ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

0

Συγγραφέας: ΤΟΥΛΚΙΑΡΙΔΟΥ ΑΥΓΗ | Κατηγορία ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, Χωρίς κατηγορία | , στις 30-04-2018

Αφού γνωρίσαμε τον μύθο της αρπαγής της Ευρώπης, τον δραματοποιήσαμε.

 

 

 

Οι ηθοποιοί έχουν ετοιμαστεί…

Η Ευρώπη κόρη του βασιλιά Αγήνορα και αδελφή του Κάδμου, περπατά, χορεύει και μαζεύει λουλούδια με τις φίλες της αμέριμνη…

Ο Δίας μαγεμένος από την ομορφιά της μεταμορφώνεται σε έναν ήρεμο  λευκό ταύρο και την πλησιάζει…

Εκείνη τον χαιδεύει ,τον στολίζει με λουλούδια…

Μα εκείνος την αρπάζει γρήγορα και φεύγει προτού καν προλάβει να αντιδράσει…και φεύγει μακριά…κάπου στην Κρήτη…

Ο πατέρας της στέλνει τον αδελφό της τον Κάδμο να βρει την αδελφή του και να σκοτώσει τον ταύρο…

Η θεά Αθηνά τον ενθαρρύνει… Παγιδεύει τον ταύρο στην  σπηλιά και ελευθερώνει την Ευρώπη…

Την γυρίζει στο παλάτι του Αγήνορα και αυτός πολύ ευχαριστημένος  αναγνωρίζει το θάρρος του και τον κάνει βασιλιά της Θήβας.

 

Ελληνική Μυθολογία: Η αρπαγή της Περσεφόνης

0

Συγγραφέας: ΤΟΥΛΚΙΑΡΙΔΟΥ ΑΥΓΗ | Κατηγορία ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ | , στις 22-04-2018

Μέσα από τους μύθους μάθαμε, διασκεδάσαμε και υποδυθήκαμε ήρωες της Ελληνικής Μυθολογίας.

ΜΥΘΟΣ: Η αρπαγή της Περσεφόνης

Οι μικροί ηθοποιοί ετοιμάζονται σιγά σιγά στο καμαρίνι τους,αφού επέλεξαν τον ρόλο τους…

Η Περσεφόνη με την μητέρα της Δήμητρα και τις αγαπημένες φίλες της μαζεύουν λουλούδια. τραγουδούν και χορεύουν στους αγρούς…

Κάποια στιγμή όμως η Περσεφόνη απομακρύνεται…

Ο Πλούτωνας,ο θεός του κάτω κόσμου,που έχει θαμπωθεί από την ομορφιά της αποφασίζει να την κλέψει…

Έτσι και έγινε …

Η Δήμητρα ψάχνει απεγνωσμένα την κόρη της ρωτώντας παντού…αλλά τίποτα…όλη η φύση μεταμορφώνεται…

Μόνο ο παντοδύναμος Δίας μπορεί να βοηθήσει τη Δήμητρα…

Στέλνει τον αγγελιοφόρο του τον Ερμή στον κάτω κόσμο…η Περσεφόνη πρέπει να επιστρέψει κοντά στην μητέρα της…

Όμως η αγάπη του Πλούτωνα είναι πολύ μεγάλη…δεν θέλει να χάσει για πάντα την Περσεφόνη…Της δίνει να φάει το μαγικό ρόδι…

Η Περσεφόνη επιστρέφει στον πάνω κόσμο κοντά στην μητέρα και στις φίλες της χαρούμενη και ευτυχισμένη…

Η Δήμητρα είναι πια πολύ χαρούμενη, το ίδιο και η φύση…Όμως δεν θα κρατήσει για πολύ. Η Δήμητρα πρέπει να  επιστρέψει πάλι στον κάτω κόσμο κοντά στον Πλούτωνα.Τον μισό χρόνο θα μπορεί να είναι με την μητέρα της και τον άλλο μισό με τον Πλούτωνα.

Μύθος : «Δήμητρα και Περσεφόνη»

0

Συγγραφέας: ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΙΜΝΗΣ | Κατηγορία ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ | , στις 20-03-2015

Ένας από τους πιο όμορφους μύθους της Ελληνικής μυθολογίας, είναι η ιστορία της Περσεφόνης, κόρης της θεάς Δήμητρας και του Δία, την οποία ερωτεύτηκε ο θεός Πλούτωνας και την πήρε μαζί του στον Κάτω Κόσμο.Όπως συνέβαινε με τα περισσότερα φυσικά φαινόμενα, έτσι και τις αλλαγές των εποχών, οι Αρχαίοι Έλληνες τις απέδιδαν σε θεϊκή παρέμβαση.

