να εξοικειωθούν με την παράλληλη ανάγνωση
Να γίνουν δημιουργοί ποιημάτων
Πορεία προγράμματος για την Α΄τάξη
Ο Ήλιος ο ηλιάτορας
Αφόρμηση
Δραστηριότητες (ένα περιστέρι φέρνει το ποίημα)
1) Ακούγοντας τον τίτλο μπορείς να μαντέψεις το περιεχόμενο του ποιήματος;
2) ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ : Ανάγνωση και Κατανόηση
3)Απαγγελία από εθελοντή [ απαγγελία από τον ίδιο τον ποιητή ή άκουσμα μελοποιημένης εκδοχής] Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι ένα ποίημα μπορεί να διαβαστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους;
4)Πιστεύετε ότι είναι εύκολο να τραγουδήσει κανείς αυτό το ποίημα; Υπάρχουν κάποια στοιχεία που μας βοηθούν σε αυτό;
5) Ακούμε μελοποιημένα ποιήματα του ποιητή
6) Ακούμε απαγγελίες του ίδιου του ποιητή.
ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ :
• Είναι χαρούμενο ή λυπημένο το ποίημα;
• Σας αρέσει το ποίημα και γιατί;
• Τι μουσική θα βάζατε σ’ αυτό το ποίημα αν έπρεπε να γίνει τραγούδι
• Τι είναι αυτό που σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση στο ποίημα ;
• Υπάρχει και κάτι άλλο που σας έκανε εντύπωση –έστω και μικρότερη;
• Αυτά τα στοιχεία έχουν σχέση μεταξύ τους (μοιάζουν να συμπληρώνει το ένα το άλλο;) ή διαφοροποιούνται:
• Τι αίσθηση σας δημιουργεί ;
• Γιατί;
7)Ρωτάμε τους μαθητές ποια συγκεκριμένα στοιχεία τους οδήγησαν στη διατύπωση των προηγούμενων σκέψεων. Εστιάζοντας στην πρώτη στροφή, ρωτάμε ποιες λέξεις ξεχωρίζουν.
3)
8)Ποιες λέξεις σου κάνουν εντύπωση και για ποιο λόγο;
9)Νομίζεις ότι ταιριάζουν στο ποίημα; Γιατί ή γιατί όχι;
10)Υπάρχουν κάποιες λέξεις που σου είναι άγνωστες; αν ναι ψάξε στο λεξικό με τη βοήθεια της δασκάλας σου.
11) «Εγώ όταν διάβασα το ποίημα αυτό, δεν μου άρεσαν μερικές λέξεις επειδή δεν τις έχω χρησιμοποιήσει ποτέ. Δεν μου άρεσαν επίσης μερικές εικόνες, γιατί μου φάνηκαν παράλογες. Έτσι αποφάσισα να το ξαναγράψω. Ακούστε το. Σας αρέσει;»
Ο ήλιος αυτός ο παντοδύναμος
Αυτός που παίζει με τις πέτρες
Από του κόσμου την άκρη
Ταξιδεύει προς τη δύση
Το σχήμα του είναι στρογγυλό
Κι οι ακτίνες του χρυσές
-Τι σας άρεσε σε αυτό το ποίημα;
12)Ποιες εικόνες σας ήρθαν στο μυαλό; Ποιες λέξεις – φράσεις σας βοήθησαν;
13)Μοιάζει καθόλου με το ποίημα που μας έφερε το περιστέρι;
14)Αν δεν σας αρέσει, μήπως να δούμε μια λίστα άλλων λέξεων για να με βοηθήσετε να επιλέξω ανάμεσα σ’ αυτές;
15)) «Ηλιάτορας», «Ηλιάτορας», …. Κάτι μου θυμίζει αυτή η λέξη, αλλά δεν μου’ρχεται αυτή τη στιγμή στο μυαλό. Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε;
16)) Υπάρχουν κάποια χρώματα που κυριαρχούν; Για ποιο λόγο νομίζετε ότι τα επέλεξε ο ποιητής ;
Η «τυχερή βουτιά» (= δημιουργία ποιήματος μέσα από τυχαία επιλογή στίχων από διάφορα ποιήματα)
17))Όπως ίσως παρατηρήσατε, υπάρχουν κάποιες λέξεις στο ποίημα που όταν τις ακούμε μοιάζουν μεταξύ τους. Μπορείτε να τις βρείτε;
18)Στην ποίηση δύο ή και περισσότεροι στίχοι σε μια στροφή μπορεί να τελειώνουν με ομόηχες λέξεις ή συλλαβές. Αυτό το χαρακτηριστικό των στίχων ονομάζεται ομοιοκαταληξία.
