Ύστερα από τη διερεύνηση των ενδιαφερόντων των γονέων των μαθητών και της ανάγκης τους για επιμόρφωση, το εκπαιδευτικό προσωπικό οργάνωσε ένα απογευματινό σεμινάριο με θέμα τις πρώτες βοήθειες. Ευχαριστούμε τον κύριο Μακαβό Γιώργο, εθελοντή της Προτέκτα Κορδελιού Ευόσμου για την εξαιρετική επιμόρφωση.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς σχεδόν, ασχοληθήκαμε με το σχέδιο δράσης με τίτλο “στου σχολειού μου την αυλή… παίζω, μαθαίνω, δημιουργώ “. Αρχικά τέθηκε στην ολομέλεια των τμημάτων το ερώτημα “πώς θα θέλατε να είναι η αυλή του σχολείου μας;” και τα παιδιά ζωγράφισαν τις ιδέες τους για τη διαμόρφωση της αυλής.
Μία από τις προτάσεις των παιδιών ήταν να καθαρίσουμε την αυλή μας από σκουπίδια και να βάλουμε κανόνες ώστε να διατηρείται καθαρή. Φορώντας γάντια και τηρώντας τους κανόνες υγιεινής ορίζονταν ομάδες καθαριότητας που επέβλεπαν το χώρο και φρόντιζαν για την απομάκρυνση των σκουπιδιών.
Στις επιθυμίες των παιδιών ήταν να φτιάξουμε τον δικό μας λαχανόκηπο. Σε πρώτο στάδιο διερευνήθηκαν οι προϋπάρχουσες γνώσεις των παιδιών γύρω από το θέμα και καταγράφηκαν σε πίνακα τα βήματα που έπρεπε να ακολουθήσουμε.
Επισκεφτήκαμε τον γειτονικό λαχανόκηπο της κυρίας Άννας για να συλλέξουμε πληροφορίες και παράλληλα τα παιδιά εμπλούτιζαν τις γνώσεις τους μέσα από σχετικό εποπτικό υλικό, έντυπο και διαδικτυακό.
Όταν πλέον είχαμε μάθει αρκετά γύρω από το θέμα, προχωρήσαμε στην υλοποίηση του στόχου μας.
Αρχικά εντοπίσαμε το καταλληλότερο σημείο της αυλής για να φτιάξουμε τον λαχανόκηπο, ξεχορταριάσαμε την περιοχή, προετοιμάσαμε το έδαφος με σκάλισμα και πότισμα. Κλαδέψαμε τα οπωροφόρα δέντρα που φυτεύτηκαν πέρυσι, τα φροντίσαμε και τους ρίξαμε λίπασμα για να δυναμώσουν. Αξιόλογη ήταν η συμβολή των γονέων σ’ αυτή την προσπάθεια.
Έπειτα φυτέψαμε μαρούλια, ραπανάκια και κρεμμύδια και τους προσφέραμε την απαιτούμενη φροντίδα. Περιφράξαμε τον κήπο μας για να τον προφυλάξουμε. Τα παιδιά σχεδόν καθημερινά πήγαιναν και παρακολουθούσαν την ανάπτυξη των φυτών και τα φρόντιζαν.
Παράλληλα με τον λαχανόκηπο δημιουργήσαμε μικρά φυτώρια όπου φυτέψαμε διάφορους σπόρους, βάλαμε ταμπελάκια με το όνομα των σπόρων και τα σκεπάσαμε, δημιουργώντας θερμοκήπιο για να τα βοηθήσουμε να αναπτυχθούν. Όταν έφτασε η κατάλληλη ώρα , μεταφέραμε τα φυτά στον λαχανόκηπο.
