11ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Στην τάξη μας ασχοληθήκαμε με την ανακύκλωση μέσα από το παραμύθι: «Το Βρωμοχώρι», της συγγραφέως Σοφίας Ζαραμπούκα. Αρχικά, διαβάσαμε την ιστορία και συζητήσαμε τα βασικά της σημεία. Ιδιαίτερη εντύπωση στα παιδιά έκανε το γεγονός ότι οι μεγάλοι προτίμησαν να φορέσουν γυαλιά για να μη βλέπουν τη βρωμιά, αντί να αναλάβουν δράση για να καθαρίσουν το χωριό. Αντίθετα, τα παιδιά της ιστορίας πήραν πρωτοβουλία και κατάφεραν να αλλάξουν την εικόνα του τόπου τους.

Στη συνέχεια, συνδέσαμε το παραμύθι με την καθημερινότητά μας και συζητήσαμε πώς κι εμείς μπορούμε να φροντίζουμε το περιβάλλον μας. Καταλήξαμε στο πόσο σημαντική είναι η ανακύκλωση και γνωρίσαμε το σήμα της ανακύκλωσης μέσα από εικόνες.

Ακολούθησε βιωματική δραστηριότητα: αναπαραστήσαμε στην τάξη ένα «βρωμοχωριό», χρησιμοποιώντας καθαρά σκουπίδια που είχαμε φέρει από το σπίτι. Στη συνέχεια, όπως και στο παραμύθι, μετατρέψαμε το χωριό μας σε «καθαροχωριό», ταξινομώντας τα απορρίμματα σε κατηγορίες (πλαστικό, αλουμίνιο, χαρτί) αφού εντοπίσαμε το σήμα της ανακύκλωσης πάνω στις συσκευασίες , εφαρμόζοντας την ανακύκλωση και την αντιστοίχιση των υλικών.

Η δράση συνεχίστηκε με χαρά και κίνηση. Πιαστήκαμε όλοι μαζί σε κύκλο και χορέψαμε το τραγούδι της ανακύκλωσης

🎶 «Ανακύκλωση» – Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου, ενισχύοντας το μήνυμα της προστασίας του περιβάλλοντος με μουσική και συνεργασία.

🔗 Σύνδεσμος τραγουδιού στο YouTube:

https://www.youtube.com/watch?v=_aMVpHaUx7c�

Η δράση μας ολοκληρώθηκε με έναν ξεχωριστό και δημιουργικό τρόπο. Αξιοποιώντας τα ανακυκλώσιμα υλικά που είχαμε συγκεντρώσει στην τάξη, τα παιδιά συνεργάστηκαν και κατασκεύασαν το δικό μας «Ρομποτάκι της Ανακύκλωσης».

Μέσα από αυτή τη βιωματική δραστηριότητα, έδωσαν νέα ζωή σε υλικά που διαφορετικά θα κατέληγαν στα σκουπίδια, κατανοώντας έμπρακτα τη σημασία της επαναχρησιμοποίησης. Το ρομποτάκι μας δεν είναι απλώς μια κατασκευή· είναι η καθημερινή μας υπενθύμιση ότι με μικρές πράξεις μπορούμε να φροντίζουμε τον πλανήτη μας και να συμβάλλουμε σε ένα πιο καθαρό και υγιές περιβάλλον για όλους.

Η ανακύκλωση είναι ένας μαγικός τρόπος να φροντίζουμε τον πλανήτη μας!
Κάθε μέρα χρησιμοποιούμε πολλά υλικά, όπως χαρτί, πλαστικό και μέταλλο. Αντί να τα πετάμε στα σκουπίδια, μπορούμε να τους δώσουμε μια δεύτερη ζωή μέσα από την ανακύκλωση. Έτσι βοηθάμε τη Γη να μείνει καθαρή και όμορφη και μαθαίνουμε πώς μικρές πράξεις μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά.

Μέσα από παιχνίδια, κατασκευές και διασκεδαστικές δραστηριότητες,  γνωρίσαμε τα υλικά που ανακυκλώνονται και γίναμε όλοι μικροί προστάτες του περιβάλλοντος.

Ο egg μας ξενάγησε στο εργοστάσιο ανακύκλωσης και έδωσε το έναυσμα για την συζήτηση και τις απορίες των παιδιών για το θέμα της ανακύκλωσης.