19) Παρουσίαση στην τάξη κολλάζ του Ελύτη.
.
20)Συζήτησε στην τάξη ποιες πληροφορίες μας δίνει το κολλάζ που δεν μπορούμε να δούμε στο ποίημα;
21)Φτιάξε το δικό σου κολλάζ
22)«Ήλιος, θάλασσα, χρυσές ελιές, άσπρα σπίτια βουερά, μαύρη πέτρα, συννεφιά, λύπη, ομορφιά». Κλείστε για λίγο τα μάτια και σκεφτείτε ένα τοπίο ή πολλά τοπία ….. ζωγραφίστε, μαζέψτε φωτογραφίες, βγάλτε φωτογραφίες, φέρτε τραγούδια …
23)Μαθαίνω περισσότερα για τον Ελύτη
http:// elitis.snn.gr
http:// cgi.di.uoa.gr
http://homepages.pathfinder.gr
http://www.philology.gr/bibliographies
24) Χτες το βράδυ, επηρεασμένος/η από το ποίημα είδα ένα περίεργο όνειρο. Ο ήλιος …
Ξύπνησα όμως ξαφνικά και δε θυμάμαι τη συνέχεια. Μπορείτε να μου δώσετε μερικές ιδέες, μήπως και θυμηθώ τη συνέχεια του ονείρου μου;
25) Ακούμε και άλλα μελοποιημένα ποιήματα του Ελύτη.
26) Μοιράζουμε με κλήρωση στροφές από τα μελοποιημένα ποιήματα του Ελύτη « Ο ήλιος ο ηλιάτορας» και «Τα τζιτζίκια» και ζωγραφίζουν τους στίχους της στροφής.
27) Ετοιμάζουμε μια τελική έκθεση (που περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω)
30)Παρουσίαση του ποιήματος ο ήλιος ο ηλιάτορας σε θεατρικό παιχνίδι.
Και άλλα ποιήματα του Ελύτη………..που ακούσαμε στην τάξη:
Στον Aντρέα Kαμπά
Tόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
Που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει
Σιγά-σιγά : η μικρή Πορτοκαλένια !
Έτσι καθώς γλαυκόλαμψαν οι εφτά ουρανοί
Έτσι καθώς αγγίξαν μια φωτιά τα κρύσταλλα
Έτσι καθώς αστράψανε χελιδονοουρές
Σάστισαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές
Σάστισαν πάνω οι πελαργοί και κάτω τα παγόνια
Kι όλα μαζί συνάχτηκαν κι όλα μαζί την είδαν
Kι όλα μαζί τη φώναξαν : Πορτοκαλένια !
Mεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός μεθάει ο κόσμος όλος
Όμως της μέρας η κεντιά τον πόνο δεν αφήνει
Tη λέει ο νάνος ερωδιός μέσα στα σκουληκάκια
Tη λέει ο χτύπος του νερού μέσ’ στις χρυσοστιγμές
Tη λέει κι η δρόσο στου καλού βοριά το απανωχείλι :
Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια !
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δεν σε ξέρει
Mήτε σε ξέρει ο γελαστός Θεός
Που με το χέρι του ανοιχτό στη φλογερή αντηλιά
Γυμνή σε δείχνει στους τριανταδυό του ανέμους !
ΤΑ ΕΛΛΗΝΑΚΙΑ
Τον Μάρτη περικάλεσα
και τον μικρό Νοέμβρη
Τον Αύγουστο τον φεγγερό
κακό να μη μας έβρει
Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά
είμαστε δυο Ελληνάκια
Μες στα γαλάζια πέλαγα
και στ’ άσπρα συννεφάκια
Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά
κι η αγάπη μας μεγάλη
Που αν τη χωρέσουμε απ’ τη μια
περσεύει από την άλλη
Κύματα σύρετε ζερβά
κι εσείς τα σύννεφα δεξιά
Φάληρο με Περαία
μια γαλανή σημαία.
