ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΡΙΣΗΣ (1025-1453)
Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 11ο αιώνα
σελ. 53
Η κρίση και οι απώλειες της αυτοκρατορίας κατά τον 11ο αιώνα
Α. Εσωτερική κρίση
–Με το θάνατο του Βασιλείου Β΄(1025), η αυτοκρατορία βρίσκεται σε θέση πολύ ισχυρή. Έχει εξελιχθεί σε παγκόσμια δύναμη με ευρύτατο διεθνή ρόλο.
-Σύντομα όμως τα πράγματα αλλάζουν:
1.Το κράτος οδηγείται σε αποστρατιωτικοποίηση:
α. Παραμελείται ο στόλος ( η δόξα της Ρωμανίας)
β. Διαλύονται σταδιακά τα θέματα και οι θεματικοί στρατοί.
γ. Αντικαθίσταται η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία με ένα φόρο που χρησιμοποιήθηκε για τη στρατολογία ξένων μισθοφόρων και χρησιμοποίησε πολλούς ξένους σε ανώτερες θέσεις.
2.Η επιβολή νέων φόρων από μία αυταρχική κυβέρνηση οδηγεί σε ταραχές και εξεγέρσεις των αγροτών της επαρχίας.
- 3. Παρουσιάζονται οικονομικά προβλήματα και γύρω στα 1060 εκδηλώνεται και πολιτική αστάθεια.
Συμπέρασμα:
Η αυτοκρατορία περιέρχεται σε γενικευμένη κρίση.
Β. Στρατιωτικές αποτυχίες
Νέοι εχθροί
|
Ανατολή
|
Δύση
|
Βορράς |
| Σελτζούκοι Τούρκοι: Τουρκικό φύλο που συντρίβει τα βυζαντινά στρατεύματα στη μάχη του Ματζικέρτ 1071, στην Αρμενία.
Παράγοντες της ήττας: Έλλειψη οπλισμού, πειθαρχίας και ηθικού. |
Νορμανδοί:
Το 1071 κυριεύουν το Μπάρι στην Αδριατική. Χάνονται οριστικά οι βυζαντινές κτήσεις στην Ιταλία.
|
Ούγγροι Σέρβοι
Επικίνδυνοι εχθροί στα βόρεια σύνορα του κράτους |
Το χρονικό διάστημα μεταξύ του θανάτου του Βασιλείου Β ΄και της ανόδου στο θρόνο των Κομνηνών (1025-1081),αποτελεί φάση στασιμότητας και υποχώρησης του Βυζαντίου.
Αφήστε μια απάντηση