Το ενδιαφέρον των παιδιών ήταν πολύ μεγάλο, όπως και η ανταπόκριση των γονέων, που συμμετείχαν με διάφορους τρόπους σ’ αυτή την προσπάθεια (συμμετέχοντας στις χειρωνακτικές εργασίες, προσφέροντας βολβούς και λουλούδια στο σχολείο, κ.ά,)
Μετά από την περιποίηση των φυτών μας, ήρθε η ώρα να απολαύσουμε τους καρπούς των προσπαθειών μας. Με υπερηφάνεια και χαρά μαζέψαμε αρωματικά βότανα και τα δώσαμε στους γονείς για να νοστιμίσουν το φαγητό μας, φτιάξαμε σαλάτα με τα μαρούλια και τα κρεμμυδάκια από τον κήπο μας και… ετοιμάζουμε δωράκι έκπληξη για τους γονείς…αρωματικό λαδάκι!
Με αφορμή τη διερεύνηση του συγκεκριμένου θέματος, αλλά και την κατοχή κομποστοποιητή στη διάθεση του Νηπιαγωγείου, επεκταθήκαμε και μελετήσαμε και το θέμα της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης. Αναζητήσαμε πληροφορίες στο διαδίκτυο και σε έντυπο υλικό, ενημερωθήκαμε για τη σημασία της ανακύκλωσης και της συμβολής της στην προστασία του περιβάλλοντος, φροντίσαμε να μεταλαμπαδεύσουμε τη γνώση που αποκτήσαμε και στους γονείς. Φτιάξαμε ομαδικά κολάζ όπου ομαδοποιήσαμε και διαχωρίσαμε τα ανακυκλώσιμα και μη υλικά, τα κομποστοποιούμενα και μη υλικά. Κάναμε σύντομη παρουσίαση του κομποστοποιητή στους γονείς την ημέρα που γιορτάσαμε την Άνοιξη.
Η διαδικασία του φυτέματος ενθουσίασε τόσο πολύ τα παιδιά, που μία από τις πασχαλινές κατασκευές ήταν “ο αυγομαλλιάς”, δηλαδή φύτεμα φακής σε τσόφλια αυγών με τη γνωστή τεχνική με το βαμβάκι.
Αξιοποιήσαμε την αυλή μας και σαν χώρο χαλάρωσης και αναψυχής. Αρκετές φορές επιλέξαμε να κάνουμε πικ νικ απολαμβάνοντας τη φυσική ομορφιά της αυλής μας. Επίσης, την “Ημέρα της Άνοιξης” μετά από τις οργανωμένες δραστηριότητες που ετοίμασε το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου γονείς και παιδιά χαλάρωσαν, κουβέντιασαν, έπαιξαν στο γρασίδι.
Στα πλαίσια του αρχικού προγραμματισμού δραστηριοτήτων προτάθηκε από τα παιδιά να φτιάξουμε αυτοσχέδια παιχνίδια. Εκπαιδευτικοί και μαθητές επινόησαν ομαδικά και ατομικά παιχνίδια, αξιοποιώντας την αυλή του σχολείου. Οι γονείς βοήθησαν στην υλοποίηση των ιδεών και την παραχώρηση υλικών.
Η αξιολόγηση του προγράμματος έγινε με την υλοποίηση έκθεσης φωτογραφίας. Αρχικά ζητήθηκε από τα παιδιά να φωτογραφίσουν ό,τι τους έκανε εντύπωση, τους άρεσε, θα ήθελαν να το κρατήσουμε στην αυλή όπως τη διαμορφώσαμε. Έπειτα οι φωτογραφίες σχολιάστηκαν στην ομάδα και αποφασίστηκε από κοινού ένας τίτλος για την κάθε φωτογραφία. Στο τέλος οι φωτογραφίες εκτυπώθηκαν και εκτέθηκαν στην είσοδο του σχολείου. Συζητήθηκαν διορθώσεις, αλλαγές , προσθήκες που θα μπορούσαν να γίνουν την επόμενη χρονιά και καταγράφηκαν προς μελέτη από Σεπτέμβριο.
