11ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, στο νηπιαγωγείο μας, οργανώσαμε μια διαδραστική δράση με τίτλο “Όχι στη Βία, Ναι στη Φιλιά!”, με στόχο να μάθουν τα μικρά μας παιδιά πώς να αντιμετωπίζουν τον σχολικό εκφοβισμό και να χτίζουν υγιείς φιλίες. Τι κάναμε; Ζωγραφίσαμε και φτιάξαμε αφίσες με χαρούμενα μηνύματα όπως “Η φιλία είναι η καλύτερη δύναμη!” και “Σταματάμε τα κακά λόγια!”. Παίξαμε παιχνίδια ρόλων, όπου τα παιδιά μάθανε να λένε “Σταμάτα!” σε φίλους που πειράζουν και να ζητάνε βοήθεια από μεγάλους. Διαβάσαμε παραμύθια για φίλους που βοηθάνε ο ένας τον άλλον και φτιάξαμε “κύκλους φιλίας” όπου όλοι αγκαλιάζονται. Η δράση βοήθησε τα παιδιά να καταλάβουν ότι η βία (με λόγια ή πράξεις) πληγώνει, ενώ η καλοσύνη και η φιλία κάνουν όλους ευτυχισμένους. Ευχαριστούμε όλα τα παιδιά και συναδέλφους για τη συμμετοχή! Μαζί χτίζουμε ένα σχολείο χωρίς bullying!

Στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε μια βιωματική δραστηριότητα με στόχο να κατανοήσουν τα παιδιά τη δύναμη που έχουν τα λόγια και οι πράξεις μας απέναντι στους άλλους.

Αρχικά χρησιμοποιήσαμε μια χάρτινη καρδιά. Καθώς συζητούσαμε για τα άσχημα λόγια που μπορεί να πληγώσουν κάποιον, κάθε φορά που ακουγόταν ένα τέτοιο παράδειγμα τσαλακώναμε λίγο την καρδιά. Σιγά σιγά η καρδιά έγινε ένα μικρό κουβάρι, δείχνοντας πώς μπορεί να πληγωθεί η καρδιά ενός ανθρώπου όταν δέχεται άσχημα λόγια ή συμπεριφορές.

Ακολούθως, προσπαθήσαμε να την «θεραπεύσουμε», λέγοντας όμορφα λόγια και ζητώντας συγγνώμη. Ανοίξαμε την καρδιά ξανά, όμως παρατηρήσαμε ότι, παρόλο που επέστρεψε στο αρχικό της σχήμα, τα σημάδια είχαν μείνει. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα τα παιδιά κατάλαβαν ότι όταν πληγώνουμε κάποιον, ένα απλό «συγγνώμη» μπορεί να βοηθήσει, αλλά τα σημάδια που αφήνουν τα άσχημα λόγια πολλές φορές παραμένουν.

Έπειτα χρησιμοποιήσαμε μια δεύτερη χάρτινη καρδιά, στην οποία είπαμε μόνο όμορφα και θετικά λόγια. Η καρδιά αυτή έμεινε όπως ήταν: καθαρή και χωρίς σημάδια. Έτσι συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι να φερόμαστε με καλοσύνη, σεβασμό και αγάπη, ώστε να μην πληγώνουμε τους άλλους.

Για να κλείσουμε τη δραστηριότητα, τα παιδιά συμπλήρωσαν ένα φύλλο εργασίας, όπου ζωγράφισαν μέσα σε έναν «κουβά της χαράς» πράγματα που τους κάνουν χαρούμενους και όμορφες συμπεριφορές που επιλέγουμε να δείχνουμε στους φίλους μας.

Με αυτόν τον τρόπο καταλήξαμε όλοι μαζί στο μήνυμα ότι επιλέγουμε την καλοσύνη, τον σεβασμό και τη φιλία, γιατί τα όμορφα λόγια και οι πράξεις γεμίζουν τις καρδιές μας χαρά. 💛

Τις τελευταίες ημέρες γνωρίσαμε τα ήθη και τα έθιμα της Αποκριάς, μιας περιόδου γεμάτης χαρά, χρώματα και δημιουργία.