Η ΜΑΓΙΑ
Η Πούλια πόχει εφτά παιδιά
μέσ’ απ’ τους ουρανούς περνά
Κάποτε λίγο σταματά
στο φτωχικό μου και κοιτά:
Γεια σας τι κάνετε; Καλά;
-Καλά. Πως είναι τα παιδιά;
-Τι να σας πω εκεί ψηλά
τα τρώει τ’ αγιάζι κι η ερημιά
-Γι’ αυτό πικραίνεσαι Κυρά
δε μου τα φέρνεις εδωνά;
-Ευχαριστώ μα ‘ναι πολλά
θα σου τη φάνε τη σοδειά
-Δώσε μου καν την πιο μικρή
τη Μάγια την αστραφτερή
Λάμπουνε γύρω τα βουνά
τα χέρια μου βγάνουν φωτιά
Κι η Πούλια πόχει εφτά παιδιά
φεύγει και μ’ αποχαιρετά.
ΤΑ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ
Η Παναγιά το πέλαγο
κρατούσε στην ποδιά της
Τη Σίκινο την Αμοργό
και τ’ άλλα τα παιδιά της
Από την άκρη του καιρού
και πίσω απ’ τους χειμώνες
Άκουγα σφύριζε η μπουρού
κι έβγαιναν οι Γοργόνες
Κι εγώ μέσα στους αχινούς
στις γούβες στ’ αρμυρίκια
Σαν τους παλιούς θαλασσινούς
ρωτούσα τα τζιτζίκια:
Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
κι ‘ όλ’ αποκρίνονταν μαζί:
-Ζει ζει ζει ζει ζει ζει ζει ζει.
Η ΕΛΕΝΗ
Σήκωνε το κλουβί
μια δω μια κει
κι ο ήλιος πήγαινε απ’ την άλλη
ν’ ανάψει τ’ όμορφο κεφάλι
Μια δω μια κει
ο ήλιος κάθε Κυριακή
Φώναζε στην αυλή
ψι ψι, ψι ψι
κι ο γάτος σήκωνε ποδάρι
μέσ’ απ’ τα μάτια της να πάρει
Ψι ψι, ψι ψι
την αστραπή τους τη χρυσή
Πήγαινε ν’ ανεβεί
σκαλί σκαλί
την αγκαλιά ρούχα γεμάτη
κι έλεγαν οι αγγέλοι να τη
Σκαλί σκαλί
την πιο μικρή μας αδερφή
Κάτασπρο γιασεμί
και μυ- και μυ-
και μυστικέ μου Αποσπερίτη
πάρτε με πάρτε με στην Κρήτη
Και μη και μη
και μη ρωτάτε το γιατί.
ΟΙ ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΤΑ ΓΑΤΙΑ
Χάιντε-χα δυο παλιογατιά
χάιντε-χα πάνε για καβγά
Χάιντε-χα μ’ αγριοκοιτάνε
χάιντε-χα κι όλο με φυσάνε
Ψουτ τους κάνω και σταματούν
την ουρά τους μόνο κουνούν
Φουφ τους κάνω και φουφουλιάζω
βγάζω νύχι και καμπουριάζω
Χάιντε-χα και σας έφαγα
χάιντε-χα ενιαούρισα
Χάιντε-χα το τοιχίο πηδάμε
χάιντε-χα και τρεχοκοπάμε
Τα στριμώχνω σε μια γωνιά
μου πατάνε μια δαγκωνιά
Τη μικρή την ξεμοναχιάζω
μες στα δυο μου πόδια τη βάζω
Χάιντε-χα τι γλυκιά βραδιά
χάιντε-χα που ‘ν’ εδώ ψηλά
Χάιντε-χα βγήκε το φεγγάρι
χάιντε-χα κι έχουμε Γενάρη.
Τα λουλουδοποιήματα από τους μαθητές της Α΄τάξης
Ο ήλιος ο ηλιάτορας
ο παιχνιδιάτορας
λάμπει στις αυλές
στου κόσμου τις γειτονιές (Τάσος)
Ο ήλιος που είναι εκεί ψηλά
μας χαμογελά
μας κάνει να γελάμε
και να τραγουδάμε (Μελίνα –Στέλλα)
Ο ήλιος ο ηλιάτορας
ο πρώτος παιχνιδιάτορας
λάμπει με τις αχτίνες τις καφτερές
και πάμε στις δροσερές ακρογιαλιές.(Γαρύφαλλος)
Ο ήλιος πίσω από τα σύννεφα
και από τους χειμώνες
άκουγε να σφυρίζουνε
οι γοργόνες με τις κόρνες.(Παρασκευή-Αναστασία)
Ήλιε μου, ήλιε λαμπερέ
όπου πας εσύ έρχομαι κι εγώ
μου έχουν πει όπου μπαίνεις εσύ
δεν μπαίνουνε γιατροί. (Δημήτρης)
Οι μαθητές εμπνέονται από την ποίηση του Ελύτη
Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Σάμο, απ’ όπου καταγόταν η μητέρα της. Όταν άρχισε το σχολείο, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στο Μαρούσι και στη συνέχεια στην Αθήνα.
Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας.
Η σχέση της με το γράψιμο ξεκίνησε από τα γυμνασιακά της χρόνια, γράφοντας έργα για το κουκλοθέατρο, διηγήματα και νουβέλες, που δημοσιεύονταν σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά.Παράλληλα με το γράψιμο, αγωνίστηκε ενεργά για την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δημοκρατία, συμμετέχοντας στο αριστερό κίνημα από τα χρόνια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.
Η συμμετοχή της σ’ αυτό τον αγώνα καθόρισε την προσωπική ζωή της. Από το 1952 μέχρι το 1964 έζησαν μαζί με τον άντρα της, το θεατρικό συγγραφέα Γιώργο Σεβαστίκογλου, σαν πολιτικοί πρόσφυγες στη Σοβιετική Ένωση, αρχικά στην Τασκένδη και ύστερα στη Μόσχα, όπου γεννήθηκαν και τα δυο παιδιά τους. Επέστρεψαν στην Ελλάδα το ’64 για να ξαναφύγουν το ’67 στο Παρίσι, όπου παρέμειναν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 λόγω της δικτατορίας.
Ο καθαρός τρόπος γραφής της, η γλωσσική αρτιότητα, η κριτική στάση απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις, το χιούμορ και η διεισδυτική ματιά στα γεγονότα, είναι τα χαρακτηριστικά των έργων της Άλκης Ζέη που το έχουν κάνει να αγαπηθεί από το ελληνικό και το ξένο αναγνωστικό κοινό. Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα , Το καπλάνι της βιτρίνας και Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, συμπεριλαμβάνονται στα διαχρονικά ευπώλητα βιβλία (μπεστ σέλλερ) της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.
Εκτός από την Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα, τα βιβλία της απευθύνονται κυρίως στα παιδιά και τους εφήβους, πάντα όμως διαβάζονται με μεγάλη ευχαρίστηση και από τους ενήλικες. Εμπνέονται από προσωπικές της εμπειρίες υφαίνοντας την υπόθεσή τους παράλληλα με ιστορικά γεγονότα. Τα θέματα που πραγματεύονται είναι καθημερινά και πανανθρώπινα.
Το Καπλάνι της βιτρίνας, το πρώτο της μυθιστόρημα, υπήρξε έργο – σταθμός για την ελληνική παιδική λογοτεχνία και θεωρείται πλέον ένα κλασικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας για παιδιά, με συνεχείς επανεκδόσεις από το 1963 που πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα και πολλές μεταφράσεις και διακρίσεις στο εξωτερικό. Η Άλκη Ζέη αποτελεί πρέσβειρα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό, καθώς το σύνολο του έργου της είναι μεταφρασμένο και κυκλοφορεί σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Η ίδια έχει επίσης μεταφράσει από τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα ρωσικά αρκετά βιβλία, ανάμεσα στα οποία έργα των Τζιάννι Ροντάρι και Βέρα Πανόβα.
Τα έργα της Άλκης Ζέη
Σημαντικά βραβεία και διακρίσεις:
ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ
Η Μέλια και η Μυρτώ είναι δυο κοριτσάκια που ζουν το 1936 σ’ένα νησί του Αιγαίου. Ο παππούς τους τούς διηγείται, αντί για παραμύθια, μύθους και θρύλους για τους αρχαίους Έλληνες. Ο ξάδερφος του ο Νίκος, φοιτητής από την Αθήνα, τις μαγεύει με την ιστορία ενός τίγρη-το καπλάνι, όπως το λένε στο νησί- που βρίσκεται βαλσαμωμένο μέσα σε μια βιτρίνα στη μεγάλη σάλα του σπιτιού τους. Λίγο λίγο μπλέκονται στο παιχνίδι του καπλανιού της βιτρίνας μικροί και μεγάλοι ύστερα από κάτι που συνέβηκε μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού, στις αρχές του Αυγούστου.