Η πρώτη μας δραστηριότητα είχε ως στόχο να γνωρίσουμε ποια υλικά και συσκευασίες μπαίνουν στον μπλε κάδο ανακύκλωσης. Τα παιδιά αναγνώρισαν εικόνες από συσκευασίες και τις χώρισαν στις τέσσερις κατηγορίες υλικών που ανακυκλώνονται στους μπλε κάδους: χαρτί, αλουμίνιο, πλαστικό και γυαλί.

Έπειτα οι μαθητές δημιούργησαν τον δικό τους μπλε κάδο ανακύκλωσης – πίνακα αναφοράς για να θυμούνται ποια υλικά ανακυκλώνονται. Κόλλησαν τα ανακυκλώσιμα προϊόντα σε έναν μπλε κάδο -αφίσα που αναρτήσαμε στον τοίχο της τάξης μας.

Η επόμενη δραστηριότητα αφορούσε τον διαχωρισμό και την αναγνώριση ανακυκλώσιμων ή μη υλικών. Πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια ειδικού εκπαιδευτικού  λογισμικού και την χρήση οθόνης αφής.

.

Στη συνέχεια ο μπλε κάδος συστήθηκε στους μαθητές μας και τους μίλησε για την «ειδική» του αποστολή.

Τέλος τα παιδιά, σε ατομικά φύλλα εργασίας γέμισαν τους δικούς τους μπλε κάδους με ανακυκλώσιμα προϊόντα και έγραψαν την λέξη ανακύκλωση.

Στην τάξη μας διαβάσαμε τα παραμύθια «Ο Έλμερ, ο χρωματιστός ελέφαντας», όπου γνωρίσαμε τον Έλμερ που ήθελε να γίνει γκρι, αλλά και την ιστορία «Ο Έλμερ και τα ξυλοπόδαρα», μέσα από τα οποία αναδείχθηκε με τρυφερό τρόπο η έννοια της διαφορετικότητας.

Ακολουθώντας τα παραμύθια, συζητήσαμε με τα παιδιά για το πόσο σημαντικό είναι να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους, τονίζοντας ότι αυτό που μας κάνει αγαπητούς, δεν είναι η εμφάνισή μας, αλλά ο χαρακτήρας μας. Τα παιδιά μοιράστηκαν σκέψεις και εμπειρίες, κατανοώντας ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί και όλοι ξεχωριστοί.

Η δράση ολοκληρώθηκε με δημιουργική χειροτεχνία. Τα παιδιά κατασκεύασαν τον δικό τους Έλμερ σε μορφή μωσαϊκού, χρησιμοποιώντας πολύχρωμα χαρτονάκια που είχαν κόψει, αποτυπώνοντας εικαστικά τη μοναδικότητα και τη χαρά της διαφορετικότητας.

Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, τα παιδιά ενίσχυσαν την αυτοεκτίμησή τους και καλλιέργησαν στάσεις αποδοχής, σεβασμού και αγάπης προς τη διαφορετικότητα.

Στην τάξη μας διαβάσαμε το παραμύθι «Το ασχημόπαπο» και συζητήσαμε για τη διαφορετικότητα και πόσο σημαντικό είναι να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους. Τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα, κατανοώντας ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί και ότι αυτή η διαφορετικότητα μας κάνει ξεχωριστούς.

Μέσα από τη συζήτηση, αναδείχθηκε η αξία της αποδοχής και της καλοσύνης, καθώς και το μήνυμα ότι ο καθένας αξίζει να νιώθει ότι ανήκει σε μια ομάδα.

Η δράση ολοκληρώθηκε με ομαδική χειροτεχνία. Τα παιδιά δημιούργησαν μια λίμνη γεμάτη από διαφορετικά παπάκια, το καθένα μοναδικό, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα αποδοχής. Πάνω στη δημιουργία μας γράψαμε τη φράση: «Η δική μας λίμνη τους χωράει όλους», τονίζοντας ότι στην τάξη μας υπάρχει χώρος για όλους, χωρίς διακρίσεις.

Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, τα παιδιά καλλιέργησαν αξίες σεβασμού, συνεργασίας και ενσυναίσθησης, μετατρέποντας το παραμύθι σε βίωμα.

Στην τάξη μας ξεκινήσαμε τη λειτουργία δανειστικής βιβλιοθήκης, με στόχο την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη σύνδεση του σχολείου με το οικογενειακό περιβάλλον.

Αρχικά, επιλέξαμε τα βιβλία που θα δανείζονται τα παιδιά και τα καταγράψαμε. Στη συνέχεια, συζητήσαμε για τη σημασία του δανεισμού και της σωστής μεταχείρισης των βιβλίων, διαμορφώνοντας μαζί με τα παιδιά απλούς και κατανοητούς κανόνες.

