Η άφιξη του Μαρτίου έφερε μαζί της τα πρώτα σημάδια της άνοιξης και στο Νηπιαγωγείο μας η χαρά ήταν μεγάλη. Τα παιδιά υποδέχθηκαν τα χελιδόνια, τους μικρούς αγγελιοφόρους της νέας εποχής, μέσα από τραγούδια, παιχνίδι και δημιουργικές δραστηριότητες.
Αφετηρία αποτέλεσε το αίνιγμα:
«Από πάνω σαν τηγάνι,
από κάτω σαν βαμβάκι
και από πίσω σαν ψαλίδι.
Τι είμαι;»
Η λύση του αινίγματος έδωσε αφορμή για πολλές συζητήσεις στην τάξη.
Εκτός από τα χαρακτηριστικά του χελιδονιού, οι μικροί/ές μαθητές/τριες γνώρισαν τα χελιδονίσματα, τα παραδοσιακά κάλαντα της άνοιξης. Έμαθαν ότι παλαιότερα τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας τα και κρατώντας ένα στολισμένο ομοίωμα χελιδονιού, διακοσμημένο με λουλούδια και κορδέλες. Ένα όμορφο έθιμο που συμβόλιζε την αναγέννηση της φύσης.
Εμπνευσμένα από την παράδοση, αποφάσισαν να δημιουργήσουν και τα ίδια το δικό τους χελιδόνι, συνδέοντας το παιχνίδι με τη λαϊκή μας κληρονομιά.
Τα χελιδονίσματα τραγουδήθηκαν με ενθουσιασμό από τάξη σε τάξη, γεμίζοντας το σχολείο με χαρούμενες φωνές.