Κατά τη διάρκεια του 2ου τριμήνου ασχοληθήκαμε με το εργαστήριο δεξιοτήτων που αφορά στις φυσικές καταστροφές και τίτλος του προγράμματος είναι “η βροχούλα που έγινε πλημμύρα”. Με αφορμή τις φυσικές καταστροφές και τις πλημμύρες των τελευταίων ετών, ευαισθητοποιήθηκαν τα παιδιά και άρχισαν να συλλέγουν πληροφορίες σχετικά με τα αίτια των καταστροφών και τις συνέπειες της ανθρώπινης παρέμβασης στη φύση.
Αναζητήσαμε πληροφορίες στο διαδίκτυο, διαβάσαμε σχετικά βιβλία και παραμύθια, συλλέξαμε πληροφορίες από τους συγγενείς και μάθαμε τον κύκλο του νερού. στη συνέχεια τον αποδώσαμε με τη μορφή ιστορίας, τον δραματοποιήσαμε και φτιάξαμε τη δική μας ηχοϊστορία με τα μουσικά όργανα.
Πειραματιστήκαμε με τις ιδιότητες του νερού, κάναμε υποθέσεις και βγάλαμε τα συμπεράσματά μας, τα οποία καταγράψαμε και αναρτήσαμε στις αίθουσες ώστε να έχουν τα παιδιά τη δυνατότητα να τα μελετήσουν καθ’ όλη τη διάρκεια εκπόνησης του συγκεκριμένου προγράμματος. Διαμορφώσαμε την τάξη και οργανώσαμε κατάλληλα τη γωνιά φυσικών επιστημών, την οποία τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να επισκεφθούν κατά τη διάρκεια των ελεύθερων δραστηριοτήτων και να πειραματιστούν με το νερό και τις ιδιότητές του.
Σύγκριση ποσοτήτων. Το νερό παίρνει το σχήμα του δοχείου που το βάζουμε.
Μέτρηση θερμοκρασίας. Το νερό παίρνει τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος που το έχουμε και αλλάζει μορφές (υγρό – στερεό – αέριο)
Καταγραφή αποτελεσμάτων από τα παιδιά
Πείραμα “επιπλέει – βυθίζεται”
Πείραμα διαλυτότητας
Πείραμα διαπερατότητας
Ελεύθερο παιχνίδι πειραματισμός με το νερό στην αυλή.
22 Μαρτίου – Παγκόσμια ημέρα νερού: πινακίδες με τα δικά μας μηνύματα για την προστασία και την εξοικονόμηση του νερού.
Βάλαμε στην αυλή το βροχόμετρο του σχολείου και μετρούσαμε για μία εβδομάδα την ποσότητα νερού που συγκεντρωνόταν καθημερινά και καταγράφαμε σε πίνακα τις μετρήσεις μας, ώστε να βρούμε ποια μέρα συλλέχθηκε η μεγαλύτερη ποσότητα νερού.
Στη συνέχεια το κάθε παιδί κατασκεύασε το δικό του βροχόμετρο και το πήρε σπίτι του για να κάνει τις δικές του μετρήσεις.
Μοσχομυριστά Λαζαράκια από τα χεράκια μας!
Η συνταγή:
Τα λαζαράκια είναι μικρά, αφράτα, ημίγλυκα ψωμάκια που παρασκευάζουν οι χριστιανοί το Σάββατο του Λάζαρου, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Έχουν το σχήμα σπαργανωμένου ανθρώπου, όπως παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες, και συμβολίζουν την ανάστασή του. Είναι νηστίσιμα, δηλαδή δεν περιέχουν γαλακτοκομικά προϊόντα ή αυγά. Για τον λόγο αυτό, σε αντίθεση με τα τσουρέκια, αλείφονται με ελαιόλαδο για να γίνουν πιο γυαλιστερά.[1][2]
Οι Λαζαρίνες φτιάχνουν τα στεφανάκια τους και ετοιμάζονται να πουν τα κάλαντα
Το Σάββατο του Λαζάρου (δηλαδή το Σάββατο πριν από την Κυριακή των Βαΐων) τα παιδιά – κυρίως τα κορίτσια – γυρίζουν στα σπίτια και τραγουδούν τα ειδικά κάλαντα (Λαζαρικά) σε διάφορες παραλλαγές, που εξιστορούν την «εκ νεκρών έγερση» του Λαζάρου.
