Συμμετείχαμε και φέτος στον διαγωνισμό παραμυθιού της Διεύθυνσης Δυτ. Θεσ/νίκης με θέμα : “ο Δράκος που έφαγε την Δευτέρα”. Τα παιδιά έβαλαν τα δυνατά τους και το παραμύθι μας στάλθηκε στον διαγωνισμό “με δόξα και τιμή” και με όμορφες εικόνες!!!!
“Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας δράκος που τον έλεγαν Γκέλη. δεν ήταν ένας συνηθισμένος δράκος παραμυθιού και αυτό φαίνεται από το όνομά του: Γκέλης από το Βαγγέλης! Ζούσε σε τροχόσπιτο και λάτρευε τα ταξίδια. Αγαπημένος του προορισμός η κορυφή του Ολύμπου, όπου πάρκαρε δίπλα στα παλάτια των θεών.
(στον Όλυμπο με το τροχόσπιτο)
Εκεί γνώρισε τον Δία, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι. Που τους έχανες, που τους έβρισκες, πάντα σε ένα τραπέζι γεμάτο μπέργκερ, σουβλάκια, γύρο, μακαρόνια με κιμά, πατάτες τηγανητές, κοκα-κόλες, βυσσινάδες, πορτοκαλάδες και για το τέλος καραμέλες, σοκολάτες και παγωτά.
(φαϊ με τον Δία)
Το αποτέλεσμα; Ο Γκέλης απέκτησε μια κοιλιά τόσο μεγάλη που τα δύο μικροσκοπικά φτερά του δεν μπορούσαν πια να τον σηκώσουν. Κι έτσι, οι πτήσεις του περιορίστηκαν σε μικρά πηδηματάκια. Ένα πρωί τον έπιασε το παράπονο και έβαλε τα κλάματα. Πήγε στον Δία και του ζήτησε βοήθεια. Ο Δίας τον συμβούλεψε να πάει σε διαιτολόγο. Έτσι ο Γκέλης βρέθηκε έξω από το γραφείο του διάσημου γιατρού Μπιφτέκη.
Ο γιατρός άκουσε το ιστορικό του και είπε αυστηρά:
«Από Δευτέρα θα αλλάξεις διατροφή!»
Του έδωσε μια λίστα με υγιεινά γεύματα, κι ο Γκέλης έτρεξε να τη δώσει στον φίλο του και σεφ, Μήτσο τον τυφλοπόντικα. Ο Μήτσος στην υπόγεια κουζίνα του πάλεψε όλο το βράδυ για το εβδομαδιαίο μενού, ξέροντας πως ο Γκέλης δεν θα χαρεί. Το πρωί τού το έδωσε δειλά. Ο Γκέλης είδε πως τη Δευτέρα είχε μπάμιες… και αφηνίασε.
«Σιχαίνομαι τις μπάμιες! Μισώ τη Δευτέρα!»
Φύσηξε φωτιά και έκαψε το χαρτί.
Την επόμενη μέρα είπε στον Δία ότι η δίαιτα «δεν είναι για εκείνον». Ο Δίας τότε του πρότεινε γυμναστήριο. Ο Γκέλης χάρηκε για τη νέα λύση και πήγε στον κ. Τρέχο. Εκείνος τον καλοδέχτηκε: «Από Δευτέρα, κ. Γκέλη, με τη φόρμα σας εδώ».
Και ήρθε η Δευτέρα… ο Γκέλης έφτασε με την πράσινη φόρμα του. Δεν πρόλαβε όμως να πει «καλημέρα» και.
«Τρέχα!» φώναξε ο κ. Τρέχος.
Ο Γκέλης σε δύο λεπτά ήταν έτοιμος να λιποθυμήσει.
«Μήπως να κάνω κάτι άλλο;» ρώτησε ξεψυχισμένα.
«Βαράκια!» είπε ο γυμναστής.
Ο Γκέλης σήκωσε δύο φορές και σωριάστηκε κάτω.
«Ωραία, τώρα 30 push-ups!»
«Αυτός θέλει να με πεθάνει!» είπε και έφυγε αγανακτισμένος.
«Σε περιμένω την άλλη Δευτέρα!» φώναξε πίσω του ο κ. Τρέχος.
«ΟΧΙ! Τις μισώ τις Δευτέρες!»
(στο γυμναστήριο)
Γύρισε σπίτι απογοητευμένος. Το απόγευμα ήρθε ο Δίας:
«Δεν είναι ούτε η δίαιτα ούτε το γυμναστήριο για μένα! Χρειαζόμαστε κάτι… μαγικό. Παραμύθι δεν είμαστε; Ή μπορείς εσύ, θεέ, να βοηθήσεις;»
«Τι χρειάζεσαι;» ρώτησε ο Δίας.
«Θέλω να πετάξεις έναν κεραυνό και να εξαφανίσεις τη Δευτέρα. Όλο εμπόδια μου βάζει!»
Ο Δίας γέλασε δυνατά: «Αποκλείεται! Η Δευτέρα είναι η αγαπημένη των γονιών και των παιδιών. Όλοι χαίρονται που αρχίζει η εβδομάδα!»
Ο Γκέλης, θυμωμένος, έτρεξε στο τροχόσπιτό του. Γιατί στο πάτωμα, κάτω από το χαλί, καλά κρυμμένο ανάμεσα σε χάρτες , εργαλεία και παλιά μαξιλάρια, βρισκόταν ένα μικρό κουτάκι. Μέσα ήταν το μαγικό ραβδάκι που περίμενε τη στιγμή που θα χρειαζόταν.
Με προσοχή το έκρυψε στο στόμα του και έστειλε τον Μήτσο να καλέσει την κυρά Εβδομάδα και τις κόρες της για δείπνο. Όταν έφτασαν, ο Γκέλης τις υποδέχτηκε με πονηρό χαμόγελο. Κατά τη διάρκεια του φαγητού άκουγε και μισοκοιτούσε τη Δευτέρα, ψάχνοντας ευκαιρία να την ξεμοναχιάσει.
Καθώς τελείωνε το δείπνο, της πρότεινε να βγουν να δουν τη θέα από τον Όλυμπο. Μόλις επιτέλους έμειναν μόνοι, έβγαλε το ραβδάκι από το στόμα του, και ψιθύρισε:
«Ακατα μάκατα
σούκουτε μπε,
έλα ραβδάκι
κάνε τη Δευτέρα κουραμπιέ!»
Πριν προλάβει η Δευτέρα να καταλάβει τι συνέβαινε… ο Γκέλης την άρπαξε και την έφαγε!
Κι έτσι τελείωσε η περιπέτεια του Γκέλη…….. τουλάχιστον για σήμερα!
Αν ζήσαν όλοι καλά; Δεν ξέρουμε.
Εμείς πάντως σίγουρα γελάσαμε πολύ.”
και φυσικά μπορεί να μην πήραμε βραβείο αλλά μας αξίζει ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!!!!
Πρόσφατα σχόλια