Ο ΘΕΙΟΣ ΠΛΑΤΩΝ
Ο ΘΕΙΟΣ ΠΛΑΤΩΝ Ένα γαϊδουράκι από την Ελλάδα διηγείται τη ζωή του σε δύο Ελληνόπουλα που ζούν στη Μόσχα. Μέσα από τα περιστατικά που αφηγείται με διασκεδαστικό τρόπο, βλέπει κανείς τις συνήθειες των ανθρώπων της ξένης αυτής χώρας κι αντιλαμβάνεται την έντονη νοσταλγία των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων για την πατρίδα τους.
Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει! Και μάλιστα μιλάει. Μόνο όμως με τον Γιάννη και την Ειρήνη ή αλλιώς τον Βάνια και την Ίρα, δυο αδέρφια που ζουν με τους γονείς τους εξόριστοι στη Μόσχα. Ένα πάνινο γαϊδουράκι, δώρο του θείου Πλάτωνα από την Ελλάδα, με ένα φερμουάρ στο στήθος που κρύβει μέσα μια κόκκινη καραμέλα, την καρδιά του, γίνεται ο αχώριστος φίλος των παιδιών στον οποίο λένε όλα τα μυστικά και τις σκέψεις τους. Με αρχηγό την πανέξυπνη και σοφή Ίρα καταστρώνουν ένα μεγάλο σχέδιο. Στην πορεία όμως θα αλλάξουν γνώμη…
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ
27 Οκτωβρίου 1940: θα τη θυμάται αυτή τη μέρα ο Πέτρος γιατί πέθανε το τριζόνι του.
Θα τη θυμάται γιατί την επομένη ακούει τη φωνή της μητέρας του να λέει: «Σήκω… έγινε πόλεμος. δεν ακούς τις σειρήνες;»
Όταν οι Ιταλοί έφτασαν στο κατώφλι της Ελλάδας, ο Πέτρος ήταν εννιά χρονών, είχε μια χελώνα για κατοικίδιο, αγαπούσε με πάθος τις αμερικάνικες ταινίες και γνώριζε τον πόλεμο μόνο μέσα από τα βιβλία. Τώρα όμως τον βιώνει κάθε μέρα, μαζί με τους γονείς του, τον παππού του και τη μεγαλύτερη αδελφή του, την Αντιγόνη, αρχίζοντας έναν μεγάλο περίπατο – μια βόλτα στην Αθήνα της Κατοχής, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της πείνας, των συσσιτίων, του φόβου, των διωγμών.
Με οδηγό τους αγαπημένους του ήρωες από την ελληνική ιστορία και την εφηβεία προ των πυλών ο Πέτρος, με την αδελφή του και τους φίλους του, δε διστάζει να πάρει μέρος στην Αντίσταση, σαμποτάροντας γερμανικά οχήματα, γράφοντας στους τοίχους «ΠΕΙΝΑΜΕ! ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΦΑΜΕ» και έχοντας πάντα για σύνθημα ένα τραγούδι που φλογίζει τις καρδιές τους:
Πάντα μπροστά μας, για μια καινούρια ζωή…
Η ΜΩΒ ΟΜΠΡΕΛΑ
Λίγο πριν από τον πόλεμο του 1940, κάπου στο Μαρούσι, ζει με τους γονείς της η Ελευθερία, ένα δεκάχρονο κορίτσι, που τα δίδυμα μικρότερα αδέρφια της φωνάζουν Λέτρω και όταν θυμώνουν μαζί της πλασμώδιο του Λαβεράν. Απεχθάνεται το νοικοκυριό και τις «γυναικείες» δουλειές, ενώ τρελαίνεται για ό,τι δεν εγκρίνει ο πατέρας της: 8ιαβάζει με μανία βιβλία, ανυπομονεί να δει θέατρο, ρίχνει κλεφτές ματιές στην εφημερίδα, εύχεται κάποτε να μοιάσει στην Αντιγόνη του Σοφοκλή.