Κάθε παιδί επέλεξε ένα βιβλίο και τοποθέτησε το βιβλίο του στον φάκελο δανειστικής βιβλιοθήκης, μέσα στον οποίο προστέθηκαν και οι κανόνες δανεισμού, ώστε να είναι ορατοί τόσο στα παιδιά όσο και στους γονείς.

Ο δανεισμός πραγματοποιείται κάθε Παρασκευή. Τα παιδιά επιστρέφουν το βιβλίο τους την επόμενη Παρασκευή, ενώ σε περίπτωση μη επιστροφής δεν πραγματοποιείται νέος δανεισμός. Με τον τρόπο αυτό, ενισχύεται η έννοια της υπευθυνότητας και του σεβασμού προς το κοινόχρηστο υλικό.

Μέσα από τη δράση αυτή, τα παιδιά μαθαίνουν να αγαπούν το βιβλίο, να το φροντίζουν και να μοιράζονται την αναγνωστική τους εμπειρία με την οικογένεια και την τάξη.

Στο νηπιαγωγείο, η δανειστική βιβλιοθήκη λειτουργεί ως ένα σημαντικό εργαλείο για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και της αγάπης για το βιβλίο. Tα παιδιά αναπτύσσουν την αγάπη για το διάβασμα και ενισχύουν τη φαντασία και τη γλωσσική τους ανάπτυξη.

Το κάθε βιβλίο θα είναι ένας μικρός θησαυρός, που θα χαρίσει μαγικές στιγμές στους μικρούς αναγνώστες και θα τους διδάξει τις αξίες της φιλίας, της καλοσύνης και της φαντασίας.   

Κάθε εβδομάδα, τα παιδιά επιλέγουν ένα βιβλίο που δανείζονται για λίγες ημέρες, ώστε να το διαβάσουν στο σπίτι με την οικογένειά τους.

 Οι εκπαιδευτικοί ενθαρρύνουν τους γονείς να διαβάζουν μαζί με τα παιδιά, να συζητούν το περιεχόμενό του και τα παιδιά να εκφράζονται μέσω της ζωγραφικής, απεικονίζοντας ό,τι τους έκανε εντύπωση.

Επιπλέον, τα παιδιά μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα, κρατώντας το βιβλίο καθαρό και περιποιημένο αλλά  και να το επιστρέφουν την ημέρα που έχει συμφωνηθεί με όλη την ομάδα.

Μέσα από αυτή τη συνεργασία, οι γονείς γίνονται συμμέτοχοι στη μαθησιακή διαδικασία, ενισχύοντας τη σχέση του παιδιού με το διάβασμα.

Έτσι, το βιβλίο γίνεται γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ σχολείου και οικογένειας, καλλιεργώντας πολύτιμες συνήθειες για το μέλλον.

Στα πλαίσια της παγκόσμιας μέρας αγκαλιάς 21/1/2026, συζητήσαμε για τις καλές και τις «κακές» αγκαλιές, φέραμε παραδείγματα από την καθημερινότητά μας.  Στη συνέχεια ακούσαμε το παραμύθι «Η Αγκαλιά που ρωτάει πρώτα» που δημιουργήσαμε όλοι μαζί, όπου τα παιδιά κατανόησαν ότι η αγάπη και η αγκαλιά,  μπορούν να εκφραστούν με διάφορους τρόπους και ότι η αγκαλιά είναι όμορφη μόνο όταν την θέλουμε. Η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε με μια κατασκευή, όπου οι μαθητές εκφράστηκαν με δημιουργικότητα και εν τέλει συνειδητοποίησαν και εμπέδωσαν την αξία της αγκαλιάς.

Στο πλαίσιο της θεματικής του χειμώνα, ασχοληθήκαμε με το φυσικό φαινόμενο της χειμερίας νάρκης μέσα από ποικίλες και βιωματικές δραστηριότητες.