Ξεκινήσαμε συζητώντας για τις Απόκριες: τι σημαίνει η λέξη, πώς γιορτάζονται και γιατί οι άνθρωποι μεταμφιέζονται. Τα παιδιά μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους και μίλησαν για τις αγαπημένες τους στολές. Στο πλαίσιο αυτό, δημιουργήσαμε αποκριάτικες μάσκες, δίνοντας χώρο στη φαντασία και την έκφραση. Μέσα από την κατασκευή τους καλλιεργήσαμε τη λεπτή κινητικότητα, τη δημιουργικότητα και τη χαρά της μεταμόρφωσης.

Στη συνέχεια γνωρίσαμε την Καθαρά Δευτέρα και τα έθιμά της. Μιλήσαμε για το πέταγμα του χαρταετού, που συμβολίζει την έναρξη της Σαρακοστής και το «πέταγμα» της ψυχής ψηλά. Εμπνευσμένοι από το έθιμο, φτιάξαμε τους δικούς μας πολύχρωμους χαρταετούς, δουλεύοντας με σχήματα, γραμμές και μοτίβα.

Έπειτα αναφερθήκαμε στην Κυρά Σαρακοστή, ένα παραδοσιακό λαϊκό έθιμο που λειτουργούσε ως ημερολόγιο μέχρι το Πάσχα. Παρατηρήσαμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της: δεν έχει στόμα γιατί νηστεύει, έχει σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται και επτά πόδια που συμβολίζουν τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής. Τα παιδιά κατασκεύασαν την Κυρά Σαρακοστή, προσεγγίζοντας βιωματικά την παράδοση.

Συζητήσαμε επίσης για τη νηστεία και τα τρόφιμα που επιτρέπονται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Μέσα από δραστηριότητα ταξινόμησης, αναγνωρίσαμε νηστίσιμες τροφές, όπως όσπρια, λαχανικά, φρούτα και χαλβά κατανοώντας τη διατροφική αυτή συνήθεια ως μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Μέσα από όλες τις δράσεις, τα παιδιά γνώρισαν παραδόσεις του τόπου μας, συνεργάστηκαν δημιουργικά και συνέδεσαν το παιχνίδι με τη γνώση, διατηρώντας ζωντανά τα έθιμα που περνούν από γενιά σε γενιά.

Στην τάξη μας πραγματοποιήσαμε μια όμορφη βιωματική δραστηριότητα με στόχο να γνωρίσουμε διαφορετικούς πολιτισμούς και να μιλήσουμε για την αξία της αποδοχής και της ισότητας. Για να ξεκινήσει το ταξίδι μας, δημιουργήσαμε μια φανταστική βαλίτσα χρησιμοποιώντας μια χάρτινη σακούλα, μέσα στην οποία βάλαμε «εισιτήρια» με εικόνες από διάφορα μέρη του κόσμου.

Κάθε παιδί τραβούσε στην τύχη ένα εισιτήριο και όλοι μαζί «ταξιδεύαμε» στον τόπο που εμφανιζόταν στην εικόνα.

Σε κάθε στάση του ταξιδιού μας ακούγαμε παραδοσιακή μουσική από τη συγκεκριμένη χώρα, χορεύαμε και παρατηρούσαμε εικόνες και πληροφορίες από βιβλία, γνωρίζοντας έτσι στοιχεία του πολιτισμού και της ζωής των ανθρώπων που ζουν εκεί.

