Τα χρώματα είναι παντού γύρω μας και γεμίζουν τη ζωή μας ομορφιά και χαρά!

Στο Nηπιαγωγείο μαθαίνουμε να τα αναγνωρίζουμε, να τα ονομάζουμε και να τα συνδυάζουμε μέσα από παιχνίδι, ζωγραφική και δημιουργικές δραστηριότητες.

Παίζοντας και πειραματιζόμενα με τα χρώματα, τα παιδιά ανακαλύπτουν τον κόσμο και εκφράζουν τη φαντασία και τα συναισθήματά τους με τον πιο όμορφο τρόπο!

• Παίξαμε το παιχνίδι «Βρες το χρώμα». Μέσα στην τάξη τα παιδιά αναζητούσαν αντικείμενα από την καθημερινή μας ζωή μέσα στο σχολείο. Το χρώμα που κάθε φορά αναζητούσαν το επέλεγαν μέσα από ένα σακούλι με χρώματα.
• Παίξαμε επίσης, το παιχνίδι, το «Χρώμα του Μάγου/της Μάγισσας». Ένα παιδί επιλέγεται να παραστήσει τον Μάγο/τη Μάγισσα και διαλέγει ένα χρώμα. Τότε κάθε παιδί πρέπει να βρει και να ακουμπήσει ένα αντικείμενο αυτού του χρώματος.
• Επιπλέον, ζητήθηκε από τα παιδιά να ονοματίσουν κάτι που είναι… Κόκκινο, Κίτρινο, Πράσινο κ.ο.κ.
• Διαβάσαμε παραμύθια
• Μάθαμε διασκεδαστικά τραγούδια για τα χρώματα
• Μοιραστήκαμε στην ολομέλεια το αγαπημένο μας χρώμα
• Γνωρίσαμε επίσης και τα μαγικά χρώματα (τα σύνθετα χρώματα) και από πού προέρχονται, κάνοντας πειράματα! Τα πειράματα με τα χρώματα στο νηπιαγωγείο είναι ένας μαγικός τρόπος να μάθουν τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι και την παρατήρηση. Ενώνουν τέχνη και επιστήμη, ενώ αναπτύσσουν τη λεπτή κινητικότητα, τη γλωσσική έκφραση και την παρατηρητικότητα.
• Βοηθήσαμε το ρομπότ Ποντικούλη, κατευθύνοντάς τον στο σωστό χρώμα
•  Μιλήσαμε για το ουράνιο τόξο, το πιο αγαπημένο θέμα όλων των παιδιών όταν αναφερόμαστε στα χρώματα

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1992, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, δίνοντας σε όλους την ευκαιρία κατανόησης σε θέματα αναπηρίας και ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα και τις ικανότητες των ατόμων με αναπηρία. Ικανότητες που πηγάζουν από τη δύναμη της ψυχής τους και την όρεξη για ζωή!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, πραγματοποιήθηκαν στο Νηπιαγωγείο μας, εκπαιδευτικές βιωματικές δραστηριότητες με σκοπό την ευαισθητοποίηση των μαθητών μας απέναντι στη κοινωνική συμπερίληψη.

Διαβάσαμε παραμύθια, παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικά βίντεο, συζητήσαμε και προβληματιστήκαμε για τις δυσκολίες που συχνά αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία στην καθημερινότητά τους. Η συζήτηση εμπλουτίστηκε με την παρουσίαση αντίστοιχων εικόνων που βρήκαμε στο διαδίκτυο.

Στα πλαίσια της ενσυναίσθησης, προτρέψαμε τους/τις μαθητές/τριες να επιχειρήσουν να κινηθούν μέσα στην τάξη με κλειστά μάτια είτε με τη βοήθεια μπαστουνιού, είτε με τη βοήθεια συνοδού και να μας περιγράψουν την εμπειρία τους.

Επίσης, αναφερθήκαμε στη γραφή  Braille και τη νοηματική γλώσσα και ήρθαμε σε μια πρώτη επαφή με το αλφάβητο τους. «Γράψαμε» το αρχικό των ονομάτων μας και ακούσαμε τραγούδια με παράλληλη απόδοση στη νοηματική.