Στο πάνω πάτωμα του σπιτιού τους ο κύριος Μαρσέλ, ένας Γάλλος που ζει μόνιμα στην Ελλάδα, έχει υπό την προστασία του τον ανιψιό του Μπενουά ο οποίος γίνεται αχώριστος φίλος των παιδιών. Λιγοστά τα παιχνίδια τους -βόλοι, σβούρες, σκοινάκι, γιογιό κι ένα ζευγάρι πατίνια με καρουλάκια-, αλλά αστείρευτη η φαντασία τους. Όλοι μαζί σκαρφίζονται χίλιες δυο ιστορίες που μαγεύουν και τους ίδιους. Και πόσα ακόμα θα σκέφτονταν να κάνουν εάν δεν τους εμπόδιζαν οι μεγάλοι…
Οι μεγάλοι και τα παιδιά. Δυο κόσμοι τόσο διαφορετικοί που όσα χρόνια κι αν περάσουν οι νόμοι τους και η γλώσσα τους δεν θα είναι ποτέ κοινά. Ο καθένας κουβαλάει τη δική του αλήθεια. Γι’ αυτό άλλωστε και πίσω από μια μωβ ομπρέλα μπορεί να κρύβονται πολλές!
ΚΟΝΤΑ ΣΤΙΣ ΡΑΓΙΕΣ
Τις ράγιες που «οδηγούν» σε μια καινούρια ζωή κοιτάει κάθε μέρα από το παράθυρό της η δεκάχρονη Σάσα.
Το Κουκούτσι, όπως τη φωνάζει ο πατέρας της, αναζητά απαντήσεις σε χιλιάδες ερωτήματα που ξεφυτρώνουν κάθε λίγο και λιγάκι σαν μανιταράκια στο κεφάλι της.
Ποιος θα της λύσει τις απορίες; Η μαμά της και η Ντούνια, που δουλεύει χρόνια στο σπίτι τους, δεν έχουν πολλή υπομονή για εξηγήσεις.
Μόνη της ελπίδα ο πατέρας της που την ακούει προσεκτικά και στον λιγοστό ελεύθερο χρόνο του της εξηγεί όσα εκείνη διψάει να μάθει.
Ο Σουσάμης –έτσι τον φωνάζει η κόρη του– είναι γιατρός και δε διακρίνει τους αρρώστους σε πλούσιους και φτωχούς, ούτε σε Ρώσους και Πολωνούς ή Εβραίους, ούτε σε χριστιανούς και αλλόθρησκους.
Με αυτές τις αξίες μεγαλώνει η Σάσα στην προεπαναστατική Ρωσία καταφέρνοντας να υψώσει το ανάστημά της στην αδικία και να μάθει τι σημαίνει να είσαι αληθινός ήρωας.
Παρακολουθεί όσα συμβαίνουν γύρω της και περιμένει με λαχτάρα και ενθουσιασμό, που μόνο τα παιδιά μπορεί να έχουν, τη μεγάλη αλλαγή που χτυπάει την πόρτα της.
Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΑΧΝΕΣ
Κωνσταντίνα! Κωνσταντίνα! Κωνσταντίνα! Και έλεγε ότι δε θα ακούσει σήμερα τη γιαγιά της και τις τρεις αχώριστες φίλες της. Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Ε, βέβαια, πού να καταλάβουν αυτές από εφηβεία, που είναι της γενιάς της Κατοχής! «Μα δεν πήρες είδηση τίποτα;» ρωτάει και ξαναρωτάει η γιαγιά.
«Όχι, τίποτα.» Είχε τόσο χαρεί για την καινούρια τους ζωή στη Γερμανία, που ούτε της πέρασε απ’ το νου πως οι γονείς της μια μέρα θα χώριζαν. Κι ακόμη χειρότερα: ότι θα την έστελναν πίσω στην Ελλάδα να ζήσει με τη γιαγιά της για κάποιο διάστημα. Όμως την Κωνσταντίνα δεν τη νοιάζει τίποτε πια. Ούτε το διαζύγιο των γονιών της και οι καινούριες τους οικογένειες, ούτε η γκρίνια της γιαγιάς και τα προβλήματα στο νέο της σχολείο. Αυτή έχει βρει τη λύση. Ας είναι καλά ο Λουμίνης, ένα αγόρι από μεγαλύτερη τάξη. Ένα γαλάζιο θαυματουργό χαπάκι κι ύστερα άλλο ένα κι ύστερα πολλά θαυματουργά χαπάκια, κι ύστερα πολλά θαυματουργά ψέματα και μια στα ουράνια, μια στο γκρεμό, κι ύστερα… δεν έχει επιστροφή. Σίγουρα δεν έχει;
Αρβυλάκια και Γόβες
Αρβυλάκια, λουστρινένιες γόβες, καλοκαιρινά πέδιλα, μια παρέα φοιτητών και συνάμα παπουτσιών, μας σεργιανίζουν στα σκληρά χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης. Και τότε ένας δυνατός έρωτας ξεσπάει. Είκοσι χρόνια μετά τόσο έντονες κοινές εμπειρίες είναι σχεδόν ακατόρθωτο να τις σβήσει ο χρόνος.