Μέσα από τη συζήτηση τα παιδιά εντόπισαν ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους του κόσμου. Παρόλο που μπορεί να μιλούν διαφορετικές γλώσσες, να φορούν διαφορετικά ρούχα ή να έχουν άλλες συνήθειες, καταλήξαμε στο σημαντικό συμπέρασμα ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια δικαιώματα. Τα γνωρίσαμε μέσα από εικόνες και μιλήσαμε για βασικά δικαιώματα των παιδιών, όπως το δικαίωμα στο παιχνίδι, στην αγάπη, στο σπίτι και στο σχολείο.

Στη συνέχεια, πιαστήκαμε όλοι μαζί σε κύκλο και χορέψαμε το τραγούδι «Αν όλα τα παιδιά της γης», ένα τραγούδι που μιλά για τη φιλία, την ενότητα και την αγάπη ανάμεσα σε όλα τα παιδιά του κόσμου, ενισχύοντας το μήνυμα ότι, παρά τις διαφορές μας, μπορούμε να ζούμε όλοι μαζί με σεβασμό και συνεργασία.

Στο τέλος της δραστηριότητας τα παιδιά αποτύπωσαν όσα έμαθαν σε ένα φύλλο εργασίας. Ζωγράφισαν παιδιά από διαφορετικά μέρη του κόσμου και με τη βοήθεια εικόνων τα πιο σημαντικά δικαιώματά τους, δημιουργώντας μια όμορφη εργασία με τίτλο:

«Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι».

Μέσα από αυτό το συμβολικό ταξίδι τα παιδιά κατάλαβαν ότι, παρόλο που ο κόσμος μας είναι γεμάτος διαφορετικούς πολιτισμούς και ανθρώπους, η αγάπη, ο σεβασμός και τα δικαιώματα μάς ενώνουν όλους. 🌍✨

Η Κυρά Σαρακοστή στο Νηπιαγωγείο μας

Στο νηπιαγωγείο μας γνωρίσαμε το όμορφο έθιμο της Κυράς Σαρακοστής, ένα παλιό ελληνικό έθιμο που μας βοηθά να μετράμε τις εβδομάδες μέχρι το Πάσχα.

Η Κυρά Σαρακοστή είναι μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, γιατί προσεύχεται. Δεν έχει στόμα, γιατί νηστεύει, και στο κεφάλι της έχει έναν σταυρό. Το πιο ξεχωριστό της χαρακτηριστικό είναι τα επτά πόδια, που συμβολίζουν τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής. Κάθε εβδομάδα κόβουμε ένα ποδαράκι, μέχρι να φτάσουμε στο Πάσχα.

Φέτος, τα παιδιά έφτιαξαν τη δική μας Κυρά Σαρακοστή, όπως την έφτιαχναν παλιά οι γιαγιάδες: με αλεύρι και νερό. Με χαρά τη διαμορφώσαμε, προσέξαμε να μην της βάλουμε στόμα και της βάλαμε στο κεφάλι έναν σταυρό. Τώρα βρίσκεται στην τάξη μας και κάθε εβδομάδα θα κόβουμε ένα από τα επτά της πόδια για να μετράμε τον χρόνο μέχρι τη μεγάλη γιορτή της Ανάστασης.

Μαζί μάθαμε και το παραδοσιακό τραγουδάκι:

Την Κυρά Σαρακοστή
που ’ναι έθιμο παλιό,
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό,
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες μετρούσανε
με τα πόδια τα επτά,
κόβαν ένα κάθε βδόμαδα
μέχρι να ’ρθει η Πασχαλιά.

Μέσα από το έθιμο αυτό, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με την παράδοσή μας, μαθαίνουν να συνεργάζονται μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες .

Ταξίδι στους λαούς του κόσμου

Με αφορμή την ενασχόλησή μας με τους λαούς του κόσμου, κάναμε ένα ξεχωριστό ταξίδι σε μακρινούς πολιτισμούς και παραδόσεις. Γίναμε για λίγο Ινδιάνοι, γνωρίσαμε τον τρόπο ζωής, τα σύμβολα και τα χρώματά τους, και διασκεδάσαμε δημιουργώντας τα δικά μας πολύχρωμα «ινδιάνικα» καπέλα.