Η δράση ξεκίνησε με την παρακολούθηση σχετικού βίντεο, το οποίο αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από το τι είναι η χειμερία νάρκη, ποια ζώα πέφτουν σε αυτήν και γιατί. Τα παιδιά γνώρισαν ζώα που κοιμούνται τον χειμώνα, καθώς και τις τροφές που καταναλώνουν πριν πέσουν σε χειμερία νάρκη. Μέσα από εικόνες, παρατηρήσαμε επίσης τις φωλιές και τα μέρη όπου τα ζώα κοιμούνται.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε δραστηριότητα αντιστοίχισης ζώων με τις φωλιές τους. Αφού μετρήσαμε πόσα ζώα έχουμε και πόσα παιδιά είμαστε, κάθε παιδί ανέλαβε να αντιστοιχίσει ένα ζώο. Διαπιστώσαμε ότι περίσσευε ένα ζώο, γεγονός που οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ένα παιδί θα χρειαστεί να συμμετάσχει δύο φορές, ενισχύοντας έτσι μαθηματικές έννοιες όπως η μέτρηση και η αντιστοίχιση.

Ακολούθησε κινητικό παιχνίδι, όπου τα παιδιά υποδύθηκαν τα ζώα. Αναζήτησαν τροφή, όπως κάνουν στη φύση, και όταν «ήρθε ο χειμώνας» έπεσαν σε χειμερία νάρκη. Με τη χρήση ενός σεντονιού, τα ζώα «κοιμήθηκαν», ενώ με τον ερχομό της άνοιξης «ξύπνησαν», βιώνοντας με το σώμα τους τη φυσική αυτή διαδικασία.

Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε το ουκρανικό παραμύθι «Το Μαγικό Γάντι», το οποίο συνδέεται με τον χειμώνα και τα ζώα. Τα παιδιά δημιούργησαν το δικό τους γάντι, κολλώντας επάνω τα ζώα του παραμυθιού, συνδυάζοντας αφήγηση, εικαστική έκφραση και φαντασία.

Τέλος, τα παιδιά κατασκεύασαν μια χειροτεχνία με αρκούδα που κοιμάται στη σπηλιά της και έγραψαν την επιγραφή «Σσσς… η αρκούδα κοιμάται», ενισχύοντας την εξάσκηση στη γραφή μέσα από ένα νόημα που είχαν ήδη κατανοήσει.

Η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε με αναστοχασμό, όπου τα παιδιά μοιράστηκαν όσα έμαθαν και εντυπωσιάστηκαν από τον τρόπο που τα ζώα προσαρμόζονται στον χειμώνα.

Δραστηριότητα 1.

Συζητήσαμε στην παρεούλα για τα δικαιώματα του παιδιού και είδαμε εποπτικό υλικό.

Κατόπιν τα παιδιά έκαναν σχετική  ατομική εργασία.

Δραστηριότητα 2.

Είδαμε προβολές στο διαδίκτυο σχετικά με τα διαφορετικά κοινονικοοικονομικά και φυλετικά χαρακτηριστικά παιδιών από όλον τον κόσμο. Όπως σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα το παρακάτω βίντεο:

«Ειρήνη» – Η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα

https://youtube.com/watch?v=WQJhuAfVTqo&feature=shared

https://youtube.com/watch?v=WQJhuAfVTqo&feature=shared

Δραστηριότητα 3.

Κάναμε συζήτηση στην παρεούλα για όλα αυτά και τα παιδιά ζωγράφισαν μια πιο φιλική πολιτεία για το μικρό κοριτσάκι, την ηρωίδα της ιστορίας, την  Ειρήνη.

Δραστηριότητα 4.  Κάναμε το παρακάτω σχετικό κουίζ στον υπολογιστή:

“Ειρήνη” η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα – Κουίζ

https://wordwall.net/el/resource/13664639/ειρήνη-η-ιστορία-ενός-παιδιού-πρόσφυγα

https://wordwall.net/el/resource/13664639/%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AE%CE%BD%CE%B7-%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B1

Δραστηριότητα 5.

Τα παιδιά ξαναείδαν και θυμηθήκαν και αναδιηγήθηκαν την ιστορία της Ειρήνης , ζωγράφισαν αντιπροσωπευτικές εικόνες της ιστορίας και τις κόλλησαν στη σωστή σειρά (ατομική εργασία).

Δραστηριότητα 6.

Έγινε πάλι συζήτηση για την ιστορία της Ειρήνης και πραγματοποιήθηκε ομαδική εργασία με ιδέες των παιδιών για το τι χρειάζονται τα παιδιά πρόσφυγες όταν πηγαίνουν σε άλλη χώρα, αλλά και κάθε παιδί που έχει βασικές ανάγκες και χρειάζεται να τις καλύψει.