«Σύμφωνα με τον μύθο, η Δήμητρα, η οποία ήταν η θεά της καρποφορίας και της γονιμότητας και υπεύθυνη για την καλή σοδειά και την άνθιση της φύσης είχε κάνει την όμορφη Περσεφόνη με το θεό Δία.
Όμως μία μέρα που η νεαρή μάζευε λουλούδια στο Νύσιον πεδίον, παρέα με την θεά Αθηνά, την Άρτεμη και τις Ωκεανίδες νύμφες, ξαφνικά άνοιξε η Γη και ξεπήδησε από μέσα ο Πλούτωνας με το σκοτεινό του άρμα και την άρπαξε, όμως κανείς δεν πρόλαβε να τη σώσει και τις κραυγές της δεν τις άκουσε κανείς, παρά μόνο η Εκάτη και ο Ήλιος.

Θλιμμένη η Δήμητρα που έχασε την κόρη της, μάρανε την πλάση, οι σοδειές δεν καρποφορούσαν πια και τα λουλούδια δεν άνθιζαν. Τότε ο Ήλιος την λυπήθηκε και της είπε ότι την έκλεψε ο Πλούτωνας κι έτσι η Δήμητρα πήγε να τη ζητήσει πίσω.
Όμως ούτε και ο Πλούτωνας ήθελε να χάσει την αγαπημένη του, κι έτσι κατέληξαν σε έναν διακανονισμό, η Περσεφόνη να είναι στη Γη 8 μήνες με την μητέρα της και 4 στον Κάτω Κόσμο μαζί του και μάλιστα για να το εξασφαλίσει αυτό, της έδωσε να φάει καρπό ροδιού για να ξαναγυρίσει.
Έτσι τους 4 μήνες που η Περσεφόνη, σύμφωνα με τον μύθο, βρισκόταν στον Κάτω Κόσμο, στη Γη η Δήμητρα ήταν δυστυχισμένη και πάγωνε την πλάση κι έτσι κυριαρχούσε ο χειμώνας, ενώ οι υπόλοιποι 8, ήταν μήνες ανθοφορίας γονιμότητας και καλοκαιρίας αφού η Δήμητρα είχε την κόρη της ξανά.»

Διαβάσαμε τον μύθο της  αρπαγής της Περσεφόνης,μιλήσαμε για τις εποχές και κάναμε την παρακάτω κατασκευή (ΕΔΩ).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΣειροθέτηση:  Βάλε στη σωστή σειρά τις εικόνες του μύθου

Μύθος: «Δαίδαλος και Ίκαρος»

0

Συγγραφέας: ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΙΜΝΗΣ | Κατηγορία ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ | , στις 19-03-2015

Σύμφωνα με τη ελληνική μυθολογία, ο Ίκαρος ήταν γιος του Δαιδάλου και της Ναυκράτης, η οποία, κατά μια παράδοση, ήταν δούλη του Μίνωος.Όταν ο Δαίδαλος καταδικάστηκε από τον Άρειο Πάγο επειδή είχε φονεύσει τον τεχνίτη Τάλω, έφυγε στην Κρήτη. Εκεί κατασκεύασε τον Λαβύρινθο για να ζει μέσα ο Μινώταυρος, ο γιος της γυναίκας του Μίνωος Πασιφάης. Μέσα στον Λαβύρινθο φυλάκισε ο Μίνως και τον ίδιο τον Δαίδαλο με τον γιο του Ίκαρο, διότι ο Δαίδαλος είχε βοηθήσει την Πασιφάη να ενωθεί με τον Ταύρο του Ποσειδώνος και να γεννηθεί ο Μινώταυρος. Ο Δαίδαλος με τον Ίκαρο δραπέτευσαν από τον Λαβύρινθο με τη βοήθεια των φτερών που είχε κατασκευάσει και για τους δύο ο Δαίδαλος, χρησιμοποιώντας πούπουλα και κερί. Τα φτερά αυτά τα προσάρτησαν στους ώμους τους και πέταξαν στον ουρανό.

Ο Ίκαρος όμως, γοητευμένος από την πτήση, παράκουσε την εντολή του πατέρα του να μην πετάει πολύ ψηλά για να μη λιώσει από τη ζέστη του ήλιου το κερί των φτερών, ούτε και πολύ χαμηλά για να μην λυθούν τα φτερά από την υγρασία της θάλασσας: πέταξε ψηλά με αποτέλεσμα να λιώσει το κερί και να αποκολληθούν τα φτερά, να πέσει στη θάλασσα και να χάσει τη ζωή του. Η θαλάσσια περιοχή όπου ο Ίκαρος βρήκε τον θάνατο ονομάστηκε έκτοτε Ικάριο Πέλαγος ή Ικάριος Πόντος. Η περιοχή αυτή βρίσκεται νότια του νησιού που ονομάστηκε Ικαρία. Έτσι διηγείται την ιστορία του Ικάρου ο Απολλόδωρος.