Στη συνέχεια, μεταφερθήκαμε στη μαγευτική ατμόσφαιρα του βενετσιάνικου καρναβαλιού. Ανακαλύψαμε την ιστορία, τις στολές και τα μυστήρια που το συνοδεύουν και εμπνευστήκαμε για να φτιάξουμε τις δικές μας βενετσιάνικες μάσκες. Με φαντασία, χρώμα και δημιουργική διάθεση, κατασκευάσαμε μοναδικές μάσκες που γέμισαν την τάξη μας με χαρά και λάμψη.

Ήταν μια υπέροχη εμπειρία γεμάτη γνώση, παιχνίδι και πολιτισμούς!

Αγαπητοί γονείς,
Από τις 2 έως και τις 23 Μαρτίου 2026 θα πραγματοποιηθούν οι ηλεκτρονικές εγγραφές μαθητών και μαθητριών στα δημόσια Νηπιαγωγεία και Δημοτικά Σχολεία γενικής εκπαίδευσης για το
σχολικό έτος 2026-2027, μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr). Οι γονείς και κηδεμόνες, με τη χρήση των προσωπικών τους κωδικών TaxisNet, μπορούν να υποβάλλουν ηλεκτρονικά την αίτηση εγγραφής και τα απαραίτητα δικαιολογητικά μέσω των ειδικών πλατφορμών: «Εγγραφή στο Νηπιαγωγείο» (https://proti-eggrafi.services.gov.gr) «Εγγραφή στην Πρώτη Δημοτικού» (https://adimotikou.eservices.minedu.gov.gr)

ΤΑ ΠΡΟΝΗΠΙΑ ΠΟΥ ΦΟΙΤΟΥΝ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ ΕΠΑΝΕΓΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ.

Η τελική κατανομή των μαθητών και μαθητριών στις σχολικές μονάδες θα πραγματοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση των εγγραφών, βάσει της μόνιμης διεύθυνσης κατοικίας και των ισχυουσών σχολικών περιφερειών.

ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ /ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΗ (13.00-15.00)

Ο μύθος της αμυγδαλιάς

Μια φορά κι έναν καιρό, στα πολύ παλιά χρόνια, ζούσε μια όμορφη πριγκίπισσα που την έλεγαν Φυλλίδα. Η Φυλλίδα αγαπούσε έναν γενναίο πρίγκιπα, τον Δημοφώντα, που έπρεπε να φύγει μακριά με καράβι για να γυρίσει στην πατρίδα του.

Ο Δημοφών της υποσχέθηκε πως θα επιστρέψει γρήγορα για να την παντρευτεί. Η Φυλλίδα τον περίμενε κάθε μέρα στην ακρογιαλιά. Κοίταζε τη θάλασσα, μήπως δει το καράβι του να γυρίζει. Οι μέρες όμως περνούσαν… και ο αγαπημένος της δεν φαινόταν πουθενά.

Η καρδιά της γέμισε λύπη. Περίμενε τόσο πολύ, που από τη στενοχώρια της μαράθηκε και οι θεοί τη μεταμόρφωσαν σε ένα μικρό, γυμνό δέντρο, χωρίς φύλλα και χωρίς λουλούδια.

Ύστερα από πολύ καιρό, ο Δημοφών γύρισε. Όταν έμαθε τι είχε συμβεί, έτρεξε στο δέντρο και το αγκάλιασε με δάκρυα στα μάτια. Τότε έγινε κάτι μαγικό! Το ξερό δέντρο γέμισε ξαφνικά με πανέμορφα λευκά και ροζ λουλούδια.

Ήταν η πρώτη αμυγδαλιά.

Από τότε, η αμυγδαλιά ανθίζει κάθε χρόνο στο τέλος του χειμώνα, πρώτη απ’ όλα τα δέντρα. Μας θυμίζει πως, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν κρύα και γυμνά, η αγάπη και η ελπίδα μπορούν να φέρουν ξανά την άνοιξη.

