Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται  κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας.

Στο Νηπιαγωγείο συζητήσαμε για το θέμα αυτό και γνωρίσαμε σημαντικές γυναίκες, του παρελθόντος αλλά και του σήμερα, από τον χώρο της επιστήμης, της τέχνης και του ακτιβισμού, όπως: η Μαρί Κιουρί, η Αμέλια Έρχαρτ,  η Αμαλία Φλέμιγκ, η Κέλι Γκεράρντι, η Τζέιν Γκούντολ,  η Φρίντα Κάλο,  η Ρόζα Παρκς, η Κλάρα Τσέτκιν κ. λπ

Κυρά – Σαρακοστή

Η Κυρά Σαρακοστή είναι ένα πολύ παλιό έθιμο. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα ιδιότυπο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.  Η κυρά Σαρακοστή ήταν η ζωγραφιά μιας γυναίκας με σταυρωμένα τα χέρια, λόγω προσευχής, χωρίς στόμα, λόγω νηστείας και με επτά πόδια που αναπαριστούσαν τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής. Σε μια διαφορετική εκδοχή,  την κυρά – Σαρακοστή τη ζύμωναν με αλεύρι, νερό και αλάτι, ώστε να γίνει σκληρή και να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι γνώριζαν πόσες εβδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο.

Στο Νηπιαγωγείο ακούσαμε το ποίημα για την κυρά – Σαρακοστή και κάναμε την αντίστοιχη κατασκευή.

Την κυρά – Σαρακοστή
που ΄ναι έθιμο παλιό,
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό,
μα το στόμα της ξεχνούσαν,
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά,
κόβαν’ ένα τη βδομάδα
μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.