Τι όμορφοι που είναι οι παράξενοι άνθρωποι..
Έχουν έναν δικό τους τρόπο να αντιλαμβάνονται την ζωή και τους ανθρώπους.
Έχουν την ψυχή τους καθαρή και την καρδιά τους ανοιχτή.
Κοιτάνε τους ανθρώπους και διαβάζουν στα μάτια τους την ίδια την ζωή.
Μιλάνε παράξενα και πολλές φορές τις λέξεις τους δεν μπορείς να τις αντιληφθείς απόλυτα.

Δεν θα τους δεις να κάνουν τίποτα συνηθισμένο και προβλέψιμο.
Θα τους δεις να περπατάνε στην βροχή χωρίς ομπρέλα και να το απολαμβάνουν.
Θα τους δεις να ξυπνάνε μέσα στην νύχτα και να αρχίζουν να γράφουν για όνειρα που μοιάζουν με την ζωή και μια ζωή που μοιάζει με όνειρο.

Θα δεις την ματιά τους να λάμπει κι αν δεν έχεις ίχνος τρέλας μέσα σου, δεν θα μπορέσεις να τους καταλάβεις..
Θα σε μαγέψουν, θα σε συνεπάρουν, αλλά δεν θα μπορέσεις ποτέ να τους καταλάβεις απόλυτα..
Θα σε καταλάβουν όμως εκείνοι.
Όχι αυτά που θα τους πεις. Όχι αυτά που θες να δείξεις. Αυτά που κρύβεις και νομίζεις πως τα έχεις κρυμμένα καλά.

Έχουν βρει την δύναμη να κάνουν την λύπη χαρά και να γιατρεύουν τις πληγές που τους άφησαν οι άπληστοι περνώντας.
Ξορκίζουν τον φόβο τους με ένα γέλιο δυνατό και τα δάκρυά τους δεν τα κρύβουν ποτέ.
Έχουν βρει την δύναμη να μην αλλοιώνονται στο πέρασμα των εκείνων που ποτέ δεν τους κατάλαβαν..

Έχουν έναν δικό τους τρόπο να αγαπούν οι παράξενοι άνθρωποι.
Δεν αγαπούν συμβατικά, δεν μπλέκουν σε ιστορίες.
Οι παράξενοι άνθρωποι, γράφουν τις δικές τους ιστορίες.
Δεν ψάχνουν τους τέλειους και τους ιδανικούς.. ψάχνουν εκείνους που οι ψυχές τους είναι εξίσου καθαρές και οι καρδιές τους ανοιχτές.

Έχουν έναν δικό τους τρόπο να ερωτεύονται οι παράξενοι άνθρωποι.
Ερωτεύονται και γίνονται φως.
Ερωτεύονται και γίνονται αέρας.
Συνεπαίρνουν τους ανθρώπους γύρω τους, τους γεμίζουν με το φως τους και τους ταξιδεύουν με τον αέρα τους.

Να τους αγαπάς τους παράξενους αυτούς ανθρώπους.
Να τους αγκαλιάζεις.
Μόνο, πρόσεχε.
Οι παράξενοι άνθρωποι, ερωτεύονται αληθινά κι απόλυτα, μόνο μια φορά.
Κι επειδή δεν έχουν μέσα τους την αίσθηση της εκδίκησης, θα γυρίσουν την πλάτη τους, θα βάλουν αέρα στα φτερά τους και θα χαθούν τόσο ξαφνικά όσο μπήκαν στην ζωή σου..

by Σοφία Παπαηλιάδου