Πηγαίνοντας από πόρτα σε πόρτα και τελειώνοντας το τραγούδι τους τα Λαζαράκια, όπως αποκαλούνται οι καλαντιστές της ημέρας, συνεχίζουν με ευχετικούς και επαινετικούς στίχους για το σπίτι και δέχονται ως φιλοδώρημα αυγά που τα τοποθετούν σ’ ένα στολισμένο καλαθάκι (σε κάποιες περιοχές φρούτα ή χρήματα). Τον Λάζαρο τραγουδούν κυρίως κορίτσια σχολικής ηλικίας, τα οποία αποκαλούνται λαζαρίνες, λαζαρίτσες, λαζαρούδισσες κ.α. Με τα κάλαντα του Λαζάρου ετοιμαζόμαστε για τη Μεγάλη εβδομάδα των Παθών.
Οι “αυγομαλλιάδες”, όταν το φύτεμα στον λαχανόκηπο δίνει ιδέες! Αδειάσαμε το εσωτερικό του αυγού, βάλαμε μέσα φακές και τις σκεπάσαμε με βαμβάκι, δώσαμε μορφή και… ποτίζοντας τις φακές, ο αυγομαλλιάς θα έχει πάντα φουντωτά μαλλιά!
Ευωδιαστές κάρτες με πασχαλινές ευχές: σε λευκό χαρτί αρωματισμένο με σαπούνι λεβάντας ζωγράφισαν τα παιδιά κορμό με πινέλα και τον στόλισαν με λουλούδια από τυπώματα μπατονέτας. Μια πασχαλίτσα να γυροφέρνει στην πασχαλιά μας και οι πιο γλυκές ευχές για καλό Πάσχα γραμμένες από τα παιδικά χεράκια!
Κότες πλουμιστές (ατομική κατασκευή): τα παιδιά κόλλησαν με ατλακόλ πολλές στρώσεις από λωρίδες εφημερίδας πάνω σε φουσκωμένο μπαλόνι. Κάλυψαν τις εφημερίδες με χρωματιστές λωρίδες μεταξόχαρτου ψαλιδισμένες για να δείχνει φουντωτή η κότα. Ακολουθώντας παρόμοια διαδικασία έφτιαξαν μια μικρότερη μπάλα για το κεφάλι της κότας. Έσκασαν το μπαλόνι με καρφίτσα για να στέκεται η κότα, της έβαλαν μάτια, ράμφος και λοφίο και έτοιμη η πλουμιστή μας να στολίσει το πασχαλινό τραπέζι!
“Η Σταύρωση του Ιησού” με την τεχνική της ζωγραφικής και του κολάζ.
Τα κόκκινα αυγά βάφονται τη Μεγάλη Πέμπτη, η οποία θεωρείται η ημέρα του Μυστικού Δείπνου, τότε που ο Χριστός προσέφερε άρτο και κρασί ως συμβολισμό για το σώμα Του και το αίμα Του, έτοιμος να θυσιαστεί για να ελευθερώσει τον κόσμο. Το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών είναι ένα έθιμο χρόνων στο Αναστάσιμο τραπέζι, ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά. Βάσει της χριστιανικής παράδοσης, το κόκκινο αυγό αποτελεί σύμβολο ζωής, καθώς, όπως σπάει, κατά τη διαδικασία του τσουγκρίσματος, έτσι έσπασε και ο τάφος από τον οποίο αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός.