Πηγή: Βικιπαίδεια

Δραματοποίηση του μύθου

Δραματοποίηση του μύθου από το κλασσικό τμήμα:

Συγχαρητήρια στους μικρούς μας ηθοποιούς!

Μύθος: «Ο Θησέας και ο Μινώταυρος»

0

Συγγραφέας: ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΙΜΝΗΣ | Κατηγορία ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ | , στις 18-03-2015

Ο Θησέας και ο Μινώταυρος

Η Αθήνα την εποχή εκείνη, μετά από μακροχρόνιο πόλεμο με τον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα, αναγκάσθηκε να υπογράψει συνθήκη, πληρώνοντας σαν αμοιβή κάθε εννέα χρόνια, επτά κόρες και επτά νέους, οι οποίο θυσιάζονταν στον Μινώταυρο, ένα τέρας με ανθρώπινο σώμα και το κεφάλι ταύρου.
Όταν ήλθε ο καιρός για την τρίτη πληρωμή της συμφωνίας, ο Θησέας εθελοντικώς πήρε την θέση ενός από τους νέους, με σκοπό να σκοτώσει τον Μινώταυρο και να απελευθερώσει την Αθήνα. Ο βασιλιάς Αιγέας μετά από πολύ σκέψη έδωσε την συγκατάθεση του, λέγοντας στον γιο του, ότι εάν η αποστολή του είχε αίσιο τέλος, να αλλάξει τα μαύρα πανιά του πλοίου με άσπρα.

Ο Θησέας σκοτώνει τον Μινώταυρο, ενώ ο πατέρας του Μίνωας τον παρακαλεί να του χαρίσει την ζωή. κρατήρας 470 π.Χ.

Όταν έφθασε στην Κρήτη ο Θησέας συνάντησε την Αριάδνη, η οποία τον ερωτεύθηκε. Η Αριάδνη βοήθησε τον Θησέα να σκοτώσει τον Μινώταυρο, συμβουλεύοντας τον να χρησιμοποιήσει ένα κουβάρι σχοινιού, πριν να μπει στον Λαβύρινθο, την κατοικία του Μινώταυρου. Αυτό ήταν ένα οικοδόμημα με πολύπλοκους διαδρόμους, από το οποίο κανείς δεν μπορούσε να βγει, έργο του φημισμένου αρχιτέκτονα Δαίδαλου. Ο Θησέας έδεσε το σχοινί στην είσοδο του Λαβύρινθου και με το ξίφος που του έδωσε η Αριάδνη, μπήκε μέσα και σκότωσε τον Μινώταυρο.

 Παίρνοντας τους Αθηναίους νέους μαζί του και την Αριάδνη, έφυγαν κατά την διάρκεια της νύχτας και έπλευσαν για την Αθήνα.
Στην επιστροφή σταμάτησε στο νησί της Νάξου, όπου άφησε την Αριάδνη, μετά από προτροπή της θεάς Αθηνάς.

Από την Νάξο ο Θησέας έπλευσε στην Αθήνα, αλλά ξέχασε να αλλάξει τα πανιά. Όταν ο πατέρας του είδε το πλοίο να πλησιάζει στο Ακρωτήριο του Σουνίου με τα μαύρα πανιά, έπεσε από τους βράχους στη θάλασσα, που από τότε πήρε το όνομα του, Αιγαίον Πέλαγος.

ΠΗΓΗ :http://www.sikyon.com/Athens/Theseus/theseus_gr02.html

Δραματοποίηση του μύθου

Μύθος: «Η ύβρις της Αράχνης»

0

Συγγραφέας: ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΙΜΝΗΣ | Κατηγορία ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ | , στις 14-03-2015

