Ιστορίες που μας κάνουν δυνατούς
Την ιστορία «Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος» διάβασαν οι μαθητές της Ε 1, Χρήστος Μπ ,Χρυσάνθη Μπ. Και Τηλέμαχος Γ, στα πρωτάκια του σχολείου μας που λατρεύουν να βρίσκονται στη βιβλιοθήκη παρέα με τον Ορφέα και την Ευρυδίκη απολαμβάνοντας ιστορίες που διαβάζουν μαθητές μεγαλύτερων τάξεων αλλά και διασκεδάζοντας με όλα όσα έχουν δημιουργήσει….(παιχνίδι ρόλων ,ομαδική εργασία). Μπορεί η βιβλιοθήκη να γέμισε λύκους αλλά ένα είναι σίγουρο, πως οι αγκαλιές ήταν περισσότερες και νίκησαν κάθε φόβο, κάθε κόμπο που μπορεί να υπάρχει στην ψυχή καθενός.
Το βιβλίο της AmelieJavaux μέσα από λέξεις, εικόνες και συναισθήματα διαπραγματεύεται το τόσο ευαίσθητο και επίκαιρο θέμα του σχολικού εκφοβισμού . Η Σάρλοτ φοβάται τους λύκους. Τους αληθινούς λύκους. Και ακόμα περισσότερο τους λύκους που τριγυρίζουν άγριοι και επιβλητικοί στην αυλή του σχολείου της. Αρχηγός τους η Άγκνες και ξοπίσω η αγέλη της. Καραδοκούν έτοιμες να κατασπαράξουν κάθε γέλιο, κάθε όμορφο συναίσθημα , κάθε ανέμελη στιγμή… . Η Σάρλοτ νιώθει ανυπεράσπιστη μπροστά τους, σχεδόν ανήμπορη. Μέχρι που μια μέρα…..
Ίσως οι λύκοι να παραμένουν λύκοι, να κάνουν πάντα ό,τι κάνουν οι λύκοι και να ψάχνουν μόνιμα για θήραμα, τρέφοντας τα δικά τους κενά, τις δικές τους ανασφάλειες και τους δικούς τους φόβους. Ωστόσο ας καταλάβουμε πως οφείλουμε ως εκπαιδευτικοί, ως γονείς αλλά και ως κοινωνία να εξημερώσουμε τους λύκους και να προστατεύουμε τα θύματα. Να δημιουργήσουμε σχολεία όπου η αγάπη, η αποδοχή, η ενσυναίσθηση και η καλοσύνη θα υψώνουν τείχος σε κάθε μορφή βίας εστιάζοντας κυρίως στην πρόληψη, την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση αλλά και τη συνεργασία.





















