Μέσα από αυτές τις δράσεις, οι μαθητές και οι μαθήτριες αναγνώρισαν ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και πολύτιμος και ότι η κοινωνία γίνεται καλύτερη όταν εξασφαλίζει την ισότιμη συμμετοχή όλων σε αυτήν.

Αναμφίβολα, ο Νοέμβριος είναι ο μήνας της ελιάς! Μια θεματική που δεν λείπει ποτέ από τον προγραμματισμό του Νηπιαγωγείου. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε, αφού μας προσφέρει τόσες γνώσεις και ευκαιρίες για πολλές δημιουργικές δραστηριότητες!

• Διαβάσαμε σχετικά βιβλία!
• Ακούσαμε το μύθο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα!
• Γνωρίσαμε την ελιά και τα προϊόντα της!
• Παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής με θέμα το Λιομάζωμα, καθώς και φωτογραφίες σχετικά με τη διαδικασία παραγωγής του ελαιόλαδου!
• Διαπιστώσαμε τη διατροφική αξία του ελαιόλαδου στη ζωή μας!
• Παίξαμε γλωσσικά και μαθηματικά παιχνίδια!
• Κατασκευάσαμε τις δικές μας ελιές!

Η καλοσύνη είναι βασικό στοιχείο της κοινωνικής νοημοσύνης. Η καλλιέργεια της αξίας αυτής είναι πολύ σημαντική, αφού έχει αποδειχτεί πως «τα παιδιά που μαθαίνουν να επιδεικνύουν αλληλεγγύη βελτιώνουν τις κοινωνικές τους σχέσεις, γίνονται πιο ευτυχισμένα και πιο αγαπητά στον περίγυρό τους». Σε μια εποχή που οι εκδηλώσεις θυμού και εκφοβισμού διαρκώς πληθαίνουν, η έμπρακτη εφαρμογή της αγάπης ίσως είναι το αντίδοτο.

Ως εκπαιδευτικοί δεν μπορούμε να μη «διδάξουμε» στα παιδιά να νοιάζονται για τους άλλους, να τους αγαπούν και να τους βοηθούν!

Ξεκινήσαμε, συζητώντας για το τι είναι η καλοσύνη και με ποιους τρόπους μπορούμε να την εκφράσουμε. Η καλοσύνη, μας είπαν τα παιδιά είναι: αγάπη, φιλία, βοήθεια, φροντίδα, χαμόγελα, καλές πράξεις…

Μέσα από τη συζήτηση και το εποπτικό υλικό, καταλάβαμε ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι μεγάλο ή σπουδαίο. Κάθε μικρή καλή πράξη που κάνουμε, έχει σημασία και μπορεί να φέρει χαρά σε κάποιον. Με μικρές πράξεις καλοσύνης, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο, πιο ανθρώπινο κόσμο για όλους.

Στη συνέχεια, διαβάσαμε το βιβλίο της Γιολάντας Τσορώνη «Οι ζωγραφιές της Καλοσύνης» και αποτυπώσαμε εικαστικά, τρόπους έκφρασης της καλοσύνης, δημιουργώντας τις δικές μας ζωγραφιές της καλοσύνης.

Η ημέρα αυτή μας υπενθύμισε την αξία του να νοιαζόμαστε για τον συνάνθρωπό μας, να έχουμε ενσυναίσθηση.

«Να έχεις μια καρδιά που ποτέ δεν σκληραίνει, ένα χαρακτήρα που ποτέ δεν κουράζει, ένα άγγιγμα που ποτέ δεν πονά»

Κάρολος Ντίκενς

Στο πλαίσιο της ενασχόλησής μας με το θέμα «Από το σταφύλι στο κρασί», διαβάσαμε τον μύθο του Αισώπου «Η αλεπού και τα σταφύλια».

Μάθαμε σχετικά ποιήματα, αινίγματα και παροιμίες, αλλά θελήσαμε να κάνουμε και κάτι διαφορετικό!

Βοηθήσαμε την αλεπού-ρομπότ, προγραμματίζοντάς τη να φτάσει στα σταφύλια!

Και τα κατάφερε… με μεγάλη επιτυχία!