Ο Μύθος της Αράχνης
Την εποχή που οι θεοί βασίλευαν γαλήνιοι και παντοδύναμοι στα συννεφένια κάστρα του Ολύμπου, σε μια μικρή πολιτεία της Λυδίας, τα Ύπαιπα, ζούσε η Αράχνη, κόρη του βαφέα Ίδμονα από την Κολοφώνα, υφάντρα ξακουστή σε όλον τον κόσμο για τα υφαντά που έφτιαχνε στον αργαλειό της αλλά και για την απαράμιλλη ομορφιά της.
Ήταν τέτοια η τέχνη της Αράχνης στην υφαντική, που ο κόσμος πίστευε ότι την είχε διδαχθεί από την ίδια τη θεά Αθηνά, που ήταν και προστάτιδα τούτης της τέχνης και ακόμα και οι Νύμφες πήγαιναν για να θαυμάσουν τα έργα της.
Αυτό όμως, δεν άρεσε στην Αράχνη, που δεν σταματούσε όχι μόνο να διατυμπανίζει ότι την τέχνη την είχε μάθει μόνη της, αλλά και να καυχάται ότι τα δικά της υφαντά ήταν ασυγκρίτως καλύτερα από εκείνα της θεάς. Και σε μια στιγμή έπαρσής της, τόλμησε να καλέσει την ίδια την Αθηνά σε αγώνα υφαντικής.
Η Αθηνά μεταμορφώθηκε σε γριά και συμβούλεψε την κοπέλα ότι ήταν ασέβεια να προσπαθεί κάποιος να αναμετρηθεί με τους θεούς. Όμως η Αράχνη δεν άκουσε τις συμβουλές της και συνέχισε να προκαλεί τη θεά.
Αυτή η πρόκληση δεν μπορούσε, βέβαια, ν’ αφήσει αδιάφορη την κόρη του Δία, πολύ περισσότερο αφού προερχόταν από μια θνητή. Κατέβηκε, λοιπόν, η Αθηνά στη γη και παρουσιάστηκε στην Αράχνη σε όλο της το θεϊκό μεγαλέιο.

Και ο αγώνας άρχισε: ύφαινε και κεντούσε η Αθηνά την Ακρόπολη και τον αγώνα της με τον Ποσειδώνα, που θα έκρινε ποιος απ’ τους δύο θα κέρδιζε την Αθήνα, την όμορφη και πλούσια αυτή πόλη της Αττικής. Κι ακόμη, κεντούσε την ιστορία του βασιλιά της Θράκης Αίμου που μαζί με τη γυναίκα του Ροδόπη περηφανεύτηκαν πως είχαν τη δύναμη του Δία και της Ήρας και γι’ αυτή τους την ασέβεια ο βασιλιάς του Ολύμπου τους μεταμόρφωσε σε βουνά.
Ύφαινε και κεντούσε η Αθηνά τα όμορφα παραμύθια των θεών και των ανθρώπων, ύφαινε και κεντούσε κι η Αράχνη διάφορες ιστορίες των θεών και έδειχνε σ’ αυτές τις πολλές μεταμορφώσεις του Δία, που άλλοτε γινόταν ταύρος, άλλοτε κύκνος, άλλοτε χρυσή βροχή για να παραστήσει τους έρωτές τους με θνητές και τους τρόπους που προσπαθούσαν να επιτύχουν το σκοπό τους…
Κι όταν τελείωσε ο αγώνας και η Αθηνά πήρε στα χέρια της το κέντημα της Αράχνης, άδικα προσπάθησε να βρει κάποιο ψεγάδι. Ήταν πραγματικά το καλύτερο που είχε δει ποτέ της και ασφαλώς καλύτερο από το υφαντό που είχε φτιάξει η ίδια.
Όμως, παρόλο που σε τούτον τον πρωτότυπο αγώνα είχε νικήσει η Αράχνη, η Αθηνά δεν ήταν δυνατό ν’ αφήσει ατιμώρητη την ασέβεια και την αλαζονεία της. Γι’ αυτό την άγγιξε στο μέτωπο με τη χρυσή σαΐτα της κι εκείνη, τρελλή απ’ το κακό της, τύλιξε στο λαιμό της όση κλωστή είχε περισσέψει στο αδράχτι της και μ’ αυτήν κρεμάστηκε από το ταβάνι του σπιτιού της.
Τη λυπήθηκε τότε η θεά και την άφησε να ζήσει, καταδικασμένη, όμως, να κρέμεται πάντα από τα ταβάνια και τους τοίχους των σπιτιών κι έτσι κρεμασμένη να υφαίνει τον ιστό της.
Κι από τότε η Αράχνη έπαψε να είναι όμορφη κοπέλα κι έγινε ένα μικρό κι άσχημο έντομο που κρέμεται άλλοτε στο ταβάνι, άλλοτε στις γωνίες των τοίχων κι άλλοτε ανάμεσα στα κλαδιά των δέντρων. Απλώνει εκεί τις κλωστές της και υφαίνει αδιάκοπα, γιατί, παρόλο που μεταμορφώθηκε σε έντομο, δεν μπόρεσε να ξεχάσει την παλιά της τέχνη..