<p>Πηγή: <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr”>iefimerida.gr</a> – <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr/ellada/kokkina-ayga-pasha-ena-ethimo-hronon”>Γιατί βάφουμε κόκκινα τα αυγά του Πάσχα -Ένα έθιμο χρόνων – iefimerida.gr</a></p>
Βάψαμε κι εμείς τα αυγά μας με διάφορες τεχνικές: κόκκινα με έτοιμη βαφή, με διάφορα χρώματα κιμωλίας, πολύχρωμα με τέμπερες, με ντεκουπάζ λουλουδιών από πασχαλινές χαρτοπετσέτες.
Φτιάξαμε καλαθάκια και τα στολίσαμε με τα αυγά που βάψαμε.
Κι ένα παιχνίδι που συνδυάζει διασκέδαση και μάθηση, οι γνωστές μουσικές καρέκλες σε άλλη εκδοχή: Χρειαστήκαμε στεφάνια, ψεύτικα πασχαλινά αυγά, χαρούμενη μουσική και κάρτες με αριθμούς. Σε ένα κεντρικό στεφάνι βάλαμε αρκετά πασχαλινά αυγά. Γύρω γύρω στεφάνια, κατά ένα λιγότερο από των αριθμό των παιδιών που συμμετέχουν στο παιχνίδι και μέσα στο κάθε στεφάνι μια καρτέλα με αριθμό. Όσο ακούγεται η μουσική τα παιδιά χορεύουν γύρω από τα στεφάνια. Μόλις σταματήσει η μουσική διαλέγουν ένα στεφάνι και βάζουν μέσα τόσα αυγά όσα λέει η καρτέλα που βρήκαν στο στεφάνι. Όποιος δεν προλάβει να πάρει στεφάνι, βγαίνει από το παιχνίδι. Κάθε φορά αφαιρούμε ένα στεφάνι, ώστε πάντοτε να είναι ο αριθμός των στεφανιών να είναι κατά ένα λιγότερος από τον αριθμό των παιδιών που συμμετέχουν.
Καλέσαμε εθελόντρια της ομάδας Make a wish και μας μίλησε για τον εθελοντισμό και την αξία της προσφοράς.
Τα παιδιά βάλανε όλη τους τη φαντασία και φτιάξανε με τους γονείς τους το δικό τους ξεχωριστό αστέρι
Ομαδική εργασία: το κάθε παιδί στόλισε το δικό του αστέρι και συμπληρώσαμε το αστέρι του make a wish. Συγκεντρώσαμε χρήματα για να πραγματοποιήσουμε την ευχή ενός παιδιού
Φτιάξαμε Χριστουγεννιάτικες κάρτες και γράψαμε τις δικές μας ευχές, τις στείλαμε στο Σύλλογο ατόμων με καρκίνο για να τους δώσουμε δύναμη να συνεχίσουν τον δύσκολο αγώνα τους
«Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο». Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων
Η Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους.
Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων, παρακολουθήσαμε την ταινία με τίτλο “Λάικα, ένα υπέροχο σκυλάκι” και συζητήσαμε για τις ανάγκες των ζώων, τη σχέση τους με τον άνθρωπο και επικεντρωθήκαμε στα αδέσποτα ζωάκια.
Φτιάξαμε μια ατομική κατασκευή: το κάθε παιδί επέλεξε το δικό του σκυλάκι για να το “υιοθετήσει”, του έφτιαξε ένα σπιτάκι και του έδωσε όνομα.
“Χρειάζομαι φαγητό, νερό, σπίτι και αγάπη” λένε τα σκυλάκια μας και εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη να τα φροντίζουμε όπως τους αξίζει!
Επισκεφτήκαμε το Παιδικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και πήραμε μέρος στις αποκριάτικες δράσεις που οργανώνει
Στολίσαμε την τάξη μας με δικές μας κατασκευές
Την Τσικνοπέμπτη μασκαρευτήκαμε, χορέψαμε και διασκεδάσαμε σε αποκριάτικους ρυθμούς. Μιλήσαμε για τα αποκριάτικα έθιμα και χορέψαμε το γαϊτανάκι. Τσικνήσαμε με σουβλάκια που μας πρόσφερε ο Σύλλογος Γονέων και τους ευχαριστούμε πολύ!