Συμπέρασμα:

Τα παιδιά γνώρισαν τη διαφορετικότητα και συζήτησαν για το γεγονός ότι στην ομάδα μας

υπάρχουν παιδιά από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς. Μέσα από παιχνίδια, ιστορίες

και δημιουργικές δραστηριότητες κατάλαβαν ότι κάποια παιδιά έχουν έρθει από άλλες

χώρες επειδή χρειάστηκε να αφήσουν το σπίτι τους, αλλά έχουν τις ίδιες ανάγκες και

συναισθήματα με όλους: θέλουν φίλους, αγάπη, ασφάλεια , παιχνίδι, οικογένεια, ρούχα,

νερό και φαγητό. Τα παιδιά ανέπτυξαν σεβασμό, αποδοχή και ενσυναίσθηση, έμαθαν να

βοηθούν και να συνεργάζονται και συνειδητοποίησαν ότι  παρόλο που μπορεί να μιλάμε

διαφορετικές γλώσσες ή να έχουμε διαφορετικά έθιμα, όλοι ανήκουμε στην ίδια ομάδα και

όταν είμαστε όλοι μαζί αγαπημένοι, μπορούμε να είμαστε πιο δυνατοί.

Αρχικά παρακολουθήσαμε στο διαδίκτυο τον κύκλο του νερού και συζητήσαμε για αυτό το θέμα.

Στη συνέχεια μάθαμε το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου «Το ποταμάκι».

Το ποταμάκι

– Από πού είσαι, ποταμάκι;
– Από κείνο το βουνό.
– Πώς τον λέγαν τον παππού σου;
– Σύννεφο στον ουρανό.
– Ποια ’ναι η μάνα σου;
– Η μπόρα.–
– Πώς κατέβηκες στη χώρα;
– Τα χωράφια να ποτίσω
και τους μύλους να γυρίσω.
– Στάσου να σε ιδούμε λίγο,
ποταμάκι μου καλό.
– Βιάζομαι πολύ να φύγω,
ν’ ανταμώσω το γιαλό.

Κάναμε ομαδική εργασία για το ποίημα αυτό.

Κατόπιν, πραγματοποιήσαμε πείραμα:

 🌈 Πείραμα: Φτιάχνουμε το δικό μας ουράνιο τόξο

Συζητήσαμε με τα παιδιά για το ουράνιο τόξο και πώς δημιουργείται στη φύση. Μιλήσαμε για το φως και τα χρώματά του και τα παιδιά εξέφρασαν τις δικές τους ιδέες και εμπειρίες.

Στη συνέχεια κάναμε ένα απλό πείραμα για να δούμε από κοντά τα “κρυμμένα” χρώματα του φωτός.

Γεμίσαμε ένα ποτήρι με νερό και φωτίσαμε το ποτήρι από την κατάλληλη γωνία με έναν φακό. Κάτω από το ποτήρι είχαμε τοποθετήσει ένα λευκό χαρτί Α4.

Σιγά-σιγά, πάνω στο χαρτί εμφανίστηκε ένα μικρό ουράνιο τόξο, το οποίο παρατήρησαν με ενθουσιασμό τα παιδιά. Εντόπισαν τα χρώματα και συζητήσαμε πώς το νερό βοηθά το φως να “σπάσει” και να χωριστεί.

Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά είδαν πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα ουράνιο τόξο ακόμη και μέσα στην τάξη μας.

Ακολούθως, τα παιδιά έφτιαξαν σύννεφα,  το ουράνιο τόξο και ομπρέλες.

Έφτιαξαν σαλιγκαράκια, τα οποία βγαίνουν μετά τη βροχή.

Έκαναν ατομική εργασία για τον κύκλο του νερού.

Κατόπιν, παρακολουθήσαμε στο διαδίκτυο προβολές για τα οφέλη που έχουμε από το νερό, τη χρήση που πρέπει να κάνουμε, την οικονομία που πρέπει να κάνουμε στο νερό και μάθαμε πως πρέπει να το προστατεύουμε.

Κάναμε ομαδική εργασία για τη χρήση του νερού.

Κάναμε ομαδική εργασία για την οικονομία που πρέπει να κάνουμε στο νερό.

Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι το νερό είναι πολύτιμο στη ζωή μας και μάθαμε με ποιους τρόπους πρέπει να το προστατεύουμε.

Η 3^η Δεκεμβρίου είναι η παγκόσμια μέρα ατόμων με αναπηρία, καθιερωμένη από τον ΟΗΕ.

Με αυτήν την αφορμή πραγματοποιήσαμε τη Δραστηριότητα: « Όλοι μαζί στου κόσμου την αυλή», στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης του σχολείου μας για τη «Διαφορετικότητα».