Στις 4 Δεκεμβρίου 2015 οι δασκάλες της ΣΤ τάξης (Δρίτσα Μαίρη και Αρβανιτόγιαννη Μάχη) του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ιστιαίας χάρισαν στους μαθητές τους μια ξεχωριστή ημέρα.
Εμείς τα φοβερά εκτάκια «χαθήκαμε» στη χώρα της τέχνης …και κάναμε ένα σούπερ μακροβούτι στη σοκολάτα…
Παρακολουθήσαμε μαζί με τις δασκάλες μας και τον Διευθυντή μας Κο Χρίστο Μουργιά το διήγημα –παραμύθι του Γεώργιου Βιζυηνού «Το τελευταίο της ζωής του ταξείδιον» .Με τον Κο Κώστα Αρζόγλου να ερμηνεύει ΜΟΝΑΔΙΚΑ τον ονειροπόλο παππού και μέσα από ένα μεγάλο θίασο ηθοποιών ταξιδέψαμε από την Θράκη ως την Κωνσταντινούπολη έχοντας συντροφιά την φωνή και το σαντούρι της Αρετής Κετιμέ
Ο σκιοπαίκτης-σκηνοθέτης Ηλίας Καρελλάς πάντρεψε την ζωντανή παραδοσιακή μουσική, το θέατρο σκιών και τα πολυμέσα και ζωντάνεψε μοναδικά (μέσα σ’ ένα μοναδικό σκηνικό περιβάλλον ) την συγκινητική ιστορία του μικρού Γιωργή.
Η οποία ήταν μια περιπέτεια γεμάτη συγκίνηση, αγωνία και χιούμορ που πλημμύριζε από μυρωδιές, αρώματα και μουσικά ακούσματα της Πόλης και φώτιζε μια από τις πιο τρυφερές σχέσεις στην οικογένεια, την σχέση παππού-εγγονού.
«…-Γιωργάκη μου ,ποιαν αγαπάς κι ολημερίς την τραγουδάς;
-Παππού!
-Πήγες στην Πόλη ψυχή μου! Πήγες στην Πόλη! Είδες πού κόσμο;
-Ναι παππού .Είδα τη Σηλυβριά με το Παραπόρτι ψηλά-ψηλά με κάτι μύλους που έχουν φτερά και γυρίζουν με τον άνεμο.
-Άστα αυτά! Πέρασες από την χώρα που ψήνει ο ήλιος το ψωμί και είδες τους Σκυλοκέφαλους;…»
(απόσπασμα από το έργο)
Στη συνέχεια μ’ ένα βλέμμα ονειροπόλο και βαθύτατα συγκινημένο και έχοντας στο νου τις μοναδικές στιγμές του θεάτρου και το υπέροχο φινάλε του έργου οδηγηθήκαμε στο μυρωδάτο χώρο της «Σοκολάτας» και γίναμε συνταξιδιώτες στο «ταξίδι» που ο καρπός του κακάο μεταμορφώνεται σε λαχταριστή σοκολάτα .
Περάσαμε μια πραγματική ζούγκλα ,είδαμε τον ναό των Ατζέκων ,ξεκουραστήκαμε σε μια πραγματική καλύβα του Αμαζονίου και περνώντας ένα δαιδαλώδη λαβύρινθο – χρονομηχανή μεταφερθήκαμε στο εργοστάσιο Σοκολάτας που γευτήκαμε την γνωστή μας απόλαυση αν και θα θέλαμε και λίγο παραπάνω…
Στην επιστροφή που ήταν γεμάτη φωνές και τραγούδια ,είχαμε στο στόμα γεύση σοκολάτα
ΑΛΛΑ κυριαρχούσε η φωνή του παππού στο «ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ»…
Πάρτε μια γεύση από την υπέροχη ημέρα μας:






