Αναβιώσαμε το έθιμο της “χάσκας” ή “χλούτσκας”
Η “χάσκα”, (προέλευση : από το αρχ. χάσκω = ανοίγω πολύ το στόμα),είναι αποκριάτικο έθιμο που συναντάται κυρίως στην περιοχή της Μακεδονίας, την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς.
Στην Επανομή μετά την «συγχώρεση»(όπου ο ένας ζητάει από τον άλλον συγχώρεση ενώ οι μικρότεροι ασπάζονταν τα χέρια των μεγαλύτερων της οικογένειας) ο γεροντότερος δένει μια κλωστή στον πλάστη, με τον οποίο ανοίγονται τα φύλλα της πίτας και στην άκρη της κλωστής δένεται ένα ξεφλουδισμένο και σφιχτά βρασμένο αυγό ή χαλβάς ή λουκούμι.
Ο πατριάρχης της οικογένειας (πατέρας, παππούς) κάθεται στο κέντρο ή στην περιφέρεια ενός κύκλου που αποτελείται από τα νεότερα μέλη της οικογένειας και κουνάει σαν εκκρεμές το αυγό στα στόματα των μελών της οικογένειας. Οι νεαροί συμμετέχοντες, προσπαθούν με το στόμα μόνο και δίχως να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, τα οποία είναι πίσω στην πλάτη να πιάσουν το εκλεκτό έδεσμα! Εκείνος που θα το καταφέρει θεωρείται πολύ τυχερός ή και ικανός.
Το έθιμο της χάσκας το επιβάλει σαρακοστιανή επιταγή που λέει: «με αυγό κλείνει το στόμα το βράδυ της αποκριάς και με αυγό ανοίγει πάλι το βράδυ της Ανάστασης». Υπενθυμίζοντας τη νηστεία που πρέπει να τηρηθεί στο μεσοδιάστημα αυτό. Στο τέλος ζητούσαν συγχώρεση ο ένας από τον άλλον και οι μικρότεροι ασπάζονταν τα χέρια των μεγαλύτερων της οικογένειας (παππούς, πατέρας, νονός) και εύχονταν καλή σαρακοστή και καλή Ανάσταση.
https://www.youtube.com/watch?v=rYGGBrqI3B0
Χρόνια πολλά! Καλό τριήμερο!
Η μαμά τής Σοφούλας δώρισε σε όλους μας “μαρτάκια”.
Φτιάξαμε τις ανοιξιάτικες κάρτες μας
Σύμφωνα με το έθιμο, την 1η Μαρτίου, οι μητέρες φορούν στον καρπό του χεριού των παιδιών τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά!
Λέγεται ότι ο «Μάρτης» προστατεύει από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, που είναι ιδιαίτερα βλαβερός, σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. Σε μερικές περιοχές ο «Μάρτης» φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του. Στη συνέχεια, τον Μάρτη θα τον παραλάβουν τα χελιδόνια, τα οποία σαν αποδημητικά πουλιά που είναι, εμφανίζονται την άνοιξη και θα τον χρησιμοποιήσουν για να στερεώσουν την νέα φωλιά που θα φτιάξουν.
Το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μάρτη γιορτάζεται ίδιο και απαράλλαχτο στα Σκόπια με την ονομασία Μάρτινκα και στην Αλβανία ως Βερόρε. Οι κάτοικοι των δυο γειτονικών μας χωρών φορούν βραχιόλια από κόκκινη και άσπρη κλωστή για να μην τους «πιάσει» ο ήλιος, τα οποία και βγάζουν στα τέλη του μήνα ή όταν δουν το πρώτο χελιδόνι.