Αντρόγυνα οδηγούνται στον χωρισμό και ο καθένας ξεκινά μια καινούργια ζωή, πολιτικοί πρόσφυγες, και ένα αγόρι που ονειρεύεται να γίνει ακροβάτης και είναι αποφασισμένο να δει την παράσταση του τσίρκου που έχει επισκεφτεί την πόλη του, έστω κι αν χρειαστεί να θυσιάσει τη γάτα του στα λιοντάρια, είναι οι πρωταγωνιστές σε αυτές τις βαθιά ανθρώπινες και συγκινητικές ιστορίες όπου κυριαρχούν η ξενιτιά, η νοσταλγία της πατρίδας και η λαχτάρα για επιστροφή.
Οι μαθητές της Δ΄τάξης του Σχολείου μας , παρουσίασαν μία όμορφη θεατρική παράσταση για την επέτειο του Πολυτεχνείου . Μέσα από αυτή την παράσταση μεταφερθήκαμε στην εποχή της Δικτατορίας, όπου γνωρίσαμε την καθημερινή ζωή των κατοίκων της Πρωτεύουσας και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκείνες τις ημέρες.
Μπράβο στους μαθητές και στις δασκάλες τους , κ. Μαθηνού Μπραϊνώ και κ.Ελευθερίου Αικατερίνη , που κατάφεραν να παρουσιάσουν μία τόσο καλή παράσταση.
Οι μαθητές των Γ΄1 και Γ΄2 τάξεων με τις δασκάλες τους κ. Μόσχα Χαρίκλεια και κ. Δασκαλοπούλου Μαγδαληνή και τη Μουσικό κ. Γκανά Γλυκερία παρουσίασαν μία όμορφη γιορτή με σκετς ποιήματα και τραγούδια για να τιμήσουμε τους ήρωες του 1940.
Στα πλαίσια του 
Περιβαλλοντικού Προγράμματος “Η αυλή του σχολείου” , που άρχισε την σχ. χρονιά 2010-2011 από τους μαθητές της Πέμπτης τάξης και τους εκπ/κούς κ. Ελευθερίου Αικατερίνη και Καραπαναγιώτη Σπυρίδωνα , πραγματοποιήθηκε στις 4 Απριλίου 2012 με τη συμμετοχή όλων των μαθητών και των εκπ/κών του Σχολείου καθώς και της Προέδρου του Συλλόγου Γονέων κ. Πλωμαρίτη Κυριακή, καθαριότητα των τάξεων και των διαδρόμων του σχολικού κτηρίου, κηπουρέματα στην αυλή , με ξεχορτάριασμα , σκάλισμα και φροντίδα των φυτών που άρχισαν να φυτεύουν οι μαθητές του Σχολείου από το σχολικό έτος 2009-2010. Επίσης έγινε καθαρισμός όλης της περιοχής γύρω από το Σχολείο.
Οι δράσεις συνεχίστηκαν και στις 5 Απριλίου , όπου όλοι πάλι μαζί ,μαθητές και εκπ/κοί συνέχισαν να φροντίζουν το σχολείο ,ζωγραφίζοντας στους εξωτερικούς τοίχους όμορφα σχέδια και συνθήματα για το Περιβάλλον .
Επίσης οι εκπ/κοί με τη βοήθεια και του μηχανικού του Δήμου κ. Χρήστου Σταματίου το απόγευμα σχεδίασαν επιδαπέδια παιχνίδια για να παίζουν οι μαθητές στην ώρα της Γυμναστικής και στο διάλειμμα.
Έτσι ολοκληρώθηκε το παραπάνω Εκπ/κό Πρόγραμμα με πολύ επιτυχία , σύμφωνα με κοινή ομολογία των συμμετεχόντων αλλά και των γονέων των μαθητών.
Το παραπάνω Πρόγραμμα είναι ενταγμένο και στο Διεθνές Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπ/σης ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ , στο οποίο το Σχολείο μας συμμετέχει από τη σχολική χρονιά 2009-2010.
