Πανελλήνια Ημέρα Σχολικής Βίας και Σχολικού Εκφοβισμού – Μίλα Τώρα

Στις 6 Μαρτίου, με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Σχολικού Εκφοβισμού, το σχολείο μας πραγματοποίησε μια σειρά από βιωματικές δράσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών και την καλλιέργεια του σεβασμού, της ενσυναίσθησης και της αλληλεγγύης.
Μέσα από συζήτηση, συνεργασία και δημιουργικές δραστηριότητες, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν ανοιχτά για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και για τα συναισθήματα που μπορεί να προκαλέσει. Στόχος μας ήταν να κατανοήσουμε όλοι ότι οι λέξεις και οι πράξεις μας έχουν δύναμη — μπορούν να πληγώσουν, αλλά μπορούν και να στηρίξουν.
Μία από τις πιο δυνατές στιγμές της δράσης μας ήταν η δραστηριότητα «Η καρδιά που τσαλακώνεται». Οι μαθητές κρατούσαν μια χάρτινη καρδιά και κάθε φορά που ακούγονταν μια άσχημη λέξη ή μια προσβλητική φράση, την τσαλάκωναν. Στο τέλος προσπαθήσαμε να την ισιώσουμε ξανά. Όμως, παρόλο που προσπαθήσαμε, οι ζάρες παρέμειναν. Έτσι καταλάβαμε ότι οι άσχημες λέξεις μπορεί να αφήνουν σημάδια στην καρδιά ενός ανθρώπου, ακόμη κι αν ζητήσουμε συγγνώμη.
Στο πλαίσιο των δράσεων μας παρακολουθήσαμε το βίντεο βασισμένο στο βιβλίο Oliver Button Is a Sissy της Tomie dePaola. Μέσα από την ιστορία του Όλιβερ μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα και για το πώς οι άσχημες λέξεις και η κοροϊδία μπορούν να πληγώσουν έναν άνθρωπο.
Οι μαθητές εξέφρασαν τα συναισθήματά τους και συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον και να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε παιδιού να είναι ο εαυτός του.
Στη συνέχεια μιλήσαμε για τις λέξεις που πληγώνουν, αλλά και για τη δύναμη που έχει η καλοσύνη, η φιλία και η υποστήριξη. Οι μαθητές εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους και μοιράστηκαν ιδέες για το πώς μπορούμε όλοι να κάνουμε το σχολείο μας έναν χώρο όπου όλοι νιώθουν ασφαλείς και αποδεκτοί.
Η δράση ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία μιας αφίσας από τους μαθητές, η οποία μεταφέρει ένα σημαντικό μήνυμα:
«Μίλα τώρα!»
Το μήνυμα αυτό μας υπενθυμίζει ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να μένει σιωπηλό όταν βιώνει ή βλέπει εκφοβισμό. Μιλώντας σε έναν φίλο, σε έναν δάσκαλο ή σε έναν ενήλικα που εμπιστευόμαστε, μπορούμε να σπάσουμε τη σιωπή και να βοηθήσουμε να σταματήσει η βία.
Το σχολείο είναι χώρος μάθησης, συνεργασίας και σεβασμού. Όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου η διαφορετικότητα γίνεται αποδεκτή και κάθε παιδί νιώθει ότι ανήκει.
Γιατί μια λέξη μπορεί να πληγώσει… αλλά μια άλλη μπορεί να γιατρέψει.



