Τηρώντας παραδόσεις και έθιμα αιώνων, οι Βούλγαροι, την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μαρτενίτσα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας, οι κάτοικοι τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος για να μην τους «κάψει η γιαγιά Μάρτα», που είναι η θηλυκή προσωποποίηση του μήνα Μάρτη. Η Μαρτενίτσα λειτουργεί στη συνείδηση του βουλγαρικού λαού ως φυλαχτό, το οποίο μάλιστα είθισται να προσφέρεται ως δώρο μεταξύ των μελών της οικογένειας, συνοδευόμενο από ευχές για υγεία και ευημερία.
Το έθιμο του Μάρτη φέρει στα ρουμανικά την ονομασία Μαρτιζόρ. Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο και είναι στενά συνδεδεμένο με αρκετά έθιμα και παραδόσεις της Ρουμανίας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Θεός – Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι.
Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη κλωστή που συμβολίζει την αγνότητα.
Ευχαριστούμε τη μαμά της Σοφούλας για τα βραχιολάκια του Μάρτη που μας δώρισε!
Φτιάξαμε την αμυγδαλιά με τυπώματα.
Η φύση στολίζεται με ανθισμένες αμυγδαλιές για να μας θυμίσει ότι όπου να ναι έρχεται η Άνοιξη! Την λένε και τρελή αμυγδαλιά, επειδή δε φοβάται το τσουχτερό κρύο και ανθίζει μέσα στην παγωνιά! Είναι το Δέντρο- σύμβολο της Ελπίδας ,της αέναης Αγάπης, της Αναγέννησης.
Ομαδική ζωγραφιά “το κορίτσι της Άνοιξης”
Ατομικές ανοιξιάτικες ζωγραφιές με νερομπογιές
Ατομική κατασκευή “μέλισσα” και αναπαράσταση της διαδικασίας αναπαραγωγής
Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού είναι η 6η Μαρτίου, η οποία καθιερώθηκε πανελληνίως από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος. Ο σχολικός εκφοβισμός, προέρχεται από άλλα παιδιά, συνήθως της ίδιας ηλικίας και αποτελεί μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στη σχολική πραγματικότητα, με σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου και τη διαδικασία της μάθησης. Η ενδοσχολική βία είναι ομαδικό φαινόμενο, καθώς δεν αφορά μόνο τον θύτη και το θύμα, αλλά και όσους είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του, δηλαδή τους παρατηρητές, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε μαθητές είτε ενήλικες. Ο σχολικός εκφοβισμός έχει αρνητικές συνέπειες στο κλίμα του σχολείου, στην κοινωνικοποίηση των παιδιών, στην επικοινωνία στην εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και στην μετέπειτα ομαλή ενσωμάτωση στην κοινωνία.
Μέσα από κατάλληλες δραστηριότητες, συζήτηση και ομαδικά βιωματικά παιχνίδια βοηθήσαμε τους μαθητές να κατανοήσουν τη σημασία, τις μορφές και τις επιπτώσεις της σχολικής βίας και στο τέλος φτιάξαμε μια ομαδική αφίσα με τα δικά μας μηνύματα εξάλειψης του φαινομένου αυτού.
Ξεκινήσαμε τη νέα χρονιά με χαρά, χαμόγελα, χαρούμενη διάθεση!
Φτιάξαμε καπέλα καλοσωρίσματος της νέας χρονιάς
Γράψαμε και κρεμάσαμε στην αυλή τις δικές μας ευχές για τη νέα χρονιά
Κόψαμε βασιλόπιτα και αυτοί που κέρδισαν το φλουρί πήραν και δώρο από το Σύλλογο γονέων
Φτιάξαμε και χορέψαμε τον δράκο της κινέζικης πρωτοχρονιάς
Πήραμε απάντηση από τον Άη Βασίλη, που του στείλαμε γράμμα πριν κλείσει το σχολείο για τις γιορτές
Φτιάξαμε το γούρι της χρονιάς