✨ Μήνυμα για τα παιδιά:
Η αμυγδαλιά μας μαθαίνει να έχουμε υπομονή, να αγαπάμε και να πιστεύουμε πως μετά τον χειμώνα έρχεται πάντα η άνοιξη!

Η αμυγδαλιά μας άνθισε στην τάξη

Αφού γνωρίσαμε τον μύθο της αμυγδαλιάς και μιλήσαμε για την υπομονή, την αγάπη και την ελπίδα που συμβολίζει, τα παιδιά θέλησαν να δημιουργήσουν τις δικές τους ανθισμένες αμυγδαλιές!

 Ομαδικό έργο
Όλα τα παιδιά συνεργάστηκαν για να φτιάξουμε μια μεγάλη ανθισμένη αμυγδαλιά. Με καφέ χρώμα σχεδιάσαμε τα κλαδιά και στη συνέχεια γεμίσαμε το δέντρο με ροζ και απαλές αποχρώσεις χρησιμοποιώντας τέμπερες και αποτυπώματα. Προσθέσαμε μικρές πινελιές στο κέντρο των λουλουδιών, δίνοντας ζωντάνια και υφή στο έργο μας.
Η συνεργασία, η χαρά και ο ενθουσιασμός μας έκαναν την «τάξη» μας να μοιάζει με ανοιξιάτικο κήπο!

Ατομικά έργα
Στη συνέχεια, κάθε παιδί δημιούργησε τη δική του αμυγδαλιά. Με καφέ γκοφρέ χαρτί φτιάξαμε τον κορμό και τα κλαδιά, τα οποία κολλήσαμε πάνω στο χαρτί μας. Έπειτα, με ροζ μπογιές και αποτυπώματα δαχτύλων δημιουργήσαμε τα ανθισμένα λουλούδια.
Κάθε έργο ήταν μοναδικό, όπως μοναδικό είναι και κάθε παιδί!

Μέσα από τη δραστηριότητα τα παιδιά:

• καλλιέργησαν τη λεπτή κινητικότητα
• εξασκήθηκαν στη συνεργασία
• πειραματίστηκαν με υλικά και τεχνικές
• εξέφρασαν συναισθήματα μέσα από την τέχνη

Η αμυγδαλιά μας θύμισε πως, ακόμα κι όταν ο χειμώνας φαίνεται μεγάλος, η άνοιξη έρχεται πάντα γεμάτη χρώμα και ελπίδα!

Όλοι μοιάζουμε όλοι διαφέρουμε και αυτό είναι που κάνει την τάξη μας τόσο όμορφη και ξεχωριστή. 

Μέσα από τις δραστηριότητες μάθαμε πως ο καθένας έχει τα δικά του χαρίσματα, τα δικά του όνειρα και ανάγκες, αλλά όλοι αξίζουμε τον ίδιο σεβασμό, την ίδια αγάπη, τα ίδια δικαιώματα. 

Κρατάμε λοιπόν στην καρδιά μας ότι: 

Δεν έχει σημασία το χρώμα, η γλώσσα, η ικανότητα, η εμφάνιση, σημασία έχει να είμαστε φίλοι και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον.

Οι διαφορές μας δεν είναι εμπόδιο, είναι η δύναμή μας, γιατί μαζί φτιάχνουμε μια μεγάλη , πολύχρωμη, χαρούμενη παρέα.

Ας συνεχίσουνε και έξω από την τάξη να λέμε ένα μεγάλο “ναι” στην αποδοχή, στη φιλία, στην αγάπη, για να μεγαλώσουμε έναν κόσμο όπου “όλοι μοιάζουμε – όλοι διαφέρουμε” αλλά όλοι είμαστε μοναδικοί και πολύτιμοι.

Ξεκινήσαμε τη θεματική μας ενότητα συζητώντας για το πώς είναι η Γη και αναρωτηθήκαμε γιατί μπορεί να είναι παγωμένη τόσο ψηλά όσο και χαμηλά, στους δύο πόλους. Τα παιδιά εξέφρασαν τις ιδέες και τις απορίες τους και μέσα από τη συζήτηση οδηγηθήκαμε σε ένα απλό πείραμα.

Χρησιμοποιώντας ένα μπαλόνι και έναν φακό, παρατηρήσαμε πώς πέφτει το φως του ήλιου πάνω στη Γη και διαπιστώσαμε ότι το φως δεν φτάνει το ίδιο έντονα στα πάνω και στα κάτω σημεία, εκεί δηλαδή όπου βρίσκονται ο Βόρειος και ο Νότιος Πόλος. Μέσα από το πείραμα κατανοήσαμε επίσης πώς δημιουργείται η μέρα και η νύχτα.

Στη συνέχεια, περάσαμε σε ένα κινητικό παιχνίδι με τίτλο «Ζέστη – Κρύο». Ένα παιδί υποδύθηκε τον ήλιο και τα υπόλοιπα σχημάτισαν κύκλο γύρω του. Όταν σταματούσε η μουσική, τα παιδιά που βρίσκονταν από τη μεριά του ήλιου «ζεσταίνονταν», ενώ τα υπόλοιπα «κρύωναν», βιώνοντας με το σώμα τους τη διαφορά της θερμοκρασίας.

Ακολούθησε η παρακολούθηση εκπαιδευτικών βίντεο για τα πολικά ζώα, μέσα από τα οποία τα παιδιά γνώρισαν τη ζωή και τα χαρακτηριστικά τους.

https://youtu.be/gkGSk-MdtYU�

https://youtu.be/5qX5VFrOtWc�

https://youtu.be/MZv0I8z5idA�

Στη συνέχεια, είδαμε εικόνες με τα ζώα των πόλων και συζητήσαμε για το πού ζουν, πώς προσαρμόζονται στο κρύο και τι τα κάνει ξεχωριστά.

Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό σε παιχνίδι παντομίμας, όπου ένα παιδί κάθε φορά παρίστανε ένα πολικό ζώο και τα υπόλοιπα προσπαθούσαν να το αναγνωρίσουν.

Συνεχίσαμε με μουσικοκινητικό παιχνίδι και τραγούδι για τους πιγκουίνους, εκφράζοντας με κίνηση και ρυθμό όσα μάθαμε.

https://youtu.be/O42-6dI3jVw�

Ακολούθησε επιτραπέζιο παιχνίδι, όπου τα παιδιά προσπάθησαν να αντιστοιχίσουν τα ζώα ανάλογα με το αν ζουν στον Βόρειο ή στον Νότιο Πόλο, καλλιεργώντας τη λογική σκέψη και τη συνεργασία.

Μιλήσαμε επίσης για τους Ινουίτ (Εσκιμώους), τον τόπο όπου ζουν, τα σπίτια τους και τον τρόπο ζωής τους, συνδέοντας το φυσικό περιβάλλον με τον άνθρωπο.

Η θεματική μας ολοκληρώθηκε με κατασκευές και χειροτεχνίες, μέσα από τις οποίες τα παιδιά εμπέδωσαν όσα έμαθαν και εξασκήθηκαν στη γραφή, γράφοντας «Βόρειος Πόλος» και «Νότιος Πόλος» στις κατασκευές με θέμα την πολική αρκούδα και τον πιγκουίνο.

Μια βροχερή μέρα του Γενάρη, αποφασίσαμε να χορέψουμε στην βροχή… μέσα στην τάξη.

Έπειτα ακούγοντας τους ήχους της βροχής μέσα και έξω από την τάξη δημιουργήσαμε τις δικές μας βροχερές εικόνες με πολύχρωμες ομπρέλες που χορεύουν στην βροχή.

Κ